VOORJAAR 2018 Frankrijk- Italië- Griekenland (deel 5)


maandag 10 april (2e Paasdag)
Opnieuw een prachtige dag, het is rustig aan ons strand, de vissers houden het voor gezien. We zien wel verderop aan de weg naar het dorp veel Griekse families IMG_0003arriveren voorzien van koelboxen etc. Ze zoeken daar de schaduw van de tamarisken bomen en de kinderen vermaken zich in het water. Om een uur of 1 lopen we richting het dorp, we willen er een hapje gaan eten. De families aan het strand hebben dan al hun kleden uitgelegd en zitten aan de ouzo. Wij vinden een leuke taverna met een echt Griekse uitstraling. Blauwe stoeltjes op een terras aan het water waarin de vissersboten dobberen, het is er al redelijk vol terwijl veel restaurants nog geen bezoekers hebben. We gaan er dus maar van uit dat het wel goed zal zijn. Nou, dat was het ook, we bestellen eerst een ouzo en later allerlei Griekse gerechten die we alle eer aandoen. Buikjes vol en dan aan de wandeling terug. Helaas was er een aanvaring met een Nederlands stel dat hier ook is gaan IMG_0004staan. De man vond dat wij geen vuur mochten maken en reageerde nogal heftig. Hij was sowieso een beetje onsympathiek, zei bij het eerste gesprek al dat de Grieken luie mensen zij. Dat is bij ons tegen het zere been!!!! Of ze lui zijn of niet, ze zijn gastvrij en wij zijn de gasten in hun land en moeten geen kritiek hebben op hun manier van leven. Dus zij hebben zich verplaatst en wij hebben weer een lekker vuur gestookt. Hier ligt zoveel bouwafval met daarin ook sloophout dan we wel 10 vuren kunnen stoken. Verderop het strand staat een Grieks echtpaar dat kampeert onder een zeiltje en ook zij komen elke avond hun auto volladen met dat hout om hun vuur brandend te houden. Zij koken ook op dat vuur, wat heerlijk dat dat hier kan.

Dinsdag 11 april
Adieu Korfos, na 5 heerlijke dag gaan we weer op pad. We rijden de 10 km lange slingerweg weer omhoog naar de doorgaande weg. We zien dat in die 5 dagen mooi weer de lentebloemen zijn losgebarsten. Overal kleur, van dieprode klaprozen, gele IMG_0007brem en veel schakeringen roze en daartussen het grijsgroen van de olijfbomen. Prachtig. Ook de hoofdweg gaat door een mooi en woest landschap. Ons doel is het oude Epidavros, waar we al een aantal keren zijn geweest. We kronkelen door de smalle straatjes en moeten oppassen met de uitstekende balkons. Eerst parkeren we bij de haven waar zowel vissersboten als grote zeiljachten liggen. Er is een goede supermarkt, het valt op dat de prijzen van de gewone producten behoorlijk zijn gestegen vergeleken met 6 jaar geleden. Dat moet voor de Grieken die niet zo'n groot inkomen hebben, een probleem zijn. Soms zijn artikelen 2x zo duur als in Nederland. Het gekke is dat het eten in de restaurants IMG_0010niet veel duurder is geworden. We eten gemiddeld een uitgebreid maal met alles erop en eraan voor plm. 30 euro. Aan de haven kunnen we water innemen en we rijden naar het uiterste puntje van de haven waar we een schitterend uitzicht hebben op Paleo Epidavros. Hier dichtbij loopt een wandelpad naar een klein antiek theater, het weggetje gaat dwars door sinaasappel boomgaarden en de geur van de bloesems is overweldigend. Bij een klein huisje dat aan de parkeerplaats grenst kopen we wat sinaasappelen, willen een kilo, maar krijgen een grote zak vol. Dat wordt dus persen. Op het mooie plekje is ook niks veranderd, nog steeds is er een wateraansluiting die Rob open maakt. We genieten van de zon, ondernemen weinig maar genieten volop.

Woensdag 11 april
Zomaar wakker worden zonder de zon. Wandelschoenen aan en lopen naar het kleine antieke theater. Het weggetje gaat door sinaasappelboomgaarden en hier en daar staat er een IMG_0014IMG_0024hutje dat soms als woonplaats dient. We zien en horen kippen en er hangt een jas aan een haakje, wij zouden nog geen geit stallen in zo'n onderkomen. In de verte zien we de haven van Epidavros die inmiddels in de zon ligt. Ook nu weer overal bloemen en bloeiende bomen, het voorjaar barst in alle hevigheid los. Bij het theater aangekomen zien we dat er niet veel is veranderd, nog steeds een verwaarloosd stukje oudheid. Jammer, voor het toerisme zou het een opleving zijn als het wat opgeknapt zou worden. Men is wel bezig het bijbehorende huis te restaureren, dus misschien over een paar jaar?

Donderdag 12 april
We rijden naar het bekende grote theater, het is inmiddels vele jaren geleden dat we er waren en vonden het toen erg mooi. Opnieuw een mooie route er naar toe. Op het IMG_0043IMG_0030parkeerterrein staan veel bussen en wij parkeren er ook. Kaartje gekocht en de trappen omhoog. Nog steeds overweldigend, dat er zo lang geleden al zoveel werk is verzet om zo'n mooi bouwwerk neer te zetten is eigenlijk ongelooflijk. Het is het best bewaarde theater van Griekenland en destijds konden er maar liefst 14.000 toeschouwers plaats nemen op de stenen banken, de akoestiek is geweldig, zelfs op de bovenste rijen kun je de munt horen vallen die beneden wordt opgegooid. Er worden veel rondleidingen gedaan door scholen uit heel Europa en natuurlijk ook weer IMG_0039Aziaten. Rondom het theater worden er nog steeds opgravingen gedaan. Hier was ook een groot kuuroord. We drinken een frappé en vervolgen onze reis. In Nafplio gaan we de voorraad aanvullen en rijden dan naar Iria. Jo en Nick stoppen eerder bij Kondili beach. Bij het haventje in Iria zetten wij de camper neer. Leuke herinneringen aan de tijd die we hier hebben doorgebracht met Jo en Nick en Peter en Mieke. Nu valt het ons een beetje tegen, alles is verwaarloosd, er ligt weer de gebruikelijke troep terwijl er veel vuilnisbakken staan wordt veel op de grond gegooid. We eten een hapje bij een restaurantje waar we de IMG_0046enige zijn. In de haven liggen nog steeds veel vissersboten maar er is niet veel activiteit.We krijgen een bericht van de familie Sas dat het plotseling veel slechter met Minke gaat en dat de artsen vrezen voor het ergste. Bij de haven staat een mooi klein kapel tussen de bloemen, waar men lichtjes in brandt voor de overledenen. Rob gaat er een lichtje opsteken voor Minke en stuurt er een foto van naar de familie. ´s Middags gaan we een stuk langs de kust lopen en verwonderen ons over de schade die aan de bomen en struiken is, het lijkt wel of ze half verbrand zijn. Dit is IMG_0045IMG_0051alleen voor de struiken en bomen direct langs zee, iets verder landinwaarts zijn ze nog groen. Er zijn veel vakantiehuizen, in sommige zijn de bewoners aanwezig. De velden rondom zijn nu verwaarloosd of niet meer beplant terwijl 6 jaar geleden hier veel gewerkt en geoogst werd, vooral artisjokken. Hier merken we veel van de achteruitgang in Griekenland, veel is kapot of vernield. Van de straatlantaarns doen de meesten het niet meer, een wat deprimerende omgeving.
Gereden 70 km

vrijdag 13 april
Vroeg in de morgen krijgen we het bericht dat Minke is overleden, triest dat te horen. We hebben in het verleden elkaar vaak ontmoet tijdens onze reizen en IMG_0058hebben daar fijne herinneringen aan. Binnen een halfjaar zijn zowel Simon als Minke overleden. Verdrietig voor de familie die achterblijft. Wij pakken hier op en rijden 7 km terug naar Kondili beach waar Jo en Nick staan. Een steile afdeling en dan kom je op een prachtig breed strand en heel veel plaats voor de campers. Er zijn geen voorzieningen maar we kunnen voorlopig vooruit met wat we hebben. We grillen wat tussen de middag en weer is het genieten van de zon. Rob gaat verschillende keren zwemmen in zee, het water is al wat minder koud. Op het strand vinden al wat voorbereidingen plaats voor het seizoen dat binnenkort begint.

zaterdag 14 april
Weer een heerlijke dag, Rob zwemt veel en het is genieten van het geweldige uitzicht.

Klik hier voor deel 6