Voorjaar 2007 Turkije Griekenland

REIS TURKIJE GRIEKENLAND 2007

19 april 2007 Voor het eerst op pad met onze nieuwe Hymer B614 SL.
Om ongeveer 11 uur vertrokken uit Hollandsche Rading. Spannend, die nieuwe camper, zou alles het goed doen?
Nou, na een dag kun je wel zeggen dat het goed gaat, Hij ligt goed op de weg, af en toe een beetje zoeken naar de cruise control, maar na een paar keer proberen, lukt dat ook goed.
Na de gebruikelijke stops voor de lunch en de koffie, hebben we een plek gezocht om te overnachten.
In de Facile-enRoute een leuke plek bij Worms, aan de Rijn, in de Garmin(nieuwe navigator) de GPS ingevoerd, en ja hoor, het werkt!!!!
Om een uur of 6 in Worms op de goede plek. Heel mooi weer, lekker buiten gezeten en een hapje eten gemaakt. Een goede start voor de 1e dag.

20/21/22 april 2007 Vanaf Worms een goede reis tot aan Lugano. Daar weer bij Paradiso Lago (camping Acsi)
Overnacht. Goed plek, goed sanitair . Er is niet zoveel op deze route door Zwitserland.
De volgende morgen om een uur of 9 vertrokken, het is rustig op de snelwegen, zaterdag.
Via Milaan, Parma,Bologna naar Riccione. Boodschappen gedaan bij de Conad Super. Helaas was de camperplek inmiddels volgebouwd, dus verder naar Fano. Hier een plek uit de Facile-en Route. Weer de Garmin ingesteld en snel op de juiste plek gearriveerd.
Grote Camperplek, direct aan het strand. Vnl. Italianen die hier het week-end doorbrengen.
Leuk om dat getrut van die mensen te zien. Ze hebben echt rituelen wat betreft het aperatief, de maaltijden etc.
Naar het dorp gelopen en daar heerlijk op een terras aan de haven een drankje genomen. Hierbij kregen we een soort anti-pasta, allemaal lekkere hapjes, dus nog maar een tweede drankje!!!! Weer met andere hapjes.
Later bij de buurman, een pizzeria, een pizza besteld en meegenomen naar de camper.
De volgende ochtend, na een rustige nacht, was er veel mist. We werden wakker van de misthoorns.
Later weer de zon, het is niet echt warm, maar uit de wind heerlijk!!! Een dagje luieren, een beetje zelf gekookt.

23 april 2007 Al snel gearriveerd in Ancona, de afhandeling van de reispapieren gaat steeds makkelijker.
We zijn precies op tijd, 13.30 uur, vertrokken.
Nog steeds erg mooi weer, dus de stoelen aan dek. We hadden veel ruimte om de camper, de voorzieningen zijn erg goed, prima douches en toiletten voor de kampeerders op het dek.
’s Avonds in het Self Service restaurant wat gegeten, dat is wel duur geworden. Verder een perfekte situatie.
 24 april 2007
Een prima overtocht, rustig weer. Zelfs redelijk geslapen. Om een uur of 6 s’morgens in Igoumenitsa aangekomen.
Daar diesel getankt en een rustige plek aan de haven om te ontbijten. Daarna op zoek naar Sagiada waar een goede camperplek zou zijn volgens alle verhalen.
Inderdaad, na wat zoeken gevonden, een leuk plekje, mooi strand en niemand aanwezig.
Een lekkere dag in de zon en tegen de avond naar Sagiada gereden, daar wat gegeten bij een visrestaurantje en op het parkeerterrein overnacht.

25 april 2007 De camper voldoet erg goed, alleen de koelkast blijft het slecht doen. We hebben al van alles geprobeerd en nagekeken – niets gevonden.
Vanuit Sagiada weer even terug naar Igoumenitsa, daar de autoroute gepakt.
Vandaag een lange en zware rit door de bergen, gedeeltelijk autoroute, veel erg bochtige wegen.
Vooral de weg naar Grevena was zwaar. IJzel, regen, bochten, slecht zicht. Een aantal ongelukken onderweg. Maar we zijn er goed doorgekomen.
Via Thessaloniki richting Kavala gereden, eerst bij Orfani naar een camperplek gezocht.
Niets geschikts gevonden. Dus een stukje terug naar Asprovolta, waar een camping is.
Snel gevonden, Camping Achilles, nou dat was het ook niet!!!!!
Heel veel loslopende en vastgebonden honden, veel katten.Die honden waren echt agressief,
Op weg naar het toilet was ik aan de beurt en werd in mijn been gebeten.
De beheerdster van de camping reageerde nogal lakoniek en gaf me een grote stok om het beest van me af te houden. Maar wat betadine op de beet gedaan.
Een Marokkaanse camping is hierbij vergeleken een luxe!!! Slecht sanitair en een grote troep.
Nooit meer hiernaar toe!!
Weer zelf wat gekookt, er zijn nog niet veel restaurantjes open in deze dorpen.
Rob heeft eindelijk, na lang zoeken, gevonden waar het mankement in de koelkast vandaan komt. Gewoon een simpel zekeringetje vervangen!!! Maar je moet wel weten welke en waar.
De koelkast ging onmiddellijk beter werken. Dus op hoop van zegen!!!
Want buiten 18 graden en in de koelkast 16, was een beetje van de gekke!!!!

26/27 april 2007 Na de hele nacht hondenconcerten, zijn we vroeg hier vertrokken. Op mijn been een grote blauwe plek en wat wondjes van de beet. Doet wel pijn.
De koelkast werkt echt beter, vanochtend 6 graden!!
Een goede weg naar Alexandropouli, vnl. autoroute.
Om een uur of een gearriveerd op de camping municipal in A., goede camping, direct aan het strand, mooie plekken, goed sanitair en….. de Lidl op loopafstand!!!
Wat boodschappen gedaan, ongeveer hetzelfde assortiment als in Nederland, aangevuld met Griekse spullen.
Na een rustige nacht, vrij koud, besloten om hier nog een dag te blijven. Een wasje gedaan, de camper schoongemaakt en wat rond gelopen. Steeds zelf gekookt.
Er is bijna niemand op de camping, wel een Nederlands echtpaar, leuke mensen, die ook richting Turkije gaan. Gezellig gekletst.

28 april 2007 Vanochtend weer eerst naar de Lidl, wat wijn en bier ingeslagen, je weet maar niet wat er in Turkije te vinden is. Waarschijnlijk wel wat minder aanbod in alcoholische dranken.
Toen naar de grens gereden.
Het had nogal wat voeten in aarde om de grens over te komen, omdat de camper nog op naam staat van de leverancier in Duitsland. Maar na veel heen en weer geloop konden we dan toch doorrijden. Ook hier de Nederlanders weer ontmoet.
Direct kennis gemaakt met de slechte wegen in Turkije!!!
Vooral het eerste stuk naar de grens is slecht. Verder wordt het beter en de weg langs de Dardanellen is prachtig. De oversteek met de pont gemaakt nar Canakkele, op de pont weer die Nederlanders ontmoet en ook zij zochten bij Canakkele een camping en zo zijn we samen verder gereden naar Dardanos, ongeveer 3 km onder Canakkele en daar de camping opgezocht. Slechte camping, maar op een heel mooi plekje, dus toch genieten van het uitzicht met goed gezelschap en een lekker glas.We kregen hier de eerste glaasjes van de beroemde Turkse thee aangeboden.
De Nederlanders heten Arnoud en Trix en we zullen ze ongetwijfeld nog wel tegenkomen.

29/30 april 2007
Vanochtend op tijd vertrokken, A en T gaan naar Troje, wij zijn daar al een keer geweest en dat neppaard houden we voor gezien.
De weg blijft slecht, veel hobbels en kuilen, maar de natuur is prachtig. De kust wordt steeds mooier. De plaatsjes die we passeren zien er vriendelijk en schoon uit. Erg veel nieuwbouw, maar leuke en mooie huizen. Het landschap ziet er erg mooi uit, ook langs de wegen ligt geen zwerfvuil en bij de huizen is alles erg ordelijk. Een groot verschil met bv Griekenland.
Overal wordt op het land gewerkt, je ziet veel schaapskuddes en veel bebouwde akkers.
Het lijkt ons een vruchtbaar gebied. De wegaanduidingen zijn goed en je hoeft bijna nergens door de dorpen of steden te rijden. Er is niet veel verkeer.
Vaak buiten de dorpen een grote, moderne supermarkt. Het stikt van de pompstations en ze zijn allemaal erg goed uitgerust. De brandstof is een stuk duurder dan in Nederland.
De diesel kost euro l.40/l.50 per ltr.
Bij Burhaniye bij een grote super konden we geld pinnen, vandaag is het zondag en alles is gewoon open. Dus nu hebben we ook Turkse lira’s. Ze zijn zo’n 0,55 euro cent. Wel weer even rekenen. Toch wel heel makkelijk overal euro’s in Europa!!! Je kunt hier bijna overal met euro’s betalen, maar de koers is dan niet altijd gunstig.
Hier vlak bij is de volgende camping in Oren een klein badplaatsje, maar een prachtige plek.
Een groot pijnbomenbos aan het strand, uitzicht op een mooie baai. Goed sanitair, dus wat wil je nog meer?
Ook hier weer erg stil. Er staat zeggen en schrijven een caravan, en jawel hoor…. een Nederlander!!!!!
Erg zonnig, maar een frisse wind, dus een plekje gezocht wat beschut is.
Omdat dit zo’n paradijselijk plekje is blijven we hier nog een dagje. Vandaag is er veel minder wind en is het echt heerlijk om in de zon te zitten.
Rob is op de scooter brood gaan halen dus honger hoeven we hier ook niet te hebben.
De enige medegast van de camping is inmidels ook vertrokken en we staan hier moederziel alleen.
Morgen vertrekken we richting Bergama.

1 mei 2007
Om een uur of half tien vertrokken van de camping. Bij de grote supermarkt de voorraad aangevuld. Erg goed aanbod, mooie groente en vlees.
Doorgereden tot aan Ayvalik, daar van de weg om dit stadje te bekijken. Het zou de moeite waard zijn volgens de Trotter, maar het viel ons een beetje tegen, dus de weg weer vervolgd naar Bergama.
Al gauw, bij het binnenkomen van de stad de camping gevonden, daar is een groot restaurant bij dus maar snel een hapje gegeten. Er was een buffet met allerlei Turkse gerechten.
Wel lekker, maar niet speciaal.
Inmiddels is het bewolkt en het dreigt te gaan regenen.
Na het eten het busje genomen naar de stad, daar een taxi naar het Acropolis.
Het waaide erg hard, zo boven op de berg. We hebben de Acropolis bekeken , mooie ligging en natuurlijk weer heel veel oude stenen!!!!! Wel een indrukwekkend paleis van Hadrianus, voor de rest was er niet heel veel te zien.Bij de uitgang weer een taxi naar beneden genomen en een wandeling door het oude Bergama gemaakt .Erg leuke stad, lijkt een beetje op de Souk’s in Marokko, maar alles is veel opener. Het aanbod in de kleine winkeltjes is ongelooflijk en gelukkig zijn ze hier niet opdringerig!!! De vrouwen en meisjes gaan hier Europeesch gekleed en er zijn veel moderne kledingwinkels.
Bij het postkantoor een Turkse telefoonkaart gehaald. Dat schijnt de voordeligste manier te zijn om te bellen.
Morgen gaan we op zoek naar een Internetshop en proberen dit te versturen.
We houden jullie op de hoogte!!!!
2 mei 2007 Vanochtend om plm 10.30 uur vetrokken uit Bergama.
Nu op zoek naar een Fiat garage in de buurt van Izmir.
Bij de 2e poging bij Gazimir(plm.10 km van Izmir) een hele goede, moderne Fiat garage gevonden. Waren hier om een uur of twaalf.
Even wat gedoe met de autopapieren, want men herkende de camper niet als een Fiat. Na overleg van de service boekjes zou men de handrem in orde maken en proberen het slot van de deur te maken.
Maar eerst moesten we eten in de bedrijfskantine. Kofte met pasta, een soepje, yoghurt en een soort fruit dat wij niet kennen. Een vruchtje als een grote kers, knalgroen en hard, een beetje zurig. Wij vonden het niet echt lekker. Daarna de koffie of thee met koekjes.
De ploeg van de monteurs ging aan de slag, alles heel zorgvuldig. De camper opgekrikt en de handrem bijgesteld. Dat was snel gebeurd, daarna is men aan de slag gegaan met het slot van de bestuurdersdeur en dat bleek een groter probleem. Men kon niets vinden, maar ja zo ver was Rob ook al, ook nog de dealer in Duitsland gebeld, maar die kon op afstand ook geen oplossing vinden. Men bleef echter zoeken en uiteindelijk bleek er in de afdichting tussen buiten en binnen een los ijzeren onderdeeltje te zitten. Men heeft dat eruit gehaald en zowaar ging de deur nu wel op slot. Het functioneert niet optimaal, maar dat komt dan later wel in Duitsland.
Na een paar uur sleutelen en een lunch konden we zo vertrekken. SERVICE!!!!
Wel hebben we de monteurs die zo lang in de zon aan de deur gesleuteld hadden, een flinke fooi gegeven.
Al gauw op de route Aydin-Selcuk, afslag Selcuk-Efeze naar Camping Garden waar we in een citroenboomgaard stonden. Slechts een andere camper.
S ‘Avonds naar het centrum gelopen en daar heerlijk Turks gegeten. Incl. de wijn plm. 28 euro.
De volgende dag op naar Efese, geprobeerd samen op de brommer, maar dat ging niet echt goed. Hij moet toch eerst in Nederland opgevoerd worden.
De afstand tot Efese vanaf de camping is niet groot, een groot deel gelopen en de berg op stonden er taxi’s klaar. Je kunt dan de heuvel af Efese doorlopen.
Uitgebreid de opgravingen bekeken, alles is hier prachtig gerestaureerd en het is echt een aanrader op te bezoeken. Vooral het grote plein met de bibliotheek is indrukwekkend.
Het theater is gigantisch, er is plaats voor 25.000 mensen!!! Ahoy is er niks bij!!!
Teruggelopen naar de camping en daar wat gegeten. Later in de middag het Efese museum in Selcuk bekeken. Ook weer mooi.
Tegen 7 uur terug naar de camping en plotseling werden we opgeschrikt door geknetter van vuur. Bleek de heuvel achter de camping in de fik te staan. Het is hier al erg lang droog.
Het waaide hard, maar gelukkig de andere kant op. Binnen mum van tijd was de brandweer aanwezig, maar die konden ook niet veel uitrichten.Al het droge gras tussen de olijfbomen brandde als fakkels. De pers was er snel en heel veel toeschouwers, veel kinderen.
Sommige mensen gingen helpen het vuur uit te slaan en dat had wel effect. Na een uurtje was het vuur bedwongen en keerde de rust weer.
Er was ook een jonge Turk, die een aantal jaren op de markt in Beverwijk heeft gestaan met lederen kleding en dus wat Nederlands sprak . Hij woont in Selcuk en heeft hier ook leer winkels voor de toeristen. S’Avonds wat met hem gedronken, hij kwam met een fles witte wijn en een klein flesje raki, een gek mens. Heel veel palabra!!! Ging mijn schouders masseren en zei dat er blokkades waren, nou ja, die zitten er al jaren. De volgende dag bij hem thuis uitgenodigd, heeft hier een pension en een zwembad erbij. Wij hebben hier maar geen gehoor aan gegeven, een Lakis is genoeg!!!!

4 mei 2007
Op tijd vertrokken richting Pamukkale, een lange rit door de bergen. Om ongeveer 1 uur daar gearriveerd, wat een toeristen circus!!! Veel schreeuwende verkopers en iedereen bied overnachtings plaatsen aan.
Op een parkeerterrein bij de bussen een broodje gegeten. Toen wat bekeken van de kalk formaties en wat foto’s gemaakt. Je kunt er tegenwoordig niet meer dichtbij komen.
Het was er warm en druk, dus wij zijn al snel weer vertrokken. Dit was ooit een van de aantrekkelijkste plekken in Turkije, nu een verlopen, toeristische plek.
Onderweg steeds een wisselend landschap, de wegen zijn redelijk, soms veel gaten en bijna altijd hobbelig. Rustig rijden dus!!!
Voor Pamukkele veel moderne steden en dorpen, de mensen bijna allemaal westers gekleed.
Na Pamukkele werd het wat boerser, minder bebouwing en nu ook vrouwen met hoefddoeken.
Die zie je veel minder dan in bv Marokko. Weer een lange rit door de bergen, heel mooi.
Voor Antalya word het bosachtig en veel warmer!!! Antalya is een grote stad, 600.000 inwoners en terwijl wij erdoor reden op vrijdag plm. 6 uur was het een heksenketel!!!
Langs de kust gereden naar Beldibi, een toeristenplaatsje. Daar was een camping, mooi gesitueerd aan een groot strand, naast de begraafplaats. Het is een rustig plekje, veel groen. Voor de rest is alles volgebouwd met resorts en hotels!!!! Er zijn langs de weg veel souvenir winkeltjes met verkopers die je in alle talen toespreken. Als ze vragen waar we vandaan komen zeggen we altijd China, en dat heeft succes!!!!! Tenminste niet weer dat kijken, kijken, en niet kopen!!!
De camping ligt mooi maar is verder slecht uitgerust, sanitair ontbreekt, of is kapot!!!!
Uit de douches komt soms een straaltje koud water. Vuil wordt niet opgehaald.
En dan komt er geregeld een overdreven aardig mannetje bij ons langs om te vragen of alles OK is, een keer gezegd dat de WC’s zo vies zijn, maar hij zei dat ze gisteren nog waren schoongemaakt!!!!!
Maar we redden ons met ons eigen sanitair en het strand is heerlijk.
Koken zelf, alleen de koelkast blijft een probleem. Hij wordt steeds warmer!!!!
Daar een paar Turkse gezinnen ontmoet, die ook met een camper waren. Zelf gebouwd, zag er heel goed uit!!! Ze waren heel nieuwsgierig naar onze camper dus we hebben maar open huis gehouden. Ze boden ons een boeket mooie rozen aan(geplukt op de begraafplaats).
Je ziet hier heel veel prachtige rozen en bloemen in de tuinen.
Een paar heerlijke stranddagen en wat geluierd.

7 mei 2007
Vanochtend weer op tijd vertrokken, nu al heel warm. Via Antalya, nu heel rustig, richting Alanya gereden. Goede weg tot Alanya, wat een gebied, prachtige stranden, met alleen maar appartementen en heel veel grote hotels. Nog niet zo heel veel toeristen, maar overal op strand staan de stoelen klaar.
In Anlanya dachten we een grote supermarkt te hebben gevonden, de Metro, blijkt het gewoon een filiaal van de Makro te zijn. We kregen een dagpasje en konden gewoon onze inkopen doen. Dezelfde indeling en bijna hetzelfde assortiment!!!!
Er liepen hier heel veel Nederlanders rond, die hier waarschijnlijk wonen of een appartement hebben. Totaal geen Turken, maar ja, voor ons is WC papier, WC papier dus toch maar eea aangevuld.
Vanaf Alanya tot Anamur wordt het minder toeristisch en de wegen worden dan gelijk veel slechter. Hier vooral heel veel landbouw, overal kassen met tomaten, komkommers en paprika’s. Ook beginnen hier de bananen plantages. Langs de weg veel kraampjes waar je de banaantjes kunt kopen. Klein, maar erg lekker.
Om een uur of 5 aangekomen op de camping in Anamur, camping Paradies.
Heel eenvoudig, met wat cabines voor de douche en toilet. Wel warm water en redelijk schoon, hoera!!! De camping ligt aan een prachtig zandstrand, net onder een oude burcht. Een mooie plek.
Hier staat een Nederlandse caravan en we maken dan ook een praatje. s ‘avonds drinken we met elkaar wat en wisselen reisverhalen uit. Zij hebben al heel veel landen bezocht met het busje en de caravan erachter. Lenie en Rinie uit Elsendorp!!
Blijken Peter Draaijer te kennen van de camping in El Perthus in Spanje en hebben dat wandelingen met elkaar gemaakt. Wat een kleine wereld. Leuke mensen!!!
Zij zijn via Hongarije, Roemenie en Bulgarije gereisd, wat goed is gegaan.
Onze koelkast werkt nu helemaal niet meer!!!
Via Dometic Nederland wat servicenummers in Turkije gekregen. Maar daar geen gehoor.Ook met de Hymerservice Europa gebeld. Zij zeggen hulp toe, we wachten af!!!
Werden later keurig door Hymer teruggebeld met de vraag of er al hulp was gearriveerd,
NEE dus.

9 mei 2007 Rinie en Lenie zouden vandaag vertrekken maar Rinie werd ziek en ze blijven dus nog een dagje. Het weer is minder warm geworden. Zelfs gedeeltelijk bewolkt. Wel even lekker na die warmte. We hebben de burcht bekeken , nog in erg goede staat. Prachtig om te zien.
Met de Nederlanders even meegereden naar het plaatsje Anamur en wat inkopen gedaan.
Ook hier naar de Internetshop geweest en wat mail gecheckt en wat verstuurd naar Miki, Masja en Rob Jansen.
10 mei 2007 Vandaag vertrokken van de camping Paradies, de hulp van Hymer niet gezien en verderop is een beter geoutileerde camping waar we dan maar weer een poging gaan doen eea gemaakt te krijgen. Op naar Tasucu.
De kustweg die we hebben gereden is ronduit geweldig!!!! Wel heel erg bochtig, maar met schitterende vergezichten. Af en toe hebben we wat oponthoud omdat er aan de weg wordt gewerkt, maar de rit verloopt prima.
Rond het middaguur op de camping Akcakil van Suzy en Yilmaz gearriveerd, leuke ontvangst met een kopje thee.
De ligging is geweldig een prachtig strand voor onze deur en en turkooise zee. Helaas is het bewolkt.
We leggen de problemen voor en zij zeggen toe ons te helpen. Spreken beide goed Duits.
Weer naar Hymer gebeld en weer hulp toegezegd gekregen.
We eten wat in het restaurant van de camping, was lekker en s ‘avonds pannekoeken gebakken. Inmiddels is het gaan regenen. De mensen hier zijn er wel blij mee!!
Ook hier weer een Nederlands stel getroffen, die met hun camper op weg zijn naar Jordanie.
Lijkt ons een hele onderneming.
De volgende morgen geprobeerd Dometic Service voor de koelkast te bereiken. Men sprak alleen Turks. Yilmaz heeft voor ons het woord gedaan. Na vele pogingen kreeg hij steeds het antwoordapparaat en heeft ingesproken.
Hij stelde voor om zijn eigen mannetje uit Silifke te laten komen. Deze was er na een uurtje en heeft eigenlijk hetzelfde geconstateerd als Rob. Het koelelement werkt niet.
Toch weer met Dometic in Nederland gebeld, deze zeggen dat de storing hier niet te verhelpen is. Het volgende storingspunt is evt. in Thessaloniki in Griekenland.
Dus nog maar een poos geduld.
Er heeft inmiddels iemand gereageerd via Hymer i.v.m. de deur en het raam. Wij kunnen naar een werkplaats in Mersin (100 km ) gaan om daar te kijken of men het kan verhelpen.
Misschien dat we op de verdere reis hier langs gaan. De deur en het raam zijn tot nu toe niet zo dringend en men kan hier niets aan de koeling doen. Dus we zien nog wel.
Maar weer bij Yilmaz in het restaurant wat gegeten.
De hele dag regent het al, zo ’n vieze miezer regen!!!
Later op de dag misten we Rob zijn telefoon, overal gezocht maar nergens te vinden.
Is dus verloren of door iemand meegenomen.
Wij hebben de vermissing bij ANWB Datakluis gemeld en gaan morgen naar de politie voor aangifte t.b.v.de verzekering.
Dit nummer 06 53392337 is dus niet meer te gebruiken.
Tot de volgende keer!!!!

12 mei 2007 Tasucu, Ook hier weer voldoende gelegenheid tot internetten, het verslag nr. 2 gepubliceerd .
Tasucu is een kleine havenplaats vanwaar de ferries naar Turks-Cypres vertrekken.
Het is een leuk en eenvoudig dorp, we hebben er wat boodschappen gedaaan.
De volgende dag, zondag, marktdag. Onze verwachtingen waren hoog gespannen, zouden we nu eindelijk die “design” artikelen vinden?
Nou, nee dus, heel veel verse groente en fruit, huishoudelijke artikelen en wat boeren kleding, echt afgestemd op de plaatselijke bevolking.
Het leek een beetje de markt van Villefranche.
Het weer wordt langzaam wat beter, de temperatuur is zo’n 25 graden, maar er is nog veel bewolking en soms regen.
Maandag, een prachtige dag. Veel zon, een windje, ideaal om een wasje te draaien en in de zon te liggen en in de zee te zwemmen.
De telefoon van Rob is weer terecht!! Het knechtje van de electricien, die voor de koelkast was langekomen had hem meegenomen. Toen zijn baas het ontdekte heeft hij onmiddellijk al zijn klanten gebeld, wie er een telefoon miste, en ja hoor op de camping, de Hollanders.
Iedereen was erg blij, want men is er trots op dat er hier nooit wat verdwijnt. Helaas is er iets geforceerd, dus we kunnen niet meer opladen. Het nummer blijft geblokkeerd.
Wij waren toch aan een nieuwe toe, dus misschien dekt de verzekering?
In de loop van de week trekken we door naar Cappadocië, maar het schijnt daar nu nog slecht weer te zijn.

16 mei 2007 Na een paar heerlijke dagen in Tasucu nu door, eerst naar Silifke, waar we een 12 Volt koelkastje hebben gekocht. Kunnen we in elk geval iets koel houden.Weer wat boodschappen gedaan en op naar Mersin, naar de Hymer Service.Dit was snel gevonden met de hulp van een man van een tankstation, die voor ons het betreffende bedrijf heeft gebeld. Men kwam ons keurig ophalen.
Het was weer een Fiat garage en weer moesten wij lunchen in het personeels restaurant. En zowaar…na een poosje sleutelen heeft men het slot gerepareerd.
Om ca. 2 uur konden we vertrekken richting Cappadocië. Dit was een redelijk goede weg, veel 4-baans en een behoorlijk wegdek.
Een enkel stuk, vooral door de bergen was nog slecht, het verkeer hoopt zich daar dan ook onmiddellijk op. Hoog opgeladen vrachtauto’s, vaak met groente.
Het laatste stuk was nogal saai, een hoogvlakte met alleen maar landbouw. Veel armoede, simpele huizen. Je kunt ook aan de kleding van de mensen zien dat hier nog niet veel welvaart is, zoals in het zuiden.
Het binnenrijden in Gorĕme, Cappadocië is een belevenis. Het lijkt of je een sprookjesland binnenrijdt. Overal kalkformaties, waarin veel voormalige bewoning te zien is.
Op de camping Kaya werden we allervriendelijkst ontvangen. De beheerder is een leuke man met heel veel liefde voor de streek.
Hij heeft ons wat uitleg gegeven over de bezienswaardigheden en wandelroutes.
Op dit moment staat er een grote groep Nederlandse Caravans, ANWB Reizen op de camping.
De volgende dag zijn we naar het openluchtmuseum gelopen vanaf de camping. Hier zijn vooral veel kerkjes te zien, die zijn uitgehouwen in de kalkrotsen.
Vroeger hebben hier moslims en christenen samengewoont.
Erg mooi om te zien, maar helaas wel veel toeristen vooral japanners.

Vrijdag, 18 mei
Vandaag niet zulk goed weer, met het dolmusbusje naar Avanos gereden. Je rijdt dan langs vele bezienswaardigheden en krijgt een goede indruk van al het moois. Feeën schoorstenen, dorpjes uitgehouwen in het kalksteen en prachtige landschappen.
In Avanos was een grote markt, waar wel meer te koop was dan in Tasucu. We hebben wat leuke T-shirts voor de jongens gevonden.
Het oude dorp doorgelopen, waar nogal wat restanten waren van de voormalige Griekse bewoners, die rond 1920 uitgewisseld zijn tegen de Turken die in Griekenland woonden.
Verder was het een eenvoudig dorp.
S’middags de bus weer terug. Het was inmiddels behoorlijk hard gaan regenen wat de rest van de dag doorging.
Met Yashar, de campingbeheerder de nodige kopjes thee gedronken, het is een leuke man met veel verhalen. Hij gaf ons wat tips over de streek.
De volgende dag zag het er veel beter uit, dus de wandeltocht door de canyon gemaakt. Een werkelijk schitterende wandeling, waar je wel goede schoenen voor aan moest.
Je loopt tussen de prachtigste rotsformaties door waar nog oude duiventillen te zien zijn. Nog steeds zijn daar duiven, vroeger werd de mest van de vogels verzameld voor de landbouw.
Er zijn tunnels, uitgesleten in die rotsen. Het was werkelijk overweldigend. Veel abrikozen bomen waar helaas nog geen rijpe vruchten aan zijn.
Hier en daar zijn wat wijnveldjes. Hier in Cap. wordt veel wijn verbouwd.
Onderweg natuurlijk het gebruikelijke kopje thee gedronken, werkt echt goed tegen de dorst!!!
Het weer werd steeds beter. De tweede helft van de tocht hebben we boven de rotsen gelopen, waardoor je mooie vergezichten had over de streek.
Er is geen restaurant op de camping, maar via Yashar konden we gerechten bij een restaurantje bestellen, wat we dus maar hebben gedaan.Dat wordt aan de camper bezorgd!!! Een werkelijk heerlijke kipschotel in een aardewerkschaal gebakken. Met verschillende groente en lekker pikant. Een aanrader.


Zondag 20 mei De nederlandse groep is vandaag vertrokken. Wij zijn weer met het busje vanaf de camping vertrokken naar Ǖrgup, een leuk plaatsje in de buurt. Hier veel hotels en dus ook de nodige toeristen met bijbehorende shops.
We zijn van plan vanavond wat te grillen en doen gelijk wat boodschappen. Hier geen grote supermarkten, maar allemaal kleine winkeltjes. Aparte slagers voor elk soort vlees.
Leuk om zo boodschappen te doen.
Op de camping kunnen we goed internetten dus we gaan straks dit verslag weer versturen.


21 mei 2007
Gisteravond met Yashar, de beheerder, gegrild. Lekkere lamskoteletten met groente.
Vanochtend om een uur of 10 vertrokken , het was gezellig, maar vooral erg mooi hier.
Op naar Kaymakli, zo’n 30 km, om de onderaardse stad te bekijken. Het was heel interessant, er hebben hier van de 6e tot de 10e eeuw zo’n 5000 mensen gewoond. Je kunt je dat niet voorstellen als er rond loopt. Kleine vertrekken, gezamenlijke vertrekken om te koken en als opslag voor wijn en olie etc. Het is 8 verdiepingen diep, allemaal verbonden door kleine gangetjes en trapjes het waren vast hele kleine mensen want je moest vaak gebukt door de gangen lopen. Er is een erg goed ventilatiesysteem, waardoor de temperatuur konstant blijft. De huidige bevolking van het dorp gebruikt nog een deel als opslagruimte.
Door naar Sultanhani, waar de best bewaarde Seldjoekse karavanserai is, gebouwd rond 1220.
Hiervoor rijdt je voornamelijk over droge steppen, waar echt helemaal niets groeit. Als je dan bedenkt dat de mensen daar vroeger te voet doorheen gingen moeten ze blij zijn geweest dat er zo’n karavanserai was. Grote ruimtes voor de dieren, hammam en natuurlijk een moskee.
Vertrekken om te slapen, open in de zomer en gesloten in de winter.
In het dorp wat gegeten en onze tocht voortgezet, richting Konya. Nog alsmaar de hoogvlaktes, waarop niets groeit dan wat distels. Een saai landschap, urenlang alleen de onderbreking van wat elektriciteitspalen.
Vanaf Konya werd het mooier, weer heuvels, bossen en veel landbouw.
Gestopt in Beysehir, aan het meer. Simpele camping, een parkeerplaats met gras.
Maar voor vandaag was er genoeg te zien, nu morgen weer verder.

22 mei 2007
Rob jarig, hieperdepiep!!!!
Eerst in Beysehir naar de houten moskee Esrefoglu Caniu.
We konden de camper voor de deur parkeren, er was geen toerist te zien, alleen wat Turkse vrouwen die handgebreide sokken wilden verkopen en shawls om de moskee in te gaan.
Het is een ongelooflijk mooi gebouw, geheel opgetrokken met pilaren van cederhout en overal houten galerijen, die erg mooi waren beschilderd. Het gebouw is ongeveer 800 jaar oud, maar alles is in erg goede staat. Als het regent wordt een luik in het dak geopend waardoor het regenwater in een groot bassin valt. Hierdoor blijft de luchtvochtigheid op peil en het hout in goede staat. Prachtige tapijten. We werden rondgeleid door een leuke man die spontaan voor ons ging zingen om de goede akoestiek te laten horen.
Ik mocht ook nog even in het vrouwenverblijf kijken, duidelijk wat minder mooi dan de ruimte voor de mannen.
Via een prachtige route door de bergen, met af en toe nog een stuk onverharde weg, doorgereden naar Manavgat/Kizilot. Nu op een kleine camping direct aan het strand. We staan er weer vorstelijk bij!!!

26 mei 2007 Gisteren is hier de groep van de Ned. Kampeerauto Club aangekomen. De begeleiders hiervan hebben wij ontmoet in Mauterndorf, dus het was een leuk weerzien.
Een verrassing was dat Frans van Meerten, van Camper Centraal in Houten, naast ons kwam te staan. Wij hebben veel met hem te maken gehad bij de aanschaf van onze LMC, en hem ook nog ontmoet in Düsseldorf.
Een klein wereldje. Hij had ook een LMC, net als de onze en rijdt nu in een grote Concorde. Ja, als campers verkopen je broodwinning is!!!!!
Afgelopen donderdag met de Dolmus naar Manavgat geweest. Leuke stad met een grote markt. Vooral heel veel textiel, nu dus wel al die grote merken!!!! Helemaal tureluurs wordt je van die mannen die van alles willen verkopen. Je zag er dan ook alleen maar toeristen. Geprobeerd Mas te bellen voor de maten, maar we konden haar niet bereiken. Komt later wel.
Veel groente en fruit gekocht op de boerenmarkt, waar je dan weer alleen Turken ziet!!!
Hier op het grote zandstrand komen ook de zeeschildpadden hun eieren leggen. Rob heeft gisteren het eerste nest gezien.

27 mei 2007 Vertrek uit Kizilot, bij de Migros een grote supermarkt de voorraad weer aangevuld.
Het was weer een prachtige rit door de bergen en langs de kust. Turkije is voor ons echt een verrassing, het is een prachtig land. Hier en daar staan er wat veel plastic tomaten kassen, maar als je door de natuurgebieden rijdt, zie je urenlang niemand. Een enkele schaapskudde of een groep geiten. Het verkeer is over het algemeen erg rustig, de mensen zijn bijzonder vriendelijk ook al versta je geen woord van wat ze zeggen. Het valt ons op dat zelfs in de kleine plaatsen veel moderne gebouwen, winkels etc. te zien zijn.
Het laatste stuks was een prachtige afdaling naar Kas, een klein havenplaatsje waar we nu op de camping staan. We kunnen lopen naar het centrum.
Het is eigenlijk het eerste leuke toeristenplaatsje wat we zien. Veel kleine boetiekjes, restaurantjes, de onvermijdelijke tapijt- en souvenirwinkels.
Maar gelukkig niet opdringerig.
We hebben heerlijk vis gegeten.
Morgen gaan we proberen dit te versturen.


28 mei 2007
Mijn verjaardag gevierd met een lekker etentje in Kas. Heerlijke vis. Er zijn hier heel veel winkeltjes met mooi zilver en dus een mooie armband uitgezocht als verjaardagscadeau.
Kas is een erg leuk plaatsje, een beetje Grieks sfeertje, veel terrasjes, restaurantjes etc. De camping was weer erg rustig. Er is hier geen strand, maar allemaal terrassen tussen de rotsen. Je kunt met een trapje de zee in, die is hier heel erg schoon. Er wordt veel gedoken.

30 mei 2007 Vandaag vertrokken uit Kas en na een lange, maar goede tocht aangekomen in Kusadasi.
Hier troffen we weer de caravan groep van de ANWB, die we ook al in Cappadocië hebben ontmoet.
Ze zijn allemaal een beetje bruiner geworden en genieten volgens ons erg van Kusadasi.
Het is al net als in Marokko, je komt op de route steeds dezelfde mensen tegen en kunt dan ook geregeld ervaringen uitwisselen.
De camping hier is erg goed, prima sanitair, goed gelegen t.o.v. de stad. Alles te belopen.
Vandaag is er markt, textiel!!!!!
Dus nog gauw ernaar toe. Weer eea. gekocht. Dit is ook echt voor de grote massa, maar omdat we er aan het eind van de dag waren konden we goed afdingen.
Dit doe je eigenlijk alleen op de toeristische plekken, normaal wordt er niet op alles afgedongen zoals in Marokko. Ook het bedelen en vragen om geld gebeurt hier niet.
Kusadasi is een grote en mooie havenplaats met veel grote jachten. De voorzieningen zijn goed, heel wat anders als wij zo’n 25 jaar geleden hebben ervaren. Alleen de tapijtverkopers in het centrum zijn nog net zo, je moet vooral binnenkomen en thee drinken. Dat tapijt komt dan vanzelf. We zijn dus maar gauw weer uit het centrum vertrokken.
Hebben in het campingrestaurant gegeten.

1 juni 2007
Vanuit Kusadasi richting Griekenland. Weer de pont in Cannakkele en in Gelibolu een leuke plek aan de haven gevonden. Hier kun je ook de Dardanellen oversteken met de ferryboot.
Het is een leuke plaats, echt geen toeristen. Veel visrestaurantjes waar we dus maar gebruik van hebben gemaakt. Dit keer een hele goede keus!!!
We gaan nu Turkije verlaten en het is een hele leuke ervaring geweest. We hebben genoten van het prachtige land, heel aardige en rustige mensen. Vooral viel het op hoe schoon en verzorgd alles is. Ook al zijn de voorzieningen simpel, het is erg proper!!!
Onderweg op de akkers en velden ook alles goed onderhouden. Je wordt nergens lastig gevallen, behalve in Kusadasi bij de toeristische winkels.

2 juni 2007 Op naar de grens, gelukkig deze keer wat minder oponthoud. De Turkse autoriteiten houden erg van stempels en papieren. Je bent minsten een uur kwijt om de grens over te komen.
Hier onze laatste lira’s omgewisseld naar euro’s, dat kan alleen in Turkije.
En zowaar, aan de grens eindelijk de Turkije sticker gevonden!!!
Bij Kavala gebeld naar de Dometic Service in Thessaloniki(Perea), we konden direct terecht.
Om een uur of 5 waren we daar en werden goed geholpen. Men heeft weer de koelkast getest en ook hier werd geconstateerd dat hij echt kapot is.Men heeft met Dometic in Duitsland gebeld en als noodvoorziening kregen we een kleine koelbox aangeboden. We moeten op de terugreis bij Dometic in Siegen langsgaan en zullen dan verder worden geholpen. Al met al een vervelende bedoening die veel tijd en ergernis heeft gekost. Maar voorlopig kunnen we het bier en de witte wijn koud zetten!!!!
Het was inmiddels een uur of 8 en te laat om nog helemaal om Thessaloniki te rijden naar een ons bekende leuke overnachtingsplek(vrijdagavond, erg druk!). Bij de Dometic service gevraagd of er in de buurt een goede plek was. Men stuurde ons naar Perea dorp/strand waar camperplaatsen zouden zijn. Nou, dus niet!!
Na veel zoeken toch een rustig plekje gevonden, we stonden er maar net of er kwam een man zeggen dat hij de politie zou bellen als we hier zouden overnachten. De eerste vervelende ervaring, dus maar weer gestart en verder gezocht.
Uiteindelijk terecht gekomen in een klein dorpje aan het strand. Er stond een kantina waar wat mannen een biertje dronken. Gevraagd of we hier konden overnachten,
NO PROBLEM!!!! Zo kan het dus ook.
In de kantina een biertje en een broodje gekocht en na een rustige nacht verder.
Hier bij Perea naar de Lidl en het eea ingeslagen, kan weer nu de koelkast werkt.

2/3 juni 2007 Na een lange rit, iets voorbij Lamia een camping gevonden. Weer van het restaurant gebruik gemaakt. De eerste Griekse gerechten, altijd weer lekker.
Dan weer de autoroute richting Athene, vaak goed, maar ook stukken waar het nog steeds een tweebaansweg is. Zo te zien gaat het nog wel enige jaren duren eer het hele traject klaar is.
De auto doet het goed, ook op de steile bochtige stukken.
Via Korinthos, Tripoli naar Kyparissia gereden. Het weer was goed, half bewolkt en niet te warm om te rijden.
De camping is bekend, alleen deze keer bijzonder goed verzorgd. Snel een mooie plek gevonden met uitzicht op zee en een eigen stukje tuin!!!!. We werden weer hartelijk welkom geheten, als oude bekenden.

16 juni 2007 Heerlijk verblijf in Elea.
Gelukkig is de politie niet langs geweest om ons weg te sturen!!!!
Er is een grote troep honden, moederhond met maar liefst 9 jongen en 3 andere volwassen honden die op Elea wonen.
Ieder dag komt er een meisje uit Kyparissia met voer en de meeste camperaars geven ze ook wel wat. In het begin bleven ze een beetje op hun eigen plekje, maar na een paar dagen gingen de hondjes op onderzoek uit. Ook wij hadden al gauw een “huishond”, die we Bruno hebben genoemd, naar een Oostenrijker die ook jaren lang op Elea heeft gebivakeerd.
Hij volgde ons de hele dag, als we het water ingingen begon hij te piepen en heen en weer te lopen. Bleef verder op het strand liggen kijken naar ons. Echt een lieverd. Als we s’avonds naar het restaurantje liepen ging hij ook mee en bleef voor de hekken wachten tot we klaar waren.
He hele troep begon tegelijk te blaffen als en iemand over de weg kwam, vooral tegen Grieken, die allemaal bang zijn voor honden.
Na een paar dagen stonden we bijna alleen op een deel van Elea en werd het toch wel hinderlijk al die jonge dartele hondjes om ons heen. Bij iedere stap die we doen hangt er wel een aan je broek of been.
Dus weer tijd om te verkassen.
Vandaag richting Finikounda, camping Loutsa, waar we ook al eerder waren. Het is een goede camping met een leuk, vrij strand. Wij zijn al gauw bij Elefteria en Ari langsgegaan. Deze Grieken hebben vroeger het restaurant van de camping gerund, maar waren daar niet meer nodig (ruzie?) en zijn een paar honderd meter van de camping zelf een restaurantje begonnen. Heel simpel, maar wel goed. Ze waren blij ons weer te zien. Ze hebben lekkere rose en na het eten kregen we een litertje mee voor op de camping, Ari zei dat we dan hard moesten zeggen “Jamas Ari”, Proost Ari!!!!
Dus de Griekse rose heet voortaan bij ons Jamas Ari!!!!
Het wordt steeds warmer. Toen we hier aankwamen was het water zo ongeveer 18/19 graden, behoorlijk fris na het warmere water in Elea.
Maar na een paar warme dagen werd het snel warmer . Tussen 1 en 5 uur is het te warm op het strand en zoeken we de schaduw bij de camper op. Eten wat en luieren en lezen.
Er zijn hier erg veel Oostenrijkers die elk jaar weer op dezelfde plaats staan. Niet echt onze vrienden.
Rob gaat af en toe op de brommer, die het weer goed doet, naar Finikounda en we zijn er ook een keer s’avonds heen gelopen en hebben er lekker gegeten.

 

23 juni 2007 Na een weekje Finikounda terug richting Kyparissia. Het is nog steeds heel warm en het enige waar we behoefte aan hebben is een goede schaduwplek en zwemwater. Dat is inmiddels 25+!!!!!
Het is altijd leuk op de camping, je ontmoet er vaak mensen die er al eerder waren en af en toe komt er ook een bekende uit Kyp. langs.



28 juni 2007
Na een paar dagen hittegolf is het ietsjes frisser geworden. Nu nog 38 graden!!!! Af en toe een klein briesje waardoor het lekkerder is. Slapen ging gelukkig goed omdat het bij de camping later op de avond altijd frisser wordt.
Vandaag vertrokken van Kyparissia, nog even wat ingeslagen aan fruit en bij de Lidl voor onderweg en thuis. Ook via de vrachtautowasserette om de camper schoon te laten maken. Zag er niet uit!!
Gereden tot Kato Alissos, vlakbij Patras, daar nu op de camping. Goed voor de laatste nacht, we hoeven ons morgenochtend dan niet zo te haasten. Om half drie vertrekt de ferry en zijn we om een uur of elf in Ancona. Zaterdag door Italië, Zondag Zwitserland en een deel van Duitsland.

12 juli 2007
Alweer een week thuis!!!!
Alle wasjes gedraaid, camper schoongemaakt en nu nieuwe plannen maken.
Al met al hebben we genoten van deze trip, Turkije is voor herhaling vatbaar en Griekenland houden we er ook in.
We hebben in het totaal zo’n 10.000 km gereden.