27 september
Op de parkeerplaats zien we opnieuw opvallend veel Franse campers, ze zijn echt in de meerderheid. We verlaten Tomar en gaan verder op weg naar het zuiden. Hier
boven Tomar zijn de afgelopen zomer veel bosbranden geweest en is erg veel verwoest. Het was even zoeken naar de rondweg om Tomar maar uiteindelijk terecht gekomen op de IC 3, daarna de N 243. Dat was niet zo'n goede keuze, veel door dorpjes met het stagnerende verkeer en vooral veel landbouwvoertuigen die dan zo'n 20 km per uur rijden. Inhalen is moeilijk. Voorbij Almeirim besluiten we de auto route weer op te gaan, het is een erg rustige weg door een mooi landschap. Heel veel pijnbomen en eucalyptus, afgewisseld met steen- en kurkeiken. Hier zien we dan ook weer de platen kurk verschijnen, vrachtauto's vol. We verlaten de weg bij het stadje Alcacer, een leuke plaats waar men druk bezig is de stad te versieren voor de komende 
oktober feesten. Hier is een goed aanbod van supermarkten en de stad ziet er zeer verzorgd uit. Het is een groot verschil met het noorden van Portugal waar we aan de kust meer zeer eenvoudige huisjes zagen en waarschijnlijk minder welvaart dan in deze streek. Dan de afslag naar het stuwmeer van Pego do Altar waar we rond 13.30 uur arriveren. Op weg naar het stuwmeer zien we veel ooievaarsnesten die nog vol zijn. Tot onze verrassing staan hier weer de Nederlanders uit Hilversum die we 6 jaar geleden hebben ontmoet en daarna op verschillende plekken zijn tegengekomen. We gaan aan het meer staan dat nu grotendeels leeg is, een en al rust hier. Alleen op het water zien we veel watervogels. Konden nog lang buiten zitten, volop geluid van de krekels en een prachtige sterrenhemel hier in het duister.Gereden 208 km
28 september
Volkomen stil de afgelopen nacht, zelfs de vogels kwetterden niet. Richting Alcacer zien we op de velden heel veel ooievaars die hier wat graantjes pikken. Van Alcacer
rijden we naar de IC 1, een zeer slechte weg richting Grandola. Daar voorbij wordt het gelukkig beter. Het landschap is vlak en zanderig,ook nu weer veel groen, bossen met diverse bomen en veel leuke kleine dorpen. De huizen en gebouwen zijn allemaal mooi wit gekalkt met accenten van kobaltblauw rond de deuren, ramen en onderzijde. Heel verzorgd allemaal. Er is hier in de Alentego veel landbouw en ook opnieuw wijngaarden, er zijn veel grote quinta's (boerderijen). Dan boven Ourique de afslag naar het stuwmeer Monte da Rocha waar de bekende camperplaats is bij Maria Kip. We hebben er al vaak over gehoord en gaan er nu 
maar eens kijken. Het stuwmeer hier is bijna leeg en lijkt wel een maanlandschap. Op het terrein staan wat containers en hutjes, dat is het restaurant van Maria. We horen van een Nederlander die hier staat dat met de aanleg van het stuwmeer de arbeiders hier waren ondergebracht en dat Maria, de vrouw van een van de arbeiders voor ze gekookt heeft. Het echtpaar is hier blijven hangen en heeft er nu (illegaal?) hun eethuisje. Het is een samengeraapt zooitje waar allerlei pluimveen omheen scharrelt, maar de kip moet lekker zijn. We gaan het zien, we bestellen voor vanavond. Het werd een genoeglijke avond. De 4 Nederlanders die 
hier ook staan met hun camper kwamen ook eten en we hebben leuk ervaringen met ze uitgewisseld. Een echtpaar kwam uit Noord-Holland, voormalige watersporters, het andere stel uit Zeeland. Na flink wat glazen wijn werd de stemming steeds joliger en Ed, de Zeeuw, gaf menig leuk lied ten gehore. De beroemde kip was goed, lekkere frites en wat sla, aangevuld met een lekkere wijn. Niet echt een bijzonder diner, maar dat verwacht je op deze locatie ook niet. Het blijft moeilijk voor ons om met de Portugezen te communiceren, de jongeren spreken wel vaak Engels, maar de ouderen niet. Met hulp van wat Spaans lukt het toch om ons verstaanbaar te maken.Gereden 116 km
29 september
Het bleef warm vannacht en als we opstaan schijnt volop de zon, het belooft een mooie dag te worden. We rijden richting Ourique door een mooi landschap, dan weer de IC 1. Het wordt langzaam aan heuvelachtig en de huizen zijn nog steeds wit maar nu met gele accenten. Voor Silves rijden we door een gebied met heel veel
fruitbomen, vooral citrus. Ook zijn er veel meer bloemen en bloeiende struiken, het is duidelijk zuiders. In Silves gaan we naar een camperplek voor een grote was- en douchebeurt!!! Prima plek met alle voorzieningen, maar o, wat zijn wij lastig!!!! Dit is niet echt wat wij leuk vinden, alles is te keurig. Heel warm vandaag, nu ik dit typ is het 37 graden in de camper. Gelukkig koelt het s'avonds en s'nachts wel goed af. Straks gaan we richting het centrum lopen en kijken of we het nog net zo leuk vinden als 6 jaar geleden. Het was gezellig druk en gelukkig vonden we nog een plekje bij het leuke piri-piri restaurantje. Hier wordt alleen de beroemde kip geserveerd en op een gegeven moment staan de mensen in de rij voor een tafeltje. Het was weer perfect, de kip, salade en frites, dat is het maar de kip is echt heel lekker. We raken in gesprek met een Portugees gezelschap, voor zover dat mogelijk is in een mengsel van Spaans, Engels en Portugees. Zij zijn heel trots op hun stadje.Gereden 87 km
30 september
Vanaf Silves rijden we richting Lagoa via de N 125, het is een drukke en vaak slechte weg. We rijden langs veel afslagen naar de bekende Algarve plaatsen, Portimao,
Albufeira, Quarteira enz. Rond Faro is het erg druk, voor een deel rijdt je door de stad. Het is een mooie stad. Ook Tavira laten we liggen, in veel van deze plaatsen zijn we in het verleden geweest, nu willen we eigenlijk in de buurt van de zee staan. We gaan kijken bij Manta Rota, heel vol en ook weer niet wat we zoeken. Dan rijden we naar Altura, hier staan veel campers op een zandveld achter de duinen, zie er nu ook niet aantrekkelijk uit. Dus maar door naar Monto Gordo de camping. Helaas mogen we op de mooie plek aan het strand niet meer staan. Dus maar een lekker plekje gezocht op de camping. Het is warm en we 
houden het hier wel even uit, de schaduw op de camping en de zee vlakbij. Er zijn hier veel Nederlanders waarvan een deel overwinterd. De camping is simpel, verouderd maar goed sanitair en het is een beetje rommelig, geen afgebakende plaatsen en daar houden we wel van. Ook staan hier veel Portugezen die grote onderkomens hebben gebouwd met tuintjes enz. We installeren ons en wandelen naar het strand. Er is de afgelopen jaren veel veranderd, langs het hele strand loopt nu een mooi houten wandelpad en je kunt dan ook makkelijk bij de vele strandtenten komen waar vooral veel vis wordt aangeboden. We lopen een stuk langs het mooie strand en zien dat de vissersboten er nog liggen, geeft een leuk beeld, terug gaat het makkelijker over het nieuwe pad!!!Gereden 127 km
1 oktober
We rijden op de fiets naar Villa Real de St. Antonio, het is een goed fietspad en gaan bij de haven kijken. Daar loopt een hele lange pier de zee in met aan de ene kant de rivier Guadiana en aan de andere kant begint het lange strand richting Monte Gordo.
Hier lopen achter het strand, door de duinen, verschillende wandelpaden. Er staan heel veel Spaanse auto's op de pier, de Spanjaarden komen hier graag vissen en als ze naar de overkant kijken zien ze Spanje. Dan langs de kades richting het centrum en gaan kijken op de CP hier. Het is er rustig waarschijnlijk ook omdat deze week een feest is in V.Real met een grote kermis. Nu moet men nog opbouwen. We wandelen door het leuke centrum met zijn vele textielwinkeltjes. Op het plein is zelfs een rommelmarkt en worden er ook producten van de streek aangeboden. Terug op de camping besluiten we op het strand wat te gaan eten, het is tenslotte zondag en we kiezen voor het vanouds bekende tentje waar ze heerlijke grote gegrilde garnalen hebben met een lekker fles Vinho Verde!!! Met onze voeten in het zand is het genieten.2 oktober
Het is warm en we kiezen ervoor om aan het strand 2 bedden en een parasol te huren. Rob gaat een lange strandwandeling maken en ik lig op m'n bedje te genieten van alles wat voorbij komt, vnl een grijze massa Nederlanders, die hier in een hotel of appartement verblijven. Tussen de middag even naar de camping voor een lunch en dan weer gestrekt op het bedje. Goed uit te houden met deze warmte.
3 oktober
We stappen op tijd op de fiets voor wat boodschappen bij de Lidl in Villa Real en luieren wat rond de camper. Vandaag vertrekken Mascha en Ton naar Malaga om
met een gehuurde camper Andalusië te doorkruisen. We krijgen een bericht dat ze goed zijn aangekomen en dat de camper “toppie”is. We zullen elkaar in het weekend ontmoeten, waarschijnlijk hier in Monte Gordo zodat ze ook even van Portugal kunnen genieten. Maar de voornaamste reden is dat we met elkaar zijn op de sterfdag van Miki en haar gedenken door het leven te vieren.In de middag weer de fiets gepakt om op mandarijnen jacht te gaan, we zagen ze op weg naar Monte Gordo volop langs de weg aangeboden worden. Nu rijden we een andere weg het dorp uit en zien geen mandarijn!!!! Wel een grote supermarkt van Pingo Doce, daar zijn ze gelukkig ook te koop en nog meer lekkers. Tegen de avond trek ik de stoute schoenen aan en ga naar een Portugese kapster, al die zon en wind is niet goed voor het haar en er kan wel een stukje af. Ze heeft goed werk geleverd, knippen een creme erin, kan ik er weer even tegen.4 oktober
Weer zo'n mooie dag, dus maar weer naar het strand. We proberen de spanning in Spanje een beetje te volgen, soms BVN TV. Al weken kijken we heel weinig, we zijn vaak te laat voor de programma's die we willen zien of we staan teveel onder de bomen. Hier in Monte Gordo is het signaal slecht en kunnen we eigenlijk alleen BVN goed ontvangen. We lezen het nieuws via internet en zien dat er veel tegenstrijdige berichten over Cataluña zijn. Via de blog van Thole en Everdien blijven we goed op de hoogte!!!
Klik hier voor deel 6