21 augustus
Gisteren met Jo naar het centrum van Fano gereden om brood te kopen. We werden overvallen door hoosbuien, die maar niet ophielden. Gelukkig had ik een poncho in de fietstas en Jo heeft zich beschermd met een vuilniszak en plastic tasje. Dat was wel hilarisch. We kwamen drijfnat op de CP aan. Vanochtend richting Ancona, onderweg nog even de Lidl aangedaan voor wat Italiaanse lekkernijen en natuurlijk wijn! Om een uur of 12 waren we in de haven van Ancona waar het inchecken snel verliep. Dat is allemaal wat soepeler geworden de afgelopen jaren. Al snel kwam de ferry eraan en omdat hier geen auto's van de boot gingen, konden we al snel aan boord. De spullen in de hut en lekker een douche genomen want het is behoorlijk warm nu. Het is 
druk op de boot, nog veel jongelui die op vakantie naar Griekenland gaan en hun matrasjes in de gangen hebben neergelegd om te overnachten. Ook in de ruimte met de vliegtuig stoelen was het druk. Het is dan ook een voordelige overtocht op die manier. We brengen de middag door aan dek bij het zwembad, dat helaas dicht was. S' Avonds met onze voucher wat gegeten in het restaurant, smaakte goed. Na de koffie in de lounge richting bed. Gereden 53 km
22 augustus
Om 10.30 uur (Griekse tijd) waren we in Igoumenitsa, ook het afrijden verliep soepel. Even een vers broodje gekocht en weer genieten van de Griekse atmosfeer.
Alle terrassen zitten vol (hoezo crisis?) en het is weer hectisch met het verkeer. Alles wordt gewoon dubbel geparkeerd bij de winkels. We rijden naar Drepano dat dichtbij is, het is HET strand van Igoumenitsa waar we drie jaar geleden ook hebben gestaan. Een heerlijke plek, mooi strand, helder water en veel schaduw van de eucalyptus bomen. Stoelen aan het strand en badderen. Gezellig met elkaar geborreld en toen we aan het koken waren kwam de politie en werden we weggestuurd, mogen hier niet meer vrij staan op dit moment. Gelukkig is op een paar honderd meter een camping. Drie jaar geleden was deze gesloten maar konden we er wel op om te lozen en water te tanken. Nu is de camping opgeknapt en het ziet er netjes uit. Alle campers die vrij aan het strand stonden rijden hier nu naar toe voor een overnachting. Gereden 8 km
23 augustus
Het was een onrustige nacht, behoorlijk warm (om 2 uur nog 27º), veel muggen en tot ongeveer 3 uur heftige Griekse muziek!!! We besluiten toch nog maar een dag te blijven, er is hier Wifi zodat we kunnen internetten. Het strand is dichtbij en het water lokt. Later gaan we kijken en overleggen hoe we verder reizen. 24 augustus
Het is te ver om voorbij Thessaloniki te rijden, daarom besluiten we halverwege bij Veria in
de buurt te stoppen. We rijden naar het plaatsje Vergina waar verschillende opgravingen zijn o.m. het graf van Philipo. Er staan behoorlijk wat bussen met vnl. Griekse toeristen en het is er heel gezellig, veel restaurantjes en souvenir shops. We bekijken de CP die er is, maar die staat ons niet aan. Een asfaltvlakte met afgetekende parkeer stukken en blakend in de zon. Paul vertelde dat ze een aantal jaren geleden op een leuke plek hadden gestaan in een pijnbomenbos, wat dichter ligt bij Veria en de snelweg. Dus we rijden terug en inderdaad aan de rivier is een mooie plek, er 
is zelfs water wat we gelijk gebruiken om wat te wassen en ons zelf te douchen.. Alleen jammer van alle troep die de Grieken hier achter laten. Buiten het water is er heel veel schaduw, een geluk want vandaag is het bloedheet. Ook is er een leuk restaurantje met een tuin, daar gaan we s' avonds met z'n zessen een hapje eten. Leuke bediening en we hebben een heerlijke, echt Griekse avond. Net op tijd waren we weer terug bij de campers want het ging bliksemen en onweren gevolgd door een fikse regenbui. Net op tijd om de was binnen te halen. Gereden 292 km
25 augustus
Van Vergina rijden we naar Imeros in de buurt van Komotini. Er is een leuk strand met
zelfs ligstoelen en parasols.... en douches op het strand, SUPER!!! We gaan lekker badderen, voor zover dat mogelijk is, de zee is warm en het is een eind lopen eer je tot je knieën in het water staat, maar de frisse douches maken veel goed. Het is vrij druk, veel mensen komen vandaag, zondag, hierheen om te zwemmen en te picknicken. Gereden 349 km
26 augustus
We blijven weer een dagje, gaan s'morgens op de fiets naar het plaatsje Imeros en kopen
wat vlees en brood. Het is een heerlijk Grieks dorpje, een taverna, een onduidelijk supermarktje en heel prima slager. We worden met open armen ontvangen en men is benieuwd waar wij vandaag komen. Bij de taverna drinken we een frappé, die 1/3 kost van de frappé aan boord en hij smaakt ook beter. De rest van de dag installeren we ons onder de parasols en s'avonds grillen we wat. Een heerlijke plek. 27 augustus
Op weg naar Turkije. Eerst in Komotini nog wat voorraad aangevuld (vooral drank!!) de tank vol en naar de grens. Ook vandaag is het weer heel warm maar de rit maakt veel goed. Vooral rond Kavala is het landschap prachtig. We hebben gekozen voor de makkelijkste weg, we rijden de tolweg . Rond het middaguur zijn we aan de grens waar het allemaal redelijk snel verloopt. We pinnen de eerste TL (turkse lira's) en rijden Turkije in. Het is er droog en dor, de weg is slecht maar er wordt op verschillende plekken druk aan gewerkt. Bij het inrijden van Istanboel wordt het een drukte van belang, aan alle kanten schieten de auto's je voorbij en vooral de kleine witte busjes zijn brutaal. De navigatie gaat aan om ons naar de CP te leiden. We staan versteld van deze gigantische
stad, overal mensen die kriskras door elkaar lopen en rijden. Wat voelen we ons dan provinciaaltjes. We komen heelhuids bij de camperplek bij de radartoren aan en zijn blij verrast. Hij ligt aan het water van de Zee van Marmaras, met om de hoek de ingang naar de Bosporus. Er waait een frisse wind en we hebben zicht op het vele bootverkeer dat langs komt. Aan de straatkant zien we de Sulthani Moskee liggen, een mooi gezicht. Er is een klein plantsoentje dat druk wordt bezocht door Turken die hier komen verpozen en thee drinken. S' Avonds lopen we met Paul en Ingrid een stukje de stad in en eten een visje en willen naar de Moskee lopen. Maar de straatjes zijn erg steil, de kinderkopjes spekglad en we hebben niet de goeie schoenen aan. De moskee houden we tegoed. Terug bij de campers is het druk op het grasveld, er wordt volop gepicknickt en gegrild, men zit op kleden en er zijn ook veel kinderen bij. Als de imam oproept bidden ze allemaal naar het oosten. Ook komen er veel auto's om naar het mooie uitzicht hier te kijken en vooral veel stelletjes, het is een romantische plek. Morgen gaan we de stad verder verkennen. Gereden 386 km
28 augustus
Vanochtend eerst een bandenplak uurtje. Ingrid had in Griekenland allemaal doorntjes in haar band gekregen en hij was op verschillende plekken lek. Vele handen maken licht werk en na een poosje kon ze weer opstappen. We zijn met z'n zessen langs het water naar de Galata brug gefietst, er loopt een prima pad en we waren al snel bij de brug. Het is daar een drukte van belang, er is een busstation en er varen vele veer- en rondvaartboten, die hier hun opstappunt hebben. Op de plek waar we in 2009 hebben gestaan is nu een grote parkeerplaats voor personenauto's gekomen. We gaan een plekje zoeken om de fietsen te stallen en dat lukt prima bij zo'n Otopark. 
Daarna door de drukte naar de overkant, er zijn tunnels onder de weg door, heel veilig. We gaan naar de Yeni Camii, de nieuwe moskee. De hoofddoeken gaan om en de schouders worden bedekt, schoenen uit en we kunnen naar binnen. Het is weer prachtig om te zien hoe de moskee er van binnen uitziet, veel mooi mozaïek, schitterende kleuren glas in lood. Maar met die doeken om is het erg warm en we zijn dan ook snel weer buiten. Vandaar kunnen we de Egyptische Bazaar in, altijd weer leuk om dit te doen. Het aanbod is groot, veel kruiden en snoeperijen. Na een half uurtje houden we dat ook voor gezien en zoeken de Vodafoon winkel. 
Er is een mogelijkheid om een internetkaartje te kopen maar dan moet je eerst in Turkije worden geregistreerd, al met al een vrij dure bedoening voor een maandje internet. We hebben in verschillende verslagen gelezen dat we vaak Wifi tegen zullen komen en daar gaan we dan maar gebruik van maken. We zoeken een eethuisje waar ze heerlijke broodjes kebab hebben, het is er heerlijk fris door de airco. Daarna maken we een boottocht over de Bosporus, erg leuk, langs vele mooie paleizen en villa's Zo te zien wonen er veel rijke mensen in Istanboel. We bewonderen de mooie jachten en zien de stad nu eens van een andere kant. Het blijft een hectische stad, van welke kant dan ook. Overal mensen, geen leeg plekje te vinden. Men zit graag op de grasveldjes in de plantsoenen. Na ruim 1,5 uur zijn we weer terug en pakken de fietsen, rijden eerst langs de toeristen info voor wat informatie en dan naar de 
CP. Langs het water zitten heel veel mannen op de stenen langs de kade, sommigen hebben zelfs een “zomerverblijf”ingericht. Alleen maar mannen, allemaal zo bruin als wat, af en toe een duik in het water en verder wordt er veel afgekletst. Als we langs fietsen krijgen we applaus, we zien dan ook heel weinig mensen fietsen. Na ons borreluurtje steken we de BBQ aan en gaan deel uit maken van de Turkse gezelschappen die hier op het grasveld bivakkeren. Aan alle kanten worden vuurtjes gemaakt, gegrild en thee gezet. Op het terrein komen ook auto’s aan de waterkant staan, ze gaan van het uitzicht genieten of wat vissen en er loopt een aantal mannen rond die ze voorzien van glaasjes thee. 
Ook zetten ze voor de mensen die komen picknicken, krukjes en tafeltjes klaar. Dit is waarschijnlijk een clandestien handeltje, ze krijgen een biljet in hun handen als ze een mooi plekje aan het water versieren. We snappen toch al niet hoe dit in elkaar steekt want het is een bewaakte parkeerplaats waar je eerst door de slagbomen moet en bij het uitrijden moet betalen. Tot in de vroege ochtend, ca. 6 uur, komen en gaan die auto’s, ze laten duidelijk horen dat ze er zijn, veel harde muziek en geklets. Om een uur of 5 roept de muzzin op tot gebed en dan gaat het licht worden. Dan verdwijnen ook langzaam de auto’s en de rust keert weer. We zien hier veel bonte kraaien die pikken wat ze kunnen krijgen. Ook stikt het van de katten, weer eens wat anders dan de honden in Griekenland. Ze zijn heel tam, zien er schattig uit en komen zelfs de camper binnen. Ook zagen we voor ons de dolfijnen zwemmen.29 augustus
Weer op de fiets, nu stallen we vlakbij de halte van de tram en hoeven de grote drukte bij de Galatabrug niet door. Het is weer erg warm, al snel loopt het zweet over onze
gezichten. We kopen muntjes voor de tram en stappen uit bij de Blauwe Moskee. Ook al waren we hier eerder, het blijft fascinerend om te zien hoe dit tot stand is gekomen en dat al begin 1600. Grote pilaren die de koepels overspannen, veel prachtig mozaïek vooral met blauwe tegeltjes,(vandaar de naam Blauwe Moskee), mooie tapijten. Er is een aparte ingang voor de toeristen, als je wilt bidden mag je door de hoofdingang. Daarna de Agia Sofia, dit was tien eeuwen lang het grootste religieuze monument van het Christendom. In 
1453, bij de inname van Constantinopel werd het een Moskee. Tot 1935 was het een Moskee en daarna heeft Atatürk er een museum van gemaakt. Het is werkelijk schitterend, vele goudkleurige mozaïeken en diverse prachtige wandschilderingen. Vergeleken met de vorige keer in 2009 waren veel mozaïeken verdwenen en ook een aantal van de prachtige lampen waren verdwenen. Nog steeds staat een deel in de steigers, waarschijnlijk wordt er continue gerestaureerd. 
Ook hier was het weer een drukte van belang, je hoort en ziet vele nationaliteiten. We hadden afgesproken dat ieder zijn weg zou gaan, het is vervelend als je steeds op elkaar moet wachten. We zagen Ingrid en Paul bij het verlaten van de Agia Sofia en hebben samen wat gegeten. Met de tram naar de Grand Bazaar gegaan, het is maar een kleine stukje, maar te warm om te lopen. Een stukje de Bazaar ingelopen, maar al snel hadden we het gezien, heel veel juweliers zaken waar de mannen je bijna naar binnen trekken. Ook de 
gebruikelijke tapijten handelaren met “hele mooie aanbiedingen”. Wij geven de voorkeur aan de Egyptische Bazaar met de handwerklieden en kruiden markt. Dus ook weer terug met de tram naar de fietsen en weer langs de kade met de bruine mannetjes. Weer een welbestede dag. 30 augustus
Vandaag is het een feestdag in Turkije, bevrijdingsdag. Ons reisgezelschap gaat naar het
Topkapi paleis, wij hoeven dat niet nog eens te zien want we hebben het in 2006 uitgebreid bezocht. Nu gaan we weer op de fiets naar de Egyptische markt. Het bruist hier van het Turkse leven, je kunt het zo gek niet bedenken of het is hier te koop. Natuurlijk de gebruikelijke kits maar ook veel handige gebruiksvoorwerpen. Veel stalletjes met etenswaren en kruiden, waarvan veel voor ons onbekend is. We proeven wat kaas, maar het was net een hap 
pekelwater, wat is dan de Hollandse kaas lekker. Ook is er een deel waar de houtbewerkers aan de gang zijn, ze maken veel voorwerpen van hout, mooie snijplanken, trapjes, houten kommen, je kijkt je ogen uit. Een volgend deel bestaat uit de metaalbewerkers, hier vind je bouten en schroeven, BBQ roosters, kacheltjes, theeketels, ook weer zoveel keus. Bij de textielhoek scoren we twee lekkere ¾ broeken voor Rob en een polo shirt, we kopen wat noten en brood. 
Vanwege de feestdag is het nog drukker dan gisteren. Op de Galata brug wordt weer volop gevist. Aan de kade bij de brug liggen mooi versierde schepen waar gerookte vis wordt verkocht. Ook zijn er stalletjes met een soort zuur van vis, ziet er voor ons vreemd uit maar er wordt veel van gegeten. Terwijl de langs de haven fietsen zien we militaire boten liggen waar een muziekkorps speelt en de bemanning keurig in het wit aan dek staat. Mooi gezicht. Morgen gaan we Istanboel verlaten en gaan richting Zwarte Zee. 
Klik hier voor Deel 3