Najaar 2013 Turkije Deel 8


11 oktober
Gisteravond zijn we samen naar het centrum van Selçuk gereden, s' avonds is het daar heel gezellig. We gaan naar een restaurant Eski Ez (het Oude Huis) dat in de Trotter vermeld staat. IMG_8279IMG_8278We worden er niet teleurgesteld, heerlijk eten en gastvrije ontvangst. Na het eten lopen we wat rond en worden verrast door een man die bij een tapijthandel de Saz bespeeld. Hier een kleine impressieHij nodigt ons uit om te komen luisteren en we genieten een poosje van zijn zang en spel. Natuurlijk vraagt hij of we tapijten willen zien, maar hij dringt niet aan. We bedanken hem voor de muziek en lopen terug naar de camping. Daar vinden we het toegangshek op slot!!!! We kunnen er niet in, opzij van de camping loopt een weggetje en we zien onze reisgenoten nog buiten zitten. Zij waarschuwen de bewaker en zo kunnen we weer naar binnen. De camping is prima qua ligging en voorzieningen maar de beheerders (Italianen) zijn erg opdringerig en vaak onvriendelijk. Als we geen interesse tonen voor alles wat te koop is, tapijten, CD's en een maaltijd, worden we min of meer genegeerd. Vanochtend zijn we van de camping weggereden, er was wat consternatie over het teruggeven van de paspoort kopieën maar uiteindelijk konden we verder. IMG_8299IMG_8296Nou ja, verder, na 9 km zijn we belandt bij het strand van Pamucak waar we de campers bij de strandtent neer kunnen zetten. De eigenaar stelt zich voor en ontvangt ons vriendelijk. Er zijn WC's een douche en op het strand zijn ligbedden en parasols die we kunnen huren. Een heerlijke plek. Het weer is ook nog geweldig dus al gauw zitten we weer aan het strand. Bij de strandtent staan heel wat paarden waarmee je een rit langs het strand kunt maken. Op de pier bij het strand wordt veel gevist en er staan wat hutjes waar men in het weekend verblijft. Een van de mannen die daar een hutje heeft komt bij ons zitten en heeft een hapje meegebracht. Het is even leuk, maar hij wordt (na wat raki's) erg opdringerig. De eigenaar van de strandtent (Ramsa) komt ons redden en zegt dat we kunnen eten. We eten daar voor het eerst de heerlijke gevulde gözleme, een dunne pannenkoek maar dit keer gevuld met wat groenten en kaas. Verder waren er de huisgemaakte köfte, die ook prima smaakten. We konden hier de eigen wijn meenemen en hadden daar een genoeglijke avond.
Gereden 9 km
 
12 oktober
s' Ochtends wordt er door Ramsa vers brood gebracht. Hij vertelde gisteren dat er vandaag een grote markt (bazaar) is in Selçuk en dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Met Paul en Ingrid ga ik met het dolmus busje, dat door Ramsa gewaarschuwd was, naar de markt. IMG_8300IMG_8301Wat een service, voor de camper instappen en bij de markt worden afgeleverd. We rijden nog langs wat mooie hotels waar ook mensen worden opgepikt. Dan naar de markt die erg uitgebreid is. We staan versteld van het aanbod, het grootste wat we tot nu toe hebben gezien en ook het meest voordelig. Ik koop nog een mooie polo voor Rob die 1/3 van de prijs is die we in Istanboel hebben betaald, slecht 10 TL oftewel nog geen 4 euro. Voor het eerst zien we veel zigeuners als verkopers. Natuurlijk ook weer een geweldig aanbod aan groenten en fruit. Eigenlijk had ik niets nodig maar ik ga weer met volle tassen terug in het busje. IMG_8303IMG_8318De middag wordt weer aan het strand doorgebracht, er wordt wat afgelezen door ons. Er wordt gebadderd onder de douche “special naturel” met heerlijk ijskoud water! Bij de borrel komt Ramsa bij ons zitten en verteld het e.e.a. over de streek. We zien in de verte Samos liggen en hij verteld dat ze geregeld oversteken om er vnl. sterke drank te kopen, dat is in Turkije duur. Er worden weer van die heerlijke gözleme gebracht als borrelhapje en ook nog lekker gebakken visjes, die we uit Griekenland kennen als gavros. We vragen of we die morgen bij hem kunnen eten en hij gaat proberen ze te kopen. Weer een leuke avond.
 
13 oktober
Weer vers brood en we worden getrakteerd op een doosje lekkers, Turks fruit gevuld met verschillende noten. IMG_8333IMG_8342Het is vanaf dinsdag 4 dagen feest in Turkije een zgn. offerfeest, er worden dan veel schapen geslacht en men eet met heel de familie. Het gebruik is dat het overige feest aan de armen (of aan de buren) wordt gegeven. Het is ook een feest waarop veel wordt gesnoept. Dit lekkers dat we kregen wordt dan veel gegeten. Het is heerlijk, niet zo zoet als de meeste Turkse lekkernijen. Er wordt zelfs een kopje thee bij geserveerd, nog even en we gaan hier niet meer weg. Vandaag was er heel veel wind maar een lekkere temperatuur om de middag aan het strand door te brengen. Vlakbij het strand is een riviertje met een kleine haven. Daar liggen een paar bijzondere schepen en er wordt veel gevist.  IMG_8326IMG_8323Rob maakt weer eens een lange wandeling en is een paar uur weg, loopt bijna tot aan Kusadasi. S' Avonds eten we weer bij Ramsa, hij heeft op ons verzoek de kleine visjes meegebracht en gaat koken in zijn kleine keukentje. Dit keer is er geen hulp en wij bieden aan een handje te helpen. Ik ga de visjes door de bloem halen en maak met Paul de salade. Jo dekt de tafel en ook voor de drank is er zelfbediening en pak je uit de koelkast wat je nodig hebt. Ook weer onze eigen wijn meegenomen. De moeder van Ramsa had lekkere koekjes voor ons gebakken. Dit is toch een hele aparte ervaring, de keuken is een bende en de keuringsdienst in Nederland zou er een programma over maken!!!
 
14 oktober
Dit wordt ons laatste dagje hier, weer naar het strand en dit keer eens zelf gekookt. IMG_8344IMG_8319Er kwam een groep van ca. 10 jongelui met tentjes hier staan. Het is een mengelmoes van nationaliteiten die studeren in Istanboel en met elkaar een weekje door Turkije toeren. Ze maken deel uit van een uitwisselingsprogramma van diverse universiteiten. Ook dit kan weer, zomaar achter de strandtent die tentjes neerzetten, ze maken gebruik van de douche en WC en eten ook een hapje bij Ramsa.
 
15 oktober
We nemen afscheid van Ramsa die weer iets lekkers had meegenomen, een soort cake gedrenkt in suiker siroop. IMG_8350IMG_8346Onderweg zien we op verschillende terreinen schapen staan die worden verkocht en ook ter plekke worden geslacht voor het offerfeest. Wel luguber, al dat bloed. We rijden langs Izmir over de rondweg. Ook dit is een gigantische stad, maar vanwege het feest valt de drukte op de weg wel mee. We rijden een mooie weg naar Foça, dat een leuke vakantieplaats is. Helaas zien we niet veel van het stadje want de straatjes zijn erg nauw en we wagen het niet om er met de camper door te rijden. Even buiten Foça vinden we een plek bij een restaurant op een voormalig kampeerterrein direct aan het strand. We hebben een mooi uitzicht en kijken s'avonds naar het voetballen Turkije-Nederland (0-2).
Gereden 178 km
 
16 oktober
Weer op pad, nu de kustweg naar Yeni-Foça, ronduit prachtig. Het is dan ook een grote teleurstelling als we in de buurt van Aliaga komen waar er veel heel vieze industrie is. Grote autosloperijen, elektra centrales, betonfabrieken, noem maar op, kilometers lang. Daarna gaat het over naar landbouw, vooral veel olijfbomen waar deze streek bekend om is. We stoppen in Ayvalik en kijken eerst naar een plek bij de dam naar het schiereiland van Alibey. IMG_8354IMG_8351Dat vinden we niks, er loopt een drukke weg langs en er is veel herrie. Dan helemaal aan de andere kant, ca. 5 km voorbij Ayvalik vinden we een mooi terrein bij Çamlik waar we de campers neer zetten. Het weer is wat dreigend, af en toe de zon maar het ziet er niet goed uit. Er waait een erg frisse wind. We pakken de bus naar de stad en lopen daar wat rond. Er zijn veel olijfolie bedrijven en we zoeken leuke flesjes om als cadeautjes mee te nemen. Ook is er een filiaal van het bedrijf waar we in 2007 lekkere olie hebben gekocht. De stad valt ons wat tegen, rommelig en veel goedkope troep te koop. We drinken een sapje en worden dan overvallen door een geweldige plensbui. Als het weer wat droger wordt gaan we met de bus terug naar de campers. S' Avonds gaan Rob en ik een Ayvalik tostu eten in een soort snackbar. Dat is een grote platte toast gevuld met allerlei lekkers, smaakte prima.
Gereden 149 km
 
17 oktober
Het heeft gehoosd vannacht, er waaide een harde wind en de camper stond te schudden. Gelukkig konden we zonder problemen wegrijden. Het is nu echt herfstweer en dat is even wennen. In Burhaniye zijn we naar de Kipa supermakrt gegaan om die leuke olijfolieflesjes te zoeken, maar helaas niet te vinden. We rijden door naar Edremit waar ook een Kipa is en die heeft ze gelukkig wel. We staan versteld van alle olijfoliefabrieken die hier zijn. Allemaal goede olie, maar dan in de bekende blikken, maar die hebben we in Datça al gekocht. IMG_8355IMG_8361Het 1e stuk van de rit gaat langs de kust, het is erg druk en je ziet veel mensen lopen, ze hebben tot morgen nog vrij voor het offerfeest en gaan massaal met elkaar op pad. Landinwaarts wordt het mooier en rijden weer door een bergachtig landschap. We nemen bij Ezine de afslag naar Dalyan en rijden over hele smalle wegen vol gaten en kuilen. Als er een tegenligger is moeten we er krapjes langs. We overleven dat en komen aan in Dalyan aan een klein haventje, wel weer echt Turks. Er liggen wat kleine vissersbootjes aan wankele steigertjes, er zijn wat theehuizen en dat is het wel ongeveer. Wel horen we hier weer de muzzin van de moskee. We zoeken een plekje uit de wind en gaan de vis bakken die we nog hadden. Smaakt ook weer goed.
Gereden 175 km
 
18 oktober
Ook vannacht heeft het weer flink geregend en stonden we rondom in de blubber. We IMG_8366IMG_8363douchen lekker in de camper en rijden de blubber uit. Via een mooie weg rijden we naar Ezine langs een aantal opgravingen. Het is een betere weg dan gisteren. Even voorbij Ezine wordt het weer een 4-baansweg en schieten we lekker op. Ca. 11.30 uur zijn we in Çanakkele en kunnen we al snel de ferryboot op. De weg naar Gelibolu is mooi en gaat langs de Dardanellen. Hier zijn ook weer wat vakantiedorpen, maar verder is het rustig. We gaan in Gelibolu aan de haven staan, een prima plek. Het is een leuke plaats met een echte IMG_8370IMG_8368vissershaven, vergeleken met gisteren een wereldhaven. We lopen naar het centrum, het is hier ook druk, de mensen hebben duidelijk vrij en brengen de dag door met wat winkelen en een terrasje pakken voor een kopje thee. Hier zien we ook opvallend veel jonge mensen, goed gekleed en weinig of geen hoofddoeken. Ook wij drinken wat op een terras aan de haven, Paul krijgt hier een trekje uit een waterpijp aangeboden. We kunnen nog een poos buiten zitten en genieten van het gebeuren aan de haven. We besluiten vanavond onze laatste TL te besteden en bij een restaurant te gaan eten.
Gereden 121 km

19 oktober
Gisteren nog een laatste keer Turks gegeten in een simpel eethuisje. Turkse pizza en nog maar eens köfte, het echte volksvoedsel hier, maar het smaakt prima. We laten de haven van Gelibolu voor wat het is, het is er behoorlijk druk met ferry boten naar de andere kant van de Dardanellen, dus het was wat onrustig vanochtend. We stoppen onderweg bij een tankstation om de camper te wassen want hij is behoorlijk blubberig geworden. Het meeste IMG_8377IMG_8375vuil is eraf en we kunnen redelijk schoon de grens over. De formaliteiten zijn snel achter de rug en we koersen naar Alexandropouli waar we eerst de Lidl bezoeken en de voorraad weer aanvullen. We tanken diesel en gas en overleggen waar we heen rijden. Het wordt weer Imeros, waar we op de heenreis 2 nachten leuk hebben gestaan. Helaas, dat was nu niet mogelijk, het strand is gebarricadeerd en we kunnen er niet staan. Dus door naar Kryoneri, een plek zo'n 8 km verderop. Hier kunnen we goed staan, het is een mooie plek waar douches en water is. Verder is ook hier alles verlaten, het seizoen in Griekenland is duidelijk voorbij, hoewel het nog mooi weer is.
Gereden 246 km
 
Onze reis naar Turkije was een groot succes. Het is een prachtig land, veel natuurschoon en heel aardige mensen, ontzettend gastvrij. We hebben veel gezien, oudheden, leuke en mooie steden en kleine lieve dorpjes waar de tijd stil heeft gestaan. Het contrast is erg groot, vooral in het moderne en westerse zuiden met zijn prachtige stranden. Als je maar even de kust verlaat kom je in een totaal ander tijdsbeeld, simpele huisjes, wat vee en kleine winkeltjes. Maar ook hier alleen maar vriendelijke mensen, we hopen er nog eens terug te komen. Het was heel gezellig om zo met z'n zessen rond te trekken en de ervaringen in Turkije te delen. We hebben in Turkije 3687 km gereden.

Klik hier voor deel 9 (slot)