Najaar 2013 Turkije Deel 5


14 september
Bijtijds vertrekken we van camping Dilek, we worden uitgebreid gedag gekust en bij Ugo staan de tranen in zijn ogen. We willen bij de Kipa in Nevsehir boodschappen gaan doen, maar die gaat pas om 10 uur open. Een uur wachten lijkt ons niks want het is warm, erg warm. IMG_7729IMG_7733Wij rijden naar Sultanhani waar een goed bewaarde karavanserai is uit de Sjeldsloekse periode. Hij werd in 1229 gebouwd door de beruchte Sultan Alaaddin Keykubat. Rond een grote binnenplaats met zuilengalerijen vindt men de voormalige stallen en slaapvertrekken. In het midden van de binnenplaats is een moskee. Hij is nog in prachtige staat. Dan doen we in het dorp de nodige boodschappen bij de BIM, een grote supermarkt keten in Turkije. Door richting Konya, het centrum van de Islam. We slaan de stad over, men is hier zeer conservatief en wij, in onze zomerkleding zouden uit de toon vallen. Onderweg zijn veel wegwerkzaamheden, Turkije bouwt aan een goed wegennet. We zien geen campers onderweg en wij baren wel opzien, men draait het hoofd om als ze ons passeren en zwaaien vaak. Het is een troosteloos steppen landschap, vlak dor en erg kaal. Het lijkt wel of hier niemand woont. Af en toe zie je wat grote bouwwerken van bedrijven. Tot aan Konya blijft het vrij vlak en als we Konya voorbij zijn wordt het heuvelachtig en groener. We zien vanaf de hoogte dat Konya in een groot dal ligt, mooi gezicht.IMG_7754 IMG_7747Eindelijk kunnen we stoppen om te lunchen bij een meer waar wat schaduw is. Rond een uur of 3 komen we aan in Beysehir, dit ligt aan het op een na grootste meer van Turkije. We vinden een heerlijke plek aan het meer in een parkje dat grenst aan de beroemde Eşrefoğlu Camii, een zeldzame houten moskee uit de 14e eeuw die nog in goede staat is en volop wordt gebruikt. We lopen naar de moskee en zien een vijftal bruidjes die rond de moskee en het meer worden gefotografeerd. Zaterdag is de dag waarop wordt getrouwd. Vaak duurt zo'n bruiloft 3 dagen.IMG_7752 DSC03034Als we de moskee willen binnengaan wordt ons door een paar vrouwen die buiten staan de shawl om geknoopt en we worden gecontroleerd op onze kleding, ook hier is men streng. Binnen is het prachtig, mooi houtwerk en tapijten op de vloer. Boven is een aparte vrouwenruimte, die heel wat eenvoudiger is. Door een Duits sprekende Turk wordt eea uitgelegd aan.....de heren, de vrouwen worden niet bij het gesprek betrokken. IMG_7756IMG_7769Buitengekomen proberen de vrouwen wat eigengemaakte artikelen te verkopen. We lopen terug naar de camper en kunnen heerlijk buiten zitten, de temperatuur is aangenamer door het meer. Op het meer wordt veel gevist en er zijn boten waarmee je een tocht kunt maken. Rond een uur of 7 gaan de richting het centrum, we worden uitgebreid bekeken, men is hier geen buitenlanders gewend. In een leuk restaurant aan het water gaan we een hapje eten, dat weer heerlijk smaakte. Helaas, geen bier of wijn te verkrijgen, daarom terug bij de campers nog maar een glaasje gedronken.
Gereden 341 km
 
15 september, zondag
Helaas hadden we vannacht weer dat de koelkast niet meer brandde. Rob is vroeg opgestaan en heeft de brander weer schoongemaakt. Blijft een probleem dat we thuis maar goed moeten aanpakken.IMG_7772 DSC03080Met deze warmte kunnen we niet zonder. Vanaf Beysehir rijden we een mooie nieuwe weg door een prachtig landschap. In 2007 waren dit nog onverharde wegen en nu glijdt je over het asfalt, heerlijk. Onderweg tijdens de koffiestop besluiten we om naar Gazipaşa te rijden i.p.v. te stoppen bij Kizilot. Er moet een leuke vrije plek aan het strand zijn. Vanaf Kizilot is het een lange 4-baans weg met rijen grote resorts, gigantische complexen en overal zijn de winkels open, het is een drukte van belang, ook op de stranden. Geen wonder want een thermometer gaf 44 graden aan. Vooral rondom Alanya is het erg vol gebouwd, vergeleken met 2007/2008 lijkt het verdubbeld. IMG_7788IMG_7786De weg is goed, alleen veel stoplichten. Zo'n 40 km verder komen we bij Gazipaşa waar het even zoeken is naar de plek. Nou het is inderdaad geweldig, direct aan het eind van het grote strand bij een klein restaurant, onderaan een rots. We worden welkom geheten en er wordt een plek aangewezen waar we kunnen staan. We installeren ons en gaan lekker aan het strand zitten, de branding is hevig en zittend op de rotsen worden we lekker fris gehouden door opspattend water. Van alles mogen we gebruik maken, er is een douche, WC´s, water enz. Het is behoorlijk druk hier, veel auto´s met kinderen die komen badderen of wat gaan eten en drinken in het restaurant. s´Avonds gaan we daar een hapje eten en zitten geweldig aan de rand van het strand met uitzicht op de zee. Helaas was de koelkast weer uit toen we terug kwamen bij de camper, maar geen probleem, we mochten een kabel uitrollen en kregen elektra van het restaurant. Hoezo gastvrij!!!!
Gereden 270 km
 
16 september
Vannacht was het nog steeds erg warm 26-27 graden. Rob heeft het voor elkaar gekregen dat de koelkast weer brandt en nu maar hopen dat het zo blijft. Zo mogelijk is het nog warmer dan gisteren en we blijven lekker in de schaduw zitten, er is nog genoeg te lezen. Met het windje uit zee is het goed uit te houden. Jo, Nick en Paul stappen op de fiets en IMG_7784IMG_7781rijden naar het stadje voor wat boodschappen. Een goed Duits sprekende Turk heeft een praatje gemaakt. Hij woont alweer een aantal jaren hier en heeft in Alanya een project bureau voor verkoop van huizen. Dat doet hij waarschijnlijk goed want hij rijdt in een mooie auto en heeft een groot zeiljacht in Portugal. Hij vertelde ons dat het overwinteren hier in Gazipaşa is aan te bevelen, het wordt s' winters gemiddeld 25 graden en je kunt de hele winter in zee zwemmen. Wij geven toch de voorkeur aan de Hollandsche winters, Kerst thuis en de gezelligheid van die feestdagen. S' Middags zitten we weer aan het strand en de golven zijn nog steeds hoog. Nick en Rob wagen het de zee in te gaan en ook Paul volgt. Wij laten ons alleen nat spatten door de hoge golven.
Gereden 97 km
 
17 september
Vannacht begon het te regenen en dan is het hier een troosteloos gebied. We pakken op en vertrekken. IMG_7807IMG_7793Allereerst naar Alanya, daar is een Carrefour supermarkt in een groot winkelcentrum. We slaan het nodige in en zien dat er een kapper is. De dames gaan hier voor een knipbeurt en worden geweldig goed geholpen, na een uurtje is het gefikst en lopen we er weer keurig bij. Dat voor een prijs van 30 TL, zo'n 11 euro, kom daar in Nederland maar eens om. De zon verschijnt al weer gauw en weer is het warm. In Kizilot, voor Manevgat gaan we naar een camping, een klein terrein waar we in 2007 ook al waren. IMG_7806We worden hartelijk verwelkomt door dezelfde mensen als in 2007 en stellen ons onder de palmen op, zicht op strand en zee. Naast de camping is een enorm complex verschenen, een zeer luxe resort. De camping heeft ook wat ligbedden op het strand en we brengen daar een lekkere middag door. S' Avonds tijdens de borrel merken we dat hier veel muggen zijn, er loopt een watertje langs de camping met veel riet, dat zal de oorzaak zijn.
 
18 september
Iedereen had vannacht last van de muggen, er wordt wat af gemopperd op die insecten. We gaan met Paul en Ingrid naar Manevgat. Voor de camping stopt het dolmus busje en DSC03081IMG_7798bij het busstation in Manevgat nemen we de bus naar het centrum. Helaas is er vandaag geen markt, maar rond het terrein van de markt en in het centrum is voldoende koopwaar te vinden. Paul en Ingrid slagen goed met shirtjes voor de kleinkinderen en het afdingen is een sport. Men is hier gewend aan toeristen uit de vele resort en we zien dat de prijzen daar aan aangepast zijn, de verkopers zijn soms wat opdringerig en agressief. Zelfs het drankje dat we nemen op een terras is behoorlijk aan de prijs. We vinden de kleine slagerij waar we destijds heerlijke lamskoteletten gekocht hebben en ja, ze hebben ze weer. We kopen wat om vanavond te grillen. IMG_7796IMG_7795De slagers zijn met z'n drieën wel een half uur bezig om te hakken te snijden en te kruiden. Natuurlijk komen de Nederlandse voetballers die in Turkije spelen weer ter sprake. Het is ook het enige dat we met ze kunnen bespreken, geen woord over de grens, maar wel heel vriendelijk. Terug naar de camping, de busjes zijn propvol en het blijft een gekke gewaarwording dat je pas betaald als je de bus verlaat. Je moet je dan door het volle gangpad wurmen en geld bij de chauffeur brengen. De middag brengen we weer door op het strand. S' Avonds gaat de BBQ aan en genieten we van de koteletjes.
 
20 september
Ook vanochtend weer wat regen en hier en daar een donderslag. De campers krijgen een schoonmaakbeurt en er wordt e.e.a. gerepareerd. Vandaag blijven we hier en morgen gaat het weer verder. S' Avonds eten we met elkaar in het restaurant, prima eten maar de communicatie verloopt moeizaam, men spreekt echt geen woord over de grens.
 
21 september
Vanaf Kizelot gaan we richting Antalya. We nemen de afslag naar Aspendos. IMG_7816IMG_7842Hier is een mooi bewaard gebleven theater uit de 2e eeuw, gebouwd onder het bewind van Marcus Aurelius. Omdat hier weinig aardbevingen voorkomen is het nog steeds in goede staat. Er is nog de originele muur achter het toneel, versierd met frontons. Er was plaats voor 15.000 mensen. Op dit moment is men weer bezig met restaureren. Rondom het theater vindt je nog verschillende andere restanten van bouwwerken, o.m. Een basiliek, een acropolis, IMG_7813IMG_7827een stadion en een stukje verder een Seldjoekse brug, over de oude rivier de Eurymedon, die ook nog in prima staat is. We bekijken het e.e.a. En vervolgen onze reis. Via het zeer drukke Antalya ( ruim 1 miljoen inwoners) rijden we langs de mooie kustweg naar Çirali, een klein dorpje dat aan een mooi strand ligt. De weg naar beneden gaat door de bergen kronkelend zo'n 7 km naar beneden en dan kom je plotseling in een toeristisch stukje Turkije. Alles is heel kleinschalig, er zijn veel kleine hotels en pensions. Ziet er allemaal leuk uit. Aan het eind van het 4 km lange strand is een prachtige plek waar we de campers onder de pijnbomen kunnen neerzetten. Die schaduw hebben we wel nodig want nog steeds is het erg warm, zo'n 35 graden. Rob vindt zowaar een plek waar WC's en water is. Een tank op een stellage zorgt voor een “duş”, waar we goed gebruik van maken. S'Avonds zien we iets heel bijzonders, het opkomen van de volle maan boven de zee. Van donker oranje kleurt hij langzaam naar wit, een mooi schouwspel.
Gereden 190 km
 
21 september
Het officiële begin van de herfst, nou daar is hier weinig van te merken. Wat toeristen betreft is het rustig, maar de temperatuur is hoog zomers. We pakken de fietsen en rijden het weggetje achter het strand naar het dorp, daar zijn veel kleine supermarktjes waar je IMG_7857IMG_7852de meest noodzakelijke dingen kunt kopen. Brood is snel gevonden en we nemen een lekker vers geperst sapje. Het is een leuke locatie, een familierestaurantje en het ziet er uitnodigend uit, lijkt ons wel wat voor vanavond. We zwemmen wat in zee, het water is heerlijk en brengen de rest van de dag luierend door. Het uitzicht is prachtig, het zeer brede strand wordt omzoomd door bergen die allemaal mooi groen zijn. Er liggen wat bootjes in het water en IMG_7885IMG_7875vandaag, zaterdag, is het wat drukker op het strand. We horen allerlei talen spreken, maar het merendeel is Turks. Hier vlakbij ligt Chimaera, een bijzonder plekje. Op een oppervlakte van ca. 100 m2 schieten tientallen vlammen uit de grond, Dit natuurverschijnsel werd in vroegere tijden toegeschreven aan de goden en hun monsters maar in werkelijkheid is het methaangas dat uit de bodem komt. Vanaf ons plekje zien we s' avonds de lichtjes van de vlammen. In de avond gaan we met z'n allen op de fiets naar het leuke restaurantje en dat was een goede keuze. We worden hartelijk ontvangen en eten er heerlijk.
 
22 september
Het is weer wakker worden met een stralende zon. In de loop van de ochtend stappen Rob en Paul op de fiets en gaan richting Chimaera, naar de eeuwige vlammen. Ze fietsen een IMG_7864IMG_7862IMG_7868aantal km's en gaan te voet het pad op naar het plateau. Helemaal enthousiast komen ze terug, het was een spektakel. Op een groot plateau schieten op verschillende plaatsen de vlammen uit de grond, de stenen eromheen zijn gloeiend heet. Het uitzicht is spectaculair en ook de weg erheen was schitterend. Het schijnt dat veel Turken daar s' avonds heen komen om op de vlammen te grillen, helaas is de troep die ze achterlaten daar het resultaat van. Vandaag viel er zowaar een spatje regen, het was wisselend bewolkt maar het werd niet frisser. Morgen gaan we proberen in het dorp een internet café te vinden om de blog te updaten.

Klik hier voor deel 6