NIEUWE WEBSITE

BESTE VOLGERS VANAF HET VOORJAAR VAN 2019 GAAN WIJ VERDER MET DE VERSLAGEN VAN ONZE CAMPEREIZEN OP EEN NIEUWE SITE.
 https://camperreizen-rob-en-adrie.jouwweb.nl/
OOK DE CAMPERREIZEN VANAF 2005 KUNNEN JULLIE HIEROP TERUG VINDEN

GASTENBOEK

Heb je een bericht voor ons of wil je ons laten weten wat je van onze site en reisverslagen vindt, laat dan een berichtje achter in ons gastenboek en klik Hier





Bijgewerkt 4 juni 2019

VOORJAAR 2019 Griekenland (Deel 1)

Voorjaar 2019

Het is weer bijna zover, we vertrekken weer. Dit keer gaan we via Duitsland, Italië weer naar Griekenland. In Ancona hebben we geboekt voor de overtocht naar Igoumenitsa. Het is ons favoriete land, heerlijke mensen, fijne camper plekken en veel bezienswaardigs. In Griekenland ontmoeten we onze vrienden Jo en Nick, waar we veel gezellige tijden mee hebben doorgebracht. Het plan is om na
Griekenland met elkaar via Albanië en Kroatië terug naar Nederland te rijden. We hebben veel reisverslagen en documentatie over Albanië gelezen, het moet een mooi en gastvrij land zijn, we gaan het meemaken. Ook Kroatië kennen we niet. In het verleden zijn we wel vaak door het voormalig Joegoslavië gereden over de destijds beruchte Autoput. Nadat de oorlog daar was uitgebroken hebben we steeds met de ferry de overtocht naar Griekenland gedaan.
We houden jullie op de hoogte!!!

Deel 1

16 maart
Het is weer zover, we vertrekken naar zonniger oorden.Om 8.30 vertrekken we uit Hollandsche Rading,....en het regent net als de afgelopen dagen.Eerst richting Duitsland via Venlo. We pakken de autoweg nr. 61 en de drukte valt erg mee, waarschijnlijk omdat het zaterdag is. Bij Koblenz wordt het
langzaam droog maar het waait nog steeds hard. Bij Ludwigshafen gaan we naar de weg nr. 65, de

Weinstrasse. Hier hebben we verschillende leuke camper plaatsen gezien bij wijnboeren. Helaas, men is hier volop bezig met wegwerkzaamheden en veel toegangswegen zijn afgesloten. Er zijn dan omleidingen maar we werden van hot naar her gestuurd. Dan maar een stukje doorrijden, vlakbij Landau was een adres in Impflingen, bij Weingut Junker. Dat was een prima plek, hoewel we op een drassig grasveld stonden, dit was omgeven door veel wijngaarden. Bij de wijnboer konden we kennis maken met de wijnen en die smaakten prima. Een mooie start van onze trip.

Gereden 510 km

17 maart
Al vroeg wakker en de zon komt mooi op boven de velden met de wijnstruiken. Een ontbijtje erin en weer op pad. Nu is het nog rustiger op de weg, geen vrachtauto's, alle parkeerplaatsen onderweg staan er vol mee. Bij Karlsruhe via de weg nr. 8 langs Stuttgart. Daar is men gigantisch met de wegbezig, deze wordt aan twee kanten verbreed en er komen nieuwe viaducten en tunnels. Tot 2025 is men er druk mee. Vanaf Karlsruhe tot aan Ulm is het erg druk op de tegemoetkomende rijbaan, veel

vakantieverkeer vanaf München. Voorbij Ulm slaan we af naar weg nr.7 richting Memmingen-Füssen en om 12.30 komen we al aan op de CP in Füssen. We zijn hier al verschillende keren geweest maar zo rustig als nu was het nooit. Het is prachtig weer, de zon schijnt, het is 22 graden en dus de stoelen naar buiten, heerlijk!!!! en paar uur genieten van dit weer en dan toch maar wat actie.Hier vlakbij is een groot meer omgeven door hoge bergen, de Forggensee, die we al eerder zagen vol water. Het lijkt ons een leuke wandeling maar helaas, het meer staat nu grotendeels droog en dat is een trieste aanblik. We lopen er een stukje heen en daarna een andere weg terug. Nemen nog even een kijkje bij de bedrijven hier bij de CP, De Aldi en de Lidl, een kledingzaak en een grote schoenhandel. Verder is het een wat verlopen boel, veel gesloten. Morgen maar wat inkopen doen.

Gereden 321 km

18 maart
Hoe anders kan het zijn in maart, we worden wakker met lichte sneeuwval die later overgaat in een

flinke sneeuwbuien. Op ons gemak ontbijten, we blijven vandaag nog maar hier staan. De route die we gepland hebben gaat over de Fern pas in Oostenrijk en de Resia pas in Italië. Wachten maar af hoe het daar dan morgen is. We lopen een rondje rondom de camperplaats, er zijn verschillende winkels, textiel, schoenen, de Aldi en de Lidl. Eerst naar de schoenenwinkel, een grote keus, allebei een paar sneakers en voor mij slippers gekocht. Dan de textielwinkel, waar we al gauw weer uit gaan, niks voor ons. Bij de Lidl doen we nog wat inkopen en dan wordt het lezen. Het nodigt ook niet uit om een wandeling te maken. Aan het eind van de middag horen en zien we de schietpartij in een tram in Utrecht, vreselijk. Men weet nog niet of het een terroristische aanslag is maar er wordt wel een alarm afgegeven, heel Utrecht ligt plat!!!

19 maart
Het was een koude nacht, maar dankzij de kachel hebben we het niet koud gehad. Er is een prima douche hier en daarna ontbijten. Rond half 10 rijden we weg, we gaan eerst even tanken (diesel is hier goedkoop € 1,21) en een tol vignet voor Oostenrijk kopen voor een stuk autoweg en tunnel bij

Landeck. We hebben namelijk geen idee hoe de wegen nu zijn na de sneeuwval van gisteren. Het gebied waar we doorrijden is prachtig, hier en daar wordt er nog geskied en we zien ook verschillende langlaufers. Door de sneeuw van gisteren is het landschap betoverend, veel sneeuw op de bomen en alleen maar witte velden. De wegen zijn goed sneeuwvrij en prima te rijden. De passen zijn goed ook te rijden en na de Resia pas gaan we Italië in. Je merkt direct het verschil, de wegen zijn slechter en ook de bebouwingen minder verzorgd dan in Oostenrijk en Duitsland. Voorbij Resia is het grote meer nog bevroren, voorheen zagen we

daar alleen maar water. Nu wandelt en langlauft men erover, leuk gezicht. Dan de weg nr. 180 die door verschillende dorpen kronkelt. Het is druk op deze weg die omgeven wordt door appelboomgaarden. We rijden langs Merano richting Bolzano. Hier gaat de zon schijnen en we zien al veel mensen op de terrassen zitten. Iets voorbij Bolzano hebben we een camperplek uitgezocht in Vadena die helaas vanaf deze kant niet te bereiken is. We doen nog een poging via de SS12 maar belanden dan op smalle paden tussen de appelbomen, dan maar door naar Rovereto onder Trento. We waren hier al vaker en toen was het een vrije plek waar ook vaak Roma's stonden. Nu is het een heel verzorgde officiële plek geworden, elektra aansluiting, douche, WC en zelfs een keukenunit. Super maar wel betalen dus. Geen probleem dan kan ons elektra kacheltje vanavond weer aan!!!! Er zijn zelfs picknick sets en we zitten nog een tijd in de zon tot hij verdwijnt achter de bergen.

Gereden 315 km

20 maart
Gisteravond werd en druk getraind op het voetbalveld naast de camper plaats. Verder heel rustig.Je hoort wel de weg en de treinen die hier vlakbij passeren maar dat was niet hinderlijk. De zon schijnt en we gaan weer verder, vanaf Rovereto rijden we de provinciale weg richting Verona. Deze weg is

weer prachtig en loopt door een langgerekte vallei tussen de bergen. Aan onze rechterkant zien we de tolweg, daarnaast loopt de rivier de Adige en dan de SS 12 waar wij op gaan rijden. Hadden we gisteren vooral appelboomgaarden nu rijden we continue langs wijngaarden die tegen de hellingen van de bergen aan liggen. Er wordt volop in de wijngaarden gewerkt. Ze groeien op een speciale manier en vormen later een soort tunnels waar men onderdoor kan om de druiven te oogsten. We passeren een aantal kleine dorpen waar veel wijnhuizen zijn. Makkelijke route en vooral adembenemend mooi met wisselende vergezichten op de rivier en de besneeuwde bergen, echt genieten. We naderen Verona waar het aanmerkelijk drukker wordt, rijden een stuk door de stad en komen dan weer op de provinciale weg nr. SR 11 richting Soave. Deze weg is wel druk en loopt voornamelijk door bebouwingen met veel stoplichten. Dan komen we aan in

Soave en al snel vinden we de camper plek aan de rand van het historisch centrum tegen de stadsmuren met uitzicht op het middeleeuwse kasteel.Een prima plek, water, elektra, lozen en dat allemaal voor € 5,00, het is er nu heel rustig, slechts 2 campers. We wandelen over de brug het centrum in en gaan eerst langs de VVV voor een plattegrond. Eigenlijk hebben we die niet nodig want het is niet zo groot. Lopen door de hoofdstraat waar heel veel wijnbars en restaurantjes zijn.Natuurlijk zoeken we een leuk proeflokaal uit en gaan voor de wijn uit de streek en bestellen ook een plankje met heerlijks voor de lunch. De eigenaresse kwam geregeld langs om ons de verschillende wijnen te laten proeven en ze gaf daarbij uitleg van de druiven en het gebied hier rond Soave. Heerlijk om zo het leven te kunnen vieren. Langzaam terug naar de camper en dan is het goed toeven, buiten in de stoelen en de zon.

Gereden 98 km

21 maart LENTE!!!!
We verlaten Soave en gaan richting de kust. Via Legnago naar Ferrara. Een totaal ander landschap, vlak, kaal en hier en daar wat bloeiende fruitbomen. Rondom Ferrara even een stukje tolweg en dan de SS16 richting de kust. Het is een slechte weg, smal met veel hobbels en kuilen, met ook nog veel vrachtverkeer. Bij Argenta raken we veel van die vrachtwagens kwijt, die gaan richting Bologna. We gaan steeds meer bloeiende fruit- en amandelbomen zien, rijden richting Ravenna en blijven op de

SS16 die helemaal langs de kust loopt. We kijken in Lido di Savio waar een camperplaats is, maar die is helaas nog gesloten. Het zag er trouwens niet aantrekkelijk uit, erg verwaarloosd, maar zomers moet het hier een heksenketel zijn zo vlak bij het strand. We lunchen hier en bekijken waar we dan heen gaan. De keuze valt op Torre Pedrera boven Rimini. Het is een grote plek vlakbij de SS16 met heel veel bomen voor schaduw. Er staat 1 camper van een Italiaan die ons uitlegt dat de eigenaar later komt. We installeren ons, het is een prachtige dag, nog niet eerder zo warm. Als de eigenaar komt worden we vriendelijk ontvangen en hij kan voor ons een pizza bestellen, die later keurig aan de camper wordt afgeleverd. En dat allemaal in ons “Italiaans” dat we gedeeltelijk verstaan, maar alleen maar dankjewel en hallo kunnen zeggen!! Inmiddels hebben we van Canal Plus weer TV en kunnen o.m. naar het Nederlands elftal kijken dat Wit Rusland inmaakt.

Gereden 235 km

22 maart
We blijven nog een dagje hier op de CP Sosta Verde La Valetta in Torre Pedrera, prima plek zeker als het zulk lekker weer is. We gaan een beetje poetsen, de camper wassen, opruimen en schoonmaken

en wat uitwassen. Het waait flink dus dat wasje is snel droog. Aan het begin van de middag lopen we

naar het strand, zo'n 900 meter van deze plek. Aan de weg liggen verschillende agrarische bedrijven en een paar mooie villa's. In het dorp aangekomen zien we hier wel wat permanente bewoning, het is een wat rommelig dorp, alles dicht op elkaar gebouwd. Langs de boulevard vind je de bekende Italiaanse lido's, de strandtenten, die zomers zorgen voor de parasols ligstoelen en een hapje en een drankje. Er zijn ook heel wat bar's en restaurants, maar allemaal gesloten. Op het strand is men druk aan het werk om met bulldozers het zand te verplaatsen zodat er straks weer een glad strand is.Heel veel kinderspeelplaatsen en badhokjes, zomers moet het een gekkenhuis zijn. Nu is er geen kip te bekennen, behalve wat werklui. We lopen weer terug en kunnen nog een paar uur genieten van de zon. Rond een uur of 5 koelt het af en ook s' nachts is het koud.

Klik hier voor deel 2

VOORJAAR 2019 Griekenland (deel 2)

23 maart
Eerst nog even een douche, dat is hier iets dat te wensen overlaat, het is er niet echt schoon maar er komt wel lekker warm water uit de kraan. Dan gaan we de kustweg SS16 weer op, passeren Rimini, Riccione overal erg druk, veel rotondes en stoplichten. Bij Pesaro zien de de Lidl en gaan wat aanvullen. Hier wordt Fano aangegeven vis de SS25, deze weg kennen we niet maart die is aanmerkelijk rustiger dan de SS16 en loopt voor een deel door heuvels. Na een poosje belanden we

weer op de SS16. We gaan eerst op de CP kijken in Fano centrum, deze is helemaal vol en ziet er ook niet erg aanlokkelijk uit. Het is wel heel dicht bij het historische centrum dat er wel leuk uitziet. Dat kennen we helemaal niet, nu op zaterdag is het heel druk en nergens een plek om te parkeren met onze ruim7 meter. Dan naar de kust, we belanden op de ons bekende camperplek, nu gratis maar zonder voorzieningen. Voorlopig ook niets nodig, de zon schijnt volop en ons zonnepaneel laadt wel bij. Hier staan heel veel Italiaanse campers die van het mooie weekend profiteren. De wandelschoenen aan en langs de boulevard naar de haven waar we op een bekende plek een wijntje drinken. Het is al net als een aantal jaar geleden, bij elke bestelling krijg je wat hapjes. We zagen op de heenweg bij een groot zelfbedieningsrestaurant dat er een vismenu wordt aangeboden voor € 13 en om 12 uur stond men al in de rij. Terug van ons drankje kijken we ook even, staan in de rij en verklaren onszelf voor gek, dus weg hier. Eigenlijk hadden we na de hapjes ook al geen trek meer en zeker niet om voor het eten in de rij te staan. Lopen terug naar de camper, zo'n half uurtje en gaan dan weer genieten van de zon. s' Avonds een lekkere salade gemaakt met wat worst en kaas, daarna wat TV gekeken. Veel aandacht voor de aanslag in de Utrechtse tram en ook voor de zege van Beaudet.

Gereden 62 km


24 maart
Het was wel wat fris vannacht en de weg wat lawaaiig, maar toch goed geslapen. Als de zon s' ochtends schijnt is de camper ook snel opgewarmd en hebben we geen kachel nodig. Rond 12.30 uur weer de wandelschoenen aan, het is druk op de boulevard, joggers, fietsers en wandelaars, van alles wat. Het leuke restaurantje dat we gisteren zagen, La Rustica, was volgeboekt. Geen probleem, we

zijn doorgelopen tot voorbij de haven, dat alleen al een leuke beleving is en zien op een pleintje een leuk terras. Het werd wel tijd voor een wijntje en we gaan hier zitten. Dan zien we dat hier ook een restaurant bij is, Da Ciarro, dat al aardig volloopt. We nemen de wijn mee naar binnen en krijgen een leuke tafel. Hier zitten families aan lange tafels en lopen er veel kinderen in het rond. Het sfeertje is leuk en binnen mum van tijd zit de tent vol. Onze keuze valt op een vis menu, dat was niet verkeerd, allemaal verschillende gerechten, die voortreffelijk waren. Ondanks de grote drukte is de bediening leuk en worden we goed geadviseerd. We zijn er de hele middag zoet mee!!!!! Rond 4 uur gaan we weer terug en nu is het nog drukker op de boulevard en langs het strand, overal kinderspeelplaatsen en mensen die van de zon genieten. Zo kennen we Fano niet maar het is een aantrekkelijke plek, zeker op zo'n mooie zondag. Terug bij de camper gaan de meeste campers al weer huiswaarts en wordt het rustig.


25 maart

Opnieuw wakker worden met de zon, er was vanochtend een prachtige zonsopkomst. Dan snel weer naar de SS16, die nu opmerkelijk rustig is. We rijden langs voor ons bekende plaatsen en de spoorlijn die hier langs de kust loopt. Om Ancona heen is al snel de afslag naar Offagna, hier zijn wat opbrekingen in de weg en worden we omgeleid, via een smal weggetje komen we bij Offagna aan. De CP ziet er nog hetzelfde uit, een mooie plek met alle voorzieningen en er staat een bord bij dat het nu € 5,00 kost. De stoelen naar buiten en tussen de middag een warme hap gemaakt.

Gereden 63 km


26 maart
Vannacht heeft het hevig geregend en we staan op met uitzicht op een grijze lucht. Later in de

ochtend wordt het droog en lopen we naar het dorp. Het is volgens de VVV een van de mooiste dorpen van Italië, er zijn historische monumenten, mooie oude huizen, een prachtig kasteel, een oorlogs-museum, enz., er is genoeg om te zien, maar alles is dicht!!!!.
Bij een kleine supermarkt gaan we een broodje halen. Verder is er nu weinig te beleven. Op de CP arriveert een Nederlandse camper die hier vorig jaar ook stond, zij staan hier een lange tijd voor ze naar de ferry vertrekken. De dag wordt doorgebracht met een puzzeltje, wat lezen en een maaltijd bereiden. Alvast wat Griekse documentatie opgezocht en doorgekeken, eigenlijk overbodig want we kennen de omgeving van Igoumenitsa, waar we aankomen wel.


27 maart
Op tijd naar Ancona, dit keer via een andere omleiding, geen straf want het is een mooie heuvelachtige omgeving. Ingecheckt voor de ferry en rond 13.45 uur konden we aan boord, dezelfde

procedure als eerdere jaren. De hut opgezocht en daarna naar het dek waar we nog heerlijk uit de wind en in de zon konden zitten. Er zijn niet veel campers aan boord, het seizoen moet echt nog beginnen. Aan het eind van de middag, als het frisser wordt, gaan we lekker douchen in de hut, een hele luxe vinden wij. De klok gaat naar de Griekse tijd, een uur vooruit en rond een uur of 7 gaan we naar het restaurant een hapje eten en een wijntje drinken. Een kopje koffie in de lounge, we vinden het altijd maar een saaie bedoening zo aan boord, vrachtwagen chauffeurs en wat Turkse families die heen en weer paraderen. Sommigen maken op de zitbanken al hun bedje op voor de nacht. Rond een uur of 10.30 houden we het voor gezien en gaan naar de hut, een poosje lezen en dan maffen.

Gereden 27 km


28 maart
Op tijd wakker, het was een rustige overtocht en ondanks de slechte bedden toch wat geslapen. We drinken een kop koffie en eten een broodje. Rond 8.00 uur zijn we in Igoumenitsa, we staan vrij

vooraan en kunnen snel de ferry af. En dan …. o jé, het alarm gaat af, de schrik slaat me om het hart!!!! We rijden de kade op en dan stopt het weer en gaan we richting de Lidl. Dan ineens weer dat alarm en kunnen we weer niet rijden, midden op de weg blokkeren we hele boel. Al gauw komt er een man om ons hulp te bieden, we maken duidelijk dat we niet kunnen rijden en hij belt een sleepdienst die al snel hier is. We worden naar een Fiat garage gesleept, net buiten Igoumenitsa en zij gaan kijken wat er aan de hand is. We bellen de Fiat camper service in Nederland en daar wordt uitgelegd wat verder te doen. Eerst maar even afwachten wat het is. Na een poosje komt er een monteur met een laptop de boel doormeten en er wordt gereset. Gelukkig werkt dat en hij maakt met ons nog een proefritje en zegt dat het OK is. Hij probeert ons uit te leggen in gebrekkig Engels wat het euvel was en wat er ontregeld was, maar helaas ons Grieks!!!!! Op hoop van zegen dus en nu dan maar eerst naar de Lidl wat aanvullen. Vergeleken met de prachtige nieuwe Lidls in Duitsland en Oostenrijk is dit nog echt een oude “dozen” winkel, heel rommelig, alles door elkaar. We rijden Igoumenitsa uit en gaan op zoek naar een tankstation waar ook LPG te

verkrijgen is. Bij Plataria kunnen we tanken maar geen LPG, dus weer even terug naar Igoumenitsa waar we het snel vinden. Nu we toch weer aan deze kant zijn rijden we naar Drepano, waar we in het verleden goed konden staan. Nu uitgestorven, er staan ook verbodsborden en de camping is open maar ook daar is geen kip te bekennen. Gaan richting Plataria en kijken bij de haven. Ook hier weer alle restaurants dicht en geen camper te zien. We rijden richting de boulevard en zien aan het eind toch campers staan. De Engelse camper die ook in Offagna stond en een Belgische die we op de ferry hebben ontmoet. Wij sluiten aan, het was een frisse wat regenachtige dag en Rob gaat op verkenning en ziet vlakbij een restaurant dat open is, als we voor 7 uur komen kunnen we hier wat eten. Dat doen we dus. Na zo'n enerverende dag smaakte dit allemaal prima, onze eerste Griekse maal met een lekker wijntje erbij!!!

Gereden 74 km

29 maart
We verlaten Plataria, ondanks de harde wind goed geslapen. Onderweg zijn verschillende opbrekingen, men is riolering aan het aanleggen, we hebben er geen last van, er is weinig verkeer.

Nemen een kijkje bij Sivota, de plek bij Paralia Ammos bij Hari is nog totaal verlaten, dus we rijden door richting Perdika. We volgende de borden Parga en rijden over een prachtige weg met schitterende uitzichten op Korfu en Paxos. Overal zijn hier bouwactiviteiten en worden veel nieuwe vakantiehuizen gebouwd, het gaat blijkbaar goed in Griekenland. Langs Parga richting Agia en dan de weg naar Ammoudia. De mooie plek op de pier bij de rivier en het strand is er nog en er staan wat campers.Aan een kant hebben we de rivier de Acheron die bekend is uit de oudheid als de rivier van de onderwereld, de rivier van het leed, een van de rivieren van Hades, de god van onderwereld. Aan de andere kant hebben we zicht op het mooie brede strand met daarachter het dorp. Aan de kades van de rivier liggen veel vissersboten, ook zijn er boten die een tocht over de rivier of

over zee naar Parga organiseren en dan de grot van Afrodite aandoen. Aan de zijde van het dorp zijn veel, voornamelijk visrestaurants te vinden. Ook nu weer de meeste gesloten. Het is stralend weer en ondanks de koude wind goed toeven. De oude baas Tomas komt ons bezoeken en zijn restaurant aanprijzen, we kunnen dan ook bij hem lozen. Als je hem ziet gaat de trek in eten wel voorbij, geen tanden meer in zijn mond, een dikke buik in een meer dan smerig T-shirt, dat hij volgens ons in 2008 ook al aanhad!!!! Hij zegt dat hij een lekker visschotel heeft en hij bedelt om een drankje, na een blikje bier vertrekt hij gelukkig weer!!! We koken wat en kunnen dan lekker van de zon en het prachtige uitzicht genieten.
Gereden 55 km

Klik hier voor deel 3

VOORJAAR 2019 Griekenland (deel 3)

30 maart
Vanochtend de blog gepubliceerd. Het gaat dit keer allemaal wat moeilijker met de foto's maar Rob heeft een manier gevonden om het toch voor elkaar te krijgen, dan maar wat minder foto's als

voorheen. We gaan langs het lange strand wandelen en op de terugweg doen we het kleine supermarktje aan voor brood. Dat is er nog niet maar ze verwacht het na een half uurtje. Dan lopen we door naar de rivier en drinken daar onze eerste Griekse frappé op een zonnig terras, smaakt weer heerlijk. Terug naar de supermarkt en nu is er wel brood. We zien langs het strand dat er heel veel kapot is o.m. de douches, alles is waarschijnlijk weggeslagen door de golven uit zee. Gelukkig werkt er nog 1 douche en Rob kan daar water tanken. Het is opnieuw mooi weer, veel zon en nog steeds de harde wind.

31 maart
De klok is weer vooruit en met de Griekse tijd is het nog steeds een uur later dan in Nederland. Zowaar is er vandaag iets minder wind en wordt het snel warmer. De nachten en de ochtenden zijn fris. Vandaag (zondag) zijn er meer mensen die Ammoudia bezoeken. We zien zeker 4 bussen die hier

worden uitgeladen, de mensen wandelen over de pier en bewonderen het uitzicht, ondanks het mooie weer allemaal nog in de winterjassen, veel jongelui en een bus vol Franse scholieren. Voor de lunch gaan we naar het enige restaurant dat open is, het zit er behoorlijk vol, genieten er van de bekende Griekse gerechten zoals calamaris, gavros (gebakken ansjovis) de Griekse salade en gebakken plak kaas. Een lekkere rosé erbij en zo komen we de dag weer door. Er zijn een drietal campers bijgekomen maar nog steeds heel rustig. Aan het eind van de dag genieten we weer van de zonsondergang die hier spectaculair is. Hoewel we vaak op een plek komen die we al kennen is het toch steeds weer anders, ook hier in Ammoudia is vooral veel bijgebouwd maar niet storende hoogbouw.

1 april
Vertrek uit Ammoudia, we rijden verder langs de kust. Doen in Preveza wat boodschappen en rijden dan richting Vonitsa. Daar nemen we de afslag naar Paleros, een weg die we nog niet kennen. Bij Paleros worden verschillende vrije plekken aangegeven, mooie plekken maar nu totaal verlaten. Ook

al strandtenten zijn gesloten, dus door naar Mitikas waar ook een plek is aan het eind van de boulevard, maar dat vinden we te rommelig. Dan maar verder langs deze mooie route en dat is geen straf, links de bergen en rechts de zee. Er lopen verschillende kuddes geiten en in de bermen bloeien al veel bloemen en fruitbomen. Verder leegte en in zee zien we veel viskwekerijen. We komen bij Astakos en stoppen, Rob gaat een kijkje nemen onder aan de weg bij een strand, daar moet de “Schweine Bucht”zijn. We zien op de weg een wild zwijn lopen met wat kleintjes, vandaar de zwijnenbocht!!! Er stopt een Duits busje achter ons die ook een kijkje hadden genomen en zij vonden het niks, veel blubber en vuil. De man rijdt terug richting Rob om hem te waarschuwen en zijn vrouw vertelt dat ze ook op zoek zijn naar een goeie overnachtingsplek. Zij hebben onze coördinaten van de plek aan de haven van Astakos overgenomen.

Wij rijden naar een plek die door camper contact worden aangegeven, helaas, het gaat langs een heel smal pad met veel bomen erlangs (krassen!!) en eindigt uiteindelijk waar de weg doorloopt, bij een kerkhof. Dus maar omgedraaid en ook naar de haven langs een ander smal weggetje naar de Ferry haven. Hier is een prima plek, waar ook het Duitse busje staat. Er rijden heel veel grote vrachtwagens het dorp in die met de ferry boot oversteken naar Kefalinia. We lopen langs de haven naar een cafeetje voor een drankje, leuk Grieks tentje. Later komt het Duitse stel, Klaus en Astrid, bij ons zitten om wat informatie uit te wisselen. Het is hun eerste keer in Griekenland en vorig jaar waren ze in Albanië. We horen dat ze de hele wereld al over zijn gereisd, Azië, Amerika, China en ga zo maar door!!! Nu gaan ze uitgebreid met hun Pösseltje Europa doorkruisen. Met al die leuke verhalen werd het al snel laat en ook kouder, snel naar binnen en wat te eten gemaakt, makkelijk dankzij voorraadje in de vriezer.
Gereden 149 km

2 april
Op ons gemak weer op pad, nu richting Messolongi door een voornamelijk landbouw gebied. Bij Etoliko beginnen de lagunes tot Messolongi, we gaan een paar bruggen over en rijden langs een
gebied met veel zoutpannen richting Anti Rio, voor de brug naar Patras. Wij vervolgen de weg noordelijk van de Golf van Korinthië. Aan de overkant zien we op de Peloponesos nog sneeuw op de bergen liggen. We gaan kijken bij een plek aan het eind van de boulevard bij Nafpaktos met uitzicht op de brug. Een mooie plek maar hier staat een erg harde wind en ook weer totaal verlaten. Door …...langs de mooie kustweg. Veel plaatsjes maar geen goeie plekken. Dan zien we bij Agios Nikolaos een betonnen plateau aan het eind van het dorpje. Dus de afslag nemen en het is een prachtig plekje, hier was voorheen de aanleg voor de ferry naar de overkant

van de Golf, naar Egio.We installeren ons en maken een lunch. Later in de middag lopen we langs de baai waar het dorp rondom is gesitueerd, een paar tavernas, een aantal vakantiehuizen, wat appartementen. In een van de tavernas die open is drinken we wat. Terug bij de camper is de wind wat gaan liggen en zetten we de stoelen buiten en genieten na, het uitzicht is fenomenaal. Ons plan is morgen naar Delfi te gaan en op een camping te gaan staan. Dan kunnen we de opgravingen gaan bekijken, we waren er al eerder maar hebben toen alleen het museum gedaan, het was toen te heet voor het dal met de opgravingen.

Gereden 130 km

3 april
Rustige nacht hier op het plateau, het was minder koud dan de afgelopen nachten. We vervolgen de mooie weg richting Itea en passeren veel kleine dorpen waar ook vaak kleine haventjes zijn waar we evt. kunnen staan. Alles aangetekend op de kaart!! Op de bergen en langs de weg bloeit van alles,

voornamelijk geel van mimosa en brem en er zijn gigantische struiken euphorbia die alles groen/geel kleuren, volop voorjaarsbloemen. Ook nu weer veel viskwekerijen en voor Itea zien we een aantal mijnen waar alles rood gekleurd is en er liggen grote hopen rood/bruine substanties, wat het is? Na Itea kronkelen we omhoog naar Delfi en belanden op de camping Apollo, vriendelijke ontvangst. Er staat slechts 1 ander camper busje, verder rust. Maar de wasmachine werkt en de douches zijn warm. Zelfs het zwembad is al open, lokt ons nog niet. Zowaar komen en nog twee campers binnen waarvan 1 Nederlandse. Heel de reis hebben we nauwelijks campers gezien. Het uitzicht vanaf de camping is mooi, je ziet de stad Itea aan de Golf liggen. Het weer is goed, de zon schijnt en af en toe wat lichte bewolking, tegen een uur of 6 wordt het frisser, we zitten hier vrij hoog, en gaan we naar binnen.
Gereden 59 km

4 april

De afgelopen nacht was het weer koud en dan zijn we blij met ons kleine elektrische kacheltje, deze reis al vaak gebruikt. Na het ontbijt de wandelschoenen aan en lopen omhoog naar Delfi, na een half uur zijn we bij de ingang van het dorp. Door de lange winkelstraat vol met restaurants en souvenir winkels en dan verder omhoog naar de archeologische opgravingen. Die doen we eerst, we kopen een combikaart en lopen de route verder omhoog. Het is goed te belopen, veel trappen en we bewonderen de oudheden, de restanten de Tempel van Apollo, de schatkamers van de Atheners,

het oude theater en veel andere ruïnes. Hier zijn veel bezoekers, vooral studenten en scholieren overal vandaan. Opvallend veel Amerikanen, Italianen, Spanjaarden en Fransen. Natuurlijk ook de onvermijdelijke Japanners en wat Russen. Tussen de restanten en stenen bloeien overal de mooiste bloemen, het voorjaar is ook hier losgebarsten. Dan het museum, zeer de moeite waard, een van de belangrijkste in Griekenland. De collectie oudheden die tijdens de opgravingen zijn gevonden zijn hier mooi uitgestald. De sfinx, de
Kouros en de Charioteer (de menner van de strijdwagens) zijn wel

de hoogtepunten, Maar ook de versieringen van de gebouwen en de kleine bronzen voorwerpen zijn schitterend. We waren hier een aantal jaar geleden al maar het is nog steeds de moeite van het bezoek waard. Daarna gaan we een drankje doen op een terras met weer zo'n mooi uitzicht. We willen iets eten maar al die restaurants langs de hoofdstraat verleiden ons niet, grote lege ruimtes en de runners die ons naar binnen willen praten. De bezoekers van Delfi maken nu geen gebruik van de aangeboden mogelijkheden. Bij het verlaten van het dorp zien we een kleine taverne waar een tafeltje

buiten staat, lekker in de zon. De vrouw die de stoep taat te schrobben laat ons vriendelijk zien wat ze te bieden hebben, een flink aantal menu's voor een redelijke prijs. We gaan voor de bijl en krijgen daar geen spijt van!!! Volop keus, vooraf nemen we allebei moussaka, die was zoals het hoort, dan een Griekse salade, dan voor Rob een flinke kotelet en voor mij een souvlaki, beide perfect gegrild met wat huisgemaakte frites. Toe Griekse yoghurt met in honing ingemaakte vruchten, heel zoet maar wel lekker. Erbij drinken we een karafje rosé en voor dit alles hoeven we slechts € 25,00 te betalen. Ongelooflijk zo weinig voor dit heerlijke eten en die zorgzame bediening.We dalen weer af naar de camping en kunnen nog een poosje in de zon uitbuiken.


5 april
Afrekenen bij de camping, een prima adres voor een bezoek aan Delfi, alles is er en het sanitair is schoon!!! Het is bewolkt als we vertrekken. We vervolgen onze route oostwaarts door een bergachtig gebied en rijden onder de Parnassos langs, een groot skigebied. In het dorp Arahova zien we bussen

staan waar de ski attributen worden ingeladen. Het is ook een echt wintersport dorp, winkels met warme kleding en sleetjes. Richting Livadia, een vrij grote stad met veel industrie, dan wordt de weg vlakker en het is een wat rommelige streek. Niet zo mooi als de bergen. Bij Thiva (Thebe) ook weer fabrieken en werkplaatsen. Een stuk buiten de stad zien we een groot vluchtelingen dorp, opgetrokken uit containers, het ziet er verzorgd uit. Op de weg zien we v.n.l donkere (Afrikaanse) mensen. Voorbij Thiva begint het weer te stijgen en wordt de natuur weer prachtig. De weg E962 is de oude weg naar Athene. Bij Mandra pakken we een stuk tol route, we hebben geen zin om alle dorpen langs de kust te doorkruisen. Dan volgt al snel de afslag naar Korinthos en we toetsen de code van de CP in. Hier is niks veranderd, er staan wat campers, er is wat simpel sanitair en het staat vol met kabouters. Ook zijn ze gek op beschilderde carabassen die overal in de bomen hangen. De ontvangst is vriendelijk, de oude baas probeert in allerlei talen een gesprek aan te knopen. Later in de middag lopen we naar de opgravingen die liggen op een kwartiertje van de CP. Daar rondom zijn veel toeristische winkels en restaurants, die allemaal op klanten wachten. De toegang tot de opgravingen is niet open maar van de weg af kun je het goed zien, we zijn er niet van onder de indruk, het is geen Delfi. Terug bij de camper kunnen we nog een uurtje in de zon zitten, maar dan wordt het fris. We hebben contact met Jo en Nick die vandaag uit

Klik hier voor deel 4

VOORJAAR 2019 Griekenland ( deel 4)

6 april
Gisteravond kwam de verwachte regen en dat ging de hele nacht door. We gaan de blog bijwerken en

hebben veel te lezen bij ons. We verwachten Jo en Nick vanavond. Gelukkig klaarde het wat op en zijn we naar het dorp gelopen. Het was nu heel druk, bussen vol Japanners, Italianen etc. die de opgravingen kwamen bezoeken en ook nog een hapje gingen eten in de vele restaurants. Een wereld van verschil met het uitgestorven dorp van gisteren. Ook de supermarkt was nu open en konden we een brood kopen. Rond 7 uur kwamen Jo en Nick aan, even installeren en dan de borrel, leuk hun reiservaringen te horen. Samen een hapje gegeten bij ons in de camper, leve de Franse Choucroute uit blik (zuurkool) en de Hollandsche rookworst. De Griekse wijn smaakte er goed bij.


7 april
Vanochtend zag het weer er iets beter uit, hier het e.e.a. gewassen en met de wind droogde het snel. Niet veel ondernomen, een rondje om de Cp met Jo, wat bloemen geplukt er staan nu heel veel mooie gele margrieten in bloei, deze komen we in het voorjaar overal in Europa tegen. Aan het eind van de dag onze dagsluiting!!!


8 april
Wat een hevige buien vanochtend, het schijnt overal in Griekenland slecht weer te zijn. Om een uur of 1 werd het droog en zijn Rob en ik weer naar het dorp gelopen, nu nog steeds wat bezoekers voor de opgravingen, maar wat minder dan eergisteren. Het vrouwtje in de supermarkt herkent ons, ze is

heel vriendelijk. Kopen weer een brood en wat broodbeleg. Ook een doos heerlijke aardbeien. Door de straten, die veranderd zijn in beekjes, lopen we terug en worden onderweg hartelijk welkom geheten door een Griekse jongen die ons begroet met “Welcome to Greece” we kennen dit van ons eerste bezoek, vele jaren geleden, waar Griekse jonge mannen in Kyperissia ons op dezelfde wijze begroeten. Later leerden we ze beter kennen als Georgos en Lakis. Je kunt je niet voorstellen dat je in Nederland op een toeristische plek de buitenlanders begroet met “Welkom in Holland”. We kunnen, nu het droog is en af en toe de zon schijnt, buiten zitten en het gedoe op de CP bekijken, er komen wat Duitse campers binnen die hun plekje zoeken. Sommige kennen elkaar en het is een leuk weerzien. De CP is simpel, maar de douches en de afwasplek zijn voorzien van warm water, een luxe waar we gretig gebruik van maken. Ook is de elektra aansluiting fijn omdat het s' ochtends nog fris is en het kacheltje aan kan. Na de dagsluiting besluiten we, mits het weer het toelaat, morgen te vertrekken.


9 april
Na nog een keer de lekkere douches gebruikt te hebben gaan we afrekenen bij de oude baas. Hij rekent af in ons voordeel, komt goed uit!!! Kopen nog wat van zijn lekkere wijn en gaan op pad.
Door het oude dorp naar de snelweg en dan de afslag Epidaurus, een wederom prachtige weg. Onderweg doen we wat boodschappen in kleine Griekse winkels bij Loutra Eleni en zijn verbaasd van de vrij hoge prijzen, de BTW is hier 13% en 24% op levensmiddelen. De afslag naar Korfos kennen we van vorig jaar. Hier brachten we de Paasdagen door, in Griekenland een groots feest. Nu is de plek waar we toen aan het strand stonden niet meer zo aantrekkelijk,

veel grote plassen water en ook veel gestort afval. Rob wist aan het eind van het dorp nog een plek en daar zijn we naar toe gereden, een schot in de roos. Prachtig zicht op het dorp Korfos en de zee, helaas waait het flink en kunnen we nog niet buiten zitten. We staan vlakbij een restaurant, een Griekse ansichtkaart. Het is open en rond 13.30 uur gaan we erheen. Binnen brandt de open haard en de tafel is voor ons gedekt, het is een echt familie restaurant met de bekende gerechten. We bestellen het eea en de eigenaar beveelt ons de wijn aan. Doen we dus, de rosé en die smaakt prima.Verschillende gerechten besteld en alles was lekker. De ontvangst is allerhartelijkst en na het betalen krijgen we allebei een zakje met 6 verse eieren mee!!! Dit is voor ons het echte Griekenland, gastvrije en hartelijke mensen.

Gereden 49 km


10 april
Het bevalt hier goed dus we blijven nog een dag, we gaan in de herhaling. Weer wat eten bij Panayotis en familie, na een dag ben je ook al bijna familie. Los van wat we bestellen krijgen we een schaaltje ingemaakte gavros, heel lekker en toe een bord met halva. Heel zoet, maar smaakt goed. Gelukkig blijft de regen uit en kunnen we een hele poos in de zon zitten, alleen de wind is fris. Maar het uitzicht hier maakt alles goed, wat een leuke plek.


11 april

Ja weer een dagje Korfos, maar nu zelf een hapje gebrouwen. Af en toe een wandeling langs de kust waar geregeld gevist wordt. Veel mensen lopen hier met een hengel en proberen een visje te verschalken. In het dorp is men druk bezig e.e.a in orde te maken voor de meute die met Pasen hier weer wordt verwacht. Er wordt geschrobd en geschilderd, alles weer spic en span. Veel Grieken brengen de Paasdagen door bij de familie in het oude dorp.




12 april
Nu weer verder, we verlaten Korfos en rijden de prachtige kustweg langs Epidauros, daar gaan we richting Galatas bij het eiland Poros. Helaas vertrekken we met regen en dan is een groot deel van ons

uitzicht verdwenen. Overal langs de weg staan de mooiste bloemen en soms ziet de berg geel van de bloeiende brem. Het is een bochtige en soms steile weg, hier en daar is en bezig met wegwerkzaamheden en werken er stoplichten. We doorkruisen kleine dorpjes waar de tijd heeft stilgestaan. We schieten niet hard op, maar genieten van de mooie vergezichten. Het is jammer dat het af en toe regent. Rond het middaguur arriveren we in Galatas, een echt Grieks dorp, wat rommelig en veel tavernas en oude huizen. Wat vergane glorie, we vinden een plek op het laatste parkeerterrein t.o. Poros. Hier hebben we een mooi uitzicht op het beroemde eiland met zijn vele huizen tegen de berg gebouwd. Het is droog en we kunnen buiten pannenkoeken bakken. In de namiddag pakken we een bootje en varen naar de overkant met een ferry waar ook

auto's op kunnen, Poros wacht op ons. Hier een totaal andere sfeer dan op het vaste land. Het is allemaal wat luxueuzer, veel hotels, restaurants en leuke winkeltjes. In de haven liggen veel grote zeilboten en mooie jachten. We lopen er wat rond, komen Jo en Nick tegen en gaan gezamenlijk weer terug naar Galatas, nu met een klein bootje. Dan begint het te regenen en niet zo'n klein beetje ook. Een uur laten vallen er grote hagelstenen en klettert het op het dak. Dit hebben wij nog nooit in Griekenland meegemaakt, zulk slecht weer. Men spreekt al over het slechtste voorjaar in 20 jaar, maken we dat ook eens mee. Het wordt weer droog en tijdens de borrel in onze camper horen we vanaf de kade aan de overkant prachtig gezang. Er staat daar een grote kerk waar het geluid vandaan komt, het duurt uren. Later loopt Rob even naar een bedrijfje in Galatas en van een jongen die goed Engels spreekt hoort hij dat dit bij Pasen hoort. In de week voorafgaand aan Palmpasen worden in de kerken speciale liederen gezongen.
Gereden 70 km]


13 april

Het is droog als we uit Galatas vertrekken, nu weer de kustweg, richting Ermioni, bochtig, smal en afwisselend steil en vlak. Nu ook weer een schitterende route. Heel veel bloemen en veel olijventeelt.
De dorpen zijn dun gezaaid, hier en daar een huis en wat bouwwerken die op afwerking wachten (maar wanneer?). Bij Kranidi is weer eens een Lidl en kunnen we onze voorraad aanvullen. Dan door naar Kilada, een klein vissersdorp waar we al eens eerdere waren. Hier vlakbij heeft onze koning een vakantiehuis. Aan het eind van de haven vinden we een plek en we kijken het dorp in. Hier is wat leven in de brouwerij, zegge en schrijven 1 winkel en 1 restaurantje dat open is. Er zit wat plaatselijke bevolking en wij schuiven aan. Bestellen wat gebakken
vis, een salade en wijn. Leuk zo'n klein dorpscafé, waar pappa in de keuken in een paar koekenpannen vis staat te bakken die hij zelf gevangen heeft. Na de bewolkte ochtend is nu de zon gaan schijnen. We nemen een kijkje in een grote kerk die hier vlakbij staat. Deze is prachtig beschilderd aan de binnenzijde. Een aantal vrouwen is bezig om e.e.a voor Pasen in orde te maken. Ook wordt er zangles gegeven aan een groepje kinderen. Hier is morgen de zangdienst. Hier ligt de haven ook vol met mooie zeiljachten en vissersboten, altijd leuk om te zien.


Gereden 62 km


Klik hier voor deel 5

VOORJAAR 2019 Griekenland (deel 5)

14 april
Gisteravond zagen we in de verte dat het beroemde Frantchi hol mooi wordt verlicht, hier zijn in 1967 de oudste mensenresten gevonden, van 10.000 tot 6.000 jaar voor Christus. Bij Kilada was een

grote vissershaven en jachthaven, waar veel mooie zeiljachten liggen. Daardoor was er wat leven in de brouwerij en er viel veel te kijken voor ons. We verlaten Kilada en rijden langs Didema, dat prachtig in een dal ligt. Bij Neohori rijden we richting zuidwest naar Iria. Het wordt misschien een vervelend verhaal, maar ook nu weer een schitterende weg, smal, veel stijgen en dalen, veel haarspeldbochten, maar grandioze uitzichten op diepe kloven en hoge bergen. Hier en daar is een klein gehucht met enkele huizen, er zijn veel olijfboomgaarden dus in het najaar zal het een drukte van belang zijn als er geoogst wordt. Gelukkig is er weinig verkeer op deze weg. Na Karnezeika(zo heet het echt), wordt het vlakker en rijden we door een vruchtbaar gebied. Er wordt overal gewerkt, artisjokken, sinaasappelen, diverse soorten sla, er groeit van alles. We komen weer aan in Irioa, hier is een klein haventje waar wat vissersbootjes liggen. Nu op zondag rijden er heel wat auto's met boot trailers die hun bootje in het water laten. Hier zijn we voor de derde keer, vorig jaar toen we hier stonden, kregen we het bericht dat Minke Sas was overleden. Hier staat een mooi altaartje tussen de bloemen en net als vorig jaar steken we een kaarsje voor haar aan. We hebben goede herinneringen aan de gezamenlijke trips. Het is droog vandaag, wel weer een koude wind over zee.
Gereden 52 km

15 april

Opnieuw Iria, het weer knapt wat op en we kunnen vaker buiten zitten. Geregeld komen er vrachtauto's langs met hun oogst. Soms volgeladen met artisjokken en dan weer kratten sinaasappelen. Er stopt een tractor met kisten vol sinaasappelen en we krijgen er een stuk of 4, van die hele grote!!!In de middag gaat het flink regenen en het terrein om ons heen stroomt vol water. Gelukkig staan we op een stukje strand dat vrij droog is. We krijgen van Daan een app-je dat de Notre Dame in Parijs in de brand staat. s''Avonds op de TV kunnen we zien hoe erg het is, vreselijk dat zo'n monumentale kathedraal van 850 jaar oud zo afbrandt.

16 april

Vandaag is het heerlijk zonnig. Bij het ochtendnieuws, dat we eigenlijk nooit kijken) zien we dat de brand in Parijs grotendeels onder controle is, er is wel heel veel schade. Rob ontdekt een waterkraan en we gaan wat wassen. Door de harde wind is alles snel weer droog. Er zijn hier 2 restaurantjes en een ervan is open. We gaan er tussen de middag een hapje eten. Opnieuw een en al vriendelijkheid en lekker visjes. Er zijn nog een aantal eters en we horen Duits, Frans en Grieks. Toe worden we verrast met een schaaltje lekker ijs toe. Het blijft zo'n dag die we buiten kunnen doorbrengen, daarvoor zijn we in Griekenland. Eigenlijk gek dat het is Nederland zo droog is en de Paasvuren geen doorgang kunnen vinden en dat het hier zo nat is.

17 april
Dag Iria, heerlijke plek en op naar Naflio. We gaan eerst gas en diesel tanken en daarna de boodschappen. Er is een grote Chinese winkel met veel en leuk textiel. Hier schaffen we wat aan.

Dan de supermarkt en de Lidl, o ja, dat is ook een supermarkt. Door Naflio, waar het erg druk is. De stad laat zich van zijn beste kant zien, veel volle terrassen en veel auto's. Het is marktdag. We rijden er doorheen richting Kiveri waar we een leuke plek weten. Vlak voor Kiveri een telefoontje van Jo, we kunnen niet in Kiveri staan. Een groot deel van de weg naar het strand en haventje is weggeslagen door het slechte weer van afgelopen winter. We overleggen even en rijden door naar Paralia Astros. Daar kunnen we goed staan, een groot terrein aan het strand, omgeven door palmbomen. Er staan een paar campers en wij installeren ons. Het is tot nu toe de warmste dag dus de stoelen naar buiten. Een flink aantal jaar geleden zijn we hier ook geweest, niets veranderd. Helaas wordt het om een uur of 4 weer donker en valt er wat regen. In de verte horen we de donder, maar in de camper zitten we goed.
Gereden 53 km

18 april
Nog een dag Paralia Astros, het weer is redelijk. Wat zeuren we toch over het weer, maar we gaan

naar Griekenland omdat we dan bijna altijd goed weer hebben!!! Er bloeit hier nog wat mimosa en er staan volop gele margrieten, waar we maar weer een mooi boeket van plukken. Dit is een groot terrein met aan het eind iets dat op een steen verwerking lijkt, het is nu helemaal verroest. Daaronder staat een mooi stenen gebouw dat binnenin een grote open haard heeft en nu grotendeels leeg is, behalve een grote hoop afval en plastic. Rob wandelt wat rond en ziet mooie oregano planten staan en komt terug met zijn armen vol. Ik maak er bossen van en dan kunnen we de familie weer blij maken. Er staat een Franse camper, die we al vaker zijn tegenkomen, we maken een praatje met het echtpaar, leuke mensen die ook al jaren in Griekenland komen. Zo komen we de dag wel door en sluiten weer af met de gezamenlijke borrel met Jo en Nick.

19 april
We gaan op weg naar Kalamata, de bedoeling was dat we de meest mooie weg van Griekenland zouden rijden de 82, van Sparta via Mistras naar Kalamata. Echter hoorden we dat er rond Sparta

sneeuw is gevallen en gezien de zeer bochtige weg wijzigen we het plan. Bij Tripoli gaan we de tol route rijden naar Kalamata, een zeer goede weg die ook weer door een mooi landschap gaat. Bij Kalamata doen we weer wat inkopen bij de Lidl en vinden al snel de camper plek bij de jachthaven.Een leuke plek met uitzicht op schitterende jachten die hier voor anker liggen. Om een uur of 5 komen er een aantal zeilboten binnen varen die voor ons gaan liggen. Het zijn huurboten met Engelsen die met elkaar rondvaren. Het is een leuk schouwspel om te zien hoe ze aanleggen met hulp

van de havenmeester. Dit is een prima locatie, warme douches, water en lozen. Vlakbij zijn een aantal restaurants, Jo had een beoordeling gezien van Taverna Astro en daar gaan we heen. Zeer vriendelijke ontvangst, het terras is overdekt en de gas kachels worden aangestoken. Er zijn behoorlijk wat eters. De eigenaar, Adonis, somt op wat er allemaal te eten is, een en al overvloed en veel traditionele gerechten. Het is een klein mannetje en hij doet denken aan Manuel uit Faulty Towers, helaas ontbreekt John Cleese, maar we worden voortreffelijk bedient. Het eten is ook heerlijk en de rekening blijft rond de € 50,00 voor ons viertjes. Eigenlijk ervaren we dat steeds, het is niet duur om te gaan eten, hoewel en 24% BTW wordt berekend.
Gereden 126 km

20 april
Er zijn wasmachines hier en daar maken we gebruik van, de zon schijn en het waait flink dus dan is

alles snel droog. Als de was hangt lopen we naar de bushalte om naar het historische centrum van Kalamata te gaan. We zien de stad die na de aardbeving van 1986 weer is opgebouwd, niet echt mooi geworden. Het is druk, nu op zaterdag wordt er volop gewinkeld, het aanbod op de grote boulevards is groot. We stappen uit de bus bij het historisch centrum en gelukkig is het oude deel nog leuk. Kleine straatjes met veel leuke winkeltjes en restaurantjes in oude panden. We drinken een frappé en lopen naar de grote kathedraal, een mooi gebouw op een groot plein. Rond het plein staan de beelden van de popes. Van binnen is alles beschilderd met afbeeldingen uit de bijbel, heel mooi. We wandelen nog wat rond en lopen weer naar de bushalte, een leuke stad ondanks de minder mooi woonflats die na de aardbeving zijn neergezet.

Klik hier voor deel 6

VOORJAAR 2019 Griekenland (deel 6)

21 april
1e Paasdag, we maken een paas ontbijtje en bakken wat croissantjes in de oven die helaas wat geblakerd te voorschijn komen. Nog even een lekkere douche hier en dan weer op pad. Vanaf

Kalamata rijden we de oude weg langs de kust, hier en daar wordt er aan de weg gewerkt en is men bezig wat rondwegen om de oude dorpjes aan te brengen. Het is een leuke weg waar op verschillende plaatsen fruit en groente stalletjes zijn. Bij een zo'n stalltje kopen we wat fruit en groente en ik krijg een krop sla kado. We arriveren in Agios Andreas, een van onze favorite dorpjes, er is een leuk haventjes, wat restaurantjes en winkels. Ook hier is het verlaten. We staan meestal op de oude camping waar je vrij kunt camperen, Nick en Jo gaan ons voor en vinden aan het eind een plekje. Ik loop erheen en bekijk waar we kunnen staan, het is behoorlijk vol en de plaatsen waar ruimte is bevallen ons niet. We gaan nog even buiten op de parkeerplaats staan en besluiten dan verder te gaan. Gedag zeggen bij Jo en Nick en dan weer verder. Langs Koroni en we bekijken of er onder Koroni nog een plek is, maar nee. Dan naar Methoni, daar zijn heel wat dagjesmensen die hier op bezoek zijn, je kunt er ook niet meer staan. We rijden langs Finikounda naar Finiki, een leuke plek waar we in het verleden ook vaak hebben gestaan. Nu grote borden dat je er niet meer mag staan. Door naar Pilos, daar vinden we een mooie plek aan de jachthaven, we kunnen er zowaar nog even buiten zitten. Leuk om te zien dat er overal bedrijvigheid is, men is bezig de bootjes op te knappen voor het seizoen en er varen wat vissers uit. We wandelen naar het mooie plein omgeven door leuke winkels onder de arcades. Kopen bij de banketbakker wat lekkers voor de koffie van vanavond. Ook zien we dat het cosmetica winkeltje er nog is, daar kocht ik vorig jaar goede eyeliner!!! Aan de overkant van de haven zien we de groep Engelse zeilers die we in Kalamata zagen hier aanmeren.
Gereden 92 km


22 april
Vanaf Pilos rijden we via Gialova richting Gargalani, hier is een betrekkelijk nieuwe weg die weer is

uitgebreid. Dan de weg naar Filiatra door enorme olijfboomgaarden en door Kyparissia, waar het erg druk is, richting Kalo Nero. Dat is een verrassing, vroeger hebben we ooit aan het strand gestaan , bij het dorp rechtsaf maar nu was daar niets waar je kunt staan. We zien een camper linksaf slaan en volgen, komen op een mooi stukje direct aan het strand met prachtig uitzicht op de zee, waar al wat campers staan. We sluiten aan, zitten even buiten, maar al gauw werd het te fris. Rob maakt een praatje met wat Duitsers die hier al jaren komen en hoort dat er bij het oude station een leuk restaurantje zit. Inmiddels zijn er heel wat campers bijgekomen, zo te zien een gewilde plek. 'Avonds lopen we naar de taverna en worden niet teleurgesteld, lekker eten en zeer betaalbaar!!!!
Gereden 58 km


23 april

Vannacht stak er een hevige wind op en schudde de camper. We ontvangen een app'je van Jos en Marlies (vrienden van Paul en Ingrid van Veen) dat ze bij Kilini staan en deze kant op komen. Het is jaren geleden dat we ze hebben ontmoet en we hebben gemerkt dat ze vaak op plaatsen komen waar ook wij zijn geweest. In Nederland hebben we even contact gehad en tel. nummers uitgewisseld, nu moeten we elkaar maar weer eens zien. Dat lukt, in de middag arriveren ze op deze plek en we drinken gezamenlijk een glas op het weerzien. Leuk om de verhalen van andere camperaars te horen.


24 april
Nog steeds een zeer harde wind die veel stof brengt. Wij zijn niet in de Sahara, maar de Sahara komt
naar ons. We lopen naar de winkels die aan de hoofdweg staan, er zit een goede bakker, een groentewinkel annex slager en een kleine supermarkt. We drinken maar weer eens een frappé nij de taverna, het zijn heel vriendelijke mensen en we krijgen er lekkere koek bij. Terug naar de camper, het is een mooie plek maar we willen eindelijk wel eens de zon zien en buiten kunnen zitten. Nog even contact met Jo en Nick, die staan op een camping in Finikounda en komen morgen deze kant op. Net las ghisteren loopt tegen de avond de plek hier behoorlijk vol. Het is een gewilde overnachtingsplek.




25 april

Rob doet een poging om de camper een beetje schoon te krijgen, gelukkig kunnen we nu weer door de ramen kijken. Hier vlakbij is een kerkhof en daar kunnen we water halen. Later in de ochtend arriveren Jo en Nick met wat heerlijk vers brood van de Lidl. Natuurlijk even bijkletsen en borrelen aan het eind van de dag. S'Avonds gaan we met Jos, Marlies, Jo en Nick naar de taverna en weer eten we daar heerlijk voor een spotprijs. We vragen ons af of ze er ook nog wat aan verdienen, een uitgebreid maal met wijn en dan € 22,00 per koppel betalen? Het was erg gezellig zo met z'n vieren.We horen dat er morgen in het dorp een processie wordt gehouden.


26 april
Hoera, de zon schijnt. Wat een andere wereld, het wordt een dag genieten. Ik loop een rondje door het dorp en neem een kijkje bij de kerk. Een mevrouw maakt duidelijk dat de processie rond een uur of 8
begint. Overal is men bezig de terrassen schoon te spuiten om het Sahara zand verwijderen, zelfs de graven op het kerkhof worden schoon gespoten. Alles wordt weer spic en span. Tussen de middag gaat ons BBQ-tje aan en roosteren we een sateetje. Eindelijk eens een dag buiten kunnen zitten. We zien langzaam aan heel wat mensen arriveren die hier de Paasdagen komen door brengen. Op het strand maken we aan het eind van de middag een vuurplekje en genieten daarvan. Tegen half 9 lopen we naar de kerk en we waren precies op tijd. Een lange stoet mensen die voorafgegaan werd

door de pope en zijn helpers met een wierookvat. Zij dragen een altaartje met bloemen versierd. Veel mensen in de stoet hebben een brandende kaars of een lichtje bij zich. Bij verschillende huizen waar wierook wordt gebrand en veel kaarsen staan stopt de stoet en er wordt dan een gezongen gebed uitgesproken, dit maakt deel uit van de kruisweg met 14 staties. We sluiten ons aan bij de stoet en lopen rond het dorp, ongelooflijk voor dit kleine dorp, we schatten dat er zeker een paar honderd mensen in de stoet lopen, jong en oud, allemaal op z'n paasbest. De processie eindigt bij de kerk, die langzaam vol loopt en waar opnieuw gezangen klinken. Het altaartje wordt bij de ingang omhoog gehouden en iedereen loopt er onder door. Symboliseer dit het kruis?, we weten het niet. Wij gaan door de zij ingang en steken ook een kaars aan, het is een drukte van belang in de kerk en er zal wel een mis worden opgedragen. Daar wachten we niet op en lopen terug naar de camper.


27 april

Opnieuw een schitterende dag. Vanochtend doen we weer wat boodschappen en zien dat er bij de slager veel lammeren worden verkocht. Ook de bakker heeft het erg druk. We drinken weer een frappé en krijgen er speciale Paaskoekjes bij, men noemt ze vingers, het lijken ook net twee in elkaar gevlochten vingers. Men verteld dat deze alleen worden gemaakt met Pasen. Het wordt wat drukker en zowaar verschijnen er op het strand de eerste baders, ook Rob waagt een duik.


Klik hier voor deel 7