varekai

Gastenboek

2012-12-31T15:04:00.000+01:00

Wij hopen dat jullie het leuk vinden om onze reisbelevenissen te lezen. Door op GASTENBOEK te klikken kunnen jullie ons laten weten wat jullie ervan vinden.

Bijgewerkt op 4 februari 2012

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week1)

2011-09-30T21:28:00.000+02:00

25 augustus

Daar gaan we weer, op weg met onze camper.

We rijden een voor ons bekende route, via Antwerpen, Brussel gaan we bij Mons over de grens. De N 2 richting Reims en onze eerste stop is in Arcis sur Aube. De camperplekken zijn hier dun gezaaid en we nemen dus de camping. We waren hier vaker op onze ritten naar Sanvensa, naar ons franse huis. Inmiddels is er een Nederlandse eigenaar op de camping en zijn er duidelijk verbeteringen aangebracht.

Gereden 519 km

26 augustus

Helaas het regent en niet zo'n klein beetje. De route gaat via Troyes naar Auxerre en dan richting Bourges. Eindelijk een weg die we niet kennen. Bij Chateauroux de A20 tot Limoges. Wel lekker om met dit slechte weer een stukje autoroute te kunnen rijden. Bij Limoges gaan we naar de N21 en bij het dorpje Pageas vinden we een mooie camperplek. Het is een dorpje van niks, maar met een eeuwenoude historie. Er staat een mooi kerkje uit de 13e eeuw en er zijn restanten gevonden uit de Gallisch-Romeinse tijd, van de 1e eeuw na Christus. De gemeente heeft rond de camperplek een “le sentier musical” aangelegd. Een wandeling waarbij je langs de bomen loopt waarvan het hout gebruikt wordt om muziekinstrumenten te maken. Er is een folder beschikbaar waarbij wordt uitgelegd van welke bomen de muziekinstrumenten worden gemaakt. Heel interessant. Het is inmiddels droog geworden en we lopen een rondje door dit park om eea te bekijken.

Gereden 497 km, totaal 1076 km

27 augustus, zaterdag

De omgeving wordt alsmaar mooier, we rijden via de N 21 naar Perigeux, veel leuke dorpen met vaak een mooie bloemenpracht. Naar Bergerac, Marmande ricting Mont de Marsan. Hier besluiten we om niet door de Pyreneeën te rijden, het ziet er erg dreigend uit in de verte. We gaan naar Capbreton, naar de voor ons bekende camperplek. Helaas, het is vol. Veel Spanjaarden die hier voor het weekend naar toe komen. Vnl. om te bodysurfen. We rijden door naar Seignosse waar ook een goede plek is in een bos. We vinden een plekje en kunnen nog heerlijk van de zon genieten. Later steken we BBQ aan en maken een lekker hapje. Het wordt in de loop van de avond ook hier erg druk, waarschijnlijk veel mensen die ook niet in Capbreton terecht konden.

Gereden 398 km, totaal 1474 kn

28 augustus, zondag

Wakker geworden met de zon, na al die regen van de afgelopen weken in Nederland is dat een verademing. We besluiten toch maar weer naar Capbreton te rijden. Gelukkig vonden we een goed plekje en besluiten hier een paar dagen te blijven. Om van de zon te genieten. Het is erg druk op het strand, heel veel bodysurfers, leuk om te zien. Aan het eind van de middag vertrekken heel veel Spanjaarden, dit is in de zomer duidelijk een bestemming voor de mensen die niet ver van de grens wonen. Veel jongelui in kleine busjes, die hier komen surfen. We hebben van onze buren wat goeie tips gekregen over de Noordkust van Spanje waar we langs willen rijden, nooit weg al die informatie.

Gereden 9 km, totaal 1483 km

29 augustus

Op de fiets naar Capbreton, is dichtbij de camperplek. Gezellig plaatsje met de gebruikelijke winkeltjes. Hoewel we al vaak in Capbreton op de camperplek stonden waren we nog nooit in het dorp. Even langs de Tourist Info om wat informatie te halen en verder wat boodschapjes gedaan. Ook even bij de slager langs voor lekker vlees voor de BBQ. Helaas werd het in de loop van dag minder mooi weer en hebben we dat vlees maar lekker in de pan gebakken. Smaakte prima.

30 augustus

Eerst even langs de Lidl om nog wat lekkere franse kaasjes in te slaan en weer verder.

Nu de autoroute genomen over de grens en langs San Sebastian. De provinciale wegen hier zijn erg druk en je moet grote stukken door de stad rijden. Het is redelijk rustig op de weg en we schieten lekker op. Vanaf Bilbao is de autoweg gratis en dan richting Santander. Het landschap wordt alsmaar mooier, heuvels en mooie vergezichten, soms zien we de zee met mooie strandjes en rotspartijen. Voorbij Santander bij Llanes vinden we een mooie camperplek aan een leuke baai. Alles is er, restaurant, terras, toiletten en alles is prima verzorgd. Het weer is goed en we maken een wandeling over de rotsen met overal een prachtig uitzicht. S'Avonds eten we in het restaurant, heerlijke tapas met een lekker wijntje.

Gereden 372 km, totaal 1855 km

31 augustus

Vanaf Llanes weer de weg op, we hebben nu uitzicht op de bergen van de Picos de Europa. Mooie route. De autoweg wordt geregeld onderbroken door de provinciale weg, men is dan nog de weg aan het verbreden. De provinciale weg maakt deel uit van de Route naar Santiago de Compostela, we zien geregeld mensen met rugzakken lopen. We hebben bewondering voor hun inspanningen. Het is een welvarende streek dit Asturias, mooie huizen en leuke dorpen. Rond het middaguur stoppen we voor Ribadeo, bij een nationaal park en strand van Pennaronda. Het is verboden bij het strand vrij te staan. Men doet het wel, maar wij nemen hier de camping die direct aan het strand ligt. Een prachtig plekje. Het weer is goed, er was slecht weer voorspeld, maar we kunnen buiten in de zon lunchen. Een meevaller dus. Hier kunnen we een wasje doen, er is Wifi, dus we gaan publiceren en alle apparaten worden weer opgeladen. Ook maken we een wandeling langs het strand.

Daan is vandaag jarig en we gaan straks even bellen.

Gereden 225 km, totaal 2080 km

Klik hier voor week 2

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week 2)

2011-09-29T15:04:00.000+02:00

1 september

Vandaag weer verder richting het zuiden. We rijden nog een stukje langs de Costa Cantabrica en gaan bij Foz landinwaarts. Over de N 634, die ook hier weer gedeeltelijk autoweg en gedeeltelijk provinciale weg is. Goed te rijden met erg mooie natuur om ons heen. Vrijwel overal zie je wel bebouwing, dit gebied is redelijk bewoond. Leuke kleine dorpen, waar het ons weer opvalt hoeveel restaurants er onderweg zijn. We rijden Santiago voorbij via de rondweg, zien in de verte de beroemde kerk, maar we waren hier al eerder en het is erg toeristisch, veel bedevaartgangers, dus dit keer slaan we over. Richting Vigo en daarna Tui waar we op de camperplek wilden lunchen. Helaas de GPS gaf een verkeerde afslag en we raakten in een benarde positie. Een heel smal straatje met uitstekende balkons, een hele nauwe draai die we met heel veel moeite (en een kras op de bumper) door kwamen. Er kwam een mevrouw naar buiten en vertelde dat hier veel campers in de problemen komen omdat de GPS niet goed wordt aangegeven. We kregen een plattegrondje en zijn gelukkig heelhuids weer op de weg gekomen. Daar bleek dat we niet linksaf maar rechtsaf hadden gemoeten. Vergeten foto te maken door de stress!! Zagen aan de overkant van de weg de parkeerplaats. We hebben de lunchplek maar gelaten voor wat hij was en zijn doorgereden naar de grens. In Portugal namen we de N13 langs de Rio Minho, een soort fjord dat ook de grens is tussen Spanje en Portugal. Bij Caminha, een historisch dorp, zijn we gestopt op een leuke plek aan de rivier om een broodje te eten. Hier staat een mooi fort, dat vroeger de grensrivier bewaakte. Ook kun je hier met een pont naar de overkant varen. Het valt ons op dat er een totaal andere uitstraling is dan in Spanje. De huizen zijn anders en het is overal ruimer opgezet. Mooie bloemperken langs de weg en ook bij elke rotonde zijn mooie beplantingen. Doorgereden naar Esposende, daar is bij de vuurtoren een mooie camperplek, direct aan het strand. Het was heerlijk weer en op het terras aan het strand hebben we wat gedronken. Een eindje gelopen en de bakker opgezocht. Is ook hier vlakbij. We raakten aan de praat met een Nederlands echtpaar en hebben het eea uitgewisseld. Opvallend dat we nog maar heel weinig landgenoten zijn tegengekomen.

Gereden 392 km, totaal 2472 km

2 september

Vannacht is het gaan regenen, zo'n miezer bui die alsmaar voortduurt. Blijven dus niet aan het strand maar gaan richting Braga om het Heiligdom en de Trap van Bom Jesus te bekijken. Dit complex is begin 1700 gebouwd en de aartsbisschop van Portugal zetelt nog steeds in Braga. Dit is het religieuze centrum van Portugal. Het is gigantisch, kerk, kapelletjes, museum, bibliotheek etc. Alles te breiken door de gigantische trappen te beklimmen, ca. 900 treden. Gelukkig is er een lift naar boven.Deze lift is ook heel bijzonder en bestaat uit twee rijtuigen. Als er een boven is wordt er een bak met ca. 3000 ltr water gevuld en als hij dan naar beneden gaat door het gewicht van het water, wordt het onderste rijtuig omhoog getrokken. Als hij beneden is wordt het reservoir weer leeggemaakt en wordt alles weer herhaald.Hoewel alles een beetje een troosteloze indruk maakt, misschien vanwege de miezerige dag, is de kerk is zeer de moeite waard om te bekijken. Rondom de kerk is een mooi park aangelegd met diverse uitzicht punten over Braga en de omgeving. We dalen langzaam de trappen af en zien de Vijf Zintuigen met elk een fontein, die van het Gezicht, het Gehoor, de Reukzin, de Smaakzin en de Tastzin, waarvan men vond dat de monniken die moesten kunnen beheersen. Deze moesten op hun knieën de trappen beklimmen. Ook is er de Trap van de Deugden, Geloof, Hoop en Naastenliefde. Helemaal gelouterd kwamen we weer onderaan de Trappen bij de parkeerplaats van de camper. Nu richting Porto, inmiddels uitgegroeid tot een zeer grote en drukke stad, de 2e van Portugal. In het begin van de jaren 80 waren we hier ook en er is heel veel veranderd, vooral ten gunste van de infrastructuur. Er zijn diverse rondwegen om de stad en we zien onderweg de grote havens van Matosinhos. Om de stad te kunnen bezoeken gaan we op een camping staan in Vila Nova de Gaia, vanwaar we morgen de bus naar Porto kunnen nemen. Dit is een Acsi camping en we zien onmiddellijk heel veel landgenoten, vooral mensen met een caravan. Deze camping ligt dicht bij het strand. In de namiddag maken we een wandeling langs het strand, het is er nu erg rustig. Dat zal in juli en augustus wel anders zijn. Het is sowieso vrij stil, ook langs het strand is weinig te beleven, niet zoals in Spanje overal leuke restaurantjes en terrassen. Het maakt een gesloten indruk. De camping is prima, er is een mooi zwembad en de voorzieningen zijn goed, maar ook hier een wat kille uitstraling.

Gereden 129 km, totaal 2601 km

3 september, zaterdag

Met wat regen wakker geworden, toch maar een was in de machine en hopen dat het droogt. Als we toch die luxe ter beschikking hebben maken we er ook gebruik van. Vanochtend de bus naar Porto, deze rijdt als een gek door hele smalle straatjes van Madalena en Vila Nova de Gaia. We verbazen ons erover dat er geen auto's worden beschadigd. Hij rijdt vaak dicht langs de huisjes waardoor je bijna de voordeur raakt. Het is ongeveer 45 minuten rijden naar Porto, waar we midden in het centrum uitstappen. Het weer is opgeklaard en het is zonnig, maar niet te warm. Allereerst naar de Tourist Info voor een goede plattegrond, die heb je hier wel nodig want alle straten gaan kriskras door elkaar en van hoog naar laag. We lopen naar het mooie station dat van onder tot boven is voorzien van tegel tableaus, die allemaal historische hoogtepunten uit Portugal verbeelden. Erg mooi en het wordt nog steeds gebruikt als station. Daarna lopen we naar het beroemde Café Majestic, waar in de twintiger jaren veel beroemdheden kwamen. Het interieur uit 1920 is nog steeds hetzelfde. We drinken er een kop heerlijke koffie en vervolgen onze tour. Nu naar de kerk met de beroemde toren van Clerigos. Gebouwd door een Italiaanse architect. Hij is slechts 75 m hoog, maar toch de hoogste toren van Portugal. Je kunt omhoog klimmen, maar daar zien we vanaf. Als je zo door Porto wandelt klim je al genoeg. Er is heel veel hoogteverschil. Achter de toren ligt de boekhandel Lello met een extravagant interieur. De gevel is ook bijzonder maar binnen slaat alles/ Hoge boekenkasten volgestouwd met boeken, weelderig gedecoreerd en in het midden een bijzonder trap die naar een even mooie verdieping leidt. Helaas mag je binnen niet fotograferen, toch stiekum een foto van de trap gemaakt. We zakken weer langzaam naar de rivier en komen onderweg allerlei mooie gebouwen tegen, waaronder het prachtige oude beursgebouw. Dit is in 1842 gebouwd voor de zakenlui die geen eigen kantoor hadden en elke zaal heeft een ander decor en bouwstijl. Nu doet het dienst als ontvangstruimte voor recepties en worden er muziekuitvoeringen gegeven. Dan lopen we de wijk Ribeira in, het oudste deel van de stad. Deze wijk grenst aan de kaden van de rivier en is heel levendig. Achter de kade in een leuk straatje vinden we een restaurantje waar we iets eten. Ook langs de kade zijn veel terrassen en restaurants, maar die zijn wel heel toeristisch. We steken de bekende brug van Eiffel over langs de onderste brug en lopen nog een stukje langs de bekende port huizen in Vila Nova de Gaia. Hier liggen de decoratieve boten waarmee vroeger de portwijnen werden vervoerd en et ziet er heel welvarend uit. We zagen door heel Porto veel leegstand in de winkels, waarschijnlijk het gevolg van de financiële situatie van de Portugees. Wat we ook erg jammer vinden is de graffiti op de prachtige winkelpanden en gebouwen. We stappen in Vila Nova Gaia op de bus en na weer zo'n heftige rit komen we terug op de camping. De was is inmiddels droog en we kunnen nog een poosje genieten van de zon. Leuke dag in Porto en morgen weer naar een volgende bestemming.

4 september, zondag

Vanaf Porto rijden we naar Furadouro, een vissersdorp, waar een goeie camperplek is. Het is behoorlijk druk, veel Portugezen gaan het weekend op pad met hun camper.Rond het middaguur komen de tafels naar buiten en gaan men heerlijk buiten eten. Het weer wordt steeds beter, het waait wel behoorlijk, maar op een plekje uit de wind is het erg lekker. Het is een perfecte plek, direct achter de duinen. Er zijn openbare toiletten en douches, die super schoon zijn. Je loopt vanaf de plek in 5 minuten naar het dorp waar heel veel terrassen zijn en ook de nodige winkeltjes. Alles is kleinschalig. Het strand is ook hier weer prachtig, je kunt alleen niet in de zee zwemmen vanwege de wilde golven. Dit schijnt langs de hele kust zo te zijn.

Gereden 37 km, totaal 2638 km

5 en 6 september

Deze dagen in Furadouro gebleven, heerlijk langs het strand gelopen, veel buiten in de zon gezeten en s'avonds wat gegrild, geen enkel probleem hier om de BBQ aan te steken. S'ochtends eerst naar de bakker voor heerlijke verse broodjes. We zien dan ook de vissersvrouwen verschijnen met hun verse vis op een karretje. We zijn er niet voor bezweken, het schoonmaken gaat toch lastig in de camper en om dat nou in die brandschone toiletten te doen lijkt ons geen goed idee. Hier langs de kust wordt nog steeds traditioneel gevist met de mooie beschilderde boten die door tractoren de zee in worden getrokken en daarna met de volle netten weer op het strand worden getrokken. Hier dus geen vissershaven met vissersboten voorzien van een motor. Alles is nog heel kleinschalig. Men is in het dorp bezig om een feest voor te bereiden dat a.s. weekend wordt gehouden, er wordt een grote kermis opgebouwd. We zijn gewaarschuwd voor de gigantische herrie die daar bij hoort, van de kermis attracties en de muzikale optredens. We waren toch al van plan om verder te gaan dus morgen weer op pad.

7 september

Alles weer leeg en schoon, we kunnen er weer even tegen. Via Aveiro naar Costa Nova gereden, een leuke plaats maar een wat volle camperplek. We rijden door naar Vaquera waar ook weer een mooie en hele rustige plek is. Je moet hier wel betalen, maar er is een goeie serviceplek en stroom. We zitten weer direct achter de duinen en het geweldige strand dat je bijna voor jezelf hebt. Het dorp is verder weg, maar er is brood te bestellen. Je kunt hier ook kleine huisjes huren. Het seizoen loopt hier wel een beetje op zijn eind, er zijn niet meer zoveel mensen op vakantie. Voor zowel de huisjes als de campers is er een grill unit waar je gebruik van kunt maken. Volgens ons is grillen de vrijetijds besteding nr.1 in Portugal. Overal steekt men de BBQ aan en je kunt overal houtskool kopen. Dat doen we dus vanavond ook. Vanmiddag was er een gele vlag i.p.v. een rode, het waaide wat minder en Rob heeft de zee uitgeprobeerd. Ook hier weer goeie douches, dus daarna kon het zout er worden afgespoeld. Mij is het te heftig, die golven. We zijn helemaal onder de indruk van deze prachtige kust. Vandaag een groot stuk bij Aveiro langs de delta gereden en daarna zijn er landtongen met aan de ene kant de zee en de duinen en de andere kant de rivier. Een heel bijzonder landschap.

Gereden 65 km, totaal 2703 km

klik hier voor week 3

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week 3)

2011-09-28T12:50:00.000+02:00

8 september

Vandaag maar een klein stukje gereden, naar Praia de Mira, een leuk vissersdorp met duinen en mooie stranden. Ooit waren we hier en was het een klein vissersdorpje met een handjevol huizen. Inmiddels is het uitgegroeid tot een behoorlijke plaats. Nog steeds wel eenvoudig, dus hier geen luxe hotels etc. We vinden een mooie camperplek direct achter de duinen, op loopafstand naar de plaatselijke markt voor heerlijke verse producten. Natuurlijk slaan we hier fruit, groente en een vers visje in voor vandaag. We klimmen over het duin en staan dan aan een (weer) prachtig strand, als we deze plek hadden geweten waren we gisteren doorgereden. Vandaag de hele dag mistig, af en toe een opklaring maar het blijft vochtig. In de namiddag het dorp ingelopen, veel drukte op het strand want de vis wordt binnnengehaald. Helaas door de mist geen foto's kunnen maken.

Gereden 17 km, totaal 2720 km

9 september

Heerlijk de zon schijnt weer en tussen de middag gaan bij een restaurantje de heerlijke kip Piri-Piri eten. Overal branden de grill's en wordt er van alles geroosterd.Prima kip, frites, sla, brood en wijn, zeer ruim en dat voor 2 tientjes!!! Later lopen we naar de boulevard naar een internetcafé en kunnen de weblog publiceren en wat mails versturen. Werkte prima. Rond een uur of 5 weer richting het strand waar de tractoren de netten van de vissers binnenhalen. Het is een heel spektakel en duurt uren. De netten worden door de boten in de zee gebracht, de boten keren terug en de vissers halen met behulp van de tractoren de lange touwen die aan het net zitten binnen. Ze worden keurig opgerold en na lange tijd verschijnt het net met de vis, helemaal vol met vooral sardines en makrelen. De vis wordt gesorteerd en ook al direct verkocht. Er zijn veel mensen die met zakken vol vertrekken. De achtergebleven vis mag je gratis uit de zanderige netten halen. Inmiddels hebben zich grote zwermen meeuwen verzameld en wat er is overgebleven, vooral makreel, wordt aan de meeuwen gevoerd. Een heel spektakel, ze vallen er met zijn allen op aan. Vandaag, vrijdag komen de Portugezen weer om het weekend aan zee door te brengen.

10 september, zondag

Weer licht bewolkt en dus een goeie dag om naar Coimbra te vertrekken. Eerst weer lekkere verse broodjes van de markt voor het ontbijt en daarna op pad. Onderweg zien we een supermarkt van Intermarché en de voorraad weer aangevuld. We zijn rond een uur of 12 in Coimbra en parkeren de auto langs de rivier de Mondego gaan de brug over en zien al snel de toeristeninfo. Een plattegrond gehaald en aan de klim begonnen. We krijgen stevige kuiten van al die steile trappen en straten in Portugal.Allereerst naar de Sé Velha, de oude kathedraal, die rond 1150 is gebouwd. Er is later nog wel iets aan toegevoegd, maar hij is grotendeels nog steeds in de oude staat. Gelukkig wel steeds goed gerestaureerd, waardoor alles goed bewaard is gebleven. Daarna verder omhoog, naar de Oude Universiteit, uit 1540. Ook hier is er sinds die tijd nauwelijks iets veranderd. Men heeft wel uitgebreid met nieuwe gebouwen maar die staan wat verderop en zijn niet de moeite waard. Het oude complex wordt ook grondig gerestaureerd en ziet er prachtig uit. Het hoogtepunt is hier de bibliotheek, waar je steeds met een klein groepje mensen naar binnen mag. Het zijn 3 zalen van onder tot boven beschilderd en prachtige beschilderde plafonds. Er staan 30.000 boeken in twee etages, echt indrukwekkend. Beneden in de kelders is een tentoonstelling waar je in vitrines de boeken geopend ziet liggen. Ook bevindt zich in die kelder de gevangenis van de universiteit. We bezichtigen de kapel die ook weer van onder tot boven is beschilderd. Voor ons een beetje veel van het goeie, in vergelijk met de bibliotheek is de kapel wat protserig. De diverse gebouwen liggen rond een mooi plein waar je een prachtig uitzicht over de stad en de rivier hebt. Op het plein staat ook de klokkentoren en bevinden zich de diverse toegangspoorten naar de diverse afdelingen van de universiteit. We gaan weer verder door de nauwe straatjes en trappen naar beneden. Eten bij de camper en broodje en gaan op zoek naar de volgende plek. We rijden nu een groot deel over het platteland, de dorpen zien er allemaal welvarend uit. Veel wijngaarden waar nu enorme trossen druiven aan hangen. Die zullen binnenkort wel geoogst worden. We komen weer bij de kust bij Praia de Vieira, volgens de Womo zouden hier verschillende goeie camper plekken zijn. De kust is hier anders, veel steile klippen met daartussen stranden. Er zijn wel parkeerplekken en dan kun je met trappen naar de stranden. De plekken stonden ons niet aan en we zijn na lang zoeken doorgereden naar Nazaré, hier zijn geen camper plaatsen dus naar een camping. Terwijl we door het drukke dorp reden zagen we een folkloristisch gebeuren. Allemaal mensen in klederdracht. We konden nergens parkeren en zijn doorgereden naar de camping die op 2 km afstand ligt. Daar zagen we dat er inderdaad dit weekend festiviteiten zijn. Gaan morgen maar eens kijken. Een mooie camping (Acsi) met goeie voorzieningen, een zwembad en vrij internet.

Gereden 185 km, totaal 2905 km

11 september, zondag

Eerst weer eens wat opgeruimd en gewassen. Daarna heerlijk gezwommen in het mooie zwembad. Vanmiddag richting Nazaré met de bus. Heel makkelijk, er is een halte direct voor de camping en in Nazaré stopt hij midden in het stadje. Vandaag, op zondag, is het erg druk. Het mooie grote strand is goed vol en overal zien we groepen mensen die een dagje met de touringcars hierheen komen. We horen van alles, Nederlands, Vlaams,Frans, Duits, Spaans en natuurlijk veel Portugees. Het is een echte vakantie bestemming, veel hotels en pensions. De vrouwen zitten op de stoepen en langs de kant van de weg om kamers te huur aan te bieden. Overal zijn de restaurants goed gevuld. We maken een wandeling langs de boulevard en pikken een terrasje. Langs de boulevard is van alles te koop, de gebruikelijke lelijke souvenirs, kleding, veel kraampjes met zoetigheid en ook veel handwerk, gebreide babykleertjes, poppen in klederdracht of gehaakte artikelen. De meeste kramen worden bemand door de vrouwen van Nazaré, zij dragen nog een soort klederdracht, wijd uitstaande rokken, vaak geruit met versieringen, een bonte blouse en een speciaal gedrapeerde hoofddoek. De kleuren zijn niet echt mooi, een beetje jaren 70, beige, bruin, olijfgroen. Het doet ons denken aan de kleding van de vrouwen in Peru. Ook zijn er veel vrouwen die dit in het zwart dragen, duidelijk in de rouw. Het oude Nazaré ligt hoog op een rots boven het strand en je kunt er met een treintje naar toe. Achter de boulevard vindt je nog leuke straatjes en pleinen, met ook weer veel restaurantjes. Ondanks de grote drukte van vandaag vinden we het een leuke plek.

12 september

Vandaag verlaten we Nazaré en rijden naar Alcabaça naar het klooster uit de 12e eeuw. Het is een prachtig geheel, het grootste kerkschip van Portugal en heel ruim van opzet en zonder overbodige versieringen en door zijn soberheid erg mooi. Er zijn schitterende graftombes van vroegere koningen en koninginnen, welke helaas voor een deel zijn verwoest door de troepen van Napoleon. Verschillende ruimtes worden gebruikt om muziek voorstellingen te geven en er werd ook nu gemusiceerd, het klonk geweldig in de grootste ruimtes. Van Alcabaça naar Obidos gereden. Hier is, aan de rand van het stadje langs een aquaduct, een prima bewaakte camperplek. Vandaar loop je in 5 minuten naar het ommuurde stadje. Het is werkelijk een juweel, mooie straatjes, leuke winkeltjes met nu niet alleen maar troep, maar ook smaakvolle dingen. Leuke pleintjes met kerken en kapelletjes. De bougainville bloeit hier overal uitbundig. Bovenaan de stad staat het kasteel, ook weer uit de 12e eeuw. Het stadje is geheel ommuurd en vanaf de muren heb je een schitterend uitzicht over de streek en de lagune van Obidos .

Gereden 61 km, totaal 2866 km

13 september

Van Obidos richting Peniche gereden. Iets ten noorden van dit schiereiland ligt Baleal een heel mooi plekje.Ook dit is een soort schiereiland waar het oude plaatsje Baleal op ligt. Rondom zijn rotsen en twee prachtige stranden waar heel veel wordt gesurfd. Tussen deze stranden loopt een dam naar het plaatsje Baleal, het ziet ernaar uit dat s'winters de dam wel eens kan overstromen en Baleal dan een eiland wordt. Er staan wat campers en busjes en wij vinden een heerlijke plek, direct aan het strand en we zetten de stoelen in het zand. Het waait behoorlijk, maar in de luwte van de camper is het heerlijk. Er zijn wat strandtenten, restaurants en heel veel ruimte. We genieten van het mooie uitzicht, dit is werkelijk een schitterende plek, gaan tussen de middag een lekker visje eten in een van de restaurants. Later in de middag lopen we naar het oude plaatsje Baleal waar nu voornamelijk vakantiehuisjes staan. Wel heel leuk met prachtig uitzicht op de zee. Ook is er een klein haventje met wat vissersboten. We ontdekken dat er in een bar brood te koop is en dus houden we het hier wel even uit.

Gereden 21 km, totaal 2887 km

14 september

De harde wind is gaan liggen en het was een heerlijke dag. Heel veel mensen komen vandaag naar het strand om van de mooie dag te genieten, ze sjouwen met koelboxen, parasols etc. Hele families, opa en oma, iedereen geniet van het strand. Ook de surfers zijn volop aanwezig, dat levert altijd een leuk schouwspel op. Het vnl. jongelui, uit heel Europa, ze kamperen in kleine busjes en zijn de hele dag bezig met hun hobby. Net als deze laatste surfer het strand verlaat, verlaten wij morgen Baleal rijden we naar Peniche dat we hiervandaan kunnen zien liggen. Het was heerlijk hier. Moeten nodig de voorraad aanvullen en er schijnt een Lidl te zijn én een camperplek. We hebben er onderweg al veel over gehoord. We gaan het morgen zien.

klik hier voor week 4

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week 4)

2011-09-27T21:04:00.000+02:00

15 september

Van ons mooie plekje naar Peniche gereden, op naar de Lidl en de kasten weer gevuld. Daarna een tour rond het schiereiland, eerst naar de vuurtoren waar spectaculaire rotsen zijn. Er is een mooi uitzicht maar omdat het wat heiig is, weinig te zien. Je kunt hier eventueel overnachten, maar het kan zeer winderig zijn. We stoppen ook even bij een klein dorpsplein met een beeldschoon kerkje. Er staan ook wat huizen omheen en we denken dat dit een oud vissersplaatsje is, nu zo goed als verlaten. Aan de ander kant naar de vissershaven gereden, waar ook een camperplek is aan de rand van de oude stadsmuur. Echt alleen een plek om te overnachten, je staat er tussen de oude vissersboten en er is geen service. Wel dicht bij de haven en het centrum met de vis restaurants. Vandaar langs de andere kant terug. Het is een vrij grote moderne stad met veel visindustrie, moderne huizen, goede wegen en veel supermarkten. Bij het verlaten van de stad nemen we de N247 richting Lourinhã, overal bebouwing en niet echt een mooi landschap. We rijden verder langs de kust en via Ribamar naar Ste Cruz, een moderne badplaats. Er zijn hier hoge kliffen met daartussen mooie stranden, voor een camper moeilijk te bereiken. We zakken verder naar het zuiden, via Silveira weer naar de kust. Veel dorpen met vakantie huizen. Voor (weer een 2e) Ribamar naar het prachtige strand van Lourenço, dankzij de Womo!! Het wordt vervelend om te zeggen maar nu ook weer een droomplek. Een strandtent met douches en WC's, groot parkeerterrein en een stukje verder naar het strand een geweldige plek voor de camper. Er staan er een paar, vnl Fransen, en wij sluiten aan. In de middag wordt het behoorlijk druk op het strand. De Portugezen zijn frequente strand bezoekers, gewapend met parasol en windscherm komen ze in grote getale naar het strand. In het algemeen zijn die stranden voorzien van alle benodigdheden, afvalbakken, toiletten en douches en overal water te krijgen. Bijna altijd is er een strandwacht en er wordt aangegeven of het veilig is om te zwemmen. De stranden zijn heel toegankelijk, er zijn houten loopbruggen en je hoeft niet door het zand te zwoegen. Ook veel voorzieningen voor gehandicapten. Niemand stoort zich aan ons. Geregeld komt er een politieauto voorbij en we voelen ons dan ook veilig. Rond een uur of zeven vertrekt iedereen weer en hebben we deze prachtige plek bijna voor onszelf. De auto verzet, nu tegen het strand want we stonden tegen de rotsen en hadden geen TV ontvangst. Nu, met alle berichten over Griekenland en de slechte economie, willen we wel het journaal zien. Verder kijken we weinig, het weer is te mooi om in de camper te zijn en we vergeten vaak de TV aan te zetten of er is geen ontvangst. Tot nu toe konden we vaak internetten, maar nu is alles beveiligd.

Gereden 72 km, totaal 2959 km

16 september

Vandaag is het licht bewolkt en rustig op het strand. Men begint nu wel het eea op te ruimen, het seizoen loopt duidelijk ten einde. Men is begonnen de houten loopbruggen te verwijderen. Een deel van het strand, tegen de rotswand, is afgezet vanwege vallende rotsblokken. We lopen erheen en zien de meest mooie rots formaties, ook zijn er tussen de rotsen nog restanten van huisjes te zien. Misschien hebben hier ooit vissers gewoond. Rond het middaguur steken we de BBQ aan en grillen het eea., smaakt altijd heerlijk zo in de openlucht. Helaas waait het behoorlijk en is het vrij fris buiten. We besluiten rond een uur of 4 te vertrekken. Het is een pracht plek, maar nu het te fris is om buiten te zijn gaan we maar verder kijken. Wij rijden naar Sintra, eerst naar een vrije plek maar dat stond ons niet aan. Een groot parkeerterrein midden in de nieuwe stad, vol personenauto's en geen camper te zien. Dus met behulp van de GPS naar een andere, midden in het historische centrum. We waren gewaarschuwd voor de nauwe en bochtige straatjes en reden ook nog een keer verkeerd, maar uiteindelijk goed op de plek aangekomen. Weer een goede plek, vlakbij het centrum in een soort park onder aan de stadsmuren. Er is een bewaker die ons netjes naar een mooi plekje loodst. We lopen weer de trappen omhoog naar het centrum, maar helaas was het toeristenbureau al gesloten. Beetje rondgekeken, ziet er leuk uit en heerlijke koffie gedronken bij Piriquita (dankzij tip van Emile). Niet alleen heerlijke koffie, maar men maakt er ook een speciaal gebakje van Sintra, een soort amandelbroodje, ook heel lekker. Terug naar de camper, inmiddels waren de meeste personenauto's vertrokken en wat campers gearriveerd. Het is een mooie plek met veel groen, aan alle kanten stromen watertjes, en we hebben zicht op het nationale paleis dat s'avonds mooi is verlicht.

Gereden 41 km, totaal 3000 km

17 september, zaterdag

Op naar de bezienswaardigheden van Sintra. Eerst het toeristenbureau voor informatie. Er is heel veel te zien, maar we gaan de krenten uit de pap halen. Om te beginnen het Palácio Nacional, dat tussen de 13e en de 16e eeuw is gebouwd. De koning Manuel I wilde dat het mooier zou worden dan het Alhambra, in elk geval aan de binnenkant. Er zijn prachtige zalen veel met azulejo's, de tegeltableaus waarvan de oorsprong is ontstaan in Sintra, met allerlei afbeeldingen uit de geschiedenis. De allermooiste zaal is die van de Grote Raad waarvan het plafond ook rijkelijk is beschilderd met alle wapenschilden van de aristocratie uit de 16e eeuw. Heel veel plafonds zijn mooi beschilderd, met o.a. zwanen, eksters en zee taferelen. Ook zijn rondom het paleis mooie tuinen. Er zijn enorme keukens die nog in schitterende staat zijn. Er zijn twee grote en lelijke schoorstenen aangebracht in de keukens , die voor afvoer van de rook dienden en die het gebouw aan de buitenzijde domineren. Het was weer een hele klim, trap op en trap af. Daarna pakken we bus 434 die langs veel bezienswaardigheden rijdt. Je kunt onderweg uitstappen en later weer verdergaan met de toer. En soort Hop-on-Hop-off, die we kennen uit andere grote steden. We rijden langs het Castelo dos Mouros, een ruine van een moorse nederzetting, die hoog op een heuvel ligt. We geloven het wel en rijden door naar Palácio de Pena, dat zo'n 4 km van Sintra ook weer hoog op een heuvel ligt. Wij komen er comfortabel met de bus aan. Eenmaal door de poort rijdt er een tram nog verder omhoog. Je weet echt niet wat je ziet, het is neogotisch droomgebouw, een combinatie van een sprookjeskasteel uit de Efteling en een barok kasteel uit Oostenrijk. Een niet werkende ophaalbrug, torentjes, minaretten, je kunt het zo gek niet verzinnen of het is er aangebracht. Het is door de Duitse architect Von Eschwege, voor koningin Maria II gebouwd. Van binnen is het nog verbazingwekkender, een combinatie van zoveel verschillende stijlen en decoraties, het gaat je echt duizelen op een gegeven moment. Het is leuk dat alles nog is gemeubileerd, zodat je een goed beeld krijgt van de verschillende stijlen, er zijn leuke badkamers en ook schitterend servies en glaswerk. Het is tot begin 1900 in gebruik geweest. Helaas mochten we binnen niet fotograferen, dus alleen foto's van de buitenkant. Ook de tuinen rondom die zich om de heuvel slingeren zijn heel bijzonder. Er is een groot aantal hele mooie bomen en planten. Je zou er uren in kunnen rondlopen. Wij pakken echter weer de bus naar beneden en zien op de route heel veel Quinta's, grote buitenhuizen die er allemaal heel fraai uitzien. Een groot deel wordt nog steeds bewoont. We stappen uit in São Pedro, een van de drie dorpen waaruit Sintra bestaat. Dit is verstild plekje met een mooi plein waar we een lekker italiaans restaurant vinden en daar gaan genieten. Dan weer terug met de bus naar het centrum van Sintra en we lopen langs de stadswallen naar het mooie gemeentehuis en daarna naar de camper. We starten weer en rijden naar Cabo de Roca, het meest westelijke punt van Europa, er is een monument, je bent hier 6000 km van Amerika verwijderd. Het is een zeer kale en winderige plek met een fantastisch uitzicht op de rotsen. We lopen er even rond en rijden verder naar Praia Grincho waar een Acsi camping is. Je kunt ook vrij staan aan het strand op een parkeerplaats, maar het waait zo hard dat we voor de beschutting van de camping kiezen. Hier is weer zo'n speciale surfplek waar veel wedstrijden worden gehouden.

Gereden 30 km, totaal 3030 km

18 september, zondag

Weg van de camping, we waaien hier zowat om. Alles zit weer vol zand, het lijkt Marokko wel!!!! Er staan hier ook wat Nederlandse jongens die hier komen surfen en ook zij vertrekken. Het waait te hard om te surfen en de tentjes houden het niet in die wind. We rijden langs een supermarkt, alles is hier open op zondag en gaan richting Lissabon. Het is weer een klein stukje en gelukkig dit keer makkelijk de camping gevonden. Er zijn wat camperplekken, maar voor de veiligheid en het gemak kiezen we hier voor de camping. De jongens hadden ons al gewaarschuwd voor veel berovingen en zakkenrollers in Lissabon (net als in Barcelona) en dat zoeken we niet op. Het is een geweldige camping, die al 50 jaar bestaat en recentelijk is gemoderniseerd. Er zijn verschillende veiligheid maatregels en je moet een pasje hebben om binnen te komen. Ook weer op een heuvel in een groot park, zeer ruime geëgaliseerde plekken. Bij elke plek een picknicktafel, een kraan, elektra en afvoerput, prima sanitair met overal warm water. Een groot en mooi zwembad, dus als we vermoeid uit Lissabon terug komen kunnen we nog even plonzen. En ook weer Wifi. We beginnen eerst de camper schoon te maken en het zand te verwijderen. Er wordt een wasje gedraaid in de machine en we nemen een duik in het zwembad. We zien rond de camper steeds een eekhoorn die op zoek is naar wat lekkers. Totaal niet bang voor ons.Ook hier waait het nog hard maar het is wel mogelijk buiten te zitten en de temperatuur is goed. Ons plan is om morgen een toer te maken door Lissabon, de camping heeft de mogelijkheid van een tocht van 4 uur langs de meeste bezienswaardigheden. Daarna kunnen we gaan zien wat we nog meer gaan bekijken en bezoeken.

Gereden 31 km, totaal 3061 km

19 september

De toer ging niet door, te weinig deelnemers, dus op eigen gelegenheid naar de stad. Vlakbij de camping ligt de bushalte, lijn 714, die je in 40 minuten helemaal in het centrum brengt. Je kunt ook eerder uitstappen, bij Belém b.v., maar wij gaan door tot het centrum. We gaan een beetje rondlopen en komen bij de lift van Santa Justa, een bijzonder bouwwerk van een leerling van Eiffel. We gaan de lift in en hebben vanaf de Mirador een schitterend uitzicht. Een paar verdiepingen lager kun je de Bario Alto inlopen en dat doen we. Leuke pleintjes, mooie gebouwen en natuurlijk een lekker terrasje waar we gaan voor de koffie. We zakken weer met de lift naar beneden en lopen door de straten van de Baixa, een strak vormgegeven wijk waar veel goede winkels en restaurants zijn. Overal in de straten zien we mooie oude panden, veel winkels zijn verfraaid met jugendstil gevels. Het aanbod gaat van Zara, H&M tot de meest exclusieve klassieke herenmode. We vinden een leuk adresje om te eten, restaurant Vitoria, met een paar tafeltjes op straat. Lekker gegeten en een vriendelijke eigenaar. We raakten aan de praat met een mevrouw die hier woont en zij vertelde enthousiast over haar stad. Veel Portugezen spreken gelukkig Frans. Na de lunch weer verder en gelopen naar de Sé Patriarcal, gebouwd in de 12e eeuw op de plaats waar een Moorse moskee stond. Het ziet er meer uit als aan Romaanse burcht dan als een kathedraal. Van hier lopen we naar het Praça do Commercio, het hart van de Baixa met een triomfboog en een standbeeld van José I. Vanaf hier lopen alle straten omhoog. Doen wij ook via de Rua Augusta met veel mooie winkels en na nog een koel biertje stappen we weer op de bus, terug naar de camping. Het weer was vandaag een stuk beter dan gisteren. In de middag zelfs 30o, gelukkig waait het een beetje en kunnen we lekker buiten zitten. Morgen staan er andere wijken op het programma.

20 september

We hebben gisteravond nog heel lang buiten kunnen zitten, rond elf uur was het nog 22o en niet vochtig, zoals de afgelopen weken. Vanochtend weer op pad, het gaat prima met die bus. We stapten nu uit in Belém de vroegere vertrek haven voor de bekende ontdekkingsreizigers. Vasco da Gama vertrok in 1497 om daarna India en de route naar China en Japan te ontdekken. Als eerste zijn we naar het Monument van de Ontdekkingen dat in 1960 is opgericht ter ere van de Hendrik de Zeevaarder, 500 jaar nadat hij is overleden. Op dit monument staan alle belangrijke personen uit de Portugese geschiedenis afgebeeld.Op het plein daarvoor is een wereldkaart in de marmeren tegels aangebracht met daarop de routes van de Portugese ontdekkingsreizigers. Zij hebben in het verleden heel wat veroverd en daaraan had Portugal destijds de rijkdom te danken, waarvan je hier in Lissabon heel veel terugziet. Helaas kun je nu zien dat er geen geld meer is om de bouwwerken goed te onderhouden. Er zijn enkele pronkstukken maar heel veel is in slechte staat. Daarna naar de Torre de Belém, een van de bekendste monumenten van Portugal. Het werd in 1515 gebouwd in opdracht van de koning Manuel I en stond vroeger midden in de rivier om de monding van de Taag te bewaken. We hebben wat in het park rondgelopen, weer eens een lekker kopje koffie genomen met uitzicht op de Taag en daarna naar het pronkstuk van Lissabon, het Jeronimo klooster dat ook weer is gebouwd in opdracht van Manuel I. We moeten zo’n 3 kwartier in de rij staan. Er is veel belangstelling en we horen veel verschillende talen om ons heen. De bouw startte in 1496 en werd bekostigd met opbrengst van de schatten die door Vasco da Gama werden meegebracht. Het is werkelijk een schitterend gebouw met een indrukwekkende kloostertuin uit de 16e eeuw. In 1755 was er een grote aardbeving in Lissabon, die het grootste deel van de stad verwoestte, maar dit klooster heeft het overleefd zodat we nu al die pracht uit het verleden kunnen bewonderen. Rondom het klooster zijn tuinen en pleinen, waar je een mooi zicht hebt op al de monumenten. Er zijn veel musea te vinden met allerlei bezienswaardigheden, scheepvaart, visserij, archeologie, moderne kunst etc. Ook kun je vanuit hier de bekende hangbrug, de 25e april, zien die de Taag overspant. We hebben weer een leuk restaurant opgezocht, dit is goed te doen in Lissabon. Je kunt tussen de 20 en 30 euro erg lekker eten, inclusief een fles wijn. Wij maken erg graag gebruik van. Na het eten hebben we in de Antiga Confeiteria de Belém, een groot café, de specialiteit van Belém genomen. Het is een klein krokant bladerdeegbakje gevuld met heerlijke romige vla, bepoederd met kaneel en suiker. Je krijgt het hier lauwwarm geserveerd en het is heerlijk bij de lekkere Portugese koffie. De mensen staan in de rij bij de winkel die erbij is, om die pastéis de nata, de roompasteitjes, te kopen. Op drukke dagen gaan er 30.000 stuks over de toonbank. Het was leuk dat we ook nog een kijkje in de bakkerij konden nemen. Daarna, helemaal voldaan, terug naar de camping waar we weer een lekkere duik in het zwembad hebben genomen. Het was vandaag nog warmer dan gisteren en nu, terwijl ik dit verslag maak is het 10.30 uur en 25o buiten. Morgen gaan we Lissabon verlaten, we hebben lang niet alles gezien maar wel een goede indruk van de enorme stad gekregen. Het is een leuke, sfeervolle stad met veel verrassende hoekjes, de oude trammetjes, aardige mensen, veel groen en mooie oude gebouwen. De camping was voor ons een complete verrassing, zo ruim en zoveel groen, schoon en zeer servicegericht. Niet goedkoop, 24 euro per nacht, maar prima als uitgangspunt voor een bezoek aan de stad. Aan te bevelen.

21 september

Vandaag, bij het officiële begin van de herfst, vertrekken we uit Lissabon. Van die herfst is hier niets te merken, prachtig weer. Richting het zuiden moet ook veel moois te zien zijn. We gaan op zoek en houden jullie op de hoogte.

klik hier voor week 5

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week 5)

2011-09-26T12:31:00.000+02:00

21 september

Vanuit Lissabon gaan we over de bekende grote hangbrug, de 25e april, de Taag over. Je hebt dan een prachtig uitzicht over de stad. Het eerste stuk rijden we over de A2, een stukje tolweg, vooral het eerste stuk is druk, veel voorsteden van Lissabon. Daarna gaan we naar de IC1, weer een provinciale weg, en rijden de provincie Alentejo in. Hier wordt het veel rustiger, veel dennenbossen en ook veel water. Overal zien we ooievaarsnesten. Dit is een gebied waar veel rivieren en stuw meren zijn. We doen wat boodschappen en gaan eerst naar Melides, dat vonden we geen goeie plek en we gaan een stukje verder naar de lagunes van St. André. Het is niet te geloven, maar weer zo'n prachtige plek. Aan de ene kant is er de lagune, een groot binnenmeer en aan de andere kant een prachtig breed strand. Er zijn twee restaurantjes, openbare toiletten, water en weer douches op het strand. We kunnen hier goed staan met nog wat campers om ons heen. Er staan ook wat Nederlanders waar we aan het eind van de dag een glaasje mee drinken en we wisselen wat ervaringen uit.

Gereden 164 km, totaal 3225 km

22 september

We worden wakker met de zon en gaan weer eens even wat opruimen. Op zo'n betrekkelijk kleine oppervlakte moet je geregeld kuisen anders wordt het een troep. We genieten weer van de zon en de natuur om ons heen en in de middag gaan we zwemmen in de lagune, in de zee zijn de golven te hoog en is het gevaarlijk. S' Avonds gaan we naar een van de restaurantjes en eten daar de Arroz de Mariscos, een heerlijke rijst schotel met schaal- en schelpdieren. Smaakte heerlijk. Ook hier is het seizoen duidelijk aan zijn eind, er zijn overdag nog wat mensen die naar de zee en de lagune komen, maar alle vakantiehuisjes zijn al dicht. Zo ook de camping hier vlakbij. Het is hier niet zo warm als in Lissabon en we moeten s' avonds echt naar binnen. Als de zon weg is wordt het behoorlijk fris en komen de muggen.

23 september

Op de fiets naar een kleine supermarkt hier vlakbij, maar helaas weinig aanbod en geen brood. Ze gaan vanaf morgen dicht. We hebben nog wat afbak brood en voldoende knackebrood om de komende dagen te gebruiken. Vandaag waait het behoorlijk en een aantal campers gaan weer verder. We maken hier en daar een praatje met Engelsen en na een poosje komen er al weer nieuwe campers aanrijden. Ook weer wat Nederlanders die dit gebied al goed kennen. We krijgen weer wat tips, nooit weg!!! In de middag naar het strand gelopen maar vanwege de wind waren we snel weer terug. Zoals je ziet, niks spectaculairs, rust, ruimte, mooie natuur en volop de zon.

24 september, zaterdag

Vandaag zagen we een bakker bij een van de restaurants en konden daar vers brood kopen. Het is een knots van een brood en dus kunnen we weer een paar dagen vooruit.Vanochtend zijn we naar Melides gelopen, de lagune waar we enkele dagen gelden waren gestopt. Het is een prachtige wandeling door dit natuurgebied. Heen gaan we door de duinen en het af en toe zwoegen in het zand. We drinken en lekker sapje op het strand terras bij Melides. Een groot verschil met St. André, waar wij nu staan. Bij Melides is alles gemoderniseerd. Er is een luxe strand/lounge bar aan het strand, weer de bekende houten paden richting het strand, douches, toiletten en twee zeer moderne restaurants aan het begin van het pad op zo'n 200 meter van zee. Daar zijn ook parkeerterreinen maar er is geen hond te zien. Terug lopen we door het bos over een goed pad. Het loopt nu wat makkelijker. Hier in St. André vinden wij het leuker, het is allemaal nog een beetje ouderwets toerisme, geen luxe bars en restaurants. Ook vandaag weer heerlijk weer. Het waait minder en volop zon.

25 september, zondag

Weer zo'n heerlijke dag, helaas geen bakker vandaag dus voor ons zondagse ontbijtje gaan de broodjes in de oven. We rommelen wat en tussen de middag eerst een aperitief in en dan gaan we eten bij het 2e restaurantje. Ook prima en we hebben ons kostelijk vermaakt om de ober, een soort “are you being served, mylady?“Een beetje gelezen in de reisgidsen om te kijken wat we verder gaan doen. In elk geval morgen verder.

26 september

Vanuit St. André richting Sines. Al gauw op een 4-baansweg die langs dit stadje gaat. Overal zien we de fabrieken van de chemische industrie, hier willen we snel voorbij. Daarna wordt het erg mooi. Dit is Portugal zoals we dat ons verbeelden. Heuvels, landerijen, bossen en veel kleine mooie dorpen. Ook hier weer kurkeiken en we zien veel vrachtwagens met schors van de eiken. We rijden de IC 4 langs Cercal en bij Odemira stoppen we voor aanvulling van onze voorraad. Daarna de N120 weer richting de kust. Voor Aljezur nemen we de afslag naar Praia Amoreira, ons aanbevolen door verschillende mensen. Helaas, verboden voor campers. Het is een mooi strand maar we mogen er niet staan. We rijden weer terug naar Aljezur, 10 km onverharde weg, en eten daar even een boterham. Leuk stadje. Dan door naar Carrapateira, Praia Bordeira is ons doel. Prima, een groot parkeerterrein direct aan de mooie duinen hier. We kijken op de rivier die uitmondt in de zee. Rondom ons zijn de duinen. Weer een mooie plek, maar geen enkele voorziening. Stoelen naar buiten en de omgeving verkennen. Er staan hier een aantal Nederlandse campers. Nog niet eerder zoveel bij elkaar gezien.

Gereden 159 km, totaal 3384 km

27 september

Vanochtend licht bewolkt en dus de wandelschoenen aan en gestart met een wandeling over de duinen en de rotsen. Veel mooie uitkijk punten. Dat is ook hier weer goed geregeld. Langs de weg zijn vele houten paden over de rotsen die je naar goede uitkijk punten leiden. Dit is ter bescherming van de natuur en loopt voor ons wel makkelijk. Het is een heerlijke wandeling en de zon kwam ook weer goed door. We zagen verschillende rotsblokken langs de weg waarop je heel duidelijk hiërogliefen van schelpen kon zien. Uiteindelijk belanden we in Carrapateira, een lief klein dorp want helemaal gedomineerd wordt door de surfers. Er zijn b.v. 4 tot 5 surfshops en slechts 1 kleine winkeltje met levensmiddelen. De VW busjes vieren hier hoogtij. Hoort helemaal bij de sport. Na een drankje in het dorp komen we moe maar voldaan weer bij de camper. Inmiddels is het behoorlijk hard gaan waaien, nu uit zuid en we hebben veel last van vliegen. Later in de middag veranderd de wind en de vliegen verdwijnen weer en wij genieten weer van de zon en het mooie uitzicht hier.

28 september

Weer op pad van Carrapateira naar Vila do Bispo, een mooie rit. Veel pijnboombossen en we zien wat restanten van de oude, schilderachtige windmolen, die nu helaas worden vervangen door de grote nieuwe. In Vila do Bospo gepind en door naar Sagres. Daar gaan we als eerste naar Cabo de São Vicente waar een rots de zee insteekt met daarop een vuurtoren. Je hebt er een mooi uitzicht zowel naar het zuiden als naar het westen. Daarna terug naar Sagres waar we langs het fort van Hendrik de Zeevaarder gaan. Het fort zou hier zijn gebouwd opdat hij met de ladingen goud uit Afrika aan land kon gaan. Ook had hij hier een zeevaartschool. Van het oude fort uit de 15e eeuw is niets meer over, dit is gebouwd in 1793 en is nu een toeristische trekpleister. We gaan verder langs Lagos en zien dat hier het toerisme welig tiert. Ons doel is Alvor, waar we 2x eerder waren. Onze verwachting was dat het er erg druk zou zijn met campers, maar niets is minder waar. We kunnen zelfs op een schitterende plek aan het strand staan. Het is hier warmer dan aan de westkust en ook minder wind. Er zijn veel Engelse toeristen in Alvor, het is gezellig druk op het strand, dit zagen we hier niet eerder. Zonne bedden, parasols en veel rood verbrande mensen!!! De vorige keren waren we in maart en april en was het strand verlaten, op de camperaars na die nu ontbreken. S'Avonds gaan we wat eten in het dorp en nu ook weer volop drukte, alle terrassen en restaurantjes zitten behoorlijk vol. Leuk om te zien hoe er wordt geflaneerd in allerlei outfits, van avond jurken tot korte broek met topje, alles komt voorbij. Rond 11 uur terug bij de camper en nog steeds kun je buiten zitten, 23 graden.

Gereden 97 km, totaal 3481 km

Klik hier voor week 6

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week 6)

2011-09-25T09:30:00.001+02:00

29 september

De dag begint met wat sluierbewolking en het is eb. Nu kunnen we door de rotsen op het strand naar Praia de Rocha lopen. Een leuke wandeling naar het strand. Het laatste deel loop je tussen de prachtig gevormde rotsen met overal watertjes die erdoor stromen. Als het vloed is kun je hier niet door of je moet zwemmen!! Leuke wandeling. Terug bij de camper is het inmiddels opgeklaard en kunnen we weer met de stoelen in het duintje zitten met het mooie zicht op het strand. 's Avonds weer naar Alvor gelopen en daar bij Arcos de Velha een Arroz de Mariscos gegeten. Gisteren was het hier vol en we moesten voor vanavond reserveren. Het is een van de leukste restaurants in Alvor en we waren hier al 2x eerder.

1 oktober (zaterdag)

Na een paar heerlijke dagen op een schitterende plek aan het strand van Alvor gaan we weer verder. We rijden richting Monchique, dit moet volgens de Trotter een leuke plek zijn. Eerst rijden we voorbij de Caldas de Monchique, waar de Romeinen al hun baden hadden en daarna naar het dorp waar erg weinig activiteit is. Wat restaurant, duidelijk ingericht voor grote groepen toeristen. We rijden door de berg op naar Foia dat op 90 meter ligt en waar je een mooi uitzicht zou hebben over de Algarve. Helaas, het is heiig en we zien weinig. Het waait er heel hard en we dalen weer snel naar beneden. Onderweg bij een bron tappen we wel het bekende water van Monchique. We rijden door naar Silves, ook weer een bezienswaardig stadje met veel historie. Er is een mooie camperplek direct bij het moderne zwembad van de stad. We wilden daar wel een duik in nemen want er is ook een sauna, bubblebad etc., maar helaas....badmuts verplicht en die hebben we niet bij ons. In de namiddag het stadje ingelopen dat ooit de hoofdstad was van het Arabische rijk, maar nu een beetje vergane glorie. De Sé, de kathedraal is prachtig maar vandaag gesloten. We kopen door naar het Castelo, dat mooi is gerestaureerd, er zijn alleen nog de buitenmuren en de binnentuinen, er worden concerten en exposities gehouden. Ook bekijken we de twee cisternes, die in de 10e eeuw door de Arabieren zijn uitgegraven en de hele stad van water voorzagen. Na een lekker biertje lopen we weer terug. Natuurlijk gaan we s'avonds weer op pad om de bekende kip Piri-Piri te eten waar Silves bekend om is. Ook hier weer dank aan de Trotter die ons van een prima adresje voorzag. Vooraf weer het bekende brood met boter, sardines pasta, olijven, kaas, wortelsalade, dit krijg je bijna overal vooraf maar opletten, het komt wel op de rekening. Dan een heerlijke kip met frites en sla, 2x een karafje wijn, een bordje met allerlei lekkers toe, w.o. vijgen, druiven, amandelen, huisgemaakte cake, dan nog 2 koffie met Modrońo toe. Niet te geloven en dit allemaal voor 20 euro. Het is een leuk adres niet alleen vanwege de prijs maar ook de vriendelijke uitbater en zijn kok, die geregeld een praatje komen maken. Een leuke avond!!!

Gereden 82 km, totaal 3563 km

2 oktober (zondag)

Vertrokken uit Silves nadat we eerst bij de begraafplaats water hebben getankt. Nu kunnen we er weer een paar dagen tegen. Het is maar een klein stukje naar Armaçao de Pera, ons volgende doel. We waren hier ook al eerder, maar dat was geen succes vanwege de hevige regen. Het was toen één grote modderpoel. Nu is het prachtig, we staan boven op de klif en kijken uit op het strand, ja hoor, weer een strand. Maar wat wil je, het is nu overdag 30 graden, hier kunnen we goed zwemmen. We zien hier weer Nederlanders die we al eerder hebben ontmoet. Er worden weer ervaringen uitgewisseld. Het is hier nog gezellig druk, het strand is goed bevolkt, vnl. Engelsen en de Portugezen die hier wonen.

Gereden 24 km, totaal 3587 km

3/4 oktober

We maken een wandeling naar het centrum van Armaçao de Pera, via de mooie boulevard, die opnieuw is aangelegd, (dankzij de Europeesche Gemeenschap). Ook hier is het seizoen op zijn eind, veel winkels zijn al gesloten en de terrassen zijn zo goed als leeg. We genieten van het strand, zelfs het ligbed en de parasol worden te voorschijn gehaald. Het is makkelijk voor ons om op het strand te komen, even een stukje naar beneden lopen en je staat met de voeten in het zand. Vanaf het strand kunnen we de camper zien, een veilig idee. Hier kun je eindelijk goed in de zee zwemmen, niet meer van die hoge golven.

5 oktober

Weer verder, na een prachtige zonsopgang, gaan we eerst bij de Blue Elefant langs, een auto wasplaats. Je kunt hier goed de camper wassen en daar was hij echt aan toe. I.p.v. zandkleurig heeft hij nu weer de originele kleur. Er stond ook een Nederlandse camper die boeken ter ruiling had, dus we hebben weer nieuwe voorraad. Daarna gaan we naar het grote shopping centrum, Shopping Algarve. We moeten naar de supermarkt en we willen nu wel eens zien hoe zo'n groot winkelcentrum eruit ziet. Het is vol luxe winkels, alle grote merken zijn vertegenwoordigd en de Continente is een enorme supermarkt. Daarbij vergeleken is de Hyper U in Frankrijk een kleine winkel. We kopen er wat we nodig hebben en houden de rest voor gezien. Je ziet hier in de omgeving veel Golf resorts en veel erg mooie huizen. Het is echt de luxe kust van Portugal. Daarna gaan we naar de zigeuner markt in Quarteira, waren we ook niet eerder. Heel veel te zien, vooral mooie mensen die zigeuners met schatten van kinderen. Helaas het fototoestel in de camper laten liggen, we hadden hier leuke plaatjes kunnen schieten. Wat ze verkopen kan ons niet bekoren, overal hetzelfde en veel van heel slechte kwaliteit. Volop goedkope schoenen en sieraden. Ook nu bezwijken we niet en sluiten eraf met een lekker biertje op een terras. We kijken even op de camperplaats bij de haven maar dat vinden we niks en rijden door naar de andere kant van Quarteira, waar we vroeger hebben gestaan. Officieel mag je er niet meer staan, maar nu, buiten het seizoen, wordt het gedoogd. Natuurlijk staan we aan het strand en later gaan we voor de visjes in het restaurant hier.

Gereden 59 km, totaal 3646 km

klik hier voor week 7

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week 7)

2011-09-24T15:31:00.000+02:00

6 october

Vanaf Quarteira rijden we richting Tavira. Rob is op zoek naar Medronho, een speciaal drankje gemaakt van de vruchten van de aarbeiboom. 3 Jaar geleden heeft hij hier een adresje gevonden waar deze drank werd verkocht en zowaar we vinden het terug en het is nog steeds te koop. Tavira is een erg leuke en gezellige plaats, het is nu te warm om er rond te lopen maar we komen hier een volgende keer zeker terug en niet alleen voor het drankje!!!! Dan naar Manta Rota, daar is een camperplek waar we al veel van gehoord hebben. We komen daar aan en zien een grote, zeer georganiseerde parkeerplaats aan het strand. Er staan wat campers en we zoeken een plekje. Voor ons is dit geen plek, er zijn wel douches en het strand is niet al te ver maar het is erg onvrij. Ook schijn je hier geregeld weggestuurd te worden. Je kunt er niet echt de stoelen buiten zetten. Het is een mooi vakantiedorp met veel bungalows en wat restaurants. Heeft niet echt de sfeer die wij tot nu toe hadden op de mooie camperplekken. We eten er wat er besluiten door te rijden naar Monte Gordo, in de hoop dat we daar mogen staan. Nou, dit was thuiskomen!!!! Als vanouds staan er al heel wat campers en we ontmoeten er bekenden van 3 jaar geleden, de Vlielanders, Johan en Ria, die hier de hele winter verblijven. Ook wat Nederlanders uit Hilversum, die we deze reis al eerder hebben ontmoet op verschillende locaties. Het weer blijft geweldig mooi en we zitten nog een poos heerlijk aan het strand. De vorige 2x dat we hier waren was het te koud om aan het strand te zitten maar nu is het grandioos. Het is ook veel drukker en daardoor gezelliger. Aan het eind van de middag fietsen we naar het dorp en vinden zowaar weer aan aantal nieuwe korte broeken voor Rob, dezelfde als 3 jaar geleden!!!

Gereden 81 km, totaal 3727 km

8 oktober, zaterdag

Gisteren genoten van het strand en wat schoonmaakwerkzaamheden verricht. Er is hier voldoende water om wat te wassen en dat was wel nodig. Tussen de middag gaan we in het strandtentje de heerlijke schelpjes, concinhas, en de gegrilde sardines eten. We zitten weer heerlijk met de voeten in het zand en het smaakt als vanouds. (Mieke en Peter zullen jaloers zijn!!!) Vanochtend op de fiets naar Villa Real waar we de pont naar Ayamonte (Spanje) hebben genomen. Op zaterdag is daar markt en die was snel gevonden. Dat was dus de moeite niet waard en we hebben nog wel lekker op een terras een drankje met een bordje heerlijke Serrano ham uit Jabugo genomen. We zijn naar de plaatselijke levensmiddelen markt gelopen om wat fruit te kopen. Is altijd leuk. Omstreeks het middaguur weer het pontje terug naar Villa Real (Portugal) Je vaart dan over de Guadiana, de rivier die een groot deel van de grens vormt tussen Spanje en Portugal. In Vila Real is er jaarmarkt en we vallen met onze neus in de boter. Een gigantische kermis en een grote braderie met allerlei leuke spullen. Nu eens geen toeristische troep, maar allerlei waren waar ook heel veel Spanjaarden op af komen. Ze komen met bus ladingen aan en gaan bepakt en bezakt weer naar huis. Er is heel veel textiel en aardewerk en we kopen leuke borden voor Annemiek. Er zijn zelfs verplaatsbare restaurants met enorme houtskool vuren waar natuurlijk de kip Piri-Piri weer wordt gegrild. We smullen er nog maar eens van. Het aardewerk gaat in de fietstas en we bereiken zowaar de camper zonder iets te breken. Later nog een poosje naar het strand en genoten van het zwemmen in zee.

9 oktober, zondag

Vandaag heel druk, zowel op de camperplek als aan het strand. Veel Spanjaarden die hier het weekend naar toe komen. We gaan, ter afscheid van Monte Gordo, in het favoriete strandtentje grote grilde gamba's eten. We zitten weer heerlijk met een lekker flesje Vinho Verde tussen de toeristen en de Portugezen die net als wij van de geweldige zondag genieten. Ongelooflijk wat een mooi weer. Overdag is het rond de 30 graden en s'avonds en s'nachts koelt het af tot zo'n 20 graden, dus we slapen goed. Terug bij de camper zien we weer bekenden van 3 jaar geleden, nu Thom en Tineke uit Grouw (de havenmeester) die destijds geregeld op hun trekzakken speelden. Leuk om elkaar weer te zien.

10 oktober

Jammer, maar we moeten weer vertrekken. Allereerst naar de Lidl waar we veel van de goeie olijfolie inslaan. Dan even LPG tanken zodat we er weer tegen kunnen. Daarna gaan we omhoog langs de Guadiana, gedeeltelijk de N122 en de IC 27, een nieuwe weg die door een prachtig landschap gaat. We stoppen in Mértola waar de resten van een 12e eeuws kasteel zijn, dat werd gebouwd door de Arabieren. Daaromheen zijn de resten van een Romeins en Moors verleden te vinden. Er vinden nog steeds opgravingen plaats. Het is een echte museum stad. Ook vind je hier een eigenaardige kerk/moskee, een van de zeldzame erfenissen van de Moorse invasie in Portugal. Helaas...... maandag dus de kerk is gesloten!!!!!! Wel een heel leuk plaatsje om door te lopen, nou ja, te klimmen.We gaan verder en via Beja richting Evora. We zien hier veel grote graansilo's die de nieuwe burchten op de hoogvlakten van de Alentejo zijn. Dit wordt de Gouden Vlakte genoemd. Voor Evora slaan we af naar Reguengos en rijden dan door een bekend wijngebied. Overal zien we de wijngaarden en bodega's. Hier komen de beste Portugese wijnen vandaan. Bij Reguengos gaan we omhoog richting Alandroal en rijden door een mooi gebied met lieve kleine en welvarende dorpen en veel stuwmeren. We zijn op weg naar Rosario waar een camping is, aanbevolen door Joke en Nick. We rijden over een weg waar nauwelijks onze camper op kan en hopen niemand tegen te komen. Uiteindelijk komen we bij de camping aan en zien dan dat deze vanaf 1 oktober is gesloten. Er lopen wel wat honden en de eigenaar Ernst verschijnt en zegt dat we wel op de camping kunnen staan, maar dat de voorzieningen niet meer aanwezig zijn. We kunnen wel van het toilet en de koude douche gebruik maken. We doen de groetjes van Joke en Nick en we staan hier prachtig met een geweldig uitzicht over de omgeving. Zeker een adres om nog eens te bezoeken.

Gereden 261 km, total 3988 km

11 oktober

Heerlijke rustige nacht bij Rosario. Na het ontbijt nemen we weer afscheid van Ernst en Irene en gaan richting Alandroal en Elvas. Het is een mooie streek dit stuk Alentejo, veel eiken en olijfbomen, weinig bebouwing, hier en daar een enkele boerderij. Al gauw zijn we bij de grens en Badajoz, waar we moeten tanken. Daarna richting Cáceres via de EX 100. Ook hier weer een en al rust, weinig dorpen en veel landerijen met olijfbomen. Verder is het overal dor, en stoffig, in het voorjaar moet het een bloemenpracht zijn. Na Cáceres gaan we via de autoroute De La Plata tot Placensia. Vanaf hier nemen we de N110, een mooie route door het dal van de Jerte. Leuke plaatsjes en mooie uitzichten. Af en toe behoorlijk klimmen tot de Puerto de Tornavacas, 1275 m. Hier een mooi uitzicht over de vallei waar heel erg veel kersen worden verbouwd. Alle dorpen die we door reden hadden kersen producten, van likeur tot jam, moet in het voorjaar een bloemenzee zijn als al die kersenbomen in bloei staan. Na de col werd het landschap saaier, hier rijdt je vnl. over de hoogvlakte met oneindige graanvelden, die nu allemaal kaal zijn. Ons plan was in Avila naar de camperplek te gaan maar daar is deze week een feest en alles staat vol met kermisattracties, gaan we dus niet tussen staan en rijden door naar Segovia. In een dorp vlakbij Segovia, Palazuelos, is een prima camperplek met verzorging. Zo tref je ze niet veel in Spanje. We zetten de camper neer, vlakbij een sportcomplex en de stoelen naar buiten. Genieten van een verfrissing en gaan eens bekijken wat we morgen zullen doen. Naar Segovia (met de bus) of doorrijden naar het noorden.

Gereden 465 km, totaal 4453 km

12 oktober

Gisteravond naar het dorp gelopen en in het plaatselijke restaurant wat gegeten. Het stroomde op een gegeven ogenblik vol met jonge mensen en hun kinderen, die hier een drankje en een tapas kwamen nemen. De 2 TV's stonden op voetballen en het was er een herrie van jawelste. De kinderen liepen door elkaar en schreeuwen om van alles en nog wat. Ondanks de herrie was het een leuke avond. Vandaag De Nationale Feestdag van Spanje, dus alles dicht. We besluiten niet naar Segovia te gaan en gaan richting Soria. We zoeken de N 110 weer op en verbazen ons steeds weer over het landschap. Vaak is het een dorre vlakte en lijkt het wel de woestijn van Marokko, maar dan is ineens de aarde donkerrood en groeien er volop steeneiken. Ook zijn er wat leuke dorpen, maar over het algemeen is de streek erg dun bevolkt. Hier zijn ook veel loofbomen die al volop herfstkleuren hebben. Voor Soria wisselen we onze Spaanse gasfles voor een nieuwe en kunnen weer even vooruit. Daarna richting Pamplona. Wij waren van plan weer naar Campo de Borga te rijden om daar de wijnboer op te zoeken die de voor ons zulke lekkere wijn heeft, die wij in Nederland bij de Hema kopen. De vorige keer konden we er niet terecht, was een zaterdag, en ja... nu is alles dicht vanwege de feestdag. Dus we gaan nu naar Tudela, dat is een mooie oude stad met veel historie en er is een camperplaats. Laat in de middag lopen we naar het centrum waar het aardig druk is. We beginnen met een rondje langs de belangrijkste bezienswaardigheden, w.o. de kathedraal en diverse mooie historische bouwwerken. Daarvoor zijn vaak de stenen gebruikt die destijds door de Moren zijn aangevoerd. Men neemt aan dat de stad is gesticht door de Romeinen en daarna bezet is geweest door de Moren. In die tijd was er ook een belangrijke joodse populatie die vreedzaam met elkaar leefden. We zien ook hier weer heel veel ooievaarsnesten. Momenteel is het, in het dal van de Ebro, vooral een belangrijk centrum voor de landbouw. Op het centrale plein, Plaza de los Fueros, is het vol met terrassen en deze zijn op deze feestdag goed bezet. We drinken er wat er bekijken het schouwspel van de mensen die voorbij lopen. Heerlijk zoals jong en oud met elkaar optrekt. We nemen nog wat tapas en houden het verder voor gezien en gaan terug naar de camper die vlakbij het centrum staat. Daar werken we het verslag bij want we hebben hier internet en kunnen weer publiceren.

Gereden 296 km, totaal 4749 km

klik hier voor week 8 (slot)

2011 HERFST Frankrijk – Spanje – Portugal (week 8, slot)

2011-09-23T10:35:00.000+02:00

13 oktober

Dat lukte niet, het publiceren dus we gaan het elders proberen. Vanaf Pamplona rijden we naar de grens met Frankrijk, in de Pyrenëen. Het is een afwisselende route, het wordt nu langzaamaan heuvelachtiger en we zien leuke dorpen onderweg. Het is nog steeds prachtig weer hoewel het s'nachts wel koud is. Op een gegeven moment gaat de weg echt stijgen en hebben we mooie vergezichten. We stoppen even bij een kruising met een pad waar de wandelaars passeren en hier zien we een aantal bedevaartgangers vol goede moed voorbij komen, vaak alleen. We hebben echt bewondering voor deze mensen, het valt niet mee om hier te lopen. Voor Roncevalles, het hoogste punt, 1057 m, rijden we plotseling in een dichte mist. Het is heel vervelend, want de weg zit vol haarspeldbochten en je hebt slechts enkele meters zicht. Het gaat bijna stapvoets en gelukkig kunnen we op de navigatie zien hoe de weg loopt, dus we zijn alert bij de bochten. We vinden het wel jammer dat we hier niet van het uitzicht kunnen genieten. Op een gegeven moment gaan we dalen en langzaam aan wordt het zicht weer beter. In een dorp vlak voor de grens is plotseling de weg opengebroken en rijden we een eind over een zandweg. We passeren de grens en om een uur of twee arriveren we in St. Jean Pied-de-Port, een toeristische plaats die helemaal in het teken staat van de bedevaartgangers. De camperplaats is al snel gevonden en we gaan een wandeling maken in het dorp, op zo'n 500 meter afstand. Daar bij de Toeristen Info kunnen we internetten en gaan het verslag publiceren. Ook zijn er veel hotels en pensions, er worden vanuit hier veel wandeltochten georganiseerd. Het is een gezellige plaats met stadsmuren en bovenop een burcht, er zijn mooie oude huizen en een mooie kerk, het is er gezellig druk. Leuke winkels met van alles en nog wat aan souvenirs. Natuurlijk ook weer veel restaurants en terrassen, die redelijk vol zijn. De taal die hier gesproken wordt is Baskisch, je verstaat daar niets van, maar de meeste mensen spreken ook Frans. Ook de naamborden staan in 2 talen vermeld. Terug bij de camper kunnen we nog een poos heerlijk buiten in de zon zitten, genieten zolang het nog kan van dit mooie weer.

Gereden 182 km, totaal 4931 km

14 oktober

Staan op in een wat mistig landschap, maar na een poos trekt de mist op en rijden we weer door een zonovergoten landschap. Wat is het hier mooi!!!! Het lijkt alsof de wereld is opgepoetst. De herfstkleuren beginnen te verschijnen en de huizen zien er allemaal mooi uit. Ook hier weer veel wandelaars langs de Camino de Santiago, de wandelpaden naar het bedevaartsoord. De tocht gaat verder door Les Landes en hier beginnen de eindeloze bossen, afgewisseld door landbouw. Via de D933 komen we in Orthez, een mooie oude plaats, daarna door naar Mont de Marsan, waar we op de heenreis ook door zijn gekomen. Vanaf hier wordt de route bekender en bij Houeilles seten we af naar Villeneuve-sur-Lot. Hier zijn we in het gebied van de pruimen van Agen. Overal pruimen en aanverwante producten. Er is zelfs een museum. In Villeneuve kopen we bij de Leclerc een voorraadje wijn voor de winter en daarna zijn we snel in Sylvestre-sur-Lot, waar een leuke camperplaats is aan de Lot. We staan naast de jeu-de-boule baan en er wordt geanimeerd gespeeld, we hebben het idee dat er en soort competitie is. We lopen weer een rondje door het dorp en natuurlijk genieten we nog een poos van de zon en het uitzicht op de Lot aan aan de overkant het leuke dorp Penne d'Agenais. Morgen gaan we naar Jannie en Jean Marc.

Gereden 277 km, totaal 5208 km

15 oktober zaterdag

Allereerst rijden we aan de andere kant van de Lot naar Cahors. Hier rijden we grotendeels door het gebied van de wijnen van Cahors. Het is het ene chateau na het andere, overal wijnvelden. Het is een rustige weg en we doen in Cahors de nodige boodschappen. We bellen even naar Jannie en ze wachten op ons met de lunch, komt goed uit!!!! Jean Marc had weer heerlijk gekookt en het is leuk om elkaar na een lange tijd weer te zien. We zien alle veranderingen in- en rondom het huis. Ze zijn gestopt met de boetiek in St. Cirque-la-Popie en Jean Marc heeft nu de moestuin uitgebreid en levert groenten pakketten voor de liefhebbers. Het ziet er allemaal mooi uit en er is heel wat werk verzet. Ook met de beide ezels gaat het prima. Voor de avond zijn we uitgenodigd door de buren voor Moules-Frites. Nou, dat werd wel even wat anders. Pascal en Andrea waren op vakantie in Sardinië geweest en hadden allerlei lekkers meegenomen. We waren met zo'n 15 personen en er was een lange (Italiaanse) tafel gedekt. Die tafel stond vol met antipasta uit Sardinië, allemaal even heerlijk. Dat was al voldoende eigenlijk, maar toen kwamen de mosselen en de frites. Daarna waren er de bekende kaasjes uit de streek, de cabecou en de door de vrienden eigengemaakte taarten en Pascal had een rondje ijs (10 soorten!). Helaas konden we niet alles proeven, we ploften. En, oh ja, koffie met lekkere Italiaanse koekjes. Alles begeleidt door heerlijke wijnen, natuurlijk ook weer uit Italië. We konden nog net naar de camper lopen.

Gereden 131 km, totaal 5339 km

16 oktober zondag

Weer wakker worden met een stralende zon, het houdt niet op. Een wandeling gemaakt door het bos naar het dorpje Caniac. Het is een leuk dorp met een aantal mooie huizen. Voor Jannie en Jean Marc is het leuk dat er nu ook wat jongere buren zijn gekomen en niet alleen maar de oude inwoners. Brengt wat meer leven in de brouwerij. Jean Marc had ondertussen voor de zondagse lunch gezorgd. Daarna nog heerlijk in de zon kunnen uitbuiken en s'avonds bij het open haardvuur aan de uiensoep. We hebben weer kunnen bijpraten en morgen weer op pad.

17 oktober

Eerst naar Labastide Murat, daar is bij de supermarkt een erg goeie camperplek met service en een prachtig uitzicht. Bij de super een vers brood gekocht en naar de A 20 gereden. Deze is gratis en je schiet dan wel lekker op. Ook is het een weg met mooie vergezichten. Bij Chateauroux de N 151 naar Bourges en daarna Le Charité. We waren daar op tijd op een mooie plek aan de Loire. Eerst de stoelen naar buiten en genieten van de zon. Tegen 5 uur zijn we naar het stadje gelopen. Er is daar een prachtige oude kerk, de monniken van Cluny startte de bouw in 1086. Hier in het voormalige klooster werden de bedevaartgangers naar Santiago de Compostela warm ontvangen en er was ook altijd plaats voor behoeftigen, vandaar de naam le Charité, dat liefdadigheid betekend. Ook is het stadje bekend om zijn boeken en er waren heel veel antiquairs met oude boeken. Een sfeervol stadje en echt de stop waard. Op de camperplek stonden andere Nederlanders, ook op de terugreis, en we hebben gezellig een praatje gemaakt.

Gereden 419 km, totaal 5758 km

18 oktober

Begeleid door de zon zijn we eerst naar Auxerre gereden. Daarna de N 77 richting Troyes, waar het helaas wat bewolkt was, dat zijn we niet meer gewend. Voorbij Troyes was de weg weer bekend en bij Arcis sur Aube gelunched. We rijden langs verschillende herdenkings monumenten voor de gevallenen uit de 2e Wereldoorlog. Vaak indrukwekkend. Door naar Chalon-en-Champagne, daar de D 977 naar Charleville Mézieres. Dit vinden we een saaie weg dwars door een groot landbouw gebied. De weg lijkt wel met een liniaal door het landschap te zijn getrokken. Het begon te regenen en dan ziet alles er ook wat somber uit. In Charleville naar de camperplek aan de Maas, helaas was die vol en we zijn doorgereden naar Sedan. Daar staan we nu aan de voet van de grootste burcht van Europa, de muren zien er imposant uit. Sedan is in het verleden bekend geworden door zijn lakenindustrie. We zitten hier niet ver van de grens met België en morgen gaan we naar Houffalize, waar Mascha en Ton nu zijn. Ze hebben daar een huis gehuurd voor de herfstvakantie.

Gereden 413 km, totaal 6171 km

19 oktober

Bij het opstaan moest zowaar de kachel aan, het was koud vannacht. Na een laatste bezoek aan de franse supermarkt om voor de jongens de bestelde lekkernijen te kopen, zijn we al snel in België. Het huis bij Houffalize was al snel gevonden. Een heel erg leuk huis, super-de-luxe, op een prachtige locatie. Heerlijk om iedereen weer te zien, we drinken koffie en eten een broodje en daarna gaan we een wandeling maken. Nu ook weer vinden we de Ardennen een prachtig gebied, we lopen eerst een eind omhoog en hebben dan mooie uitzichten. Later door het bos naar beneden langs allerlei beekjes. In Houffalzie gaan we voor een Belgisch biertje in een gezellig café. Doen nog wat boodschappen en gaan dan weer naar het huis. Het is echt prachtig, stijlvol gedecoreerd en goed ingericht. Maar liefst 3 badkamers voor de tien slaapplaatsen. Aan te bevelen!! (we krijgen geen provisie). Ton maakt de BBQ aan en we eten heerlijk met elkaar. Dan natuurlijk het onvermijdelijke scrabble spel.

Gereden 109 km, totaal 6280 km

20 oktober

Na een zeer uitgebreid ontbijt vertrekken we richting Nederland. Via Luik, Maastricht naar de A 73. We gaan even bij Berry langs, die is vandaag jarig. Het was weer goed elkaar te zien en ook hier is er weer heel wat werk verricht. Er staat een kompleet nieuwe schuur en alles eromheen is ook al weer op orde. Ze kunnen er wat van die van der Veldentjes. We worden ontvangen met heerlijke taart en we praten weer bij. Na een lekker broodje gaan we huiswaarts. Rond een uur of 5 thuis. Ook weer heerlijk om in Hollandsche Rading te zijn.

Gereden 339 km, totaal 6619 km

We zijn nu 2 dagen thuis, het grootste deel van de was is weer schoon en de camper begint er ook weer pico bello uit te zien.

Het was een heerlijke reis, niet in de laatste plaats door het geweldige weer. We stonden op de meest mooie locaties en hebben vooral in Portugal heel veel gezien. Hiervoor maakten we graag gebruik van de Trotter Portugal, die heel veel leuke informatie geeft. Een toegevoegde waarde aan onze reis. Ook gebruikten we soms de Womo Portugal, waardoor we op leuke camper plekken kwamen. Ook de tocht door Spanje was grotendeels nieuw voor ons, vooral de Pyreneeën maakten indruk.

Een bezoek aan Jannie en Jean Marc in de Lot is altijd leuk, we zien ze zo weinig. De Ardennen waren een toegift en vooral fijn om de kinderen en kleinkinderen te zien.

Nu gaan we thuis winteren en eens uitzoeken wat de volgende bestemming zal worden. We houden jullie op de hoogte.

ZOMER 2011 Tour de France

2011-06-16T17:50:00.000+02:00

Tour de France

Ons plan was om deze zomer Berlijn te bezoeken en aansluitend een tocht langs de Oostzee kust te maken. Een paar dagen voor vertrek het weer in die regio op internet bekeken. Dat zag er slecht uit voor de komende 3 weken dus het besluit genomen niet naar Duitsland te gaan maar weer naar ons geliefde Frankrijk.

14 juni 2011

Vandaag gestart, de camper vol, geld in de beurs en op pad. Via Antwerpen, Brussel, Namen naar Luxemburg. Daar even geprofiteerd van de goedkopere brandstof en richting La France. Helaas net voorbij Luxemburg was een ongeluk gebeurd en stonden we een klein uurtje in de file. Na Metz, naar Pont-a-Mousson gereden. Een hele leuke camperplek direct aan de Moselle. Grasveldje voor de deur dus de stoelen naar buiten. Heerlijk weer en zelfs buiten kunnen eten. De plaats is uitgebreid met nog een 15- tal plekken en er is overal stroom. Leuk om hier de vrachtboten te zien varen, dit is ook een zwanenplek, er zijn er tientallen.

Gereden 485 km

15 juni 2011

Na een heerlijk warme douche (en dat allemaal voor € 7 staangeld) weer verder. Eerst Nancy, dan richting Epenal, Vesoul langs Besancon, via Lons le Saunier naar Louhans. Ook nu wer een prachtige route. In Louhans is een hele leuke camperplek aan het water(halte nautic waar ook boten aanleggen) met prima voorzieningen. We waren hier al eerder, het terrein staat helemaal vol met fruitbomen en je kijkt direct op de rivier waar veel gevist wordt. We kregen zelfs een maaltje aangeboden, maar hadden geen zin om vis te bakken. Nog steeds prachtig weer, buiten kunnen eten en later een wandeling naar het dorp gemaakt. Hier is niet veel te beleven, maar het is prachtig om te zien wat een bloemen weelde de gemeente ervan gemaakt heeft.

Gereden 371 km, totaal 856 km

16 juni 2011

In het gebouwtje van de halte nautic zijn erg goeie douches. Er is een prima servicepunt en je bent zo weer op weg. Van Louhans naar Bourg-en-Bresse gereden via de D996, daarna de oude N75, nu de D1075 tot aan Voiron. Een hele leuke weg met veel mooie dorpjes en authentieke huizen. Bij Les Abrets de Lidl bezocht en weer allerlei lekkere franse dingen ingeslagen. Vanaf hier zie je wat vaker de Lidl. Rond Voiron is het wat heuvelachtiger maar heel goed te rijden. Met deze route vermijd je de drukte rond Lyon. Bij Voiron richting Valence, de D1092, en bij Romans-sur-Isere de D 538 richting Chabeuil naar Crest. Ook hier weer een goeie plek bij de brandweerkazerne waar ook Wifi is, dus we kunnen het eerste verslag publiceren.Helaas is het nu gaan regenen, maar gelukkig op internet gezien dat het van korte duur is. De bedoeling is de Drome een beetje rond te rijden, er is hier zoveel moois te zien. Dan verder naar het zuiden, de Provence, Cote d'Azur en de Camargue. We houden jullie op de hoogte.

Gereden 273 km, totaal 1129 km

17 juni 2011

Weer zo'n mooie dag. Eerst een bezoekje aan Crest, het is geen grote plaats maar wel een leuk historisch centrum met de mogelijkheid tot een aantal stadswandelingen. We hebben een stukje hiervan gedaan en je komt dan door leuke middeleeuwse straatjes die allemaal omhoog gaan naar de belangwekkende toren waarvan je een mooi uitzicht hebt over de omgeving. Na de stadswandeling zijn we uit Crest vertrokken, een mooie weg langs de Drome richting Die. Vanaf Die naar Serres, de D93 via de col de Cabre op 1150m, een hele leuke rit. Ook de weg naar Sisteron de D1075, was zeer de moeite waard, het blijft genieten. Het plan was in Sisteron de camperplek te nemen maar het was er vol. Het is een leuke en gezellige plaats, ook weer vol bloemen en met veel leuke terrassen en restaurants. Nu wel erg druk. Het is een mooie oude stad. We gaan zeker terug. Na Sisteron richting Digne-les-Bains en daarna de route Napoleon richting Castellane.Wederom een prachtige weg. Het was al een flink aantal jaren geleden dat we deze weg hadden gereden en ook nu was het weer prachtig. Heel wat haarspeld bochten en prachtige vergezichten. Soms moet je even stoppen als er tegenliggers zijn zo smal is de weg. Onze camper vriend Simon Sas houdt ervan om smalle en zeer bochtige wegen te rijden. Hij kan hier zijn hart ophalen, dit was een echte “Simon”dag!!!. In Castellane al snel de camperplek gevonden die dicht tegen het oude centrum ligt, aan de rivier de Verdon. We vonden een leuke plek met uitzicht op de mooie oude brug en hebben een wandeling door het stadje gemaakt. Een sfeervol plaatsje met veel leuke oude huizen. Mooie doorkijkjes in de oude smalle straatjes en heel wat leuke provençaalse winkeltjes. Heerlijk op een terrasje wat gedronken en genoten van alles wat er voorbij komt. Het is er wel toeristisch, er zijn veel campings in de buurt waar vooral veel Nederlanders komen, gezien het aantal Nederlandse auto's die we tegen kwamen. We konden nog lang buiten zitten en genieten van de mooie rivier.

Gereden 234 km, totaal 1363 km

18 juni 2011

Vanochtend was er markt in Castellane dus eerst naar de markt. Heerlijk fruit gekocht en een lekker brood. Na de koffie vervolgen we onze route naar het zuiden. We rijden langs de Verdon, door de Gorge de Verdon. Ook hier zeer bochtig en af en toe zeer smal, maar de moeite waard. Wat is Frankrijk toch een prachtig land. Elke dag genieten we weer van al het moois dat we zien. We nemen de weg naar Comps die iets minder smal is. Het is hier erg rustig en de auto's die we tegenkomen zijn voor een groot deel van Nederlanders. Dan via de D955 richting Draguignan, voor die plaats nemen we de D54 die om Draguignan heen gaat en gaan verder richting Frejus. Dan wordt het allemaal eenvoudiger, we zijn nu in een drukker gebied en gaan naar een Acsi camping bij Frejus, Le Pont d'Argens. Snel gevonden en een mooie plek uitgezocht. Lekker voor een paar dagen, het strand is vlakbij op loopafstand. We installeren ons en maken een wandeling naar het strand. Het is een mooi breed strand waar het behoorlijk druk is. Er staat een vrij harde wind en er wordt volop aan para surfen gedaan. Mooi om die capriolen te zien.

Gereden 97 km, totaal 1460 km

19 juni 2010

Nog steeds een zeer harde wind, de camper staat gelukkig uit de wind en we kunnen heerlijk in de zon zitten. Het waait voor ons te hard om naar het strand te gaan en ook een fiets tochtje naar Frejus zien we niet zitten. Dus we zijn gewoon lui, een boek, en je hoort ons niet meer!!!

21 juni 2011

Gisteren was het al wat minder wind, we zijn s'ochtends naar het strand geweest, heerlijk!! Zo'n 5 minuten fietsen vanaf de camping en dan ben je op het strand. Aan de ene kant is het naturisten strand en aan de andere kant voor de textiel. Voor elk wat wils. Het was behoorlijk warm en omdat we niet willen verbranden zijn we op tijd terug gegaan naar de camper. Hier kunnen we kiezen, schaduw of zon. Vanochtend eerst op de fiets naar de Geant Casino. Er is een gigantisch winkelcentrum met allerlei winkels. Het ligt op zo'n 10 minuten fietsen vanaf de camping. We hebben een parasol gekocht omdat we gisteren aan het strand toch een beetje schaduw misten. Terug op de camping weer richting strand, het was subliem vandaag, lekkere wind vanaf de zee en niet te heet. Tot in de middag hier gezeten en toch maar terug naar de camping, de kans om te verbranden is nu groot. Morgen vertrekken we en gaan verder langs de kust richting het westen, we zien wel weer waar we eindigen, 4 dagen op deze camping is genoeg voor ons. We kunnen ons wel voorstellen dat er veel mensen zijn die hier geregeld terugkomen. De camping ligt erg gunstig, vlakbij het strand en rondom een prachtig gebied. In Frejus en St. Raphael is volop aanbod voor de verwende toerist en het achterland bied veel veel voor de avonturiers. De natuur in het achterland is geweldig en je kunt veel uitstapjes maken. Zoals nu, in juni is het overal nog rustig.

22 juni 2011

Vanochtend uit Frejus van de camping vertrokken, richting St. Tropez. Onderweg nog gezocht naar een Lidl om te voorraad wat aan te vullen, maar in Issambre is hij blijkbaar weg en in St. Maxime was het zo druk dat we maar niet zijn gaan zoeken.Altijd erg druk op de weg van St. Maxime naar St. Tropez, staan daar altijd in de file, maar uiteindelijk toch redelijk op tijd in Ramatuelle op de camperplek aangekomen. We hadden verwacht dat het erg druk zou zijn, maar dat viel reuze mee. Plek genoeg en al snel weer een leuke plek gevonden onderaan tussen het bamboe. Het is een goeie camperplek, dicht bij het strand, water, verzorging, douches en WC's.

Gereden 52 km, totaal 1512 km.

27 juni 2011

We staan nog steeds in Ramatuelle, heerlijk hier. We kenden deze plek al en altijd staan we hier langer dan we van plan zijn. De laatste keer was in oktober 2010. Het is de afgelopen dagen erg warm geweest en waar kun je dan beter zitten dan aan het strand. We hebben onze nieuwe strand bedden uitgebreid kunnen testen en ze voldoen!!! Wij vinden het erg leuk om al het gedoe op dat schitterende strand van St. Tropez, plage Pamplonne, te bekijken. Afgelopen dagen lagen er heel veel heel dure jachten. Je weet echt niet wat je ziet. Ze liggen ook in de haven van St.Tropez met een complete bemanning aan boord. Sommigen zijn wel 3 verdiepingen hoog. Ook zijn er veel zeilboten en kleinere jachten. Vaak worden de mensen door een bootje van boord gehaald om aan het strand in zo'n luxe strandtent te gaan lunchen. Geregeld lopen er Afrikaanse verkopers langs met allerlei strand artikelen. Hoedjes, zonnebrillen, modieuze jurkjes en badlakens. Van alles wat. Wij liggen dan aan het eind van dit geweldige strand waar het gewone volk zich ophoudt, het is 5 minuten lopen vanaf de camperplek en tussen de middag laten we de spullen staan en lopen terug naar de camper voor onze “burgermanslunch”. Vaak zitten we tot een uur of 6/7 nog aan het strand. Aan het eind van dit strand kun je mooie wandelingen langs de rotsen maken. Het is af en toe wat klimmen maar zeer de moeite waard. Ook het achterland is prachtig. Als we van de camperplek naar de kleine supermarkt van de Spar fietsen rijden we echt door de wijnvelden, en hierbij uitzicht op de heuvels, waar ook weer mooie villa's van de rijken staan. Het leuke vinden wij het contrast, enerzijds de gewone werkende boer en aan de andere kant al die luxe. Het is wel jammer dat die strandtenten een beetje boven onze begroting zijn, we gaan echt niet tussen de chic zitten. Voelen er ons niet thuis. Dus er wordt veel gekookt, helaas mogen we hier niet BBQen maar een grill plaatje op het gasflesje buiten voldoet ook goed. Bij de Spar kunnen we af en toe de voorraad aanvullen en elke morgen komt de bakker met heerlijk verse baguettes en croissants. Als je zo een paar dagen op deze plek staat ga je deel uit maken van de “vaste”kern. Er staat een Fransman, die hier ook in oktober was, en hij speelt verdienstelijk gitaar met mondharmonica. Geregeld zit hij s'avonds buiten en geeft dan leuke riedeltjes, we hebben zo onze eigen troubadour. De afgelopen dagen was het erg warm maar ook veel wind waardoor het zeer aangenaam bleef. Bij de camping hier in de buurt hebben we een Wifi kaartje gekocht en hopen nu het verslag te kunnen versturen, want helaas hier is nog geen Wifi.

28 juni 2011

Helaas, het Wifi kaartje werkte niet en dus geen verslag verstuurd. Op de fiets naar de Spar en weer de nodige aanvulling gedaan. Alles wat je nodig hebt is hier te koop, alleen zijn de prijzen aan de hoge kant, maar wat wil je, dit is de Côte d'Azur met die mooie villa's en gigantische boten.Het is weer harden gaan waaien en we besluiten om na de middag te vertrekken. Het blijft heerlijk hier maar we willen eigenlijk ook wel eens die mooie stranden van de Camargue zien dus alles ingepakt en op pad. Eerst bij Cogolin naar de Lidl en flink wat ingeslagen. Dan de mooie weg langs de kust de D559, wat een geweldige bloemenpracht onderweg, veel bougainville, oleanders en rozen. Ook zie je hier de welvaart. Gigantische huizen en ondanks het toerisme geen hoogbouw. Via la Croix-Valmer naar Cavalaire, ons welbekend. Maar wat is het er nu druk, alles is vol, de terrassen,pleinen en straten. Het is even flink manoeuvreren door de nauwe straten, maar we komen er heelhuids door. Dan vervolgen we weg naar Cavaliére. We gaan weer naar de camperplek waar we in oktober al waren. Het is er niet eens zo druk, maar ze vragen dan ook een wereldprijs voor een overnachting, maar liefst € 15. Je staat er wel gunstig, er is schaduw en het strand ligt voor de deur. In oktober was bijna alles gesloten, behalve de Spar,de bakker en een strandtent. Nu is er veel leven in de brouwerij, drukte op het strand, alle strandtenten open en ook allerlei winkels met strandartikelen en souvenirs. Er is zelfs een wijnpub, waar je de heerlijke Rosé van de Var kunt kopen. Dat doen we dan ook en proeven hem uitgebreid bij de camper. Later op de avond gaan we een hapje eten bij een restaurantje direct naar de camperplek, een goeie keuze, heerlijk menu'tje en niet te duur.

Gereden 51 km, totaal 1503 km

29 juni 2011

Al op tijd weg uit Cavaliére, via Le Lavandou naar Toulon. Het is hier prima te rijden, niet al te druk en de weg is minder bochtig dan gisteren. In Toulon via de lange tunnel naar Marseille. Hier wordt het duidelijk drukker maar we kunnen wel doorrijden. Nu zijn we dwars door Marseille gereden, de vorige keer hebben we de route buitenom naar Fos genomen, maar dat was een heel gedoe, rotondes, stoplichten etc. De weg door de stad is prima, je moet wel een tunneltje door, dat onder de haven ligt, van 3.20 hoog en vrij smal(€ 5 tol), maar het is een betere weg. Van de A 50 vanaf Toulon, waar gedeeltelijk tol is, naar de A 55 richting Montpellier. Voorbij Fos de afslag naar St. Louis/Salin-de-Giraud genomen. Hier weer behoorlijk last van de wind. Bij Salin-de-Giraud gaan we met het pontje over de Grand Rhône en dan de weg langs de bekende zoutpannen van Giraud naar Plage Piemanton. Het is hier prachtig, de delta van de Rhône, met al de etangs en veel beschermde natuurgebieden. Plage Piemanton is een gigantisch strand waar honderden campers staan. Er is zoveel plaats dat je moeite hebt met het kiezen. Er zijn wat lage duinen en tussen die duinen is het zand goed hard waardoor je er met de camper kunt rijden. We vinden een plekje en zetten de camper uit de wind, nou dat haalt niet veel uit want hij komt van alle kanten. Uiteindelijk kunnen we wel enigszins beschut buiten zitten. We verkennen de boel een beetje, dit is voor ons en totaal nieuwe locatie. Er is een tentje waar je brood kunt bestellen voor de volgende dag. Veel vogels en hele kolonies met flamingo's. Er zijn veel meeuwen, die zo groot zijn als ganzen. Trouwens ook kolonies van caravans en campers die met elkaar een heel dorp vormen. Waarschijnlijk zetten de Fransen in het voorjaar hier de caravan neer en gebruiken hem dan de hele zomer. Men vertelt ons dat het gebied hier s' winters onder water staat. Het schijnt hier altijd zo te waaien, jammer wat je wordt nu gezandstraald. Hier kun je wel BBQen, maar met deze harde wind zien we er maar vanaf en bakken de heerlijke lamskoteletjes in de pan.

Gereden 203 km, totaal 1766 km

30 juni 2011

Redelijk geslapen, we worden gewiegd door de wind. Na het ontbijt de camper wat schoongemaakt. Het zand waait overal doorheen en met een kopje koffie aan het verslag begonnen. Joke gebeld, Nick is gisteren geopereerd aan zijn enkels, viel niet mee. Hevige pijn, we leven met hem mee. We verzetten de camper, Rob maakt nog een wandeling naar het strand en we proberen buiten te lunchen. Dat gaat redelijk maar je voelt het zand tussen de tanden knarsen. De ramen kunnen niet open want het zand waait overal in, zelfs in bed. Om een uur of 3 besluiten we te verkassen naar de camperplek in Salin-de-Giraud, een prima (gratis) plek met alle voorzieningen. Je moet alleen voor het water betalen. We zien dat er geregeld auto's komen die waarschijnlijk van Plage Piemanton komen en hier hun toilet legen, altijd beter dan te storten in de duinen!!!! Hier waait het ook maar niet zo erg, we zitten beschut en we kunnen buiten in de schaduw zitten. Even een verademing na enkele dagen de Mistral en totaal geen schaduw. We hebben gezien dat we hier in het dorp kunnen internetten en dat gaan we morgen doen. Een heerlijke douche in de camper genomen om al het zand uit al onze spleten en gaten weg te wassen, frissen we lekker van op. Straks gaan we in het dorp een pizza halen. Gelukkig was hier een apotheek en konden we oordruppels kopen. Rob heeft last van een oor en hoort niet goed, hopen dat het helpt.

Gereden 13 km!!!!, totaal 1779 km

1 juli 2011

De pizza smaakte voortreffellijk, aan te bevelen, de pizza-car van Nicky Pizza staat midden in het dorp bij het Cafe de Sport. (Tip voor de liefhebbers!) Dit is een prima camperplek, staan is gratis en voor het water kunt je muntje halen bij de Mairie, hier vlakbij. Vanaf 1 juli t/m 31 augustus zijn ook de douches te gebruiken. Ziet er allemaal prima verzorgd uit. Allereerst zijn we naar de internetshop gegaan om het verslag te publiceren en de mailtjes binnen te halen. Ook dat ging weer goed. Op het pleintje was een klein marktje met vooral fruit en groente waar we weer het nodige hebben aangevuld. Na de service zijn we richting Ste Marie de la Mer vertrokken. Een rustige weg dwars door de Camargue. Er wordt hier heel veel rijst verbouwd, dat gaat waarschijnlijk goed met al dat water. Hier en daar zien we weide's met grote stieren, er wordt hier in de omgeving ook aan stierenvechten gedaan. Gelukkig worden hier de stieren niet gedood. Ook heel veel manege's waar je met paarden tochten kunt maken door de Camargue. Al gauw de camperplek gevonden. Je rijdt door slagbomen waar je entree betaald en dan kom je op het eerste deel. Daar is een grote asfalt parkeerplaats waar het hutje mutje staat met campers, geen lol aan want ze kijken ook nog tegen de dijk aan en kunnen de zee niet zien. We hadden de tip gekregen door te rijden en zo gezegd zo gedaan. Het asfalt veranderd in een verhard zandpad en we zien verderop de campers al staan. We vonden een van de mooiste plekken waar we ooit hebben gestaan. Direct aan het strand en achter ons het beschermde natuurgebied. Het pad loopt nog zo'n 3 km door en dan kun je alleen te voet verder. Er is een speciaal uitgezet wandelpad door het natuurgebied en je kunt er veel vogels zien. Het waait nog steeds, maar ons is verteld dat de Mistral morgen minder wordt.

Eindelijk konden we het BBQtje aansteken en hebben lekker gegrild.

Gereden 64 km, totaal 1843 km

2 juli 2011

Het is weer zand ruimen, maar we hebben het er graag voorover . Als je zo mooi kunt staan neem je dat voor lief. In de loop van de ochtend naar Ste Marie, op de fiets is het een minuut of 10. Het is een heel leuk dorp dat rondom de kerk is gebouwd. Al vanaf de 12e eeuw is deze kerk een pleisterplaats voor de pelgrims van Santiago de Compostela. De legende verteld dat drie maagden van Christus, Sarah, Maria Salomé en Maria Jacoba, de zusters van de Maagd Maria, hier schipbreuk hebben geleden. Sarah is de beschermheilige van de zigeuners en elk jaar op 24 mei wordt het beeld door de zigeuners de zee ingedragen. (Bron: Trotter-Provence) Het dorp ademt een Spaanse sfeer. Voor ons is het meer een Spaans dorp dan Frans. Het is er gezellig druk, zeker nu het vakantie seizoen van de Fransen is begonnen. De terrasjes zijn vol, de kleine nauwe straatjes vol bloemen en leuke winkeltjes. Het aanbod in de restaurants is vaak de Spaanse keuken, je hoort ook overal Spaanse muziek. We gaan een poosje heerlijk op een terras zitten en aanschouwen de gezellige drukte. Terug bij de camper kunnen we weer genieten van de rust en de pracht om ons heen.Helaas is de zee nog erg koud dus echt zwemmen doen we hier niet. Rob loopt een eind het natuurgebied in om de flamingo's die we hier volop zien te fotograferen. Later maken we een wandeling langs het strand. We zijn er maar druk mee!!!!!Geregeld komen hier paardrijders langs die hier heerlijk op het strand kunnen. Altijd een mooi gezicht. Er zijn er zelfs die met paard en al het water ingaan. Tot onze verrassing hebben we hier internet, dus het wordt even mailen en de blogs van onze bekenden lezen. Later in de middag nam de wind af en we hopen dat de Mistral nu verdwenen is.

3 juli 2011

Na al dat moois toch ook nog wat negatiefs – muggen –. We zien of horen ze niet maar ze steken ons behoorlijk. We denken dat het een soort KNUTTEN zijn, die ook overdag steken. Geen wonder met al dat water en moeras om ons heen. Dus krabben en smeren!!!! Gisteravond zagen we dat in het dorp een groot vuurwerk werd afgestoken en hoorden flarden flamingo muziek. De wind is gedraaid en er waait nog slechts een klein briesje. Ons plan is om vanavond op de grote parkeerplaats te gaan staan de Ste Marie bij avond te bekijken. Zo gezegd, zo gedaan. Om een uur of 7 verkast naar de grote parkeerplaats. We verwonderen ons erover dat hier zoveel campers staan op zo'n shit plek, terwijl ietsje doorrijden de meest paradijselijke plekjes zijn. Maar goed, voor elk wat wils. Rond 7.30 uur langs de boulevard naar het dorp gelopen. Een en al gezelligheid, overal muziek, veel Spaans en ook veel mensen. We drinken wat op het kerkplein in een authentiek café en gaan op zoek naar een leuk restaurant. Vooraf hebben we samen de Tellines, een soort kleine schelpdiertjes, zoals we ze veel in Portugal hebben gegeten. Lekker, maar niet zo goed als in Monte Gordo. Rob neemt dan het gerecht van de streek de Marmite de Pêcheur, een soort vissoep, helemaal goed en en ik ga voor de mosselen. Na de koffie kopen we op de terugweg nog een lekker Italiaans ijsje en gaan voldaan naar bed.

4 juli 2011

Vroeg op pad en via Arles naar Avignon, daar was het even zoeken, we namen de verkeerde rondweg. Moeten de Rocade du Sud heben. Uiteindelijk goed gereden en rond het middaguur in Vaison de la Romaine aangekomen. Dit is ook echt de streek van de wijnen van de Vaucluse, overal zijn Domaines waar je wijn kunt kopen. Vlak voor Vaison zagen we een wijnhuis waar we ooit al eens waren met Peter en Dineke, dus gestopt en een lekker wijntje gekocht. Rob gaat op pad voor een vers stokbrood en lekker in de schaduw gelunched. Er stond een Nederlands echtpaar, dat problemen had met de afvoer van de koelkast. Ze kwamen vragen of wij een servicepunt wisten en Rob herkende het probleem en heeft ze geholpen. Later gezellig een drankje met elkaar en zij hadden heel wat reis ervaring. Jarenlang met de fiets door verre oorden, Vietnam, Cuba, Indonesië, Thailand, noem maar op, leuke verhalen. Later met de camper o.m. een reis naar Peking. Daar is zelfs een boek over uitgegeven wat we ter inzage kregen. Ook Turkije, Marokko, Egypte, Syrië en Jordanië, ze zijn overal geweest. Leuke Friezen uit Lemmer, waar het gezellig mee borrelen was.

Gereden 148 km, totaal 1991 km

5 juli 2011

Op tijd uit de veren, het is al vroeg warm. Jammer, geen bakker hier met verse baguette, dus voor het eerst de oven aan een broodjes gebakken. Daarna naar de markt. Hier in Vaison is de grootste Provençaalse markt in de streek. We waren hier afgelopen oktober 2010 en nu was de markt zeker twee keer zo groot. Een ongelooflijk aanbod van goederen en etenswaren. Heel veel kleding, overal hetzelfde, net als in St.Tropez, veel stoffen uit de Provence, manden, olijven, aardewerk, noem maar op. Overal wordt paella gebakken en heerlijke kippen gegrild. We bezwijken voor zo'n kip voor vanavond. We zijn wel geslaagd met een leuke stof voor nieuwe bekleding voor onze tuin kussens (geen stof uit de Provence). Natuurlijk een terrasje voor de koffie en veel vers fruit en groente gekocht. Een heerlijk aanbod van de meest lekkere kaasjes. Bepakt en bezakt terug naar de camper. Het was jammer dat we fototoestel niet hadden meegenomen. Je denkt, ach die foto's zijn hetzelfde als vorig jaar maar dit keer was het wel een erg leuke markt. Daarna gebruik gemaakt van de service en met een schone plee en een gevulde watertank gaan we weer op pad. We willen vandaag nog in de Drome blijven. Het is een heerlijk gebied. Richting Nyons en daarna naar Grignan. Overal bruist het, het is heel veel drukker dan het afgelopen najaar. Even zoeken naar de camperplek maar uiteindelijk bij de Domaine de Bramarel in Grignan gearriveerd. Een truffel boerderij direct grenzend aan de lavendel velden. Het is vrij warm en we kunnen gelukkig in de schaduw van de bomen staan. Het is een hele mooie locatie en we kunnen hier om 18.00 uur een uitleg krijgen over de truffel teelt. Dat doen we en na een heerlijke middag in de schaduw gaan we om zes uur naar de boerderij, een erg mooi oud huis. Er is een groep van een man of tien en we krijgen uitleg over de truffel teelt. Erg boeiend, ze laten ook zien hoe er met honden wordt gezocht naar de truffels. De beste truffels vinden ze in het najaar, de z.g. Perigord truffels en nu zijn er de zomer truffels. Na de uitleg is er een proeverij en er wordt een lekker glas wijn bij geschonken. We gaan natuurlijk, heel decadent, voor de bijl en kopen wat truffels en truffel olie. S'Avonds hebben we het kippetje van de grill en zitten aan de lavendel velden te eten. Ongelooflijk hoe lekker het ruikt, na zonsondergang wordt de geur sterker. Jammer dat ik dat niet kan vastleggen.Dit was weer zo'n dag met een gouden randje, wat is hier veel moois te zien. Prachtige dorpen nu vol leven, veel lavendel velden, mooie natuur, zonnebloemen en volop wijngaarden met de bijbehorende wijn boerderijen waar je overal kunt proeven en kopen.

Gereden 65 km, totaal 2056 km

6 juli 2011

We nemen de weg dwars door de Drôme, de D9 naar Crest. Wat is het weer genieten, rondom in de lavendel, zonnebloemen, druiven, prachtige vergezichten en hele leuke dorpjes met prachtige huizen. Het is overal rustig en we zijn via Crest weer omhoog gereden. Dezelfde route als op de heenweg, Via Roman s/Isere naar St. Marcelin. Helaas ging het daar even niet goed. In het stadje was een omleiding wegens wegwerkzaamheden. Wij de borden deviation volgen, maar verderop zagen we die nooit meer. Toen maar op goed geluk de richting gekozen die we uit moesten. We reden over zeer smalle, bochtige en steile weggetjes, gelukkig geen tegenliggers en kwamen uiteindelijk toch weer op de goede weg. Waarschijnlijk hebben we een bord over het hoofd gezien, want zo leidt je het verkeer niet om. Weer langs Voiron waar het dit keer erg druk was. Bij Ambérieu besloten om nu eens langs de ander kant omhoog te gaan. Dat kan zomaar met de amper, nu even een stukje snelweg naar Genève, de A40 en dan de A404 naar Nantua. Daar aan het meer is een erg mooie camperplek, gelukkig was er nog plaats en we hebben de rest van de middag heerlijk aan het meer kunnen zitten. Nog een rondje door het stadje gelopen, rondom het meer is het erg leuk, picnickplaatsen, zwemstrandje, vissplekjes en een park met kinderspeelplaatsen. Alles erg goed verzorgd. Het lijkt hier al een beetje Zwitsers. Verder stelt het plaatsje niet veel voor. Je mag hier wel op allerlei plekken staan met de camper, maar aan het meer is favoriet.

Gereden 298 km, totaal 2354 km

7 juli 2011

Na een lekkere douche weer verder. Het staangeld wordt hier door de plaatselijke politie geïnd, deze man was een Marokkaan die vroeger met zijn ouders in Nederland had gewoond en hij vond het leuk om nog wat Nederlands te spreken. Weer even een stukje autoroute de A404 langs Oyonnax, dan wordt het de D52 naar Lons le Saunier, een prachtige en rustige weg. Daarna weer dezelfde weg als de heenweg. Wij vinden dit een erg mooie route door de Jura, goede, vaak 4-baansweg, daarna de Vogezen in.Via Besançon naar Luxueil les Bains waar we boodschappen zijn gaan doen bij de Auchan. Het was de hele dag al lichtbewolkt en toen we de Auchan uitkwamen viel de regen met bakken uit de hemel. Ter plekke wat gegeten, wat kun je hier in Frankrijk toch veel heerlijke dingen kopen. Gelukkig hadden we niet veel uit Nederland meegenomen dus we kunnen hier ons hart ophalen. Niet zo goed voor de lijn!!! Alvast het eea meegenomen voor thuis. Het laatste stuk door de regen naar Charmes, weer zo'n leuke camperplek aan de Moezel. Het is hier meestal erg druk, maar we zijn redelijk op tijd, 3 uur en hebben voldoende keuze.

Gereden 336 km, totaal 2690 km

8 juli 2011

Wat een service op de camperplek, rond 6 uur komt de pizza bakker langs om zijn bestelling op te nemen. Dat was makkelijk, geen koken en bezorgd aan de camper. Ook is er een prima warme douche. Via Nancy en Metz weer noordwaarts. In Luxemburg nog eens goedkoop getankt, we blijven Hollanders. Dit keer via Luik gereden, prima rondweg, daarna richting Hasselt, richting Neerpelt. We willen daar overnachten om de eventuele vrijdagmiddag drukt rond Maastricht te vermijden, zeker nu met het begin van de vakantie's in Nederland. Na drukke weg boven Hasselt, veel stoplichten, dat schiet niet op, waren we toch rond een uur of 3 in Neerpelt, een goeie plek aan het kanaal. Stoelen konden weer naar buiten en later een wandeling door het dorp gemaakt. Niet echt een leuk dorp, dat vinden we over het algemeen in België.

Gereden 428 km, totaal 3118 km

9 juli 2011

Op tijd uit Neerpelt richting Eindhoven, dat verliep vlot. Ook rond Eindhoven is nu de weg helemaal klaar en dat schiet lekker op. We waren rond 11.00 uur thuis.

Gereden 137 km, totaal 3255 km

11 juli 2011

Heerlijk om weer thuis te zijn. De hele familie was zaterdag hier en we hebben gezellig bij gekletst en weer gesmuld van alle heerlijkheden die door de kinderen waren klaargemaakt. Ook de meegebrachte lekkernijen uit Frankrijk werden alle eer aangedaan. Mascha had voor de planten gezorgd en we zitten er fleurig bij. De potten jam zijn gemaakt en de camper is weer schoon, nou ja, bijna.Het was een heerlijke trip naar Frankrijk. We hebben geboft met het mooie weer, de Mistral namen we op de koop toe!!! We hebben weer een aantal nieuwe plekken ontdekt en voor ons blijft het een geweldig camper land waar we ons zeer thuis voelen.

Marokko, 5 jaar later

2011-02-19T14:05:00.009+01:00

Zaterdag, 19 februari 2011

Eindelijk is het weer zover. Na de lange wintermaanden gaan we weer op weg naar de zon. Ons doel is om via Spanje naar Marokko te gaan, mits er tussentijds geen politieke onlusten ontstaan in het land van de zon. In verband met de gezondheidstoestand van Pa Blom hebben we lang gewacht of we wel zouden vertrekken. Nu, na een uitgebreid onderzoek en de daarop volgende behandeling, gaan we toch morgen op pad. We zullen veel contact houden en zo op de hoogte blijven.

De bedoeling is dat we in het zuiden van Spanje bij Algaciras de oversteek maken. In die buurt zullen we Simon en Minke ontmoeten die met ons gaan meereizen. Ook zullen we in Marokko Nick en Joke ontmoeten en met hen een deel van het zuiden doorkruisen. We hebben veel kleding gekregen om in Marokko uit te delen en ook de zo gewilde pennen, viltstiften en tekenmateriaal gekocht. De kinderen en ook de volwassenen zijn er erg blij mee.

We houden jullie op de hoogte!!!

WEEK 1

Zondag 20 februari

Vanochtend was het dan zover, en route!! Om een uur of 9 vertrokken uit Hollandsche Rading en zowaar bij Breda nog was sneeuw!!! Daar hebben we geen zin meer in, we zijn op weg naar de zon. Dan via Antwerpen, Gent, Lille. Bij Arras richting Rouen. Het was rustig op de weg, zondag dus bijna geen vrachtverkeer. Om een uur of 5 de camperplek bij Gacé opgezocht. Leuke plek, midden in het dorp bij en kasteel dat mooi gerestaureerd is en nu gebruikt wordt als gemeentehuis. Een wandelingetje door het dorp gemaakt, weinig te beleven dus weer terug naar de camper. Wat gegeten, beetje TV gekeken. Er werd wel melding gemaakt over demonstraties in Marokko. De berichten waren nog niet verontrustend, maar we zullen het nieuws blijven volgen. Mocht eea uit de hand gaan lopen blijven we gewoon in Spanje of Portugal.

Gereden 630 km

Maandag 21 februari

Op tijd weg gereden uit Gacé. Het was erg mistig en dus rustig aan richting Le Mans. Daarna Tours en Poitiers. De mist trok op maar het begon wel te regenen, jammer dus niet buiten zitten. Voorbij Angouleme rond een uur of 4 gestopt bij weer een goeie camperplek bij La Roullet. Vandaag is de meegebrachte erwtensoep aan de beurt, die smaakte prima met dit weer. Het is niet koud, buiten een graad of 12 en binnen goed warm te krijgen met onze kachel. Wat lezen, TV voor het nieuws en op tijd naar bed.

Gereden 444 km, totaal 1074 km

Dinsdag 22 februari

Vanaf La Roullet zijn we al snel bij Bordeaux, deze weg, de N10 is een prima weg naar het zuiden. De rondweg om Bordeaux was rustig en dan de N10 blijven volgen richting Spanje, een fluitje van een cent. Al om 12 uur bij Capbreton, waar we willen overnachten. Eerst even de Lidl en de Leclerc bezocht. Niet echt veel nodig, alleen wat lekkere franse dingen en een vers stokbrood. Op de camperplek is het nu erg rustig, helaas geen 220 volt.

Gereden 296 km. Totaal 1370 km

Woensdag 23 februari

Al weer op tijd vertrokken vandaag, nog steeds miezert het. We hebben besloten om met dit slechte weer de autoroute te pakken, dan maar wat betalen. Al snel de grens over, druk verkeer, heel veel vrachtauto's. Het stuk tot de afslag naar Burgos bij Miranda del Ebro is erg bochtig. Daarna komen we al snel op een nieuw stuk tolvrije autoroute, de AP 1, een prima weg met heel veel tunnels. Het wordt steeds vlakker en dus makkelijker te rijden en zowaar is de regen gestopt en de zon verschijnt. Via Palencia, Valladolid naar Salamanca. Het blijft een goeie weg, Voorbij Salamanca bij de afslag naar het Embalsa de Teresa moeten we tanken en daar is een goeie parkeerplek. Het is inmiddels half vijf, de zon schijnt en we besluiten hier te blijven. Na het tanken, op het terras bij het restaurant een biertje besteld en heerlijk buiten in de zon gezeten. Het is inmiddels 20 graden!

Gereden 580 km, totaal 1950 km

Donderdag 24 februari

Na een erg koude nacht, we zitten hier op 900 mtr hoogte, zijn we onder een strak blauwe hemel weer verder getrokken naar het zuiden. Deze weg de AP1 is een geweldige weg om snel naar het zuiden te rijden. Niet te druk, goeie voorzieningen onderweg en nergens door de steden. Het uitzicht wisselt erg, soms saai met kale vlakte's en dan weer een mooi heuvellandschap doorkruist met beekjes en watervalletjes. Heel afwisselend. Het wordt alsmaar warmer en voor Sevilla besluiten we om hier naar de ons bekende camping in Dos Hermanas te rijden. Het is weer genoeg voor vandaag. We zoeken een plekje op de camping en na een verfrissing pakken we de fiets om naar de supermarkt te gaan. De Lidl is hier verdwenen en alleen de Aldi is er nog. Heeft toch minder assortiment dan de Lidl. Nog het eea bij de Carrefour (daar kan ik wel twee karren volladen met al het lekkers dat hier te koop is) maar me heel netjes aan het lijstje gehouden. Terug op de camping konden we nog tot een uur of 7 buiten zitten, dan is het nog 22 graden, ongekend. Wat SMSjes verstuurd naar Joke/nick en Simon en Minke en afgesproken dat we elkaar morgen in Tarifa treffen. Joke en Nick staan daar al.

Gereden 454 km, totaal 2404 km

Vrijdag 25 februari

Allereerst in Jerez naar het gasstation voor LPG en een nieuwe spaanse gasfles. Zo kunnen we er voorlopig weer tegen. Via Cadiz een stukje autoweg en voorbij Veger de N340, een mooie weg. Het is hier echt Andalusië, mooie boerderijen, veel paarden en koeien. Om een uur of 12 in Tarifa waar we eerst naar de Lidl gaan. Daar troffen we bekenden van vorig jaar die net terug kwamen van Marokko. Zij vertelden dat het erg rustig is daar, geen demonstraties, geen enkel gevaar. Allen maar lof en ze hadden al vanaf januari mooi weer gehad. Om een uur of 1 bij de mooie camperplek aan het strand bij Tarifa, waar je officieel niet mag staan maar nu in de wintermaanden wordt het gedoogd. De Guarda Civil rijdt een keer of 3 per dag langs, maar groeten alleen vriendelijk. Joke en Nick stonden ons al op te wachten en hadden een plekje naast hen voor ons vrij gehouden. Toen we erin draaiden kwamen Simon en Minke aangereden. Gauw weer wat bij gepraat en ons geïnstalleerd. Het is hier heerlijk, direct aan een mooi strand, heerlijke temperatuur dus we besluiten om hier een paar dagen te blijven. Eerst komt het weekend en maandag 28 februari is het de dag van Andalusie en is alles gesloten. Dus het zal wel dinsdag of woensdag worden eer we de oversteek maken. Gezellig samen geborreld en veel camper wetenswaardigheden uitgewisseld.

Gereden 216 km, totaal 2620 km

Zaterdag 26 februari

Eerst een SMSje naar Kenneth gestuurd, die vandaag naar Aruba vertrekt. Een prachtige dag weer. Stralend blauwe lucht en heerlijke zon. Het kan hier behoorlijk waaien, de plek is favoriet bij de surfers. Er komen inmiddels veel Spanjaarden, die hebben een lang weekend. Hier vlakbij is een hotel met een bar waar we kunnen internetten dus we gaan straks kijken of we ons verslag kunnen publiceren.

WEEK 2

Maandag 28 februari

We staan hier prima voor een paar dagen. Vandaag is het een feestdag in Andalusië en komen er veel Spanjaarden naar het strand om te skiten, het is geweldig om dat te zien. Ze maken enorme sprongen en gaan behoorlijk hard door de golven. We zoeken steeds een plekje uit de wind en in de zon, goed uit te houden. Af en toe een wandeling langs het strand dat hier norm breed is. Gisteren zijn we samen met Joke en Nick naar het restaurant gelopen en hebben ons getrakteerd op een echt zondagsmaal!!!

Dinsdag 1 maart

Vanochtend vertrokken richting Algeciras om daar de ferry naar Marokko te nemen. We hebben de berichten over eventuele onlusten afgewacht maar er werd nergens melding van gemaakt. Ook de mensen die we gesproken hebben, die terug kwamen uit Marokko zeggen niets te hebben gemerkt. Eerst het kantoortje gezocht van Normandie waar je voordelig tickets kunt kopen, een retour voor € 180, en dan een doos koekjes en een fles cidre cadeau. Nog even wat aangevuld bij de Lidl en de Carrefour en op weg naar de haven. Bij de ingang van de haven stond een slimme Spanjaard die ons aanhield en om € 50 vroeg als haven belasting, hij maande ons tot spoed en zei dat de ferry bijna weg ging. Wij vonden het wat verdacht en zeiden dat we maar € 20 hadden, dat vond hij ook goed dus dit klopte niet en we zijn gewoon doorgereden. Geprobeerd Joke en Nick die achter ons reden te bellen, maar helaas hadden zij wel betaald. Gelukkig konden de Simon en Minke tijdig bereiken en ze waren gewaarschuwd. Zo zie je, een slim mens komt de winter wel door. Tegen 2 uur kwam de ferry aan en het is altijd een heel gedoe dat lossen en laden. Uiteindelijk op de catamaran en na een uurtje aankomst in de nieuwe haven van Tanger. Het is hier heel wat rustiger dan voorheen in Tanger, deze haven Tanger Med ligt op ca. 50 km oostwaarts en is heel modern opgezet. Het duurde erg lang eer alle formaliteiten weer waren geregeld maar uiteindelijk konden we Marokko in. Eerst even langs de oude weg om te tanken, de diesel kost hier € 0,73. Daarna snel de nieuwe autoroute op waarbij de Tanger helemaal laat liggen. Water ingenomen bij een groot tankstation en zo kunnen we weer even tegen. De afslag bij Asilah, ons welbekend, om ca. 5 uur aangekomen bij de camperplek . Helaas is er een frisse wind en kunnen we niet zoals gebruikelijk buiten borrelen. Iedereen is ook een beetje moe van al het wachten bij de havens en de douane. Het is jammer dat we niet zoals 5 jaar geleden aan de stadsmuur kunnen staan, je loopt dan zo makkelijk de medina in.

Gereden 137 km, totaal 2757 km

woensdag 2 maart

Het was een frisse nacht, een graad of 5. De boiler aan en een warme douche is dan heerlijk. De zon verwarmde de camper en het was al snel op temperatuur. Na het ontbijt zijn we met elkaar richting de medina (ommuurde oude centrum) gelopen. Het is echt een juweeltje van een plaatsje, vol mooie witte huisjes met turquoise en blauwe decoraties. Langs de zeekant heb je prachtige uitzicht punten. Het ziet er echt uit zoals je het op de folders van Marokko ziet. Er zijn wat toeristische winkeltjes en verder is het erg rustig. Als je de stadspoort onderdoor gaat kom je in het levendige deel van de stad waar de eigen bevolking zijn inkopen doet. Overal kleine winkels en alles is er te koop. Veel vrouwtjes op volgepakte ezels en allerlei karren waar de goederen mee worden vervoerd, een en al leven in de brouwerij. We hebben weer een Marokkaanse SIM kaart gekocht met beltegoed, is voor ons voordeliger om te bellen dan met onze Nederlandse provider. Even geld uit de automaat gehaald en daarna een leuk terrasje opgezocht en heerlijk in de zon een drankje. Het is wel gezellig zo met z'n zessen op te trekken. Joke en Nick waren al eerder hier maar voor Simon en Minke is alles nieuw en ze vallen van de ene verbazing in de andere en genieten volop. En dat al na een dag. Onmiddellijk werd er door de bewakers van de camper plek al gevraagd om spullen en de eerste uitdelingen zijn al gedaan. Alles is welkom (vooral bier).

Donderdag 3 maart

Vanochtend zijn we samen met Simon en Minke uit Asilah vertrokken. Het volgende doel is Moulay-Busselham, zo'n 50 km zuidelijker.Eerst richting Larache, waar het al weer echt Marokkaans aandoet. Een drukte van jawelste. Iedereen lijkt op straat te zijn. Heel veel voetgangers en heel veel kinderen. Voorbij Larache moesten we de afslag naar Moulay hebben, maar helaas, geen afslag gezien, dus maar doorgereden op de N1. Zo'n 40 km verder eindelijk een afslag richting Moulay. Nou dat hebben we geweten. Nog nooit op zo'n slechte weg gereden, het lijkt asfalt maar voor een groot deel is dat verdwenen en vervangen door gaten en kuilen met zand en modder. Onze snelheid ging terug naar 10 km per uur en soms zelfs stapvoets om de grootste kuilen te ontwijken. We reden door gehuchten waar je denkt terug te zijn in de middeleeuwen, grote hopen vuil langs de weg waar de kippen en ezels in rondscharrelen en overal hangende mannen. Hier en daar wat bedrijfjes, of wat ervoor door moet gaan. Hele oude auto's worden opgeknapt en je ziet allerlei rotzooi wat bij ons allang op de schroothoop zou belanden maar hier handelswaar is. Grote armoede straalt ervan af. Onderweg zien we veel vrouwen die op het land werken, brandhout en groen voor de dieren verzamelen. Wel hele mooie plaatjes. In de wat grotere dorpen zien we heel veel kinderen met schooltassen die onderweg zijn. Eindelijk na ca. 30 km werd de weg wat beter en belanden we in Moulay Busselham. Een totaal andere wereld, mooiere huizen en echte winkeltjes. Daar troffen we Nick en Joke weer en we zijn gezamenlijk naar de camping International gereden. Leuke camping, met voor Marokkaanse begrippen zelfs redelijk sanitair (warm water). De ligging is erg mooi aan een grote lagune waar een groot vogelreservaat is. We zoeken een plek wat uit de wind, want die is nog steeds fris.Hier weer Nederlanders getroffen die al enkele maanden door Marokko hebben gereisd en geen onrust hebben bemerkt.

Gereden 132 km, totaal 2889

zaterdag 5 maart

Al op tijd uit Moulay vertrokken, we hebben een lange rit voor de boeg. Eerst een vers broodje voor onderweg gekocht en dan al snel de autoroute op richting Marakkech. Via Rabat naar Casablanca. Rond de steden is het wat drukker maar de weg is goed en vooral snel te rijden. Bij Casablanca zien we heel veel erg armoedige huizen, wat stenen op elkaar gestapeld en wel op elk dakje een schotel antenne. Ze wonen bijna op een vuilnisbelt zoveel troep ligt er rond de huizen. Wat wonen wij dan in een welvaart. Dan richting Marrakech. De route is rustig en het landschap wat saai. Je ziet overal kleine lemen huizen met wat vee. Groene velden waar de vrouwen werken, velden met aardbeien waar volop wordt geplukt. overal mensen en veel kleine kuddes die vooral door jongens worden gehoed. Iedereen zwaait!!! Na een stop voor de lunch waren we rond een uur of 4 in Marrakech op een mooie camping Le Relais de Marrakech. We staan prachtig in een tuin, volop ruimte en er is goed sanitair, wat voor Marokko een unicum is!! We hebben Wifi en al gaat het niet steeds goed, we kunnen internetten. We gaan hier snel een dongel kopen, je kunt hiermee overal internetten en dus skypen, zelfs in de woestijn is ons verteld. Er zijn heel veel campers, vooral Fransen, veel Engelsen en natuurlijk de Nederlanders. We zijn met z'n zessen de eerste keer Marokkaans gaan eten. Was weer heerlijk.

Gereden 469 km, totaal 3358 km

WEEK 3

maandag 7 maart

Marrakech, vandaag. Het taxibusje van de camping heeft ons midden in Marrakech afgezet. Daar via het bekende Jemaa-el-Fna plein de soek ingelopen. Voor S/M de eerste keer en dan is ook alles nieuw!!! Het blijft een boeiend schouwspel, al die handelaren die een graantje willen meepikken. Een flink eind door de soek gelopen en aan het eind (net als 5 jaar geleden) de verkeerde afslag genomen waardoor we een eind van het plein uitkwamen. Maar ook dan is het leuk om het dagelijks leven te aanschouwen. Gelukkig kwamen we in de “fietsenbuurt “uit en kon Rob een nieuwe binnenband voor de fiets scoren. We hebben een drankje op een terras genomen en even de benen laten uitrusten. Toen weer terug naar het plein waar we een restaurantje met een panoramisch terras vonden, daar een hapje gegeten. We hadden een mooi uitzicht op het plein en dan zie het tegen 4 uur weer volop tot leven komen. Er worden karretjes met mobiele keukens aangevoerd en binnen mum van tijd staat het plein vol met eet tentjes, met de bijbehorende banken en tafels. Ieder heeft zijn eigen specialiteit. Voor vandaag houden we het voor gezien en lopen terug naar de plek waar we om 5 uur de taxibus weer hadden besproken. We hadden en dongel gekocht en die moest natuurlijk worden geprobeerd. Werkt prima, skypen, e-mail binnenhalen etc. s'Avonds met Annemiek gebeld , beide via skype en de e-mails binnengehaald. Zo zijn we weer op de hoogte en gezien de gezondheid van Pa Blom is dat erg fijn.

Dinsdag 8 maart

Vandaag wat eerder van de camping, helaas was er geen busje beschikbaar en moesten we ons met z 'n zessen in een taxi proppen wat ook maar net ging!!!! Het plan was om de rondrit met de toeristenbus te maken, maar terwijl we daar stonden kwam er een koetsier van een paardenkoetsje naar ons toe en hij deed een aantrekkelijk voorstel. Hij wilde ons dezelfde route aanbieden als de bus rijdt, maar hij zou dan steeds stoppen waar we iets wilde bezichtigen, bood ons een tocht van 3 uur aan langs alle bezienswaardigheden voor ongeveer de helft van de prijs die we kwijt zouden zijn aan de bus, nl. 500 dirham (45 euro) voor 6 personen!!! Wij dus met z'n zessen in de koets. Geen spijt van gekregen het was een erg leuke tocht. De koetsier, een erg leuke jongen, vertelde steeds wat we onderweg te zien kregen en maakte een lange stop bij het Bahia paleis en de tuinen van Marjorelle. Hoewel we beide al eerder hebben gezien was het toch weer de moeite waard. Nu uitgebreid door de straatjes van de oude kashba gereden (de bus kan daar niet door) en het is een feest om daar de kleine winkeltjes, de mensen en het dagelijks leven te bekijken. Soms zie je hokjes van hooguit 2m2 waar een heel bedrijfje in zit.

Ook zijn we langs de stadsmuren gereden en de nieuwe stad en de Hivernage (de wijk van de rijken) doorgereden. Daarna zijn we weer afgezet op het plein en hebben weer een restaurantje opgezocht. Het eten was goed en je verbaast je erover dat je voor een paar euro's een maaltijd hebt. Helaas altijd zonder het wijntje. Maar dat halen we later weer in!! Nog even een rondje plein en een drankje op een terras waarbij we weer de hectiek van het plein meemaakten, de opbouw van de eet tentjes, het paraderen van toeristen en inwoners, de verkopers, verhalenvertellers, slangenbezweerders, vrouwen die je handen willen tatoeëren met henna, je kan het zo gek niet bedenken, alles is te zien. We zijn er nog niet toegekomen om hier s'avonds op het plein te gaan eten, het koelt tegen zes uur nog steeds behoorlijk af en we zijn na zo'n dag behoorlijk afgetaaid. Ons weer in de taxi gepropt (die al keurig op ons stond te wachten) en terug naar de camping. Een gezamenlijk drankje en verhalen over vandaag en dan brengt ieder in z'n camper de avond door, lezen wat TV kijken of vroeg naar bed. Het is nog steeds te fris om lang buiten te zijn. Uitgebreid met Mascha gebeld, ging goed met de skype en het is leuk weer van alles op de hoogte te zijn.

woensdag 9 maart

Een rustdag, wat wassen, opruimen en alvast de route bekijken die we morgen willen rijden. Ik heb van alle kleding die ik had gekregen wat setjes gemaakt zodat we nu we naar het armere zuiden vertrekken snel een pakketje kunnen pakken om te geven. Er begint wat meer bewolking te komen en voor de komende dagen wordt er minder mooi weer verwacht. Vandaar dat we zuidwaarts, richting Merzouga gaan. Dat is over het algemeen de warmste streek van Marokko. De volgende stop wordt Ouarzezate. Iedereen heeft inmiddels een dongel, en er wordt over en weer heel wat geëxperimenteerd. Soms is de “helpdesk”nodig en komen Rob of de Sasjes in actie. Die zijn het meest thuis in de computerwereld.

donderdag 10 maart

Rond een uur of 9 zijn we van de camping vertrokken. Eerst langs de supermarkt Marjane, die het grootste Europees assortiment heeft in Marokko. De tank vol en weer op weg. Eerst zorgen dat we Marakkech uitkomen, overal zie je handeltjes op straat en op veel stoepen liggen kleedjes met allerlei koopwaar. Het lijkt wel onze Koninginnedag. Na wat oponthoud en gemanoeuvreer tussen de bestelbusjes, auto's, brommers, fietsen, karren met ezels en voetgangers bereikten we de weg naar Ouarzezate. We rijden vandaag de route over de Tizi-n-Tichka pas op 2260 m hoogte, die prachtige route loopt langs de bergketens van de Hoge Atlas. Helaas is het niet zulk goed weer, het regent en dat belemmert het mooie uitzicht. Boven de 2000 meter hadden we zelfs natte sneeuwbuien. Daar denk je toch niet aan als je Marokko doorkruist. Overal in de bergen zie je gehuchtjes en dorpen, bij de grotere dorpen is het weer een drukte van belang, vooral van de schoolkinderen. De route is goed te rijden, de weg is in prima staat. Moet ook wel want erg gaat behoorlijk wat vrachtverkeer over. Voor Ouarzezate zijn we via een zeer modderige weg naar Ait Benhaddou gereden, de weg loopt langs prachtige rotsformaies, vaak met verticale lagen in verschillende kleuren. In Ait Benhaddou is een van de oudste Ksars van Marokko die nog in goede staat is, het behoort inmiddels tot het Werelderfgoed. Je kunt de Ksar bezichtigen en er wonen zelfs nog 3 families, voorheen 30. Wij besluiten genoegen te nemen met de buitenkant, die al schitterend is, de regen valt met bakken uit de hemel en hoeven even niet al die toeristen jagers, de gidsen, die ons graag rondleiden. Er worden hier veel films opgenomen, o.m. Lawrence of Arabia. Ook in Ouarzezate zijn veel filmstudio's en veel films die in de woestijn spelen worden hier op genomen. Daarna naar de camping Tissa, die nog voor Ouazezate ligt. Allereerst proberen we de ergste modder van de camper af te krijgen, het kost wat emmertjes water en na een poosje kan het er weer mee door. Een prima camping, schoon sanitair en we worden zelfs uitgenodigd voor een kopje thee bij de eigenaar. Hij spreekt erg goed frans, heeft 38 jaar in Parijs gewoont en ons het eea over het Marokkaanse volk vertellen en over de talen die er gesproken worden. Het werd geen borrelen, we kunnen niet buiten zitten.

Gereden 217 km, totaal 3575 km

vrijdag 11 maart

De hele nacht heeft het geregend en we gaan weer verder. Het doel voor vandaag is de Todra kloof, waar we al eerder waren. Ondanks de regen is het een mooie rit. Bij Ouarzezate zagen we de grote filmstudio's en zo te zien profiteert de stad hiervan. Het is in vergelijk met andere Marokkaanse steden een luxe stad. Veel mooie huizen, brede wegen en zelfs mooie straatverlichting. Eerst rijdt je door grote stukken van de woestijn, kale bergen, veel stenen en nauwelijks bewoning. Daarna via Skoura, El-Kelaa, Boulmane naar Tineghir. Dit is langs de vallei van de Draa, het is hier duidelijk groenen en er verschijnen al palmen. Ook is het hier meer bewoont en zijn er meer mensen op straat. Heel veel straten staan gedeeltelijk blank, als het zo regent ontstaan er halve meren op de weg, men heeft duidelijk geen afwatering . In Tineghir hebben we de vorige keer een leuke Marokkaanse-Nederlander ontmoet die ons heeft rondgeleid en ons naar het restaurant van zijn neef heeft gebracht. Nu was het vrij stil overal, de mensen komen niet veel buiten nu het zo regent. De stad was ook wel gemoderniseerd, grote pleinen en er wordt veel stadsuitbreiding gedaan. Alleen wat geld gepind gaat overal goed. Door naar de Todrakloof, de camping Le Soleil. Een toepasselijke naam voor vandaag!!!! Ook hier in de kloof wordt gewerkt, de halve straat ligt open en men is duidelijk bezig vernieuwingen aan te brengen. Maar het is spectaculair om erdoor te rijden, aan een kant zie de palmentuinen van Tineghir die worden omsloten door de rotswanden. Tegen de rotswanden zie veel oude dorpen, geheel uit leem opgebouwd. Erg mooi.

Gereden 200 km, totaal 3775 km

zaterdag 12 maart

Het werd zowaar droog vannacht en we stonden op met een stralend blauwe hemel en de zon. Vandaag richting Merzouga, voor ons een van de mooiste plekken in Marokko. Het ligt aan de rand van de prachtige zandduinen Erg Chebbi, die een aantal keren per dag van kleur veranderen. De route voert vandaag langs veel oase's waar een redelijke welvaart heerst. De dorpen waar we door rijden zijn duidelijk verbeterd sinds 2006. Veel nieuwe huizen en veel minder troep op straat. In Tinjedad, een leuke levendige plaats zijn we gestopt voor een kop koffie en hebben de markt bezocht om wat verse groente en fruit in te slaan. Als we straks in Merzouga zijn is dat minder voorhanden. Het is ongelooflijk, 2 kg tuinbonen, l kg doperwten, courgettes, tomaten en een grote bloemkool voor 30 Dirham, zo'n € 2,70. En dan een bos koriander cadeau. Lekker vers brood gekocht en een grote pot abrikozenjam, die hier erg lekker is. We rijden steeds meer de woestijn in. We zien hier ook een heel oud project dat gebruik maakt van de ondergrondse rivier die hier loopt. Men heeft heuveltjes gemaakt waarop een constructie is gemaakt waarmee men het water naar omhoog kan halen. Het was de bedoeling in Rissani op zoek te gaan naar een Marokkaans kleed voor Simon en Minke en daar ook wat te eten. Helaas waren alle winkeltjes waar de kleden worden verkocht nu gesloten. Ook zagen we geen geschikt restaurant, het is overal trouwens heel rustig. Dus nog zo'n 30 km door naar Merzouga. Eerst naar camping Le Pyramide, waar we veel over hebben gelezen op het camperforum. Wij waren niet zo enthousiast en hebben de anderen ervan overtuigd naar Ksar Sania te rijden, hier vlakbij, waar we in 2006 hebben gestaan. Toen een schitterende camping met een mooi zwembad. Maar wat een schrik, de camping/auberge is er nog maar ziet er totaal anders uit. Françoise, de franse eigenares vertelde dat er in mei 2006 een grote overstroming is geweest, een dam van een stuwmeer was doorgebroken en heeft half Merzouga vernield. Alles was beschadigd. Ze zijn nu al een aantal jaren bezig de boel weer op te bouwen en het gaat er weer mooi uitzien. De prachtige plek van de vorige keer, direct aan de zandduinen kan niet meer worden gebruikt, er liggen grote hopen zand en ook de toilet gebouwtjes en de bedoeïenen tenten die er stonden zijn verdwenen. Het hoofdgebouw, restaurant en terras zijn al gerenoveerd en het zwembad is bijna klaar. Alles is hier nu opgehoogd. Er is nieuw sanitair en we vinden een goede plek, met ook weer een goed uitzicht op de duinen. S' avonds met z'n zessen in het restaurant gegeten, dat er nu echt prachtig uitziet. We hebben een glas gedronken op onze 47e trouwdag !!!!! en kwamen tot overtuiging dat het wel heel goed gaat zo met elkaar optrekken.

Gereden 217 km, totaal 3992 km

WEEK 4

woensdag 16 maart

We zijn nu al enkele dagen op Ksar Sania, helemaal naar de zin. Maandag en dinsdag was het wat minder mooi weer, frisse wind en af en toe een klein buitje regen. Op de fiets naar Merzouga geweest er zijn daar verschillende kleine winkeltjes die van alles verkopen. Van een puntje smeerkaas tot een complete woestijn uitrusting. Ook zie je veel ski's staan waarmee je op de zandduinen kunt afdalen. n'Gek gezicht. Op de terugweg werd de wind zo hevig dat ik ben gaan lopen. Rob had helaas weer een lekke band en moest ook lopen. Gelukkig was hij weer snel gemaakt. Onmiddellijk heb je ook overal zand. Het was gelukkig nog geen zandstorm, maar al dat zand dat overal tussen zit is ook niet lekker. We hebben hier een prachtig uitzicht op de zandduinen van Erg Chebi die constant van kleur veranderen, al naar gelang het licht dat erop valt. Vandaag zijn we met N/J naar het dorp gereden en hebben op de fiets het dorp doorkruist, we zagen nog veel verlaten huizen die in 2006 van de wateroverlast te lijden hadden, deze zijn voor het grootste deel gewoon weggespoeld. De oude huizen hier waren opgetrokken uit leem en zijn dan erg gevoelig voor het water. Tegenwoordig worden veel huizen gebouwd met een soort betonnen stenen, die later worden aangesmeerd met leem. Dat geeft toch weer het oude effect. De bevolking is erg vriendelijk en overal hoor je bonjour, ça va?.We kwamen bij een leuk schooltje en de onderwijzer kwam naar buiten en wilde ons graag zijn schooltje laten zien. Dit is een soort kleuterschool, kinderen vanaf 2 jaar kunnen hier terecht en vanaf 4 jaar beginnen ze al met het alfabet in Arabisch en Frans. Het zag er heel leuk uit, vol kleurige platen en tekeningen. De kinderen vonden het leuk om ons te zien en Joke heeft tot grote hilariteit, Poesie Mauw voor ze gezongen. E onderwijzer liet de rest van het gebouwtje zien, er is een lokaal voor de vrouwen van Merzouga, die hier onderwijs kunnen krijgen. Een groot deel van de vrouwen hier is nog analfabeet. Ook is er een gymzaaltje waar ze yogales krijgen. Daarnaast is er een soort handwerk lokaal waar ze van alles maken dat later voor de verkoop is bestemd. Het project wordt ondersteund door een Spaanse organisatie. Je kunt e.e.a bekijken op www.africanomadar.org. Terug naar het plein, nou ja plein, een soort zandvlakte tussen de winkeltjes, en daar wat gedronken. De verse jus is hier heerlijk. Er wordt door de bewoners van het dorp deze week “gedemonstreerd”, het mag die naam eigenlijk niet hebben, ze trekken al zingend door het dorp en geven steeds het vredesteken. Volop lachen en gedag zeggen. Ze willen dat er meer voorzieningen komen in het dorp, en dat het makkelijker wordt voor de minder draagkrachtigen een huis en land te kopen. Nu moet er zoveel “baksish”(steekpenningen) worden betaald dat het voor de meesten niet mogelijk is iets te kopen. Ze willen minder corruptie, maar ja, Marokko? Rob had via internet iemand gevolgd die erg lang in Merzouga verblijft en gezocht waar hij zat. Inmiddels was de man nu even naar Nederland maar zijn vrouw was wel in Merzouga. Bea en Kees (kanarie) willen zich voorlopig in Merzouga gaan vestigen. Bea kwam s' middags even bij ons langs en heeft het eea verteld. Een hele onderneming, een soort “ik vertrek”. Ze was in gezelschap van een Marokkaanse jongen, die wat werk voor ze verricht in hun huurhuis, en deze Mohammed heeft ons veel informatie gegeven over de samenstelling van de Marokkaanse bevolking, die zeer gevarieerd is. Er zijn onderling heel veel verschillen, dat begint al bij de talen die worden gesproken. We hebben ook een wandeling gemaakt naar de zandduinen, daar lopen nog veel dromedarissen en men wil wel graag dat je daar een ritje opmaakt. Het is heel bijzonder om in die duinen te lopen, je hebt er prachtige uitzichten en je kunt je werkelijk goed verstoppen. Hier en daar staan nog waterputten en we zagen ook een kampje met bedoeïenen tenten waar je een nacht in de woestijn kunt doorbrengen. Helemaal behelpen is dat niet want er stond ook een tent met een WC, met spoeling en een douche. Overal treft je jongens die mineralen en fossielen willen verkopen. Soms wordt je er gek van. Vandaag was het prachtig weer, volop zon en nauwelijks nog wind. Heerlijk in de zon gezeten en ons vast voorbereid op de verdere tocht.

Donderdag 17 maart

Weer verder, op naar Zagora. Ook vandaag weer een stralend blauwe hemel en een mooie tocht voor de boeg. We gaan de woestijn route rijden, een deel van Marokko waar we niet eerder waren. Eerst terug naar Rissani en daar de N12 op. Een goede weg, af en toe bij de bruggen over de rivieren (nu droog) is het wegdek slecht. Het spoelt daar vaak weg. De route was ons aanbevolen en hij is inderdaad schitterend. Dwars door de woestijn met aan weerszijden heuvels die steeds van vorm en kleur veranderen. Er is weinig bewoning, hier en daar een kleine oase waar dan ook een dorp is. Overal is leven, in de wat grotere dorpen zijn scholen die druk worden bezocht, veel kinderen op de fiets. In Alnif is de eerste stop en drinken we wat op en leuk terras. We worden hier onmiddellijk overvallen door een groep kinderen die om van alles vragen. Ik maak maar een zak met kleding van Daan open, ongeveer hun maat. Ze trekken het bijna uit mijn handen en roepen Moi, Moi. Ik geef iedereen een shirt of broek en er is er een zo slim om het direct onder z'n kleding te verstoppen en er nog een te vragen. Nog een pen erbij en hun dag is weer goed. Dus Daan, in Alnif lopen ze nu te pronken met jouw shirts!!! Dit dorp is bekend vanwege fosielen die gevonden zijn van de zg. trilobieten, de eerste dieren met een gezichtsorgaan, 550 miljoen jaar oud. Het heeft duidelijk welvaart gebracht in dit dorp. Verder naar het westen via Tazzarine naar Nekob waar we een leuk adres hadden voor de lunch. Heerlijk gegeten met een mooi uitzicht op de hier prachtige oase en het dorp. Vandaar richting Zagora naar de N9 die langs de Draa loopt. Dit is het gebied van de dadels, overal langs de weg staan stalletjes met verkopers van doosjes dadels. Er is nog heel wat water in de rivier en de oase's zijn talrijk. Overal zien we groepen vrouwen an de rivier die hier de was doen. Dit is ook een route met heel veel oude kasbah's, die soms nog voor een deel worden bewoond. Plotseling veranderd ook de kleding van de vrouwen. Was het tot nu toe een beetje kleurloos met vaak een zwarte omslagdoek, nu zijn de kleuren fel en gebruiken ze heel veel glitter in de stoffen. Erg leuk om te zien. Ook hier weer een duidelijke vooruitgang te zien in de plaatsen die wij passeren. Erg veel nieuwbouw, veel openbare gebouwen en scholen. Wij hebben de indruk dat sinds 2006 de welvaart is gestegen. Nog niet vergelijkbaar met de luxe waarin wij leven, maar echte armoede zien we maar weinig. De kinderen dragen moderne kleding en rijden vaak op mountain bikes. Ons is geadviseerd om de kleding die we hebben meegenomen te bewaren tot het berggebied omdat daar veel arme mensen wonen. Tegen een uur of 5 kwamen we op camping Oasis Palmer aan. N/J waren hier al eerder. Een leuke camping in een palmenbos met en hele vriendelijke eigenaar. We kregen kleedjes voor ons zitje voor de camper en twee tafels erbij, ook werd al snel weer de thee geserveerd (whiskey Marocain). Al met al was het weer een schitterende rit, veel indrukken maar ook vermoeiend. Je bent over dit stuk van ruim 300 km toch zo'n 7 uur onderweg.

Gereden 343 km, totaal 4335 km

vrijdag 18 maart

Ook nu weer een stralende dag, de warmste tot nu toe. Vanmiddag in de camper 33 graden en buiten ca. 25 graden, heerlijk. We zitten niet ver van Zagora af, een behoorlijk groot dorp met veel moderne nieuwbouw. De camping ligt op een kwartiertje fietsen vanaf het centrum maar er zijn overal langs de weg kleine winkels voor de noodzakelijke boodschappen. Weer zo'n dag met luieren, kletsen, boeken lezen etc. Even op de fiets wat boodschapjes gedaan. Vanavond gebeld met Pa Blom die vandaag de 2e bestraling had. Hij klonk redelijk opgewekt en ik had de indruk dat hij minder suffig was. Geeft toch wat meer rust hier in de camper.

Zaterdag 19 maart

Niet te geloven, weer een mooie dag. Rob heeft met Nick een wandeling gemaakt langs de Draa. Onderweg stuiten ze op een dagje uit voor de school van Zagora. Nick heeft ze geholpen met touwtrekken. De camping crew voorzien van wat ABN AMRO Kunst T-shirts die we hadden meegenomen. Ze kwamen ze onmiddellijk showen , waren er blij mee. Wat gewassen, weer een boek uit en vanavond met z'n zessen gegeten bij Moebarak (echt waar) de eigenaar van de camping. Heerlijk eten dat wordt opgediend in de Bedoeïen tent. Eigen wijn meegenomen waar de Marokkanen graag van mee drinken. De berichten over Libië door gekregen, het lijkt nu echt op een oorlog. De rest van de wereld gaat zich nu ook inzetten voor het volk van Libië.

WEEK 5

zondag 20 maart

Markt in Zagora, een hele gebeurtenis voor de streek. Een gekrioel van mensen op straat die allemaal richting de soek gaan. Het grootste gedeelte is in de openlucht en ze verkopen echt Jan en z'n Mallemoer. Veel gedragen kleding (van de toeristen?) potten, pann en, schoenen zowel nieuw als gedragen. Oude fietsen, brommers, ja echt teveel om op te noemen. Ook natuurlijk de groente en fruitmarkt met daarbij de kruiden olijven, olie etc. Joke en ik vonden een leuk vuurpotje waarin we kunnen BBQ-en en ook de tajine op kunnen zetten. Niet echt nodig, maar wel heel leuk. Ook weer eens een mandje gescoord, nu als bestemming uien en aardappelen. In de overdekte soek zat een goeie slager en we hebben heerlijke lamskoteletjes meegenomen voor s'avonds, kunnen gelijk de potjes in gebruik worden genomen. Grote potten met heerlijke abrikozenjam voor net een euro. Ook weer even een nieuwe telefoonkaart gekocht. Natuurlijk weer even naar terras voor een vers geperst glas jus en een kopje koffie. Voor ons is dit luilekkerland, een rondje voor ze en dan 3 euro afrekenen. Minke en Simon hebben een mat naar wens gevonden, was wel even manoeuvreren op de fiets, maar we zijn heelhuids op de camping aangekomen. Wat kleding afgegeven voor de mensen die op de camping werken, ze zijn er echt blij mee. We konden voor het eerst lang buiten zitten, het wordt nu s' avonds ook wat warmer, maar ja wat wil je, het is hier het begin van de westelijke Sahara. Het internet contact gaat heel goed, diverse mailtjes ontvangen en zo blijven we goed op de hoogte. Ook het skypen gaat prima.

maandag 21 maart

Vertrek van camping Palmeraie en Moebarak. Hij bracht ons een handgemaakt tasje met opgenaaide knopen. Zo hebben we geen knopendoos nodig. Richting Agdz, weer langs de Draa met alle oude kasbahs. Na ruim 100 km waren we in Agdz. Vanuit het centrum is het even slikken. We rijden over een onverharde stenige weg zo'n 2,5 km naar de Camping Kasbah Palmerai. Onderweg zien we de behuizing van de mensen en schamen ons dan een beetje om in die luxe camper voorbij te rijden. Maar ook hier, iedereen zegt bonjour en ça va? Nergens brutaal of onvriendelijk. De camping is weer eenvoudig maar met ruime plekken onder de palmen. Het zijn vnl. franse camperaars die we ontmoeten. We hebben hier ons licht opgestoken over het volgende traject dat we willen gaan rijden. Dit is een stuk dat vorig jaar veel te lijden heeft gehad van de enorme regen overlast. Veel wegen overspoeld en bruggen weggespoeld. We spraken een paar Fransen die dit vorige week hebben gereden en zij stelden ons gerust, er zijn stukken die heel smal zijn en veel gaten in de weg, maar het is met de camper goed te doen. Dit tijdens de borrel in de “groepsvergadering” gegooid en we gaan gewoon.M/S en wij hebben een beetje de schrik gekregen van het traject dat we naar Moullay Bousselham hebben gereden, dat kost je schokbrekers en strepen in de broek, dus we zijn voorzichtig. Het is leuk om te zien wat er zoal op de camping arriveert, luxe campers met een auto als aanhanger, simpele VW busjes met vaak oudere mensen, veel 4wheel drive's met een daktent, een gemêleerd gezelschap. Over het algemeen zijn de campings in redelijke staat. Vaak is er warm water en zijn de sanitaire voorzieningen simpel, maar wel schoon. Geen vergelijk met wat we in 2006 ondervonden.

Gereden 101 km, totaal 4436 km

dinsdag 22 maart

Door van Agdz naar Foum Z'Guid, het begin van de route door de westelijke Sahara. Via Tasla naar de R 108, goed te rijden. We rijden een ongelooflijk mooie route, langs heuvels en bergen in allerlei kleuren, nauwelijks mensen te zien, hier en daar een dorp. Veel vrouwen met prachtige gekleurde kleding. We kijken onze ogen uit. Het is leuk als er iemand achter je rijdt dan zie je onze camper op de route. We passeren mijnbouw en horen later dat hier kobalt, zilver, soms goud en nikkel wordt gedolven. Bij een rivier zien we een aantal mannen diepe kuilen graven en de grond zeven, vast zilver. Op de kruising naar Foum Z'Guid stoppen we bij een kleine camping waar we koffie en de inmiddels traditionele jus gaan drinken. Een hele vriendelijke ontvangst, men spreekt redelijk Frans. Er lopen 3 kleine kinderen rond die erg blij zijn met onze “cadeautjes”, vooral een bellen blaas heeft groot succes. Binnen is het brandschoon, er is een vertrek met een weefgetouw waar de vrouw traditionele Berber kleden maakt. We staan echt verbaasd, de plek is zo verlaten en kaal met alleen maar stenige vlakte's, dat ze hier kunnen wonen zo overal ver vandaan. We droppen hier wat kleding van Esther en moeder de vrouw is er erg blij mee. De man heeft hier een kleine camping en het ziet er werkelijk voortreffelijk uit. Hij vraagt nog om wat medicijnen tegen maagpijn en Nick heeft nog een stripje. Helaas, wij gaan door. Het is bijna niet mogelijk, maar de route wordt nog mooier. We hebben ons voor niets zorgen gemaakt over de weg. Prima te rijden en de natuur een lust voor het oog. Er komen hier minder toeristen dan noordelijker en dat is goed te merken. Minder gebedel, niet onmiddellijk op je af springen als je ergens stopt. Een verademing. Net buiten Foum Zguid vinden we snel de camping Sable d'Or, stelt weinig voor, volgens de gegevens die we hadden is er nog niets gedaan sinds 2010. Er is nog geen elektra maar wel een geiser, dus een warme douche. Maar voor 1 nacht prima, o jee, behalve de haan die om 5 uur begint te krijsen. Nog heel even met Pa Blom gebeld om hem te feliciteren met z'n verjaardag, gelukkig klonk hij weer vrolijk en was geïnteresseerd in onze reis. We konden nog lang buiten zitten en genieten van een prachtige sterrenhemel.

Gereden 143 km, totaal 4579 km

woensdag 23 maart

Iedereen was natuurlijk op tijd wakker van die krijsende haan. Na een heerlijk warme douche en een ontbijtje weer op pad. Nu richting Tata. Het is harder gaan waaien en op sommige stukken in het traject hebben we behoorlijk wat zand over de weg. We rijden nu echt door de woestijn, grote stenige vlakte's met in de verte heuvels en bergen, die helaas vanwege het zand niet helemaal goed te zien zijn. Weer een aparte ervaring, we komen nauwelijks auto's tegen, de weg is goed maar we zijn toch blij om met elkaar op te rijden. Als je alleen zou rijden en je krijgt pech, sta je hier in de middle of no where!!!! De bevolking is hier erg donker, hele mooie gezichten. Het schijnt dat het afstammelingen zijn van Soedanese slaven. De vrouwen kleden zich bijzonder kleurrijk en zijn ook niet zwaar gesluierd. De vrouwen die de felgekleurde kleding en sieraden dragen zijn Bedoeien en de vrouwen die een blauwe rok en zwarte sluier dragen zijn Berbers. Nog even een broodje gekocht, onderweg in een klein winkeltje en al snel waren we in Tata. Zo op het oog een heel modern dorp, mooie gebouwen aan de buitenkant van het dorp, brede boulevard met openbare verlichting. Maar ook een oud centrum met veel arcade's waar allerlei kleine winkels onder zitten. Het is leuk om hier boodschappen te doen. Je kunt er van alles kopen en de groenten zijn hier heel goedkoop. De camping Municipal is midden in het dorp en we hebben al snel weer een plekje. Het is hier behoorlijk druk. Het schijnt ook een camping te zijn waar wordt overwinterd. Snel arriveert ook een Franse groep die bijna de hele camping in beslag neemt. Het is dus een favoriet oord. Met Joke en Minke naar de kippengril gelopen en een lekker kippetje gekocht. Smaakte voortreffelijk.

Gereden 138 km, totaal 4707 km

donderdag 24 maart

Allereerst getankt, net buiten Tata, een paar kilometer verderop is de grote wekelijkse soek, je zie de ezels en karretjes al van verre staan. Een gekrioel vanjewelste. We begeven ons ertussen en kopen wat verse groenten: doperwten, tuinbonen, sperziebonen, wortelen, tomaten, aardappelen en citroenen, alles wordt bij elkaar in een zak gewogen en dan moet je 15 Dirham, nog geen € 1,50 afrekenen. Er is veel aanbod in de groenten die op dit moment worden geoogst, hier geen kassla of geïmporteerde waren. Ze leven van wat het land op dit moment te bieden heeft en dat is er in overvloed. Verder vindt je er bloem, pasta's, gedroogde bonen allemaal in grote zakken, kruiden en specerijen, om het eten te kruiden en te grbruiken tegen allerlei kwalen, flessen olie, suiker in grote verpakkingen, eieren, kippen, geitenvlees en schapenvlees. Daar wagen we ons maar niet aan. Waarschijnlijk zit er ook kamelenvlees tussen en het moet lekker zijn. We gaan weer verder, de weg is goed maar vrij smal, om te passeren moet je uitwijken naar het zand en grint naast de weg. Helaas reed er een vrachtwagen ons behoorlijk hard voorbij en is er weer een steen tegen onze voorruit gekomen en hebben we een forse barst. Al met al is er weinig verkeer op de weg en de meeste automobilisten passeren rustig. We zijn rond het middaguur bij Icht, een auberge, camping en restaurant Borj Biramane. Je kunt hier ook Berber tenten huren om in te overnachten. Het ziet er allemaal erg mooi en smaakvol uit en dat midden in de woestijn. Prachtig sanitair in Marokkaanse kleur en stijl, brandschoon en zelfs een zwembadje. Het complex is in 2008 gestart door 2 franse broers, absoluut een aanrader als je in de buurt bent. Er overnachten hier veel 4wheels en motorrijders, die de piste's door de Sahara rijden. Ook kun je hier vandaan allerlei tochten maken. Voor s'avonds hebben we een tagine kefta besteld voor 2 personen, kosten 100 dirham (9,50) en lekker!!!. Ook nu konden we weer lang buiten zitten en genieten van de prachtige sterrenhemel.

Gereden 150 km, totaal 4857 km

vrijdag, 25 maart

Nog even genoten van de heerlijke warme douches hier in Icht en dan gaan we weer. Het eerste stuk is nog steeds door de woestijn tot aan Bouizakarne. Langzaam begint het landschap te veranderen, wat meer bebouwing, groener en op de vlakte's veel kudde's schapen en geiten. We zien de eerste veldbloemen en wat cactussen. Ook hier een daar een kudde dromedarissen. Bouizakarne is een overzichtelijke stad, er was soek vandaag en ook weer erg druk. Het zag er heel gezellig uit, maar elke dag een soek is overdreven, je weet niet wat je dan nog moet kopen. Door naar Guelmim dat vroeger bekend was vanwege de grote kamelen- en schapenmarkt van de Blauwe Mannen (woestijnbewoners). We zagen dat er al werd opgebouwd voor morgen, maar het schijnt nu een toeristisch gebeuren te zijn en wordt er door de blauwe mannen geen vee meer verkocht. Ze staan er alleen nog voor de toeristen. Dus wij gaan door. Voorbij Guelmim richting TanTan. Het is een strakke wat saaie weg door de uitlopers van de westelijke Sahara. Deze weg loopt door tot aan Mauretanië. We rijden door TanTan richting El Ouatia (TanTanPlage) en werden aangehouden door de politie. Eigenlijk wisten we al van de “valkuil”die hier is, gelezen in een reisverhaal. Bij een afslag is een stopbord, dat door veel mensen wordt genegeerd. Het staat op een punt waar nauwelijks verkeer is, er is een goed overzicht en je verwacht hier dat bord niet!!!! J/N reden voor en waren blijkbaar wel gestopt, S/M erachter en dan wij. Allebei aangehouden. Paspoorten, autopapieren de hele mikmak moest worden getoond. Er kwamen grote formulieren te voorschijn en we moesten 700 dirham (70 €) betalen. Ik geprobeerd uit te leggen dat we dat bord niet hadden gezien en dat het zo rustig was op de weg. Na veel soebatten zei de agent dat hij wel consideratie met ons had en dat we de volgende keer goed moesten uitkijken. Hij vroeg echter wel om een “bouteille de rouge”(hoezo corruptie?), Minke had een fles bij de hand en wij hebben wat pennen en appelsapjes uitgedeeld. Volgens ons is dit een verzamelpunt van alcoholische dranken. Er stond een mandje langs de weg!!! Het leukste was dat Simon de man niet goed had begrepen, hij wees nl. naar zijn ogen en wees naar de kruising, Simon moest mee naar het bewuste bord. Hij dacht dat hij een ogentest moest doen!!! Hilariteit onder ons. In Tan Tan zien plotseling de huizen en gebouwen er anders uit, weg de leemkleur of het roze stucwerk, hier is alles wit met blauwe accenten. Na nog zo'n 20 km, een wat saaie rit kwamen we aan in El Ouatia en vonden al snel de camperplek aan de boulevard. Een leuke plek, direct aan het strand, kosten 20 DH. Helaas is het wat bewolkt en het waait hard. Stuk langs het strand gelopen en wat gedronken (de gebruikelijke jus d'orange) op het terras naast de camperplek. Uit de wind zit je er heerlijk. Het dorp ziet er leuk uit en waarschijnlijk blijven we hier een dagje staan. Afhankelijk van het weer. Het is hier beduidend frisser dan in het gebied waar we vandaan kwamen.

We hebben zeker geen spijt van deze lange tocht door de Sahara, de uitzichten waren schitterend, de wisselende natuur, de oase's, de mensen. Eigenlijk alles was prachtig om te zien. Nu gaan we vanaf TanTan weer langzaam omhoog naar het noorden.

Gereden 301 km, totaal 5158 km

zaterdag 26 maart

Helaas is hier geen gelegenheid om ons gebruikelijke borrel uurtje te hebben, teveel toeschouwers. Dit is het nadeel van zo'n vrij plekje aan het strand, de dorpsbewoners die allemaal nieuwsgierig zijn en de kinderen die weer komen schooien om snoep en ballpoints, dus maar in de eigen camper een drankje. Gisteravond zijn we met z'n zessen gaan eten in een vis restaurantje aan het strand. Lekker menu'tje, salade, gefrituurde visjes, een soort frito misto, en een creme caramel toe. Vandaag was het weer licht bewolkt en frisser dan we gewend zijn. Eerst wat boodschappen in het dorp, natuurlijk even een terrasje, het blijft leuk dit dorpsleven. In de middag toch de stoelen naar buiten en in de zon kunnen zitten. Vanavond zelf gekookt, een culinaire belevenis!!! Tuinbonen en aardappelen uit Marokko, eendenborst en creme frâiche uit Frankrijk, cranberry compote van cranberry's uit Terschelling, yoghurt uit Marokko met abrikozen compote van meneer Hak!!! Een feestmaal, vergezeld van nog een laatste flesje wijn uit Spanje. Hoe werelds kunnen we zijn, dank zij onze bak met voorraad.

We verlaten morgen deze plek en gaan naar Sidi Ifni, waar we 5 jaar geleden ook enkele dagen hebben doorgebracht en er toen erg enthousiast over waren.

WEEK 6

zondag 27 maart

Met dank aan de oppasser vertrekken we uit TanTan Plage. De man zit hier de hele dag op de campers te passen voor 20DH per auto, af en toe een biertje en wat te snoepen en hij wordt helemaal gelukkig. Ook hij vroeg om medicijnen, die zijn waarschijnlijk duur hier. Dus maar weer een stripje paracetamol gegeven. De wat saaie weg terug naar Guelmim en daar een stop voor de koffie. Zitten we op een luxe terras en denken dan duur uit te zijn. Maar nee, 3 koffie en 3 grote glazen verse jus voor 45 DH (€4). Nu de weg naar Sidi Ifni, een prachtige route door heuvels die vol staan met cactussen en bloemen. Een wisselend landschap. Hier al volop Archana bomen die nu al vol hangen met onrijpe noten, die straks dank zij de geiten heerlijke olie leveren. De geiten eten die noten, poepen ze uit en de vrouwen verzamelen en kraken en persen de uitgepoepte noten. Dat levert de olie voor allerlei producten. Men gebruikt het veel in de cosmetica en ook in de keuken.In Sidi Ifni zijn we weer op El Barco gaan staan. Het is qua ligging de leukste camping, direct aan het strand met een prachtig uitzicht. Er zijn nog twee andere campings, die misschien iets goedkoper zijn, maar die staan vol met overwinteraars en liggen minder mooi. Nick en Rob zijn het stadje gaan verkennen en vonden het er niet op vooruitgegaan. El Nomad zit er nog steeds en de eigenaar herkende Rob. We gaan er van de week eten, en hij beloofde weer muziek te maken, net als 5 jaar geleden.

Gereden 216 km, totaal 5374 km

maandag 28 maart

Het is hier heerlijk, het weer is goed. Af en toe zee mist die de zon laat verdwijnen, maar we zijn de hele dag buiten. De camper was aan een flinke schoonmaakbeurt toe, al het stof van de Sahara zat overal. Een flink emmertje sop en het ergste is verdwenen. We hebben de was aan de schoonmaakster gegeven en voor een paar euro is alles weer spic en span. Nick en Rob hebben een strandwandeling gemaakt naar de vissershaven en kwamen dorstig terug. Ook dat was weer snel opgelost. De camping is halfvol, vnl. Fransen, maar over het algemeen is het rustig overal.

dinsdag 29 maart

Opgestaan met stralende zon, na het ontbijt richting de markt. Rob blijft bij de campers, die heeft al zoveel markten gezien!!! Er is hier wekelijks een grote markt op zondag, die we helaas hebben gemist. De kleine markt is er elke dag, s' ochtends vlees en groente en s' middags vis. We hebben het nodige gekocht en er waren verse sardines, 7 DH een kilo en 2 DH voor het schoonmaken. Dus 85 eurocent voor een lekker maaltje. Het stadje is inderdaad erg verwaarloosd, je kunt nog wel zien dat het in de Spaanse tijd een mooie stad was met enkele heel fraaie gebouwen, die nu op instorten staan. Sinds de Spanjaarden in 1969 vertrokken zijn is er waarschijnlijk nooit meer onderhoud gepleegd. Er is een mooie boulevard, die boven langs de rotsen loopt en op zee uitkijkt. Pleintjes met restaurantjes en terrassen, maar helaas wat verpaupert. Het paleis van de koning, dat ook hier weer staat ziet er wel goed uit. Er is nu ook onderaan de rotsen bij de camping een boulevard langs het strand gekomen, die er dus nog geen 5 jaar staat, maar ook hier zie je al volop verval. Jammer!! Tevens is hier een mooie grafkoepel waar een belangrijke marabout is begraven. meer over een marabout Terug bij de camper hebben we de visjes gebakken en er een lekkere taboulé bijgemaakt, nog voorraad uit Frankrijk. Natuurlijk wordt je hier moe van en we hebben de middag doorgebracht met luieren en in de zon zitten. Het was hier de mooiste dag tot nu toe en we konden nog lang buiten zitten. Rob had in ons Marokkaanse potje een vuurtje gemaakt en dat was lekker.Tegen de avond geskypt met Peter, zijn weer van alles op de hoogte, gebeld naar Pa en Marley, gaat naar de omstandigheden gelukkig redelijk goed. Morgen gaan ze tijdelijk naar het verzorgingshuis, Marley wordt 1 april aan haar pols geholpen. Berry gebeld, die gaat morgen helpen met pakken voor de logeerpartij.

Donderdag 31 maart

Gisteren was het heerlijk weer, geen mist en een lekkere temperatuur. Genoten van de zon op het bedje aan het strand. Wat gelezen en gekletst met elkaar. Maar vandaag!!!! tijdens het ontbijt kwam er plotseling een harde en zeer warme wind opzetten, direct gevolgd door een zandstorm die alles omver blies, de luifels en stoelen van verschillende campers vlogen de lucht in. Gelukkig zaten wij op de stoelen en hadden geen luifel uit. Wel en boterkuipje en jampot vol zand.Een beetje de troep opgeruimd en daarna wat schaduw gezocht. Er is hier en restaurant in aanbouw wat nog leeg is met al wel zicht op zee. Daar onze stoelen neergezet en het grootste deel van de dag doorgebracht. In de camper alle ramen dicht en de ventilator op de hoogste stand, maar het helpt niet echt, het werd zelfs 42 graden. Aan het strand wordt volop aan body7 surfen gedaan, een prachtig gezicht hoe de jongens door die golven gaan. Ook waren er veel kinderen op het strand die zwemles kregen. En Natuurlijk de voetballers, die komen in grote getale, maken het strand schoon van de stenen en spelen hun fanatieke spelletje. Het zijn vnl. jongens die naar het strand komen, echt honderden en af en toe zie je een paar meisjes, waarvan sommige toch heel westers gekleed zijn. Het werd op een gegeven ogenblik 40 graden en dan de harde wind met stof en zand, die uit de Sahara komt. Wij blij dat we daar niet meer zijn, het moet daar niet te harden zijn voor ons Noordelingen. Tegen de avond de schaduw bij de camper opgezocht en later naar het dorp gelopen en met z'n zessen gaan eten bij Le Nomad, een leuk restaurantje waar we ook 5 jaar geleden waren. Er was een heerlijk menu en de uitbater deed erg zijn best om het ons naar de zin te maken. Na afloop op weg naar de camping hoorden we muziek komen uit een klein hotel El Suerta Loca, wij even kijken en we werden binnen gevraagd. Daar waren een paar gasten van het hotel met wat plaatselijke muzikanten aan het jammen. De meisjes die waarschijnlijk bij toeristen hoorden stonden heel mooi te bewegen en te dansen, heerlijk om te zien hoeveel plezier te ermee hadden. Heel erg leuk, wat gedronken en genoten van de muziek. Wat een leuk slot van de avond.

Vrijdag 1 april

Opnieuw zo'n hete dag, dus weer onze schuilhut opgezocht, het is ook te warm om te verkassen. Gelukkig hebben we nog veel te lezen en ondergaan de hitte in gepaste rust. Aan het eind van de middag werd het wat minder warm en kwam er een verfrissend windje, gauw alles open in de camper en op een gegeven ogenblik werd het zo fris dat we een vestje aan moesten. We besluiten dat we het wel zat zijn hier in Sidi Ifni, N/J en wij gaan richting Agadir en S/M willen nog wat meer zien van Marokko, zij hebben nog meer weken te gaan en zijn voor het eerst in Marokko. Zij gaan o.m. naar Tafraout, een leuke plek, en eventueel ook richting Fez. Wij houden dat deze keer voor gezien. Helaas, tegen de tijd dat we naar bed gingen kwam er weer de hete woestijnwind en werd het in mum van tijd weer vies warm. Het deed ons denken aan de nachten die we in Jordanië bij de Dode Zee hebben doorbracht. Om 1 uur s' nachts was het nog 30 graden, dus van slapen komt niet veel. Ook nog gebeld met Marley en gelukkig is de operatie aan haar pols meegevallen. Met Pa gaat het redelijk, ze zijn nu uit logeren in het zorgcentrum van Ravenstein omdat Marley niets kan doen met haar pols. Kan ze ook heerlijk uitrusten van de hectiek van de laatste tijd.

Zaterdag 2 april

Opgestaan met eindelijk lekker weer, zon en een fris windje, een verademing. Simon en Minke zijn vanochtend vertrokken richting Tiznit en gaan dan door naar Tafraout. Ze zijn inmiddels zo aan het Marokkaanse gewend dat ze het wel aandurven alleen verder te gaan. Misschien dat we ze nog ontmoeten als we verder langs de kust rijden. ‘t Was gezellig om zo met z’n zessen op te trekken. We zullen het nu met wat minder foto’s doen, want Minke maakte er veel en wij konden daar gebruik van maken om op de blog te plaatsen. Ik blijf m’n best doen, maar vergeet vaak op het juiste moment een foto te maken. Rob zag op internet dat het nog een dag mooi blijft en er daarna kans is op lagere temperaturen, bewolking en misschien wat regen. We besluiten om vandaag toch hier te blijven en dan morgen de zondagse Souk te bezoeken, die hier 5 jaar geleden erg leuk was. Daarna trekken we verder. De hele camper weer eens schoongemaakt, je houdt het niet voor mogelijk wat er de afgelopen dagen naar binnen is gewaaid. De toetsten van de laptop zijn er van verstopt en geblokkeerd geraakt. Nu zijn we blij met ons stofzuigertje en was het euvel snel verholpen. Op naar het strand, een heerlijke dag, niet te warm, een koel briesje, dus maar eens aan de kleur werken. Vanaf het strand zagen we het hotel dat hierboven ligt, het is gebouwd als een schip, vandaar de naam van de camping “El Barco”(het schip) die ernaast ligt. In de middag werd het wel erg druk op het strand, echt honderden jongens die zwemmen, voetballen, surfen enz. Dan maar terug naar de camper, ook hier is het nu lekker en rustiger. Twee vrouwen in badkleding op het strand heeft nog wel bekijks, we zien nauwelijks meisjes of vrouwen. Als ze er zijn lopen ze wel geheel gekleed over het strand. Uitgebreid met Miki geskypt, wat is dat toch makkelijk, zelfs met de video erbij kunnen we elkaar zien. Vanavond gaan we maar weer eens ons vuurpotje aansteken en een sate'tje grillen. We zijn bijna door de voorraad heen, maar als het goed is kunnen we morgen bij de Marjane (grote Europeesche supermarkt) het e.e.a. aanvullen. Net voor we aan de borrel wilde gaan kwam onze franse overbuurvrouw vertellen dat in het dorp de weekmarkt van start ging. Wij dachten dat het morgen pas was maar zij vertelde dat het zaterdag avond begint en op zondag de resten worden verkocht. We hebben ons gauw aangekleed en zijn naar de Souk gelopen. Een drukte van belang. Er is weer van allerlei te koop en met name de groente en fruitafdeling was goed aanwezig. Heerlijk fruit gekocht, aardbeien, meloenen en natuurlijk weer veel verse groente voor de komende dagen. Het wordt vervelend om te zeggen, maar alles is zo goedkoop dat je er hebberig van wordt. Ook hebben we voor Peter de bestelde Maroc jurk kunnen vinden, hopelijk bevalt hij. Terug op de camping de vuurpotjes aangestoken en nog lang buiten kunnen zitten. Nu toch maar even aan het werk om dit te publiceren.

WEEK 7

Zondag 3 april

Weg uit Sidi Ifni, het waren een paar heerlijke en soms onstuimige dagen. Het eerste stuk van de route naar Tiznit is wat saai, kale heuvels en nauwelijks bebouwing, later, na de afslag keuze Aglou of Tiznit wordt het richting Tiznit mooier. Heel veel Argana bomen waar nu al de gele vruchten verschijnen. Waarschijnlijk zijn ze nog niet rijp want we zien geen geit de boom ingaan. Weer de prachtige cactussen en veel bloemen. Ook hier weer veel mensen die in de heuvels picknicken.t' Schijnt het zondagse uitje te zijn. Tiznit is een mooie verzorgde stad met een makkelijk te rijden rondweg langs de oude stadsmuren. We laten het centrum, de souk en de medina voor wat het is. In 2006 waren we daar al en ook J/N wilden liever doorrijden. Vanaf Tiznit wordt de weg minder, het is drukker en er is weinig moois te zien. Wat een verschil met de routes in het zuiden. In Agadir, eerst naar de Marjane, die gewoon op zondag open is. Al snel gevonden en de voorraad flink aangevuld. Hier kun je echt alles kopen, Europeesche producten en ook alcoholische dranken. Kwam goed van pas want we waren en grotendeels doorheen. Daar bij een soort Mac Donalds een broodje gegeten en door naar de camping Terre d'Ocean, zo'n 30 km boven Agadir. Een nieuwe camping, gelegen op een prachtig punt met een geweldig uitzicht. Helaas waait het stevig en we hebben een redelijk beschutte plek gezocht. Even buiten gezeten maar al gauw werd het te fris. Besloten om morgen naar Atlantica Park te verhuizen, hier iets verderop. Het was erg onrustig in de nacht, harde windvlagen en ook ons kleine matje was weggevlogen, (op zoek naar Aladin).

Gereden 203 km, totaal 5577

Maandag 4 april

Snel de motor gestart en weg hier. De camping is verzorgd, mooi sanitair maar erg ongezellig en kaal. Na 6 km langs de kust zijn we bij Atlantica Park. Het is nog steeds een leuke plek, 500 m van het strand. Inmiddels is er behoorlijk uitgebreid, er is nu een dependance aan het strand (nu gesloten) en een tweede deel naast de oude camping waar ook een groot zwemparadijs en een bungalow park is verschenen. De camping is mooi beplant, veel bomen voor schaduw en overal bloeiende struiken. Er zijn nog steeds een aantal winkeltjes, een auto wasserette, restaurant etc. Op het weggetje naar het strand vindt je verschillende winkeltjes en ook aan het strand is alles als 6 jaar geleden. Een paar cafeetjes, de visafslag, er is volop leven. Helaas waait het ook hier behoorlijk, maar de verwachting is dat het gaat afnemen. Rob heeft de camper naar de wasserette gebracht en het ergste stof is nu verdwenen. Alleen de binnenkant heeft nog een stofdoek nodig. Eindelijk uitgebreid geskyped met Mascha, ze is altijd zo druk, maar nu zijn we weer op de hoogte.

Gereden 6 km, totaal 5583

Dinsdag 5 april

Mooi weer, af en toe wat lichte bewolking. Het is momenteel erg rustig op de camping, de meeste overwinteraars zijn vertrokken of staan op het punt te vertrekken. De voorzieningen zijn hier echt geweldig, dus als je ergens langer wilt verblijven is dit een goeie plek. Buiten het water paradijs is er ook nog een kleiner zwembad aan de andere kant van de camping waar het rustiger is, dus echt voor de ouwetjes.Wij zouden er onrustig van worden om zolang ergens te staan. Je waant je ook niet in Marokko als je op de camping bent, het zou ook zo maar Benidorm of Alicante kunnen zijn. Maar als je richting het strand loopt is het gelukkig direct anders. De Marokkaanse troep die her en der ligt, half afgebouwde huizen en aan het strand een klein gehuchtje met een cafeetje, restaurant, kleine winkeltjes en daarachter wat gebouwtjes die worden bewoont. De gebruikelijke wanorde. Op het strand staat de vis afslag met daar omheen de hutjes van de vissers. Er liggen leuke blauwe bootjes op het strand en als ze aan land komen is er volop leven. Vis wordt verhandeld en iedereen heeft wel iets te vertellen. We hebben er weer een sapje gedronken en de café eigenaar moet dan eerst sinaasappels kopen en dan wordt er vers geperst. We komen echt oranje terug!!!! Kleine kinderen spelen langs de rand van de weg en je staat doodsangsten uit als er een vrachtwagen langs dendert. De bewolking nam toe en er viel zowaar een spetje regen. Met de luifel uit hebben we de vuurpotjes weer aangestoken en weer wat gegrild, de bij de Marjane gekochte lamskoteletjes (helaas niet te vreten) en wat aardappelen in folie die ook niet gaar waren. Dus niet echt een lekker maaltje. Gelukkig wel yoghurt met aardbeien en frambozen. Volgende keer beter. Hadden vanavond een goede skype verbinding met Miki en we zijn weer op de hoogte.

Woensdag 6 april

Het wordt vervelend, maar het is mooi weer vandaag. We zijn naar het strand gegaan waar vanaf een uur of tien de blauwe vissers bootjes binnenkomen. Een mooi schouwspel. De bootjes worden met vereende krachten het strand op gesjouwd, de motor gaat eraf en daarna wordt met hulp van andere vissers de boot verder het strand opgebracht. Veel en zwaar werk. De gevangen vis wordt uitgestald en de eventuele kopers komen kijken wat er te halen is. Het verbaast ons dat ze voor zo'n kleine beetje vis al die moeite moeten doen. Er zwermen wat jongetjes omheen die graag de gekochte vissen schoon willen maken voor een paar dirham. We hebben een tijdje zitten kijken en hier en daar een of een paar grote gamba's kunnen kopen. Terug op de camping was dat goed voor een lekkere lunch, even bakken in de olijfolie, wat knoflook en peterselie, een vers stokbroodje en een lekker glaasje wit, smaakte prima. In de middag even genoten van het zwembad en de keiharde muziek. S' Avonds zijn we met zijn vieren gaan eten bij een restaurantje vlakbij de camping dat gerund wordt door twee stevige franse dames uit Lyon. Een lekker menu en leuke muziek, bekende franse nummers maar dan jazzy weergegeven. Heel leuk.De vrouwen vertelde dat het in Imi Ouddar slecht is gesteld met het onderwijs. Er is geen leerplicht in Marokko en hier is ca. 80 procent ongeschoold. De plaatselijke onderwijzer heeft een groot gebrek aan leermiddelen, heel anders dan in het schooltje van Merzouga dat werd gesponsord door een Spaanse organisatie. We zullen morgen het restant van de schriftjes en pennen doneren.

Donderdag 7 april

Prachtig weer, maken er gebruik van door de wasmachine nog een keer te vullen met ons beddengoed en handdoeken. Morgen trekken we verder en het is lekker als alles dan weer fris is. Het verslag van S/M gelezen, zo te zien hebben ze het naar de zin in Tafraoute. Het is alleen jammer dat ze veel regen hadden. Het is daar inderdaad ongelooflijk mooi, het dorp is leuk en er zijn veel leuke kleine winkels. Wij waren er 5 jaar geleden ook van onder de indruk. Het is vandaag echt strandweer, dus we gaan na de lunch op de fiets richting het strand. Het is er behoorlijk druk, veel jongelui die soms gezamenlijk muziek maken. We kunnen een ligbedje huren en dan is het wel een poosje uit te houden. Om af te koelen gaan we geregeld de zee in, ook hier weer wat vrouwen die gekleed en al in het water gaan. Maar ook meisjes met uitdagende bikini's.Natuurlijk ook weer de dromedarissen en hun oppassers die graag willen dat je als een nono boven op dat beest klimt en een ritje langs het strand maakt. Je kunt ook een paardenrit maken. Het was een leuke middag.En zowaar, net terug op de camping komen Simon en Minke eraan die een mooie rit hebben gemaakt vanuit Tafraoute naar Agadir. We hebben even wat bijgekletst met natuurlijk weer een drankje. Wij zijn nog even naar de dames in hun restaurant Quartier d'Ete gelopen. Zij zitten hier nu 3 jaar en hebben het erg naar hun zin. Rob had wat CD's aan ze gegeven om te luisteren, ze vonden het prachtig en we hebben de namen van de muzikanten voor ze opgeschreven. We moesten koffie drinken met een crêpe erbij, smaakte prima. De materialen voor het schooltje waren erg welkom, ze zullen het doorgeven. Zo zie je maar, wij staan met vele anderen op de meest luxe camping van Marokko en iets verderop hebben ze geen papier en potloden voor de kinderen op school.

Vrijdag 8 april

Afscheid genomen van Simon en Minke, die gaan op de vrije plek in Taghazoute staan, hopelijk gaat het goed. Wij hebben hierover al wat negatieve verhalen gehoord. We zijn langs de kustweg naar het noorden gereden. Eerst langs Tamri, dat is het bananen dorp van Marokko. Overal in de vallei, die erg vruchtbaar is, zie je bananenbomen staan. In het dorp is het een en al banaan, ze zijn vrij klein maar erg zoet. Het is een wat stoffig dorp met een chaotisch aanbod van spullen. Verderop bij een coöperatieve olieperserij van Archan noten zijn we gestopt voor een verfrissing, natuurlijk weer het bekende sapje. We kregen een rondleiding door de coöperatief, die door vrouwen wordt gerund. Er waren drie vrouwen bezig met het bereiden van de olie. De noten worden eerst verzameld, dan gekraakt en in een grote vijzel gestampt. Uit de brij die dan ontstaat persen ze de olie. Een zeer bewerkelijk proces. Ook wordt een deel van de noten geroosterd en daarna geperst, dat ruikt heerlijk. Het lijkt een beetje op pindakaas. De olie wordt verwerkt in verschillende producten, voor cosmetica, zeep en olie voor de salades en om te koken. Het zijn dure producten, maar als je ziet hoeveel werk het is begrijpen we dat wel. De vorige keer hebben we de olie gekocht, maar wij houden niet van de smaak en geven de voorkeur aan olijfolie, dus hebben niets gekocht. Wel een bijdrage in de pot gedaan als dank voor de rondleiding. Weer verder op onze route rijden we door een prachtig gebied, eerst met het uitzicht op zee daarna door valleien met Archanbomen, kleine dorpjes en velden vol bloemen. We zien zelfs een dromedaris met een ploeg het veld bewerken. Het is werkelijk of je dan in de middeleeuwen beland. Helaas, te laat en te ver weg om en goede foto te maken. Via Tamanar, een verrassend fris dorp, en Smimou, een echt levendig dorp, komen we in Essaouira aan. We kunnen hier ook vrij langs het strand staan, maar gezien de verhalen die de ronde doen, kiezen wij ervoor op de camping te gaan staan. We waren hier eerder met onzer franse vrienden Jacques en Jocelyne en waren toen al verliefd geworden op Essaouira. De camping is ook niet veranderd, hetzelfde parmantige baasje, slecht onderhouden sanitair ( wel opnieuw betegeld) maar heerlijk dichtbij de stad. Tot nu toe hebben we niets te klagen gehad over de campings, met als kers op de cake Atlantica Parc, maar ook deze camping heeft weer z'n charme. In de middag zijn we op de fiets naar de stad gereden, nog geen 10 minuten. Het is een stad vol leven, de grote vissershaven, de oude stadswallen waarbinnen de soek's zijn. We lopen eerst door het meest toeristische straatje, waar de gebruikelijke troep te koop is. Er zijn ook leuke galeries waar soms mooie kunstwerken te zien zijn. Er wonen en werken hier veel kunstenaars en muzikanten. Veel leuke pleintjes met terrasjes en restaurantjes, alles heel kleurig en vol leven. Via de oude joodse wijk komen we in het deel waar de soeks zijn. Wat een levendig straatbeeld. Overal verkopers van allerlei zaken, fruit, groente, eieren, vlees, zakken met granen, peulvruchten, rijst, kruiden, TV's, plastic gebruiksvoorwerpen, toiletartikelen, schoenen, sieraden, je kunt het zo gek niet bedenken of het is hier te koop. Het wordt afgewisseld met kleine eet tentjes, die buiten op straat spiesjes of vissen roosteren. Hier wagen wij ons maar niet aan. Midden in al die drukte was er een drietal karren vol met allerlei artikelen, wij denken dat dit een bruidsschat is die door de stad werd gedragen. Op de eerste kar lag een schaap en verder allerlei spullen, kleding, tassen enz. We mochten er niet fotograferen maar het is toch gelukt de eerste kar met het schaap op de foto te krijgen. Om de karren liepen er mensen mee die mooi waren aangekleed. Rob is er zelfs in geslaagd om hier de dongel op te waarderen. De man in zijn winkeltje met electronica is net zo lang aan het bellen geweest tot hij het voor elkaar had. Men had ons nl. in Marakkech bij de aankoop ook een nummer moeten geven waarmee we kunnen opwaarderen. Helaas hebben we dat niet gekregen, maar hij heeft alles in het werk gezet om toch weer te kunnen internetten. Niets dan lof voor al deze vriendelijkheid. We kunnen weer 30 dagen vooruit. Morgen gaan we weer. Joke en ik zijn van plan nu eens wat geld uit te geven!!!!! Leuke dingen gezien. We kwamen ook nog twee leuke Nederlandse meiden tegen die ons onderweg al hadden zien rijden. Er zijn momenteel weinig Nederlanders onderweg in Marokko. Zij hebben voor een week fly en drive genomen en al heel veel door het land gereden, inmiddels 1200 km gereden en dat in 5 dagen en over de Marokkaanse wegen!!! Ook zij genoten volop en waren erg enthousiast over het land en zijn bewoners. Niks geen “kut Marokkanen”hier.

Gereden 152 km, totaal 5535 km

Zaterdag, 9 april

Opstaan met de zon, het blijft iets heerlijks. Helaas is er wel weer een vrij stevige wind, we pakken weer de fiets en rijden aan het eind van de ochtend naar Essaouira. Het is druk, veel Marokkanen die hier rondlopen. Eerst naar de haven, altijd een boeiend schouwspel. De bekende blauwe bootjes lagen weer in de rij en het stikt er van de grote meeuwen. Een kijkje genomen op de scheepswerf waar de grotere vissersboten nog helemaal met de hand worden gemaakt. Een heidens karwei. Men is een jaar bezig met 10 man om zo'n schip te bouwen. Daarna nog even een stukje langs de stadsmuren gelopen, maar daar is het zo toeristisch dat we al gauw richting de vis tentjes zijn gegaan en daar een lekker maaltje vis hebben laten grillen. Het smaakte ons prima en het hoort echt bij deze plek. We misten alleen het flesje droge witte wijn. Na het eten weer de soeks in. Niet echt voor de bijl gegaan. Als je de spullen goed bekijkt is het allemaal ongeveer hetzelfde. Overal wordt je binnen gevraagd en komen er duistere pakjes met sieraden tevoorschijn. De zogenaamde echte antieke Berber sieraden. De kooplui zijn allemaal even vriendelijk en sommigen spreken een paar woorden Nederlands. Het wordt alleen vervelend op den duur om steeds weer “allemachtig prachtig” te horen. Opnieuw de Marokkaanse soek in waar we gisteren ook al waren. Dat vinden we toch leuker. Nu een ander gedeelte gedaan, ook weer leuk. Nog een drankje op het grote plein, het is bijna niet voor te stellen, zit je op het mooiste plekje van Essaouira volop met toeristen en dan betaal je voor 4 drankjes nog geen 4 euro. Op de fiets weer terug naar de camping, nu heerlijk met de wind in de rug. Kunnen, ondanks de harde en wat frisse wind toch lekker buiten borrelen en besluiten morgen verder te trekken, richting Safi.

WEEK 8

Zondag, 10 april

Vanuit Essaouira zijn we langs de kust omhoog gereden. Het eerste stuk gaat door een prachtig, maar stenig gebied waar erg veel kruiden groeien. We zien geregeld mensen die bosjes kruiden verzamelen. Ook staan er kinderen langs de kant van de weg die de bosjes aanbieden. De lavendel staat hier in volle bloei en we stoppen om een grote bos te plukken. Ook hier weer een groot contrast, aan de ene kant zien de prachtige ommuurde villa's en even verder staan een paar schamele hutten waar wat geiten omheen scharrelen. Gedeeltes van de weg gaan direct langs de kust met kliffen en prachtige stranden. We gaan kijken bij Souira Kedima, waar aan het strand een mooie camper plek is. Er is water, toiletten en het dorp is vlakbij. Een heerlijke plek om een paar dagen door te brengen. Het is een echt Marokkaans vakantiedorp met veel leuke villaatjes. Helaas het waait het erg hard en de weg ligt vol met zand. Het is ook te vroeg voor ons om te stoppen en we gaan in het dorp wat drinken en vervolgen onze tocht. We komen rond het middaguur in Safi aan en rijden naar de Village de Poisson Friture( dorp van de gefrituurde vissen), een hele leuke plek waar we 5 jaar geleden ook waren. Er zijn een aantal stalletjes met banken en tafels waar je de gefrituurde vis kunt eten. Het ligt aan de noordkant van Safi, vlakbij de camping. Helemaal onveranderd, heel druk met auto's maar we krijgen een goeie parkeerplek toegewezen door een behulpzame parkeerwachter. Je wordt onmiddellijk in je nek gesprongen door de runners van de diverse stalletjes, de een trekt nog harder aan je dan de ander. We besluiten er een te nemen waar het druk is met Marokkanen en geen spijt. We krijgen een heerlijke schaal vol gefrituurde vis, garnalen, poon, sliptongetjes, en nog wat andere soorten. Daarbij schaaltjes met gekruide tomatensaus, harissa, een linzensalade en brood. Helaas, de wijn ontbreekt, maar fris of water is er voldoende. Niet eerder hadden we in Marokko zijn voortreffelijk maaltje. En dat allemaal voor 120 DH voor 2 personen ( ongeveer 11 euro). De sfeer is erg geweldig, een feest om naar al de mensen te kijken. Jong, oud, arm en rijk, alles door elkaar geniet hier van de vis. We gaan door naar de camping, hier vlakbij. Er lopen veel pauwen rond die een hels kabaal maken. Wel leuk om te zien. Het waait nog steeds behoorlijk en we zoeken een redelijk beschut plekje. Een poosje uitbuiken in de zon en we zijn zo lui dat we tegen de avond besluiten om hier in het restaurant wat te eten. In onze boekjes wordt het restaurant hier geroemd om de keuken en men zou er ook wijn schenken. De uitbaatster van het restaurant liet weten dat er nog slechts 2 tajines kip en 2 couscous mouton waren. Wij dat maar besteld. Wat een desillusie. De wijn was er niet en we hebben en eigen fles opgehaald. De couscous met schaap was niet te vreten en de kip wel lekker maar zonder enig garnituur, alleen dus een kippenboutje in wat olie met olijven. Daarnaast was de uitbaatster echt een takken wijf!!!! Ze vroeg al direct om ballpoints, wij hadden er nog een paar en ook nog een zak met dameskleding. Nou, die wilde ze ook wel. Nauwelijks dankjewel en de hebzucht was alom aanwezig. Ze was begerig om de rest van de wijn te krijgen. Bij het afrekenen,350 DH voor het slechte eten, keek ze het geld bijna uit onze portemonaie en liet duidelijk blijken dat ze meer fooi verwachtte. Dan te weten dat de diverse groeps reizen van NKC, ACSI en vele buitenlandse organisaties hier een paar dagen doorbrengen om de pottenbakkers van Safi te bezoeken. Voor het eerst dat de Marokkaanse gastvrijheid zo ver te zoeken was.

Gereden 132 km, totaal 5667 km

Maandag 11 april

Weg uit Safi, voor ons was deze camping eens maar nooit weer. Weer de kustweg richting El Jadida. We rijden langs Cap Beddouza, waar ook een heel mooie camperplek is, naar Oualida. Daar wordt gestopt voor wat boodschappen en een drankje. Leuke levendige plaats die bekend staat om zijn oesters. Onderweg worden nu vaak grote schelpen te koop aangeboden. Als je van alles wat er onderweg te koop is iets neemt moet je echt een aanhanger meenemen. Onderweg zien we veel karretjes die ons doen denken aan de Amish in Amerika. Vaak met veel goederen en mensen erin. Het is wat luxer dan de ezels om de spullen te vervoeren. Voor El Jadida is een vreselijk industriegebied dat erg stinkt. Er komt overal rook uit de schoorstenen en we zien vieze lozingen in zee. Het is een situatie die in Nederland of Europa niet meer mogelijk zou zijn. Voorbij El Jadida nemen we de autoroute. We kennen de kustweg naar Casablanca en die was niet zo aantrekkelijk. Op de autoroute stoppen we voor een broodje en besluiten nu maar eens wat kilometers te maken en door te rijden naar Moulay Busselham, waar we ook op de heenweg zijn geweest. Via Casablanca waar een goeie rondweg is, naar Rabat. Ook daar is een rondweg, maar die gaat voor een groot deel door de buitenwijken van de stad waar je nog veel krotwoningen ziet. Wel allemaal met een schotel op het dak. Deze rondweg kost nogal wat tijd. Voorbij Rabat wordt de weg erg goed maar wel heel saai en via Kenitra waren we om een uur of 5 in Moullay. Een lange rit vandaag. Een plekje gezocht een drankje genomen en we besluiten maar weer ergens wat te eten. Vaak is het zo goedkoop dat we het de moeite niet vinden om zelf te koken. Dan moet je boodschappen doen, koken in de camper en afwassen!!! Wel grillen we geregeld en dat is heerlijk omdat we dan lang kunnen buiten zitten. Net buiten de camping is een restaurantje en het was goed, zeker vergeleken met gisteravond, hier was wel wijn. Om een uur of 8 terug bij de camper, koffie gezet en het verslag van gisteren en vandaag bijwerken.

Gereden 480 km, totaal 6147 km

Dinsdag 12 april

Vandaag is Emile jarig, van Harte!!!! Natuurlijk een mailtje gestuurd. Het is vandaag behoorlijk warm, de wind is afgenomen en we zoeken vnl. de schaduw van de vele bomen die er op de camping zijn. Rob heeft de buiten douche geïnstalleerd en daar maken we veel gebruik van. Het is een grote maar eenvoudige camping, soms laat het sanitair te wensen over maar nu was het in orde. Het vuil wordt opgehaald met een paard en wagen en ook hier weer bijzonder vriendelijke mensen. We zitten direct aan een grote lagune waar veel vissersboten liggen. Geregeld komen er mensen langs met verse vis en een had zelfs een prachtige grote kreeft. Maar ja, de grote pan ontbreekt ons. Voor vanavond hadden we ons voorgenomen weer eens zelf wat te grillen, er is nog vlees in voorraad en dat moet ook op. Ook worden er veel aardbeien aangeboden, nu erg lekker. Voor 10 DH, 90 cts, heb je een doos van l pond. Aan het eind van de middag zagen we een jongetje die wel erg hard nieuwe kleding nodig had, gelukkig was er nog het eea. van Daan en we hebben hem een mooi pakketje gegeven. Na 10 minuten kwam zijn broertje, 1 maat kleiner, en ook voor hem hadden nog het eea. liggen. Het is wel typerend voor de Marokkanen dat ze blijven vragen. Na 5 minuten kwamen ze weer langs om “bonbons”, snoep te vragen. Maar dat is allang op. Er rest alleen nog een voorraadje ballpoints. Nu zijn we grotendeels door de voorraad kleding heen. Weer eens flink de camper schoongemaakt. We vinden nog steeds overal roze zand. Ook de buiten mat moest eraan geloven. Echt rood modder water kwam eraf. Aan het eind van de middag arriveerde een grote groep Nederlanders met caravans en campers. Het was de reisorganisatie van NCRV, Ned. Chris. Reis Ver. De groep had 8 uur in de hitte staan wachten bij Tanger om ingeklaard te worden. Het lijkt de grensovergang van Turkije naar Syrië wel. Hadden wij nog geluk met maar enkele uren wachttijd. We hebben de vuurpotjes aangemaakt, die van ons laten we hier, er zit een grote barst in. Na afloop maakt Nick altijd gebruik van de resterende warmte om er het bekende keteltje voor het afwaswater op te zetten. Het was een heerlijke avond om buiten te zitten. Meestal koelt het rond 8 uur behoorlijk af, maar nu bleef het een heerlijke temperatuur.

Woensdag 13 april

Om een uur of 6 vertrok de groep weer naar de volgende bestemming. Vanochtend kwam een van de jongetjes langs met zijn kudde schapen en was in een totaal nieuwe outfit gestoken. Stond hem heel leuk. Een half uur later kwam nummer twee, die ook een methamorfose had ondergaan. Het was weer lekker weer, volop van de zon genoten. S' Avonds zijn we weer naar het leuke restaurant gegaan vlakbij de camping en weer lekker gegeten. Een heerlijke schotel met slib tongetjes. Zelf de wijn meegenomen. Is voor ons toch een gek gebruik om met je plastic tasje onder de tafel je wijntje te hebben. Het is hier heel normaal.

Donderdag 14 april

Al op tijd vanuit Moulay Busselham vertrokken, via de 406 naar Souk-el Arba du Rharb (wat een mondvol) naar de N1. Dit is weel een stuk om naar Larache maar we weten dat we dan onderweg veel leuke stands langs de weg tegen komen vol aardewerk. Ook worden hier de hoedjes gemaakt die kenmerkend zijn voor de Rif en Noord Marokko. Overal onderweg zie je dat de hoedjes worden gedragen door de mannen en vrouwen. Ze zien er heel kleurrijk en vrolijk uit. We hadden nog een beetje voorraad van kleding en men wilde erg graag ruilen, of tegen bijbetaling leveren. Nog wat leuke schalen gevonden, Rob vond echt dat we die nodig hadden!!!!!! Vooral de T-shirts die we bij ons hadden van de Strangetjes waren erg in trek. Straks lopen hier de Marokkaanse jongetjes in de leuke T-shirts van Daan. Ook hadden we nog wat van Esther voor wat kleinere kinderen. Het was duidelijk heel erg welkom. En verder via Larache naar Asilah. Weer naar de bekende camper plek. Het is heerlijk strandweer dus we gaan er nog van genieten. Er zijn weer volop dromedarissen en voetballende jongens. Maar nu ook veel mensen die heerlijk in de zon liggen. Laat in de middag naar het stadje gelopen en onze laatste aankopen gedaan. Het is en blijft een hele leuke plek, waar we rustig kunnen overnachten. Op de camper plek kwam een eigenaar van een naburig restaurant zijn keuken aanprijzen en we zijn weer voor de bijl gegaan. Zo'n laatste keer in Marokko en geen spijt. We hebben er heerlijk gegeten, uitgebreide salade van de chef, tagine en visschotel, heerlijk vers fruit toe en dat allemaal voor nog geen tientje per persoon. We zullen het missen.

Gereden 158 km, totaal 6305 km

Vrijdag 15 april

Opnieuw vroeg uit de veren, je bent hier meestal erg vroeg wakker, maar we gaan ook op tijd naar bed. Op weg naar Tanger voor de overtocht. Nog even een vers broodje gekocht en onderweg de tank volgegooid met brandstof. Nog maar profiteren, de diesel kost 0,73 € per liter. Snel bij de haven waar we nog volop gebruik kunnen maken van de dongel. Een mailtje naar Loes die jarig is vandaag. D site van Simon en Minke gelezen, zo te zien hebben ze het erg naar hun zin. Ook een mail gestuurd. Daarna de hele procedure weer doorlopen. Ticket office voor de instap kaarten. Politie voor de paspoorten, douane voor de auto, scannen voor de hash of verstekelingen en dan in de rij voor de boot. Het is vrij rustig aan de haven. We hopen rond 11 uur plaatselijke tijd te vertrekken en na een uur varen zijn we dan in Spanje, Algeciras waar het dan 2 uur is. De bedoeling is de voorraad aan te vullen bij de Lidl en dan naar Tarifa, de camper plek te gaan. Rob en ik hebben besloten niet naar Portugal te gaan, het is toch een eindje om en we willen ook wel graag naar huis. Kunnen dan op ons gemak terug rijden en zien misschien onderweg nog iets van de Semana Santa.

Gereden 152 km, totaal 6457 km

We hebben ruim 4000 km door Marokko getoerd. Het was opnieuw een bijzondere ervaring, we hebben prachtige routes gereden, heel veel aardige mensen ontmoet. Wij vonden dat het land er beter aan toe was dan 5 jaar geleden. Bijna geen krotwoningen meer bij de grote steden, overal wordt volop gebouwd. Er is wat minder vuil onderweg. Over het algemeen gaan de mensen goed gekleed en zien er verzorgd uit, met name de kinderen. We staan nog wel versteld van het grote aantallen mannen onderweg dat doelloos rondhangt. Ze zitten tegen een boom of liggen tegen de helling van een heuvel zomaar wat uit te rusten. De vrouwen zijn meestal wel aan het werk of ergens mee bezig. Op de meeste stranden komen veel jongens die daar erg druk zijn met vnl. voetballen. Verder zien we die ook veel op straat, altijd in groepjes. Waarschijnlijk is er geen werk voor ze en waar ze van leven is ons een raadsel. Wat nog wel vaak voorkomt is het geschooi, dat zit waarschijnlijk in de volksaard. Het is nooit genoeg. Ook gisteren weer met de parkeerwachters bij de camper plek. Ze hebben het een nog niet ontvangen of ze komen weer om iets vragen. Net als de verkopers die hier rondscharrelen, van koekjes tot tafeltjes, horloges en noem maar op, van alles wordt aangeboden en ze blijven aandringen. Op de campings heb je hier minder last van. Het was prachtig om te zien hoe de vrouwen zich kleden. Wel altijd een hoofddoek om en soms gesluierd, maar de gewaden hebben vaak prachtige kleuren. Zelden zijn ze te dik, en hebben een prachtige houding, doordat ze veel op het hoofd dragen. Je merkt steeds dat de vrouwen een goede band hebben met elkaar. Als ze iets ondernemen is het altijd gezamenlijk.

WIJ HEBBEN GENOTEN EN NIET IN DE LAATSTE PLAATS VAN ONS LEUKE REISGEZELSCHAP!!!!!!!!

Zaterdag 16 april

Alles gelukt gisteren. Snel door de douane in Algecirs, boodschappen bij de Lidl en een leuke plek aan het strand in Tarifa. We waren stom verbaasd dat de Nederlandse Pipo wagen er nog steeds stond. Deze Nederlanders staan al sinds begin december 2010 hier en wonen in de wagen. We hebben ze even gesproken en ze raken hier al aardig ingeburgerd. De man speelt djambé en heeft hier wat mensen ontmoet waar ze geregeld in het weekend in het dorp Tarifa muziek mee maken. Ze verplaatsen dan de wagen naar Tarifa en blijven daar het weekend. Nu zijn ze op zoek naar een plek waar ze de wagen voor een half jaar kunnen plaatsen. Zo ontmoet je onderweg steeds leuke en inventieve mensen. We zien nog een paar campers die er eind februari ook stonden.De verwachting is dat het dit weekend druk zal zijn op de Spaanse wegen i.v.m. Het begin van de Paasvakantie. Hier is het buiten verwachting erg rustig. Het is een bekend surf strand vanwege de altijd aanwezige wind en we hadden het idee dat het dan nu erg druk zou zijn. Wij blijven het bijzonder vinden dat je s'ochtends wakker wordt, uit het raam kijkt en dan het strand en de zee ziet.Wat een uitzicht!

WEEK 9

Zondag 17 april

Het waait nog harder dan gisteren en het is half bewolkt. We besluiten verder te gaan en J/N hebben hetzelfde idee. Rond 10 uur weggereden van het strand, onderweg een broodje gekocht dat gloeiend heet uit de oven komt. De kustweg naar Cadiz is erg mooi maar je merkt goed dat het erg hard waait. We lijken wel een schip op de golven. Al gauw komen we op de autoroute naar Sevilla, de E5. Het is rustig en voor we het weten zitten we boven Sevilla op de A66, een mooie autoroute. Gezamenlijk nog een stop voor de koffie en we proberen daar te internetten wat helaas niet lukt. We stoppen nog een keer voor de lunch en daar nemen we voorlopig afscheid van Nick en Joke. Zij gaan richting Portugal en wij gaan naar Cáceres. Het is eventjes een triest moment, we hebben een heerlijke tijd met elkaar gehad en spreken af elkaar in Nederland snel te zien. Rond 4 uur waren we op de camper plek in Cáceres, een goeie plek waar het nu erg druk is. Dit is het weekend van de Semana Santa en er zijn veel Spaanse campers. Het is een terrein bij de sportvelden van de universiteit en naast de camper plek is er voldoende gelegenheid om te staan. De stoelen kunnen naar buiten en we zitten hier prima. Nadat we iets te eten hebben gemaakt zijn we richting het centrum gelopen. Wat een verrassing, een prachtig historisch centrum en heel veel mensen op de been. We komen bij het Plaza Mayor, waar juist de processie voorbij is gekomen. Het is er gezellig druk. Alle terrassen vol en jong en oud staat met elkaar te kletsen. Een hele fijne sfeer hangt hier. We lopen wat rond en besluiten nog een dagje te blijven om de stad verder te verkennen. Op de terugweg nog een drankje genomen, het is dan over elven en nog steeds veel mensen met de kinderen op straat.

Gereden 474 km, totaal 6960 km

Maandag 18 april

We konden vanochtend de camper verplaatsen naar de officiële camper plek en hebben nu ook stroom. Uitgebreid gebadderd en wat schoongemaakt en daarna richting het centrum. Allereerst naar het toeristen bureau wat documentatie opgehaald. Er is in het historische deel een café waar Wifi is. Daar koffie gedronken en onze weblog geactualiseerd. Iedereen is dan weer op de hoogte. Een heerlijke wandeling gemaakt door het oude deel. Er was o.m. een expositie van Andy Warhol die we hebben bewonderd. Het was toch een gekke man die wel heel mooie kunst maakte. We hebben het museum van de Semana Santa bezocht en daar was tevens een oude citerne die in de Middeleeuwen de watervoorraad voor de stad bewaarde. Het is een schitterend oud centrum, overal zie je prachtige oude monumenten, kerken en paleizen, die Spanjaarden waren toch erg rijk in de 16e eeuw!!! De straatjes zijn heel smal en lopen allemaal omhoog (of naar beneden). Overal zijn kleine pleintjes, het was een hele klim maar zeer de moeite waard. Daarna natuurlijk een terrasje voor de broodnodige dorstlesser, die gaat hier vergezeld van een heerlijke tapas. Daarna nog een wandeling door een winkel straatje en een restaurant op de Plaza Mayor opgezocht. Hier zaten de meeste Spanjaarden en dat is meestal een goed teken. Nou, geen spijt. Een heerlijk menu, voorgerecht, hoofdgerecht, toetje en een fles wijn, dat allemaal voor 10€ per persoon. Het lijkt hier wel Marokko, buiten de wijn dan. We staan trouwens toch versteld van de prijzen hier, een drankje kost gemiddeld 1,50€ en koffie slechts 1€. Zo kun je zien dat je niet in het toeristische Spanje bent. In Barcelona of Madrid gelden andere prijzen. Dit is ook de stad van de ooievaars. Overal zie je de nesten en ze zwermen en zweven over de stad. Ook boven de camper plek zweven ze, het is een prachtig gezicht hoe ze door de lucht bewegen. Rond een uur of 8 weer richting het centrum gelopen, er zijn vanavond 2 processies. Beide komen ze langs het Plaza Mayor dus wij gaan die richting uit en kiezen een leuk hoog gelegen terras. Vanaf het terras kunnen we schouwspel op het plein goed bekijken. Langs de kanten zijn klapstoelen gezet en het is al een drukte van belang. De eerste processie komt vanaf het hoog gelegen historische deel vanuit de Santa Maria kerk. Wij kunnen dit prachtig zien omdat we vlak voor de stadspoort zitten. Ongelooflijk als je ziet hoeveel mensen zich langs de kanten van de straatjes opstellen. Rond 9 uur komt de eerste naar beneden, het is gedragen muziek en de optocht van de gemaskerde punt mutsen in toga's lopen voorop. Dan een muziek corps die de traditionele muziek speelt. Daarna de eerste dragers met een Christusbeeld op een draagbaar altaar, het is enorm groot en zwaar. Ze lopen op de maat van de staccato muziek. Heel indrukwekkend. Daarna een 2e Christusbeeld, weer een muziek corps en als laatste het grote Mariabeeld. Alle altaren zijn versierd met bloemen en kaarsen en staan gedurende de Semana Santa in de kerk opgesteld. Het duurt zeker een uur eer de hele stoet voorbij is. Vanwege het zware gewicht wordt er geregeld gepauzeerd. Vanaf het terras zien we dat de stoet over het plein gaat en er zijn echt duizenden mensen aanwezig. Als we terug via het plein lopen komt de volgende processie uit de kleine straatjes van de beneden stad richting het plein. Ook hier weer een en al drukte. We staan er nu wat dichter bij en kunnen ook de reacties van de mensen goed zien. Men slaat geregeld een kruis en doet een gebedje. Ook wordt er veel voor de dragers geklapt. We hebben dit nu een aantal keren op verschillende plekken in Spanje meegemaakt en het blijft indrukwekkend. Maar na één avond is het wel genoeg. Na afloop verspreid de mensenmenigte zich en lopen overal de terrassen vol. Men drinkt nog wat en eet wat tapas. Tot heel laat blijft het gezellig druk.

Dinsdag 19 april

Op tijd vertrokken uit Cáceres. We zijn nu via de rondweg de Ronda Norta gereden. Dat is heel wat makkelijker dan dwars door de stad. Direct de snelweg A66 via Salamanca, Valladolid, Palencia en bij Burgos de AP1 (tol) dat rijdt makkelijker dan de N1, die dwars door alle dorpen rijdt. We zijn gestopt in Miranda de Ebro, hier is een camper plek direct aan de Ebro. Er zijn mooiere plekken maar dit is prima voor een nacht, er is zelfs verzorging. Het was een lange rit maar via de A66 schiet het lekker op. Er was een grote Leclerc supermarkt bij de ingang van de stad en daar nog even wat Spaanse lekkernijen ingeslagen.

Gereden 547 km, totaal 7507 km

Woensdag 20 april

Vanuit Miranda de Ebro rijden we nu de A1 en niet de AP1 de tolweg. Een hele mooie weg die door de uitlopers van de Pyreneeën gaat. Later wordt het de N1. Een goede weg en de drukte van de vrachtauto's valt mee. Bij San Sebastian gaan we de tolweg op richting de Franse grens. Er zijn heel veel Spaanse campers op pad, de paasvakantie begint morgen. Langs Biarritz naar Cap Breton. Daar gaan we nog even langs de Lidl om brood te kopen en zij al snel op de camper plek van Cap Breton. Het is er al behoorlijk druk, maar we vinden een heerlijk plekje direct aan het duin. Tegelijk komt een Nederlandse camper, die ook in Miranda bij ons stond, aangereden. Ook zij komen nog genieten van het mooie weer hier. De stoelen naar buiten en voor de lunch een broodje gemaakt en weer genieten, het houdt niet op. Als het morgen nog zulk mooi weer is blijven we nog een dagje. Deze camper plek is een van onze favorieten, vooral als het zulk mooi weer is. We lopen naar het strand waar de body surfers actief zijn. Er komen steeds meer Spaanse campers aangereden en tegen een uur of negen is het terrein zo goed als vol. We zijn al heel wat keren hier geweest maar dit slaat alles. Er kunnen hier maar liefst 140 campers staan en voor bijna allemaal is een elektra aansluiting. Inmiddels is het een echt Spaans dorp geworden, overal kinderen en er wordt nog laat buiten gegeten. De tafels en de stoelen van verschillende campers bij elkaar en men heeft het naar de zin.

Gereden 227 km, totaal 7834 km

Donderdag 21 april

Met regen wakker geworden. We hebben via de Wereldomroep de weersverwachting voor vandaag en morgen gehoord. Hier wordt het minder en ook verder in Zuidwest Frankrijk verwacht men regen voor de komende dagen. Dus wij starten en gaan verder. We rijden de saaie weg door Les Landes, de N10. Het schiet wel lekker op maar al die dennenbomen gaan gauw vervelen. Via Bordeaux richting Angoulême, we hebben gelunched bij Roullet onder een prachtig bloeiende kastanjeboom. Op de heenreis hebben we hier overnacht, een heerlijk rustige plek. Het is nog een beetje te vroeg om te stoppen en we rijden door naar Vivonne, zijn daar om ca. 15.30 uur en kunnen nog heerlijk buiten zitten. Het is een leuk dorp waar een prima overnachtingsplek is. We lopen wat rond, bezichtigen de mooie kerk en terug bij de camper steken we de kleine gril aan. We zitten lekker aan het watertje en het smaakt ons prima. Mooie afsluiting van de dag.

Gereden 391 km, totaal 8609 km

Vrijdag 22 april, Goede Vrijdag

Vanaf Vivonne zijn we al snel bij Poitiers, nemen daar een stukje autoroute om de stad en houden dit aan tot voorbij Tours. Bespaart ons heel veel stoplichten en rotondes, die komen er nog genoeg vandaag. Vanaf Tours de N10 richting Chartres en Dreux. daar naar Mantes, Magny en Beauvais. Daar weer richting Amiens. Het is een mooie route, maar heel vermoeiend door al die dorpen met al die rotondes. Veel vakantiegangers op pad en daardoor behoorlijk druk. Onder Amiens bij Conty naar de camper plek. Er staan al heel veel vnl. Franse campers, maar we vinden nog een plekje. Er is een leuk restaurantje in het dorp en we besluiten om de laatste avond van deze reis te vieren met een etentje.

Gereden 484 km, totaal 8609 km

Zaterdag 23 april

Weer wakker worden met een stralende zon. Op tijd weg, wij rijden richting Amiens, er is een goeie rondweg, naar de D929. Langs Albert waar we langs de weg heel veel memorials zien van Britse en Australische gesneuvelden uit de 1e wereldoorlog. In dit gebied is veel strijd geleverd. Bij Bapaume een stukje tolweg richting Lille. Voorbij Arras is de A1 tolvrij en dat schiet lekker op. Bij Lille is het even druk en voor Gent hebben we wat file, maar verder ging het prima. Nog een laatste lunch onderweg en rond 14.30 uur waren we thuis. Zoals altijd heerlijk om weer thuis te zijn. Mascha had weer voor een bloemetje gezorgd en dat is leuk thuiskomen. Het is al lange tijd prachtig weer in Nederland en dat is in de tuin te zien. Flink wat werk aan de winkel!!!! Even een telefoontje naar Pa Blom en Marley. Het gaat gelukkig heel goed met ze. Pa klonk heel monter en was positief. We gaan gauw bij ze langs.

Het noodzakelijke uit de camper gehaald en verder nagenieten van deze heerlijke reis.

Gereden 428 km, totaal 9037 km

Herfst 2010 Tour de France/ Provence/Côte d’Azur

2010-10-20T17:51:00.001+02:00

29 september 2010

Vanochtend naar de kapper en nog wat boodschappen en rond 12 uur vertrokken. Goed weer om te rijden. Eerst naar Pont-a-Mousson gereden maar daar was de camperplek helaas vol. Deze ligt erg leuk aan de Moezel en is erg geliefd. Dan maar doorgereden naar Millery waar we al een aantal keren hebben gestaan, ook een leuke plek aan de rivier en erg rustig.

Gereden 499 km

30 september 2010

Rond een uur of 10 vertrokken, mooie route via Besançon/Lons naar Louhans. Steeds weer vinden we het een groot plezier om door Frankrijk te rijden, stille dorpjes, onrustige stadjes met héél véél rotondes en prachtige vergezichten over het land. In Louhans om 15.30 uur gestopt. Ook weer een mooie camperplek aan de rivier.

Gereden 349 km, totaal 848 km

1 oktober 2010

Vanaf Louhans richting Maçon gereden, daar onderweg bij een cöoperatief wijn gekocht. Later bij de Hyper U nog het een en ander aangevuld. Die franse supermarkten zijn echt geweldig, wat een heerlijke dingen kun je hier kopen. We hebben ons redelijk ingehouden!!! Langs Lyon en Vienne gereden, mooi langs de Rhône, richting Valence. Boven Valence bij het dorpje Gervans weer een rustige plek gevonden, een parkeerplaats bij het schoolplein, met alle voorzieningen. Een wandelingtje rond dit wijndorpje gemaakt. Niets gekocht want er is voldoende voorraad. Gebeld naar Jacques en Jocelyn in Montelimar en afgesproken dat we morgen langskomen. Ze waren heel enthousiast.

Gereden 250 km, totaal 1098 km

2 oktober 2010

Rond een uur of half twaalf waren we bij de Mathons, Jacques heeft ons uitgebreid rondgeleid in de nieuwe villa die hij aan het bouwen is. Ze wonen nu op een erg mooi terrein, hoog tegen een heuvel boven Montelimar met een schitterend uitzicht. Het is een groot huis met een grote en mooie tuin, die wel veel onderhoud vergt. Omdat ze wat rustig aan willen doen en ook veel met de nieuwe camper willen reizen is hij een aantal jaren geleden begonnen met het bouwen van een ander huis op zijn terrein. Dit ligt wat lager en is ook vlakker, makkelijker te onderhouden. We staan er versteld van dat hij dit helemaal zelf bouwt, in onze ogen is het weer een groot huis. De bovenste villa is waarschijnlijk verkocht en in december gaan ze alvast in het lage huis wonen. Hij maakt dan een vertrek, een keukentje en de doucheruimte klaar zodat ze kunnen wonen als ze in Montelimar zijn. Verder gaat hij op zijn gemak de rest afbouwen, zeker een 5 jarenplan!!!! En dan te weten dat hij ook tegen de 70 loopt!!!! We werden weer hartelijk ontvangen en zijn vlakbij gaan lunchen. We mochten niet vertrekken, want eigenlijk wel de bedoeling was, maar zijn dus gebleven. In de middag naar Montelimar gegaan en een beetje rondgelopen, een leuk stadje. Wat gedronken op een terras en daarna weer richting het huis. S’Avonds heerlijk gegeten en lekkere wijnen gedronken zodat we goed konden slapen. Hij heeft ruimte genoeg om wat campers te herbergen.

Gereden 81 km, totaal 1179 km

3 oktober 2010

Na een gezellig ontbijtje en nog een rondleiding door de grote tuin, met olijfboomgaard, zijn we weer vertrokken. Onder Montelimar richting Nyons. De weg gaat door een erg mooi gebied in de Drôme, vooral het plaatsje Grignan dat bovenop een heuvel ligt is een plaatje.We rijden door de lavendelvelden en wijngaarden en we vonden een leuke overnachtingsplek bij een wijnboer. Een hele goeie locatie, stroom, warme douche, eigen picknicktafel en veel ruimte. Leuker dan je op menige camping kunt staan met een geweldig uitzicht op de wijngaarden. Het was heerlijk weer en we hebben lang buiten kunnen zitten. In de middag ging het erg hard waaien maar we zaten redelijk beschut. We hadden Nederlandse buren die, je wilt het niet geloven, uit Maartensdijk kwamen. Dus weer eens een praatje gemaakt.

Gereden 60 km, totaal 1239 km

4 oktober 2010

Vanaf Nyons richting Vaison la Romaine gereden, er is daar dinsdags markt en die willen we bezoeken. Weer een schitterende route langs alleen maar wijnvelden. Het waaide nog steeds vrij hard, het schijnt de Tramontana te zijn. Al op tijd in Vaison aangekomen en ons geïnstalleerd op de uitstekende camperplek, die aan de rand van het oude centrum ligt. Een wandeling richting het centrum gemaakt, er zijn hier veel Romeinse opgravingen te bewonderen. Een terrasje gepakt en een brood gekocht. Het “echte “ franse leven. Helaas waaide het nog steeds erg en ging het op de terugweg naar de camper regenen. Later ging dat over in fikse stortbuien en we hebben de rest van de dag in de camper gezeten. Gelukkig hebben we veel boeken meegenomen en kunnen wel een regendagje hebben.

Gereden 23 km, totaal 1264 km

5 oktober 2010

Gelukkig wakker geworden met de zon en na het ontbijt richting de markt. Overal in het stadje vind je de marktkramen, kleding, souvenirs, Provençaals aardewerk en stoffen. Veel kramen met heerlijke etenswaren, olijven, tapenades en wijnen. Wij hebben de voorraad fruit en groenten aangevuld en kunnen weer even vooruit. Het is erg leuk om met dit mooie weer rond te lopen op de markt, veel Fransen uit de stad zelf, ook veel buitenlanders die hier waarschijnlijk een huis hebben. Alle terrassen vol met mensen. Een vrolijk sfeertje. We waren om een uur 12 terug bij de camper en omdat het niet zo’n leuke plek is om buiten te zitten zijn we vertrokken richting Fontaine de Vaucluse. Het wordt vervelend, maar weer zo’n leuke route via Carpentras. We waren vorig jaar ook al hier en het is een prima plek aan de rivier de Sorgue, die hier ontspringt. Vorig jaar zijn we maar een nacht hier geweest en hebben niet zoveel van Fontaine gezien. Dat willen we morgen doen. Nu was het heerlijk om buiten in het zonnetje te zitten. Het was weer een prachtige dag.

Gereden 62 km, Totaal 1326 km

6 oktober 2010

We blijven hier nog een dag, het weer is nog steeds goed en we willen nu de Fontaine wel eens zien. Richting het dorp gelopen, ligt vlakbij de camperplaats en daar richting de rivier. Er is een wandelpad naar de grot, waar de oorsprong is van de smaragdgroene bron. Er is een ondergronds stelsel van rivieren, zo’n 2000 km dat enkele keren per jaar 200.000 liter water per seconde kan voortbrengen. Nu was het rustig, er zijn een flink aantal zijrivieren met kleine watervallen. Allemaal erg mooi om te zien. We hebben ook een oude papiermolen bezocht, een van de weinige overgebleven papiermolens die vroeger veel papier hebben geproduceerd. Een paar keer per dag kun je de molen nog zien werken, heel vernuft dat men dat vroeger de kracht van het water zo gebruikte. Terug naar de camper gelopen en de middag lekker in de zon gezeten. Rond een uur of vijf, als de zon lager komt wordt het wat frisser. We hebben het ons makkelijk gemaakt en een pizza gehaald in het dorp. Smaakte prima!!!

7 oktober 2010

Na het ontbijt de tanks geleegd en weer fris water ingenomen. Via Cavaillon zijn we langs de Durance naar beneden gereden. Onderweg wat boodschappen gedaan. Weer een mooie en rustige route, een heel ander landschap dan we eerder in de Provence hadden. Geen wijn en geen lavendel. Bij Cadenet zijn we de Durance overgestoken en aan de andere kant verder gereden. Het wordt langzaam wat heuvelachtiger en bij Peyrolles richting Rians. Hier komen we weer op een ons bekende weg, die we vorig jaar ook hebben gereden. Richting St. Maximine beginnen ook de wijngaarden weer te verschijnen, nu is het allemaal Côte de Provence wat we zien. Na Brignoles en Le Luc bij le Muy naar beneden richting St. Maxime en St. Tropez. Mooie route door de heuvels. Het is bij St. Maxime veel rustiger dan vorig jaar in juni, toen zaten we constant in de file tot St. Tropez. Het ging erg vlot en om 14.15 waren we op de camperplek La Bonne Terrasse in Ramatuelle aan het strand Pamplonne. Het is een heerlijke camperplek, rustig, ruim, sanitair en dichtbij het strand. Je kunt goed fietsen door de wijngaarden die hier liggen en vlakbij is een supermarkt en zelfs een wasserette. We hebben een lekker plekje gevonden en ons voor een aantal dagen geïnstalleerd. En nu maar hopen dat het mooie weer nog even aanhoudt.

Gereden 259 km, totaal 1585 km

12 oktober 2010

We houden het wel even uit hier op de camperplek in Ramatuelle. De eerste dagen hadden we veel wind en hebben ons maar geïnstalleerd op een andere plek waar we er minder last van hadden. We staan nu op de voor iedereen favoriete plek, iets lager op het terrein. Je staat hier erg beschut en dan kun je ook merken. Als er een plekje vrij komt wordt er onmiddellijk weer beslag op gelegd. Wij hadden geluk en staan weer prima. De temperatuur overdag is zo’n 20 tot 25 graden en je kunt de hele dag buiten zijn.. Je kunt hier prachtig wandelen en er is een pad uitgezet langs de kust. Dat loopt ver door en wij hebben de tocht naar de vuurtoren van Cap Camarat gedaan. Hier en daar een flinke klim over de rotsen en dan ver beneden je de zee. Het was zeer de moeite waard, prachtige uitzichten en schitterend helder turkoois water beneden ons. Na een uur of twee klimmen en dalen kwamen we bij de vuurtoren waar ook weer een uitzicht punt is. We konden heel in de verte de campers zien staan. Terug zijn we over de gewone weg gelopen, overal toegangspoorten voor de prachtige villa’s die hier staan. Ook Villa Felderhof moet hier ergens zijn, maar je kunt de huizen niet van dichtbij zien dus we hebben Rik niet gezien. Het laatste stuk kun je door de wijngaarden lopen. Er is hier overal al geoogst, maar er hangen hier en daar nog wel wat trosjes. Ook kun je goed langs het strand lopen, in de zomer is het hier erg druk, heel veel strandtenten waarvan sommige erg beroemd zijn vanwege de grote feesten die de celebraties hier houden. Nu is bijna alles dicht. Vanwege de harde wind lag er helaas erg veel troep op het strand, veel hout en vooral heel veel plastic, jammer. Ook kun je volop fietsen, overal zijn paden door de wijngaarden en daar is het vlak. Je kunt natuurlijk ook naar het dorp Ramatuelle of St. Tropez op de fiets. Dat is ons te ver en te heuvelachtig, helaas is de busdienst naar St. Tropez niet meer actief. Elke ochtend komt de bakker op het camperterrein langs met heerlijk verse baguettes. Er staat een echt Europeesch gezelschap hier, natuurlijk de Fransen, veel Duitsers en ook behoorlijk wat Engelsen. Niet veel Nederlanders. Elke middag rond een uur of 4 wordt er uitgebreid internationaal jeu de boule gespeeld. De laatste dagen werd het erg druk, veel Duitsers waarvan de kinderen nu herfst vakantie hebben.

16 oktober 2010

Vandaag vertrokken van de mooie plek en afscheid genomen van de tijdelijke buren. Na het tanken en lossen gaan we richting richting Cavalaire. Onderweg in Cogolin bij de Lidl de voorraad aangevuld en ook getankt. Er waren berichten dat er geen diesel meer te koop zou zijn vanwege de staking (verhogen van de pensioenleeftijd van 60 naar 62 jaar, waar hebben die Fransen het over!!) maar we konden goed tanken. Al snel waren we in Cavalaire. Ooit ruim 25 jaar geleden waren we hier voor het eerst. Het is compleet veranderd. Een groot stuk van het prachtige strand is veranderd in een jachthaven met alle bijbehorende faciliteiten. Bars, restaurants, winkels in scheepsbehoeften, en ga maar door. Ook de camping La Baie waar een paar dagen zullen gaan staan is uitgebreid. Het was toen een kleine camping op het voormalig terrein van een boerderij, met veel fruitbomen. Het terrein is enorm vergroot, een groot deel van de beboste heuvel is erbij getrokken. Er zijn veel vakantiebungalows gekomen, een groot zwembad en verwarmde jacuzzi’s. Het is nog behoorlijk vol op dit moment en we moesten echt zoeken naar een plekje. S’Middags een wandeling gemaakt langs de oude vissershaven die gelukkig nog niet erg veranderd is. Ook in het oude centrum is veel hetzelfde, de leuke jeu de boule baan waar de plaatselijke bevolking zich vermaakt. Er zijn wel heel veel winkels bijgekomen en met name de bebouwing rond het centrum is uitgebreid, gelukkig geen torenflats maar mooie appartement gebouwen. Het blijft een leuk dorp en we zijn van plan om hiervandaan met de bus naar St. Tropez te gaan.(ca. 25 km)

Gereden 39 km, totaal 1624 km

17 oktober 2010

Als je hier wat rondstruint kom je steeds meer herkenbare plekjes tegen. Het is weer een prachtige dag, de zondag. We kunnen hier internetten en Rob heeft de e-mails opgehaald. We zullen het verslag bijwerken en publiceren zodat jullie ook weer op de hoogte zijn van ons wel en (geen) wee in Frankrijk. Voor de zondagse lunch hebben we onszelf getrakteerd op “Moules Frites” aan de haven, met het bijbehorende witte wijntje. Smaakte goed. Terug op de camping hebben we ons geïnstalleerd op een ligbed aan het zwembad en lekker van de zon genoten. Langzaam aan vertrekken de gasten hier op de camping, die half november gaat sluiten. In de namiddag langs het lange strand gefietst je kunt helemaal door naar La Croix Valmer, een mooi fietspad. Daarna nog even langs de boule banen. Er wordt hier fanatiek gespeeld en er worden lijsten bijgehouden van de uitslagen. Ook wordt er een ander spel, le Lyonnais, gespeeld. Dit gaat met grote ballen en over een grotere afstand. Het veld is hiervoor gekaderd en men neemt een aanloop om de bal te werpen. Het blijft een boeiend schouwspel. Rob heeft de weblog gepubliceerd en de e-mail berichten binnengehaald. Er waren weer reisverslagen van Peter en Mieke die een geweldige reis maken in Zuid Afrika. Leuk om te lezen.

19 oktober 2010

Vandaag zijn we met de bus naar St. Tropez gegaan. Een ritje van een half uur en je bent midden in St. Tropez, geen gedoe met file’s en zoeken naar een parkeerplaats. We genieten ook van de rit, je komt door La Croix Valmer en Gassin, veel moois te zien. In St. Tropez was vandaag markt en dan is het altijd behoorlijk druk, nu wat minder dan de vorige keer dat we er waren, waarschijnlijk ligt dit aan het feit dat het seizoen voorbij is. Het is een leuk gebeuren die markt, veel Provençaalse producten, de heersende mode, vintage tassen van Luis Vutton, alles is te koop. Er waren ook fleece vesten uit Noorwegen voor een spotprijsje, we hebben ze in Noorwegen gezien voor het zesvoudige!!! Dus maar een gekocht, slechts 20 euro. Bij de markt koffie gedronken, ja dan merk je wel dat je in St. Tropez bent, we hadden er een half vest voor kunnen kopen. Daarna door de oude stad gewandeld dit is nog een erg leuk stukje, smalle straatjes, kleine boetiekjes, pleintjes een genot om door te wandelen. Toen richting de haven, dat moet je toch gezien hebben als je hier bent. Het ene grote jacht na het andere en een paraderende massa mensen erlangs. Het is in schril contrast met de oude stad waar we vandaan kwamen, daar zie je het echte oude St. Tropez, maar die haven en alles wat er omheen is vinden we maar een protserige bedoening. We hebben gezien waar de rijken van de wereld in de zomer hun wijntje drinken en we willen niet ruilen. Een leuk restaurantje gevonden waar we hapje hebben gegeten. We waren van plan in de middag het museum de l’Annonciade te bezoeken, waar veel mooie kunst is ondergebracht, maar pech, wegens verbouwing gesloten. Dus langs de altijd aanwezige schilders op de kade, toch een beetje KUNST, teruggelopen naar de bus. Ook vandaag was het prachtig weer, de zon schijnt volop er is soms wel wat wind maar terug op de camping konden we toch nog van de zon genieten. Er zijn veel bomen op de camping en in de zomer is dat heerlijk voor de schaduw maar nu moeten we echt zoeken naar hoekjes met zon. Later nog een ommetje in het dorp en een lekker ijsje gekocht. Rob heeft de nieuwe e-mail berichten opgehaald en het is altijd leuk onderweg wat nieuwtjes uit Nederland te ontvangen.

21 oktober 2010

Gisteren was er weer markt, nu in Cavalaire, heel anders dan in St. Tropez, meer voor de gewone mensen en niet speciaal voor de toerist. Ook weer leuk. We hebben in de supermarkt wat wijn ingeslagen en vandaag zijn we vertrokken uit Cavalaire. Aangekomen in Cavaliére op 14 km!!! afstand. Er is hier een prima camperplek met alle voorzieningen, direct aan het mooie strand. We staan nu heel gunstig, de hele dag in de zon en rond deze tijd is dat heerlijk. Nog steeds veel campers onderweg maar er is nog plaats genoeg. Je merkt wel dat het seizoen bijna is afgelopen, de meeste strandtenten hier zijn dicht. Het is een heerlijk dorp, geen hoge flats, wat oude indrukwekkende villa’s die direct aan het strand staan en een enkel hotel. Hier is de toeristengolf niet overheen gewalst. In het dorp een leuk pleintje met platanen, waar natuurlijk weer petanque wordt gespeeld. Weer de gebruikelijke verkenningstocht gemaakt en we vinden dit een van de leukste plekjes die we tot nu toe hebben gezien aan de Côte d’Azur. Het werkt natuurlijk mee dat het nu zo rustig is, maar we kunnen ons nu voorstelen hoe het er 50 jaar geleden heeft uitgezien. Het strand is prachtig, maar er is geen haven.

Gereden 14 km, totaal 1638 km

22 oktober 2010

We konden gisteravond nog lang buiten zitten en werden vanochtend weer wakker met de zon. En…..niet te geloven op 22 oktober, buiten kunnen ontbijten. Tussen de middag hebben we de BBQ aangemaakt en heerlijk zitten roosteren. S’Avonds is het nu te fris, maar zo in de middag ben je hier lekker mee bezig. De dag verder doorgekomen met wandelingen langs het strand, een stukje fietsen en vooral lekker in het zonnetje zitten. Er zijn hier heel wat leuke locaties te huur waar nu ook nog mensen aanwezig zijn. Vooral veel Duitsers, vanwege de herfstvakantie. Er wordt nog gezwommen in de zee en het schijnt lekker te zijn. Wij hebben ons er nog niet aan gewaagd.

24 oktober 2010

Het is nog steeds heerlijk weer hier. Gisteren zijn we op de fiets naar Le Lavandou gegaan. Er zijn hier mooie fietspaden langs de kust aangelegd zodat je niet dicht langs de auto’s hoeft te fietsen. Af en toe gaat het wat omhoog maar zelfs voor ons is het goed te doen. Onderweg zie je de meest prachtige huizen en de uitzichten zijn geweldig. Le Lavandou staat bekend om de 12 stranden in mooie baaitjes, die elk hun eigen sfeertje hebben. Wij zijn vlak voor Le Lavandou naar het strandje St. Clair gereden, weer zo’n plaatje en vonden daar een leuk strandtentje. Daar weer eens een pannetje mosselen besteld, het is toch het leukst om met je voeten bijna in het zand deze zeevruchten te eten. Erbij een wit wijntje, een frietje en koffie toe, dat allemaal voor 30 euro. Hier zijn geen St. Tropez prijzen en het is nog veel leuker. Deze zondag is er op het terrein waarop we staan een Marche au Puces, de vlooienmarkt, die hier elke zondag wordt gehouden. We staan er nu middenin!!! Al om een uur of 8 kwamen de eerste auto’s aanrijden met hun waren en werd het een drukte van belang. Het is een gezellig gedoe en we kunnen de waren uitgebreid bekijken. Nog een kleinigheid gekocht, leuke oude servetten. Af en toe regent het een beetje, voor het eerst in lange tijd, jammer.

25 oktober 2010

Afgelopen nacht hevige regenbuien. Vanochtend uit Cavaliére vertrokken, het waait vrij hard maar het is droog geworden. Via Hyeres naar Toulon langs de kustweg. Het is er nu vrij rustig maar s’zomers zal het hier een heksenketel zijn, heuveltje op en heuveltje af met 1001 rotonde’s. In Toulon door de tunnel die grotendeels onder het centrum loopt. Goeie oplossing. Daarna Marseille, het is daar erg rommelig, we reden een soort rondweg, maar ook hier weer de ene rotonde na de andere. Overal lagen hopen vuil op straat, waarschijnlijk vanwege de stakingen. Wij vonden het een onaangename uitstraling hebben, niet alleen vanwege het vuil maar ook de gebouwen en flats. Alles erg onverzorgd. Het ging ook steeds harder waaien, buiten Marseille zijn behoorlijk heuvels en af en toe waren er hevige rukwinden uit het noorden. Dat is dan weer de Mistral die toeslaat. Richting Foz waar heel veel raffinaderijen zijn, werd het steeds erger en op een stuk weg, een dam voor Foz, waar aan 2 kanten water is, sloegen de golven over de weg en kregen we een douche. We waren van plan richting Port St. Louis te rijden aan de oostkant van de Camargue maar gezien de wind zijn we verder gegaan. Eerst naar St. Marie de la Mer, ook hier erg onaangenaam. Er is geen beschutting op de camperplaatsen en we vonden het beter door te rijden. Eerst bij Aigues Mortes gezocht naar de camperplaats maar we werden door “ons Mien”steeds de verkeerde kant uit gestuurd. Toen door naar Le Grau du Roi, er vlakbij. Daar een hele leuke plek direct aan het strand. Plekje uit de wind gezocht en ons geïnstalleerd. Later kwamen er ook Nederlanders die we al eerder in Ramatuelle hebben ontmoet. Ze kwamen even en glaasje drinken en we hebben wat bij gekletst.

Gereden 284 km, totaal 1922 km

26 oktober 2010

Gelukkig is het minder gaan waaien en de zon schijnt weer volop. Het is een leuke plek hier. Op 5 minuten afstand ligt de vissershaven waar altijd bedrijvigheid is. Ook is daar een supermarkt en…. De Lidl. Het werd steeds warmer en we hebben de stoelen weer buiten gezet. Je kunt vanaf het strand aan de linkerkant het oude dorp, de vuurtoren en Port Camargue zien liggen en aan de rechterkant kijk je op de bouwsels van La Grande- Motte. Het strand is mooi en breed ener staan wat appartementen. Laat in de middag zijn we langs het strand naar het oude dorp gelopen, de vissersboten kwamen binnen en worden vergezeld van heel veel meeuwen, die op een lekker hapje hopen. Het dorpje is nog in redelijk oude staat, de monding van de rivier is de ingang van de haven en aan beide kanten strekt het dorp zich uit. Je kunt naar de overkant via een draaibrug, die steeds opengaat om de boten de haven in te laten. Overal langs de waterkant terrassen en winkeltjes. Het was een drukte van belang, herfstvakantie voor de franse kinderen. Teruggelopen via de vissershaven en dan zie je al snel de camper weer staan. Samen met de Nederlanders nog een aperitiefje genomen, buiten in de zon en dat eind oktober om 6 uur-half 7!! We hebben hier Wifi, van de Tourist service, en kunnen nu dus de weblog publiceren en wat mailtjes versturen.

28 oktober 2010

Na nog een dagje in La Grau du Roi zijn we vanochtend vertrokken. Het is een heerlijke plek met goede voorzieningen en een leuke omgeving. We komen zeker terug. Eerst even langs de Lidl gereden, wat doen we dat toch vaak, en de voorraad weer aangevuld. Onderweg van La Grande Motte naar Palavas zagen we heel veel flamingo’s. Het is hier in het zuiden hun broedgebied. Prachtig om te zien. Van Palavas naar Sete gereden. Dit is de tweede haven in Zuid Frankrijk, na Marseille, en dat konden we merken. Het is er vol en druk. We hadden wat adressen van camperplekken rond Agde en zijn op zoek gegaan. Wat we wel leuk vonden, La Grau d´Agde was vol en verder was er niets bijzonders. Doorgereden naar Valras Plage waar buiten het seizoen een camperplek zou zijn. Helaas, er is niets. Overal staan balken op 2.00 m boven de ingangen naar de parkeerplaatsen aan het strand, die nu allemaal leeg zijn, net als het dorp. Dus maar door naar Serignan Plage waar ook veel parkings zijn, helaas ook hier geen mogelijkheid. Jammer van deze mooie dag dat we zo in het rond rijden, maar goed voor ons ´archief`. Dus maar verder richting Narbonne Plage, waar de voor ons bekende plek aan het strand ligt. Eerst nog even langs St. Pierre/s/Mer waar ook een mooie plek is. Hier zijn alleen veel bomen en aan schaduw hebben we nu geen behoefte, omdat de zon zo laag staat proberen we de laatste zonnestralen van de dag te pakken. We waren rond 3 uur in Narbonne en hebben ons weer geïnstalleerd en van de zon genoten.

Gereden 178 km, totaal 2100 km

30 oktober 2010

Een dag in Narbonne gebleven, we hadden de hoop op nog zo´n mooie dag, maar helaas, veel wind en bewolking. Een wandeling gemaakt richting het dorp, vers brood gekocht en langs het strand terug. Het waaide zo hard dat we geen zin hadden in de zandstorm te lopen en verder weer over de weg zijn teruggelopen. Later klaarde het wat op en werden er op het strand veel vliegers opgelaten. Ook ging men strandsurfen, wat altijd leuk is om te zien. Vandaag verder, via Narbonne waar we een adres voor LPG hadden gevonden. Het station is nu gesloten en dus verder richting Beziers. Daar is op de autoroute een Total station dat wel LPG had. De gasfles zit weer vol en wij kunnen de kachel weer stoken als het nodig is. Al snel richting Pezenas, de A 75 op. We zijn voor het viaduct van Millau richting Roquefort afgeslagen. Hebben daar op de camperplek bij de Tourist info de camper geparkeerd. Daar wat gegeten en later richting de kelders van de Roquefort. Bij La Société hebben we de rondleiding gedaan. Leuk om te zien hoe dit allemaal is ontstaan en hoe de roquefort gemaakt wordt. Een heel proces. Natuurlijk ook het eea gekocht voor thuis in Nederland. Terug in de camper van het prachtige uitzicht genoten, een glaasje wijn gedronken en later pannenkoeken gebakken. Ook hier weer een prima overnachtingsplek.

31 oktober 2010

Alle klokken verzet vanochtend en de motor weer gestart. Al snel waren we weer op de A 75 en daar schiet je lekker op. Het was genieten onderweg, de zon scheen af en toe en zette de bomen in vuur en vlam. Overal de meest prachtige herfstkleuren. Bij Clermond Ferrand richting Digoin gereden. Dit was weer eens een nieuwe route voor ons. We hebben zo vaak van Clermond Ferrand naar het noorden gereden dat we die weg via Moulins-Nevers-Auxerre wel kunnen dromen. Dus nu bewust voor een andere weg gekozen. Het was nog steeds redelijk weer. Afwisselend zon en wolken, maar helaas vlakbij Digoin ging het dan toch regenen. Dit is ook weer een leuke plek aan de Loire, gratis, met elektra en er is Wifi. We staan naast de Tourist info, met mooi uitzicht over de Loire.

Gereden 394 km, totaal 2676 km

1 november 2010

Gisteravond hebben we onszelf getrakteerd op een lekker etentje in Digoin. Men had ons verteld dat je hier in de regio goed kunt eten, nou dat klopte. We hadden een heerlijk menu’tje, 4 gangen en alles even lekker. Een goeie fles Bourgogne erbij en onze avond kon niet meer stuk. Het leuke is dan dat het ook nog zeer betaalbaar is. Het is een leuk klein stadje, helaas regende het en dan gaan we niet rondwandelen, maar de ligging en de camperservice zijn prima. Vanaf Digoin gaan we nu recht omhoog rijden door een gebied dat we niet vaak doorkruisen. Eerst naar Autun, dan Arnay-le-Duc en Saulieu. Verder naar Chatillon sur Seine, wat een leuke plaats is maar geen overnachtingsmogelijkheid. Door naar Chaumont, wel een camperplek maar erg ongezellige ligging en totaal verlaten. Uiteindelijk een stukje noordelijker bij Joinville aan de Marne een goeie plek gevonden. De elektra was wel afgesloten, maar de rest was intact en er stonden nog een paar campers. Onderweg vandaag hebben we weer genoten, de heenweg was vnl door wijngebieden en nu rijden we door het agrarische Frankrijk. Heel veel Charolais koeien, volop graan en mais. Overal prachtige herfstkleuren en als de zon daarop schijnt is het helemaal prachtig. We rijden door kleine lieve dorpjes en gelukkig niet zo heel veel rotondes!! Vandaag is het St. Toussaint in Frankrijk, Allerheiligen en veel fransen brengen dan bloemen naar het kerkhof. Dit zijn vnl bolchrysanten en bij alle kerkhoven is het een drukte van belang. Vanwege de feestdag (nou ja, feestdag) is er erg weinig verkeer op de wegen en we rijden soms door totaal verlaten gebieden. Heel rustig, maar wel saai.

Gereden 321 km, totaal 297 km

2 november 2010

Na het ontbijt nog wat boodschappen en weer verder. Via St. Dizier naar Bar-le-Duc. Dit is een mooie stad. Daarna richting Verdun over de Voie Sacrée (de heilige weg) naar Verdun. Dit is een bekend traject uit de 1^e wereldoorlog en in 1916 is hier hevig gevochten. We zien overal gedenkstenen en langs de hele weg zijn stenen paaltjes met de aanduiding Voie Sacrée. Ook zien we veel begraafplaatsen uit de 2^e wereldoorlog, vnl Amerikaanse. Dit is een zeer bevochten gebied. Vanaf Verdun weer omhoog en bij Dun-s-Meuse een lunchstop. Ook hier is een goeie camperplek aan de Maas, maar nu is er niets van service, dus door naar Stenay, er vlakbij. Daar aan de jachthaven een mooie grote camperplek met zowaar weer stroom en Wifi bij de Tourist Info. Het is pas 2 uur maar verderop is er niet veel gelegenheid om te overnachten en we vinden het hier wel leuk, zo aan de Maas met het gedoe van de boten bij de sluisjes. Het stadje ingelopen, leuke sfeer. Erg hartelijke ontvangst bij de Tourist Info. We kregen daar gratis kaartje voor het biermuseum dat hier is, dus naar het museum. Alles is dichtbij. Leuk museum over het ontstaan en de ontwikkeling van bier. Daarna in de taverne een biertje geproefd. De camperplek is echt geweldig, ligt aan de haven voor plezierbootjes, er is voldoende sanitair, zelfs een gratis warme douche, wasmachine en droger, de mogelijkheid tot legen van de WC, schoon drinkwater, dus wat wil je nog meer. Dat allemaal voor € 7 per nacht. In het stadje leuke restaurantjes, nu is alles een beetje triest, maar er zijn voldoende mogelijkheden.

Gereden 171 km, totaal 3168 km

3 november 2010

Om half tien vertrokken uit Stenay. Je bent dan snel in Sedan en in België, Bouillon. Daarna de E 411 richting Namen, Brussel, Antwerpen. Het is een prima route om snel in Nederland te komen. We hebben gemerkt dat dit sneller, leuker en mooier is om te rijden dan de route via Luxembourg, Metz en Nancy. Dus we houden hem erin!!! Rond half 3 waren we weer thuis in Hollandsche Rading.

Het was heerlijk een week of 5 door Frankrijk te rijden. We hebben weer veel nieuwe en oude plekken ontdekt en hebben genoten van het nog heerlijke weer aan de zuidkust. Er zijn erg veel goede camperplekken. De campings zijn grotendeels gesloten, maar er zijn veel mogelijkheden voor de camperaar om te overnachten.

Nu weer een grote schoonmaak- en servicebeurt voor de camper en we gaan eens bedenken waar we volgend jaar heen zullen gaan.

Gereden 388 km, totaal 3556 km

Herfst 2010 Düsseldorf/Moezel

2010-09-21T10:28:00.000+02:00

Donderdag 5 september 2010

Vandaag konden we weer vertrekken. Gisteren is de voorruit van de camper vervangen, er zat een scheur in. Rond een uur of 4 waren we in Düsseldorf, waar we al snel een plekje op de camperparkeerplaats vonden. Helaas, de koelkast werkte niet op gas en we zijn verhuisd naar een plek met elektra, en wonder boven wonder, toen we daar stonden werkte het gas ook weer normaal!!! Het was redelijk goed weer en we konden nog een poosje buiten zitten. S’Avonds zijn we naar het grote camperplein gegaan waar allerlei standjes met Duitse etenswaren staan en natuurlijk de diverse bars met het bekende Schlosser Alt, HET bier van Düsseldorf. Er staat een grote tent waarin grote lange tafels zijn waar iedereen zijn hapje en drankje kan nuttigen. Op een podium is live muziek. Dit keer de Beierse avond, het werd dus Bier, Wein und Gesang. De Duitsers zijn er dol op en er werd volop gedanst, voornamelijk de bekende polka’s en walsen.

De volgende morgen eerst een rustig ontbijtje en daarna met de beursbus naar de tentoonstellings hallen. Wat een gigantisch complex is dit. Iedere keer zijn we er weer van onder de indruk. Het vervoer wordt prima geregeld, je kunt vanaf de parkeerplaats overdag naar de beurs en s’avonds naar Düsseldorf stad. We zijn een deel van de hallen doorgelopen, dit keer alleen naar die stands waarin we geïnteresseerd zijn, dat zijn er toch al genoeg. Wat kleine artikelen gekocht en uitgebreid bij de nieuwe Hymer modellen gekeken. Ongelooflijk dat men toch steeds weer nieuwe items weet te verzinnen. Er stond zelfs een camper van meer dan een miljoen, compleet met garage en auto!!!! Het werd steeds mooier weer en om een uur of drie zijn we weer keuring naar de camper gebracht en konden lekker buiten zitten. Om 7 uur weer naar het busje, dit keer naar Düsseldorf Alltstadt. Erg leuk om het centrum nu eens te zien, volop terrassen, bier- en wijncafe’s, restaurants in allerlei variaties. Heel veel mensen op straat, het was er heel gezellig. Jong en oud door elkaar. Wij hebben een hapje genomen in een tapas bar, een lekker wijntje erbij. Nog wat rondgelopen en daarna weer de bus terug.

Zaterdagochtend al vroeg richting Koblenz naar de Moezel gereden, het was redelijk rustig op weg en we waren rond het middaguur in Ernst op een camperplek. We hebben deze plek gekozen omdat het dicht bij Cochem ligt waar we vanmiddag een kijkje gaan nemen. Op de fiets gestapt en binnen een half uurtje ben je in Cochem, het is net Valkenburg. Bussen met bejaarden, boten die via de Moezel aanleggen met dagjesmensen en veel mensen op de fiets die waarschijnlijk op naburige campings staan. Het is een gezellig stadje en het weer werkte ook mee. We hebben er in een leuke wijnbar ons eerste Moezelwijntje gedronken en het smaakte best. Het was erg leuk om zittend op het terras naar de voorbijgangers te kijken. Van hippe jongelui tot zeer belegen bejaarden, alles kwam voorbij. Via de andere kant van de Moezel teruggefietst, dat gaat hier trouwens prima, overal goede fietspaden. Terug bij de camper het zonnetje opgezocht en s’avonds in het bijbehorende restaurant wat gegeten. Bij de camperplek is een goede slagerij/restaurant en een bakkerij. We zijn dus van alles voorzien. Alleen de plek zelf vinden we niet zo geweldig en vertrekken morgen.

Zondagmorgen eerst lekkere broodjes bij het bakkertje, een vers gekookt eitje en de laatste keer Klöters op zondagmorgen. Dan verder, al gauw een mooie plek aan de Moezel gevonden in het plaatsje Sankt Aldegund. Ook dit is weer een klein wijndorp en ligt vlakbij Bremm, waar vandaag een wijnfeest is. S’Middags dus weer op de fiets, nu naar Bremm, een leuk historisch plaatsje aan de Calmont berg. Er was ook weer live muziek, een soort drumband die muziek maakt door middel van het slaan met hardhouten stokken op hard houten planken, heel bijzonder om te zien. Hier was het ook weer gezellig druk, volop terrasjes, wijnbars en diverse kraampjes met snuisterijen. Weer aan de wijn, dit keer echt heel lekker, en daarna het dorp doorgewandeld. Op de fiets terug en natuurlijk weer buiten genieten van de zon. Aan de overkant van de camperplek zitten diverse wijnkelders en we hebben er een paar flesjes gekocht en uitgeprobeerd. Later zelf wat gekookt.

Maandag 6 september 2010

Nog steeds mooi weer. De camper een beetje gekuist en toen weer op de fiets nu richting Alf, iets verderop de brug over de Moezel naar Bullay. Het zijn allemaal mooie plaatsjes met elk hun eigen wijnkelders en wijnboeren. Je fietst vaak door de wijnvelden. Bij Bullay aan de andere kant van de Moezel weer terug gefietst. Nog even in Neef gekeken bij de camperplek die hier is. Dit is echt een hele mooie plek, ook weer met elektra, dicht bij het dorpje Neef. Misschien iets rustiger dan de plek waar we nu staan, alleen loopt dar de spoorlijn vlak langs, dus je hebt wel het lawaai van de trein die af en toe voorbij komt. Op tijd weer terug bij de camper en ondanks de vrij harde wind konden we nog lekker buiten zitten. Vandaag is Ronald jarig, een SMS-je gestuurd.

Dinsdag 7 september 2010

Regen, het valt met bakken uit de lucht, we blijven maar een dag hier staan. Er is elektra en we kunnen internetten. Veel leesvoer meegenomen, dus we vervelen ons niet. Later in de middag werd het weer wat droger en zijn we een kijkje gaan nemen in de wijnkelder tegenover de camperplek. Hier is echt van alles te koop, likeurtjes, noten olie, diverse soorten azijn en natuurlijk ook de wijnen. Het is een leuke zaak. Vandaag wat last van pijn in mijn onderbuik/lies.

Woensdag 8 september 2010

Vanochtend hier weggereden richting Zell, eerst even bij een camperplek langs om te lozen en fris water in te slaan. Vlakbij is een groot winkelcentrum, het enige aan de Moezel, en hebben weer het eea ingeslagen. Kunnen we weer wat dagen vooruit. Aan de overzijde van Zell is een goede camperplek, direct weer aan de Moezel. Voor de service moet je naar de camping die hier vlakbij ligt, maar wij kunnen er weer enkele dagen tegen. Het is droog en af en toe een zonnetje. We gaan via de voetgangersloopbrug naar Zell, bekend van de wijn Zeller Schwartze Katze. Je ziet dat dan ook overal. Het is een leuk en gezellig dorp met weer vele wijnhuizen, terrasjes en restaurants. Alles staat in het teken van de zwarte kat. Bij en goede slager wat lekker vleeswaren gekocht en terug bij de camper heerlijk gelunched. Helaas nog steeds last van mijn buik en het uitstralen naar knie en heup. Wat pijnstillers geslikt, misschien morgen beter. We willen morgen richting Ediger/Eller rijden. Daar zijn dit weekend wijnfeesten, die erg leuk moeten zijn. Het begint vrijdag, maar om een goeie camperplek te hebben moet je er op tijd zijn. Het weer wordt steeds beter en we kunnen daar in de omgeving ook goed fietsen. O.m. moet het dorp Beilstein de moeite van het bezoeken waard zijn, een historisch plaatsje. We zijn er al langsgereden en het zag er leuk uit.

Donderdag 9 september 2010

Weer slecht geslapen en we hebben besloten naar huis te rijden. Het is leuk aan de Moezel, maar we willen graag weten wat er aan mijn buik/lies mankeert. Om ongeveer 10 uur vertrokken en rond half 4 waren we in Hollandsche Rading. Direct naar de huisarts gereden. Hij kon niet direct iets vinden maar raadde aan om bloed te laten prikken en een echo te laten maken. Dus we zitten nu wel een poosje vast. We zijn in elk geval blij dat we nu wat uitgebreider langs de Moezel zijn geweest, het is ondanks de geringe afstand niet een gebied dat we vaak bezoeken. Het was zeker de moeite waard en we gaan vast nog eens terug om die dorpjes te bezoeken waar we niet aan toe gekomen zijn.

Gereden 854 km (van 2 t/m 9 september)

Route Scandinavie reis zomer 2010

2010-05-28T14:51:00.000+02:00

Klik hier voor week 1

Zomer 2010 Scandinavie (week 1)

2010-05-27T17:30:00.004+02:00

13 mei 2010 (Hemelvaartsdag)

Vandaag koud en nat, op dit moment is het 7 graden buiten!!! We zijn blij dat we dit jaar niet op een camping staan. Heel veel jaren hebben we rond Hemelvaart op een Nederlandse camping gestaan met de “Blommetjes”. Het waren veel gezellige jaren met elkaar. Vorig jaar hebben we besloten dat we hier mee gaan stoppen. Inmiddels zijn er wat pensionados die rond deze tijd een andere bestemming zoeken dan het kikkerlandje en de jeugd wil ook niet altijd meer mee. We proberen wel rond deze tijd een gezellig familiegebeuren te organiseren. Morgen gaan we naar Berry naar Merselo in het Limburgse land en we zullen daar zaterdag met z’n allen een fietstocht, excursie en barbecue hebben.

De camper wordt klaargemaakt voor vertrek, alles is weer schoon en de voorraadkasten gevuld. De overtocht van Duitsland naar Zweden is geboekt voor 31 mei. Vorige week zijn Simon en Minke Sas hier geweest en we hebben de route doorgenomen, we zullen elkaar geregeld onderweg ontmoeten. De bedoeling is dat we vanaf Zuid Zweden langs de oostkust naar het noorden rijden. Daar steken we door naar Noorwegen en willen de Lofoten en Vesterålen aandoen en dan grotendeels langs de westkust van Noorwegen naar het zuiden rijden. We zullen jullie op de hoogte houden. Ons verslag zal voornamelijk bestaan uit de indrukken die wij opdoen in de landen die we doorkruisen en van de mensen die we ontmoeten. Echt veel toeristische informatie zul je niet bij ons aantreffen, die kun je voldoende vinden in de bestaande reisgidsen.

23 mei 2^e Pinsterdag

Inmiddels is het al dagen mooi weer, heerlijke Pinksterdagen. Het weekend in Merselo was een succes, Berry had alles goed georganiseerd. Gelukkig was het voor het eerst wat beter weer, nog wat fris, maar droog met de zon erbij. Leuke fietstocht door de Peel en bezoek bij het ouderlijk huis van Toon Kortooms, waar nu een klein museum is ondergebracht. Daarna in Merselo na de uitgebreide borrel een lekkere BBQ. De volgende dag vertrok iedereen weer en het is altijd leuk elkaar weer eens te zien en te spreken.

De laatste dagen druk geweest de tuin op orde te brengen, alle buxus is weer geknipt en alles staat er weer strak bij. Met onze dierbaren hier gegeten ter ere van onze verjaardagen. We zijn weer verwend! Ook voor de camper de laatste voorbereidingen getroffen. Vooral veel voorraad deze keer, Scandinavië schijnt duur te zijn en een wijntje op zijn tijd vinden we toch wel lekker. Vrijdagochtend vertrekken we.

28 mei 2010

Vandaag mijn verjaardag en het vertrek naar Scandinavië. Eerst naar De Jong in Hattem waar we de nieuwe buitenspiegel ophalen. Hij werd snel gemonteerd en toen door naar BAM in Rijssen waar een kleinigheid aan de schotel werd bijgesteld. Vandaar naar Duitsland gereden en via de Autobahn tot Osnabrück. Verder via de Bundeswegen, een mooie route over het platteland. Gestopt in Nienburg aan de Weser, een leuke camperplek. S’Avonds eerst een wandeling door de oude stad waar de voorbereidingen waren voor het aspergefeest dat daar morgen plaatsvindt. Grote podia en veel tentjes voor de wijnen en de asperges. Dit is een streek waar veel van het witte goud wordt geteeld. Daarna naar een restaurantje voor het verjaardagsmaal.

Gereden 375 km

29 mei 2010

Rustige nacht en na het ontbijt verder. Via Celle naar Lüneburg, onderweg een gigantisch aanbod van asperges. Nooit geweten dat hier in Noord Duitsland zoveel asperges verbouwd worden. Werkelijk overal staan kraampjes met asperges of aardbeien. De streek waar we door rijden is mooi, licht heuvelachtig, veel bos en mooie boerenhuizen. Erg welvarend zo te zien, alle huizen hebben prachtige bloementuinen. Boven Lüneburg aan de Elbe twee camperplekken bekeken, vonde n we niks, dus door naar Pelzerhaken boven Neustadt, niet ver van Travemünden, waar we maandag de ferry nemen naar Zweden. In Pelzerhaken is een erg mooie camperplek, direct aan het strand bij de Oostzee. Het is goed weer en we kunnen lekker buiten zitten. Een kijkje genomen bij het strand, mooi breed en met wit zand. Een geliefde plek voor surfers. Hopelijk is het morgen ook nog goed weer dan kunnen we een strandwandeling maken.

Gereden 325 km, totaal 700 km

31 mei 2010

Nou dat viel tegen, we werden met regen wakker en het is de hele dag blijven regenen. In de middag werd het even wat minder en zijn we toch maar een wandeling gaan maken langs het strand. De voorzieningen daarvoor zijn hier prima, er loopt een mooi wandelpad langs het strand, er zijn wat lage duinen en soms is het een houten loopbrug over het strand. Er is nog niet veel toerisme, wat vakantiehuizen, en een paar terrasjes en restaurants op zo’n 1,5 km afstand van de camperplek. Veel voorzieningen voor surfers, dus dat zal hier wel goed kunnen. De dag doorgebracht met lezen en alvast wat informatie over Zweden doorgenomen. De zaterdag gekochte asperges gekookt, helaas waren ze niet zo lekker als de Nederlandse (zou dat chauvinisme zijn?), ze waren wat waterig, maar met de gerookte zalm en een hardgekookt eitje was het toch een lekker maal. Vandaag nog steeds regen, rond het middaguur rijden we richting Travemünde waar we om 16.45 uur de boot naar Zweden hebben geboekt. Nog even tanken en de laatste boodschapjes doen en dan zijn we klaar voor Scandinavië.

Ca. 14.30 bij de haven van Travemünde aangekomen, even wat gegeten en rond 4 uur de boot op. Precies op tijd, 16.45 uur vertrokken. Ging allemaal erg rustig en soepel. Je kunt tijdens de reis in de ruimte bij het restaurant verblijven, het restaurant/café gaat wel een poos dicht, maar de ruimte blijft beschikbaar voor de passagiers. Om een uur of elf gaat de keuken weer open en de vrachtwagenchauffeurs nuttigen dan hun ontbijt. Voor ons een rare tijd, zo midden in de nacht. Ook nu weer op tijd 0.15 uur in de haven van Trelleborg, het uitschepen ging ook weer vlot en we waren daarna binnen 5 minuten op de camperplek bij de haven, een slaapmutsje en daarna onder de wol.

Gereden 50 km (Duitsland), totaal 750 km

1 juni 2010

Goed geslapen, om een uur of 8 wakker en helaas, het regent nog steeds. Na het ontbijt op weg en in Trelleborg geld gepind. Via de zuidkust naar Ystad, de stad van de boeken TV serie die ervan is gemaakt. Het ziet er op dit moment ook zo droefgeestig uit, vanwege de regen!! Het is een mooie rustige route, al snel zien we het eerste waarschuwingsbord voor overstekende rendieren waarvan we er nog niet een hebben gezien, maar dat komt vast nog wel. Na Ystad langs diverse plaatsen zoals Simrisham, Kivik, Brösarp naar Ahus. Daar zouden veel visrokerijen zijn. Maar helaas, we hebben er rond gereden en niets kunnen ontdekken. Weer verder en bij Kristianstadt gestopt voor de lunch. Daar SMS contact met Simon en Minke. Zij zijn nu op het eiland Őland, ook daar veel regen en zij waren niet erg ethousiast over het eiland, dus slaan we dat maar over. Vanaf Karlsham richting het noorden via de 27. Ook hier weer een mooie en erg rustige weg, dwars door de bossen. Heel veel meertjes en overal de bekende rode Zweedse huizen. Mooi om te zien. De dorpen stellen niet veel voor, je bent er vaak in een paar minuten doorheen. Onderweg staan hier nu pas de fruitbomen in bloei, het voorjaar is duidelijk heel wat later dan in Nederland, ook bloeien er overal nog tulpen. Bij Växjö naar de camping Evedal, goede camping.

Gereden 307 km, totaal 1057 km

2 juni 2010

Ja hoor, vanochtend wakker met de zon!!! De wereld ziet er dan toch leuker uit. Rond een uur of tien weer verder van Växjö richting Jonköping. Opnieuw een mooie weg nr 30, dwars door de bossen en weer langs veel meertjes. Wat een ruimte is er hier. Bij alle huizen zie je grote stapels hout liggen, het is hier vast erg koud in de winter. Voor Jonköping begint er een stuk snelweg langs het Vättern meer naar Gränna, dit staat bekend als een van de grootste en mooiste meren van Zweden. Het is meer dan 100 km lang. Gränna is bekend om de zuurstokken. Nou dat was te zien in het stadje, overal werden ze te koop aangeboden en ze worden ter plekke gefabriceerd, echt huisvlijt. Ze zijn er in heel veel verschillende smaken en we hebben er natuurlijk een paar gekocht. In het dorp was een optocht van boerenkarren met daarop veel middelbare scholieren die eindexamen hebben gedaan en nu naar de universiteit gaan. Ze werden begeleidt door een muziekkorps en kregen bloemen en flessen drank. Een groot feest dus in het dorp, waardoor het er gezellig uitzag. Verder staat het voornamelijk in het teken van de ZUURSTOK!!!! Langs het meer ligt een jachthaven, je kunt vanaf de haven oversteken met de pont naar een eiland dat in het meer ligt. Hier komen bussen vol dagjesmensen voor naar Gränna. Ook de camperplek ligt bij deze haven. Tot onze verrassing stonden plotseling Simon en Minke voor onze neus met een cadeautje voor ons beider verjaardag. We hebben weer wat reiservaring uitgewisseld en een drankje gedronken met elkaar.

Gereden 163 km, totaal 1220 km

3 juni 2010

Vanuit Gränna vertrokken richting Vadstena. In Vadstena is een slot van Gustav Vasa, waarvan de bouw in 1545 is begonnen. Het was totaal vervallen en is nu mooi gerestaureerd. Het ligt erg mooi aan het grote Vättern meer. We hebben het bezichtigd en zijn daarna doorgereden naar Motala waar het meer door sluizen is verbonden met het Götakanaal, dit kanaal stroomt dwars door Zweden van Stockholm naar Göteburg. Het grote verval wordt in Motala opgevangen door 5 sluizen. Het is een imposant gezicht. Rondom al het water zijn er al veel kinderen aan het zwemmen, hoewel het water hier nog erg koud is. Het is goed weer, niet erg warm maar de zon schijnt. Onmiddellijk verschijnen er blote shirtjes en korte rokjes in het straatbeeld. De Zweden genieten echt van de zon en overal worden de stoelen naar buiten gezet. Aan het eind van het meer bij Askersund is een grote hoge brug over het laatste stuk van het meer. We zijn daar gestopt voor de lunch en konden genieten van het uitzicht. Bij Lindesberg is weer een mooie overnachtingsplek waar we rond 4 uur gestopt zijn voor de nacht. De zon was nog heerlijk, dus nog de stoelen naar buiten, een borrel met Simon en Minke en het programma voor morgen doorgenomen.

Gereden 220 km, totaal 1440 km

4 juni 2010

Na de nodige sanitaire voorzieningen weer op pad. Van Lindesberg naar het noorden, bij Ludvika was er zowaar een Lidl, dus wat aangevuld. Weer een route door een prachtige streek, hier is het wat heuvelachtiger en het uitzicht is wat weidser. Maar nog steeds veel bossen. Dan naar Tällberg, wat een Dalarna dorp is met mooie oude huizen. We waren er niet echt van onder de indruk, de mooie, oude en rode huizen hebben we onderweg al vaak gezien. Het ligt wel erg mooi, weer aan een meer. Hier vlakbij is het dorp Nusnäs waar de wereldberoemde Zweedse Dalarnapaardjes worden gemaakt. De leuke rode paardjes zijn erg bekend en worden met de hand gemaakt en beschilderd. We hebben de ateliers en de bijbehorende shops bekeken. Van hier naar Rättick aan het Siljanmeer, waar een oude kerk is waarbij een groot aantal kerkstallen staan. Deze stallen werden vroeger gebruikt om de paarden in te stallen die voor de sledes van de kerkgangers liepen. Het is inmiddels tijd om weer een plekje voor de nacht te zoeken en na wat heen en weer gerij vonden we een rustige plek vlakbij het sportcentrum in Mora. Er zijn erg mooie plekken, vlakbij het meer, maar daar mochten we niet voor de nacht staan. Er was vandaag een frisse wind, maar nog steeds zon.

Gereden 243 km, totaal 1683 km

klik hier voor week 2

Zomer 2010 Scandinavie (week 2)

2010-05-26T17:30:00.001+02:00

5 juni 2010

Allereerst naar het toeristenbureau in Mora om een brochure te halen met een overzicht van mooie camperplekken in deze regio. Helaas was de folder er niet maar we konden op het parkeerterrein internetten, dus de weblog gepubliceerd. Op de kade aan het meer werd leuke muziek gemaakt, er waren heel veel motorrijders. Waarschijnlijk is er dit weekend een festival hier. Er wordt in de zomer overal erg veel georganiseerd, ook rond de langste dag wordt er overal het Midzomerfeest gehouden. Dat schijnt een speciaal gebeuren te zijn. Weer de campers gestart en verder Zweden in. In het dorp Alvdalen hebben we de bewuste folder een erg mooie plek gevonden. Veel van die speciale plekken hebben toiletten, een schuilhut en een vuurplaats. Er ligt zelfs hout klaar. Rond het middaguur hebben we zo’n mooie plek gevonden, liggend aan het water en voorzien van een vuurplaats. Wat wil een mens nog meer. We hebben hier een wasje gedaan, het water in het meer is zo schoon dat je dat rustig kunt gebruiken om te spoelen. Lekker in de zon gezeten en aan het eind van de middag het vuur aangemaakt. We hadden onderweg met de Sasjes wat vlees gekocht en we hebben lekker ge-barbecued. Een geweldige plek, volkomen stil en het blijft steeds langer licht. Het is een rare gewaarwording dat je om half twaalf s’avonds nog buiten een boek kunt lezen. Maar helaas is het ook om 3 uur alweer licht. Gelukkig kunnen we de camper goed verduisteren zodat we goed kunnen slapen.

Gereden 69 km, totaal 1752 km

6 juni 2010

Allereerst naar Sarna, daar is een mooie oude houten kerk die nog in goede staat is. Toen wij daar aankwamen was er een dienst, het is vandaag een nationale feestdag. Na 5 minuten was de dienst afgelopen en kwamen de mensen naar buiten. Sommigen waren in klederdracht, een leuke ervaring. We mochten de kerk in en ook vanbinnen was hij erg mooi om te zien. Door richting Idre, vandaar weg nr 311 richting Tännäs. Daarna weg nr 84 naar de 315, wat een schitterende natuur. Elke keer zijn we weer verbaasd over de schoonheid van het landschap en de rust en stilte. Uiteindelijk aan de 315 bij het skigebied van Vemdalen een parkeerplaats bij de skilift gevonden waar we goed konden overnachten. Uitzicht op de nu kale pistes en weer een meertje voor de deur. Het is hier op een hoogte van ca. 850 m wel frisser. Na het eten hebben we met Simon en Minke geklaverjast.

Gereden 231 km, totaal 1983 km

7 juni 2010

Vertrek van de skiliften en door op de 315, na 5 minuten stond er plotseling een eland langs de weg en op 10 meter afstand nog twee. Dit waren de eerste en prachtig om te zien, alle drie een andere kleur, een bijna wit, een een beetje blond en een lichtbruin. De 315 is van alle mooie wegen die we hebben gereden tot nu toe de mooiste. Erg afwisselend, bos, heuvels, meertjes en rivieren. Soms een mooi klein dorp met de gekleurde Zweedse huizen. Voor Änge de weg 83 naar de E14, wat een drukkere weg is. Onderweg heerlijke verse broodjes gekocht en na de lunch zijn we naar het geografische middelpunt van Zweden gereden wat zo’n 20 kilometer van de E 14 af ligt. Het is een punt boven op een berg, via een smalle en slechte weg, met een fantastisch uitzicht punt, boven op een toren. Het moet hier af en toe erg druk zijn, want er is een restaurant en veel picknicktafels. Nu was er geen hond te bekennen en hadden we de toren voor onszelf. Daarna via Sundsvall naar Svartvik om de gasflessen te laten vullen. Vandaar weer kangs de kust naar het noorden gereden. Het was even zoeken naar een goede overnachtingsplek, zo rond een grotere stad, zoals Sundsvall is het moeilijker wat te vinden. In principe mag je overal in Zweden vrij kamperen, mits je geen overlast geeft. Men noemt dit het “Allemansrecht”. Het is opvallend dat er rond de huizen geen hekken of muren staan. De natuur gaat gewoon over van de tuin in de omgeving. Bijna overal is het erg opgeruimd, het gras gemaaid en de huizen staan goed in de verf. Toch een goede plek gevonden boven Härnösand bij Berge, een grote parkeerplaats bij een Jeu de Boulebaan en een pizzeria. Dus dat werd pizza eten vanavond. Het was lekker.

Gereden 331 km, totaal 2314 km

8 juni 2010

Vandaag eerst het gebied van de Hoge Kust rondgereden. Dit is een beschermd gebied, een wereld erfgoed, waar nog veel oude vissershuizen te zien zijn. We zijn naar Mjallöm gereden wat het centrum was van de Botnische haringvisserij. Daar is nu niets meer van te zien. Er liggen nog wel boten maar dat is allemaal toeristisch. Ook verderop aan de uiterste punt bij Norrfällsviken is niets meer te zien van de vroegere visserij. Er staan nog wel veel leuke vissershuisjes, soms half in het water. Het merendeel is in gebruik als vakantie huisje. Het ziet eruit als Zweeds Volendam, maar dan zonder mensen. Ook hier weer totale rust, bij een enkel huisje is wat activiteit maar verder is alles dicht. Via de E4 langs de Botnische Golf verder naar het noorden. De uitzichten zijn vaak spectaculair. Voor Nordmaling zijn we richting het Noordwesten afgeslagen, richting Bjurholm. Vlak voor die plaats hebben we weer een prachtige overnachtingsplek gevonden bij een skibaan. Hier gebeld naar Jeroen die vandaag 16 wordt. Nog van harte jongen!!!!

Gereden 242 km, totaal 2556 km

9 juni 2010

Vanochtend de eerste regen. Allereerst naar Bjurholm, daar is een elanden boerderij waar je de dieren van dichtbij kunt zien. Maar helaas, het is nog gesloten. Door, richting Frederika, hier begint Lappland, het land van de Samen. Het is een gigantisch groot gebied waar slechts 9.000 mensen wonen. Ook hier weer de eindeloze lege wegen en heel, heel veel dennenbossen. Men leeft hier van de houtopbrengsten. Via Asele, waar jaarlijks een grote bijeenkomst is van de Samen, er komen dan zo´n 150.000 mensen, wat we ons bijna niet kunnen voorstellen als je nu dat slapende stille stadje ziet, zijn we naar Dorethea gereden. Daar een kerkje bezocht waarbij een kapelletje is met beelden van het laatste avondmaal. Af en toe een beetje cultuur tussen de uitgestrekte dennenbossen is niet weg. Het meeste stelt weinig voor. Inmiddels is het weer droog geworden en begint de zon weer te schijnen. Voorbij Dorothea zijn we aan de wildernisroute begonnen. Dit moet een mooie route zijn door Lappland. Ook hier mooie overnachtingsplekken en we hebben een sublieme gevonden. Het is inmiddels prachtig weer, volop zon en een stralends blauwe lucht. De plek, men noemt het een natuurcamping, ligt direct aan het meer, overal picknicktafels met vuurplaatsen. Hier ligt zelfs hout, gehakt en gekloofd voor ons klaar. Er zijn droogtoiletten en een klein hokje met een keukentje. Daar staat een houtfornuis in en de pannen erbij. Je kunt hier echt een paar dagen in de vrije natuur kamperen. Er wordt een bijdrage gevraagd, zo´n 5 euro per dag. Voor al dit moois hebben we dat graag over. Al gauw de stoelen naar buiten er zijn helaas wel muggen hier, dus maar flink insmeren. Later in de middag het vuur aangemaakt want daar houden ze niet van en wij wel. Er kwam een Zweed een hengeltje uitgooien, dus Rob even gevraagd waarmee hij vist en daarna zelf ook even aan de gang met de vlieghengel. Helaas geen forellen gevangen.

Gereden 267 km, totaal 2823 km

10 juni 2010

We blijven een dag langer op deze mooie plek. Gisteravond de verkiezingsuitslagen bekeken, het zal nog een heel gedoe worden eer er weer een regering is. Om half 12 gisteravond toen we naar bed gingen, was het nog volop licht. Het wordt nu s´nachts niet meer donker. Net als gisteren schijnt de zon uitbundig. Wat gerommeld rond en in de camper, een lekkere dag om wat te luieren en te lezen. Tegen de avond weer het houtvuur aan en weer wat op de BBQ gelegd. Wel uit te houden zo.

11 juni 2010

We vervolgen de Wildernisroute richting Gäddede, vlakbij de Noorse grens. Vandaag gaat de weg omhoog, zowel naar het noorden als in hoogte. Het eerst stuk is niet bijzonder maar al gauw werd het interessanter, overal beekjes en meertjes, de bomen zijn hier nog bijna kaal, de blaadjes aan de berken beginnen net te voorschijn te komen. De natuur is hier zeker twee maanden achter ten opzichte van Nederland. Op de hoogvlaktes, op zo’n 900 meter, ligt nog veel sneeuw, sommige bergmeren zijn nog bevroren. Deze route is ook pas sinds 6 juni weer opengesteld. Nergens is iets van bewoning te bespeuren, dit moet het gebied van de Samen zijn, de bew oners van Lapp land die hier hun rendieren houden. We hebben onderweg wel een grote plek gezien met diverse omheiningen, daar worden de rendieren gemerkt. Ook hier niets te bekennen. Na enige uren begonnen we weer langzaam aan de afdaling, af en toe valt er een buitje regen. Het is niet koud en dat zie je ook aan de smeltende sneeuw. Bij Fatmomakke zijn we gestopt. Er is daar een oude Samenkerk, aan de overkant van de rivier, die nog steeds in gebruik is op hoogtijdagen, bij feesten en trouwerijen. Rondom de kerk liggen de onderkomens voor de mensen die van heinde en verre hier naar toe komen. Het zijn een soort tipi’s, maar dan van houten latten. In het midden is er een vuurplaats en eromheen kun je zitten of s’nachts liggen. We hebben eea bekeken en zijn weer de loopbrug over gestoken en hebben de campers geïnstalleerd voor de nacht. Het wordt eentonig, maar weer zo’n prachtige plek aan de rivier.

Gereden 221 km, totaal 3044 km

12 juni 2010

Na een erg rustige nacht gaan we weer verder. Inmiddels zijn bij dorpen die we onderweg tegenkomen wat mensen gearriveerd bij hun vakantiehuisjes. Er wordt druk getimmerd en gras gemaaid. Zo te zien is het voor velen de eerste keer dat ze weer bij hun huisjes zijn. Overal onderweg zijn er nog resten sneeuw te zien. Volgend weekend beginnen de schoolvakanties. Zaterdag 19 juni trouwt de Zweedse prinses Victoria en op 21 juni is het Midzomer nacht feest. Dan schijn iedereen zich te buiten te gaan aan eten en drank, overal wordt dan gepicknickt en iedereen is vrij. Het is een soort Koninginnedag. Onderweg passeren we diverse mooie plekken met kleine watervallen. Bij een van de grootste zijn we gestopt voor de koffie en hebben mooie foto’s gemaakt. Door naar Vilhelmina, een plaats is een mooie omgeving waar een leuke camping is. We doen eerst wat boodschappen in het dorp en gaan dan richting camping. Het is inderdaad een hele leuke, mooi aan het meer gelegen, een goed uitgeruste keuken met alles erop en aan, waar iedereen gebruik van kan maken. Aan de keuken zit een ruimte met eettafels en er is een TV en openhaard. Buiten op het terrein staat een houten sauna die je zelf kunt opstoken en er is ook een Samentent, zo’n houten tipi waar je gebruik van mag maken. Er is een wasmachine met droger, internet en je kunt er goed vissen. We gaan ervan genieten.

Gereden 124 km, Totaal 3168 km

klik hier voor week 3

Zomer 2010 Scandinavie (week 3)

2010-05-25T14:31:00.001+02:00

13 juni 2010

Echt een hele leuke camping, prima sanitair, er zijn 3 complete badkamers waar je gebruik van kunt maken. Ook nog lekker verwarmd. Gisteravond in de beschikbare keuken de gekochte gegrilde kip omgewarmd, daarna in de woonkeuken met Simon en Minke een kaartje gelegd. Je kunt alles gebruiken en wat je nuttigt kun je afrekenen door het geld in en busje te doen. Werkt goed. Helaas is het vandaag een wat sombere dag, geregeld een buitje dus de rest van de was moet in de droger. De mannen gooien af en toe in hengeltje uit maar zonder resultaat. Aan het eind van de middag heeft Rob het vuur aangemaakt in de tipi tent en hebben we daar heerlijk ons aperitiefje gedronken. Er kwamen nog andere Nederlanders bij zitten en natuurlijk werden er weer reisverhalen uitgewisseld. Later weer de oven in de keuken gebruikt om de moussaka die ik had gemaakt op te warmen. De eigenaar kwam nog even langs voor een praatje en om af te rekenen, 350 SK voor 2 nachten.

14 juni 2010

Na nog een heerlijke hete douche weer verder. Nog maar net onderweg naar Arvidsjaur zagen we weer groepen rendieren. Het zijn mooie dieren die totaal niet onder de indruk zijn van de passerende auto’s. Onderweg gestopt om naar de wedstrijd van het Nederlands elftal tegen Denemarken te kijken. We hebben het oranje pretpakket van Miki gebruikt om de sfeer van Oranje aan te brengen. Het heeft geholpen, want ze hebben gewonnen. Daarna door en gestopt in Arvidsjaur en daar in de stromende regen het Samendorp bekeken. Verschilde niet veel van de eerder geziene onderkomens. In het dorp wat boodschappen gedaan en op zo’n 5 km een mooie plek voor de nacht. Dit is de laatste avond met Simon en Minke, we leggen nog een kaartje en weer met volop licht naar bed. Het blijft een gekke ervaring voor ons, om 12 uur schijnt de zon nog en als je om 2 uur naar de WC gaat is de nieuwe zon al weer aanwezig.

Gereden 236 km, totaal 3404 km

15 juni 2010

Afscheid genomen van de Sasjes, het was leuk een paar weken met elkaar op te trekken en gezamenlijk Zweden te ervaren. Zij gaan nu richting Finland en het uiterste noorden van Noorwegen. Wij gaan richting Jokkmokk waar de poolcirkel is en door naar Noorwegen. De Noordkaap hoeft voor ons niet, uit de verhalen die we hebben gehoord hebben we niet veel interesse om daar heen te gaan. Je bent veel geld kwijt, het is een lange afstand en vaak mistig., allereerst gaan we richting Tromso. De middernachtszon kunnen we overal zien en de Lofoten en Vesteralen lijken ons een mooiere bestemming. Onderweg nog wat regen maar het werd steeds beter, de zon komt zelfs te voorschijn. Bij Jokkmokk gestopt bij de poolcirkel en daar een certificaat gekocht als bewijs!!!! Onderweg hebben we dit keer erg veel rendieren gezien, hele kudde’s die langs de kant van de weg aan het grazen zijn, vaak met jonge kalfjes erbij. Het is een gebied met heel weinig bewoning, zo’n 20.000 km2 met slechts 25.000 inwoners, waarvan er 20.000 in Kiruna wonen. Voor Kiruna veranderd het landschap, de eindeloze dennenbossen verdwijnen, het wordt wat weidser met ook hier weer af en toe skihellingen. Er zijn heel veel bomen die erg aan cipressen doen denken en voor Kiruna beginnen de mijnen die hier zijn zich kenbaar te maken. Hoge bergen met erts, lelijk om te zien. Het schijnt dat hier de grootste ijzermijnen van de wereld zijn (volgens de gids van de ANWB), het is een behoorlijk grote stad. Dat kun je ook zien, een groot aanbod aan winkels en bedrijven. Zowaar wat flats en veel meer verkeer dan we gewend zijn. Zelfs een aantal rotondes, die we in heel Zweden tot nu toe bijna niet zijn tegengekomen. We gaan weer even naar de super en doen nog wat inkopen. Het is opvallend dat er in de supermarkten zoveel snoep te koop is. Je vindt er enorme bakken met snoep die je zelf kunt scheppen. Ook de schappen met koekjes zijn groot, de Zweden snoepen zeker veel. 20 km voorbij Kiruna zijn we gestopt. Het is inmiddels prachtig weer en we willen nog wat van de zon genieten. Het is wel fris, 13 graden met uit de wind is het heerlijk. Ook bij deze parkeerplaats aan de rivier zijn weer een aantal vuurplaatsen, dus het was weer vuurtje aan en het vlees erop. We zien hier opmerkelijk veel Finse campers. Morgen door naar Noorwegen.

Gereden 394 km, totaal 3798 km

16 juni 2010

Richting Abisko, de stop met laatste supermarkt en tankstation van Zweden. Dat stelde weinig voor, het is beter de boodschappen in Kiruna te doen. Grotere supermarkten en betere prijzen!!! Vanaf Abisko rijdt je door het nationale park van Abisko. Echt heel erg mooi, meren met nog ijs erin, grote moerassen,overal stromen de watervallen. Er staan vaak hutjes aan de kant van het meer en wij vermoeden dat hier aan ijsvissen wordt gedaan. Je komt ogen tekort. Al gauw waren we in Noorwegen aan de andere kant van de bergen. Geen enkele controle aan de grens. Direct veranderd het wegdek. Meer gaten en de weg is ook smaller. Hier is veel meer bewoond dat aan de Zweedse kant. Richting Narvik op de E10, later omhoog op de E6. Alles goed te rijden, het is wel veel drukker dan in Zweden. Dit is de doorgangsroute naar de Noordkaap en we zien erg veel campers en caravans. Helaas is het gaat regenen, alles wordt nu een beetje grijs. Op de bergen ligt nog veel sneeuw. Onderweg even Noorse kronen gepind en gestopt voor de lunch. Overal zie hier water, vaak van de fjorden die diep het land ingaan. Bij Heia gestopt, hier staan een aantal Samententen waar souvenirs worden verkocht. Het ziet er leuk uit, maar helaas het echte handwerk is er niet te vinden. Wat fabrieksgemaakte truien en sokken. De nodige afbeeldingen van rendieren en elanden, alles nogal kitscherig. We worden er niet hebberig van Inmiddels is het 4 uur en we vinden dit wel een goeie plek om te stoppen. De regen valt nog steeds met bakken uit de lucht en dan is rijden door de bergen ook geen pretje. Vanavond naar Mascha gebeld, Jeroen is geslaagd met goede eindcijfers. Altijd iets om te vieren, dus wij nemen er een drankje op. Van harte gefeliciteerd jongen!!!!

Gereden 280 km, totaal 4078 km

17 juni 2010

Van Heia naar Tromsø gereden, duidelijk veel meer bewoning in Noorwegen. Overal is water te zien en er liggen veel bootjes. Tromsø ligt erg mooi op een eiland dat aan twee kanten grote bruggen heeft, een naar het vasteland en een naar het eiland Kvaløya. De stad ligt mooi op een heuvel maar het bezoek stellen we uit vanwege de regen die alsmaar valt. We doorkruisen Tromso dat voor groot gedeelte een ondergronds wegennet heeft, kompleet met rotonde. Gekke gewaarwording, het is net een ondergrondse stad. Op Kvaløya w oont Joop Luten, waarmee we via de weblog kontakt hebben. Hij heeft ons gevraagd langs te komen als we in de buurt zijn. We hebben van zijn verhalen op de blog genoten dus we gaan op zoek. Het was niet zo eenvoudig te vinden want de nummeraanduiding op de huizen is niet in de volgorde maar geeft de afstand aan, dus 9.490 is 9 km en 490 meter vanaf de brug!!! Je moet het maar weten. Na een telefoontje afgesproken dat hij langskomt en we zijn uitgenodigd voor het eten. We staan erg mooi, vlakbij zijn huis op een plekje aan het water tegenover Tromsø. Rond 5 uur kwam Joop langs en hebben we in de camper nader kennisgemaakt. Leuke man met veel interessante verhalen over de gewoontes en gebruiken van de Noren. Later naar zijn huis waar we een heerlijke vismaaltijd kregen voorgeschoten waarbij wij voor het wijntje hebben gezorgd. Joop werkt hier voor een instituut dat de kweekvisserij op kabeljauw ontwikkeld, daarnaast is hij gastdocent aan de universiteit in Wageningen en werkt verder in heel Europa voor het instituut. En ja, hij die veel reist kan veel verhalen. Joop heeft ons geattendeerd op een mooie plek, ca. 50 km verderop bij Sommarøy, waar we goed kunnen staan. Daar gaan we morgen heen. Het was een gezellige avond (Dankjewel Joop!!).

Gereden 119 km, totaal 4197 km

18 juni 2010

We werden wakker met de zon op de camper, de wereld ziet er dan toch leuker uit. Richting Sommarøy gereden langs de noordkant van het eiland Kvaløya, ook hier weer veel huizen en kleinschalige visserij. Onderweg veel rendieren gezien die nu echt gewoon blijven staan als we uit de auto komen om te fotograferen. In Sommarøy was het even zoeken naar het plekje van Joop, maar na een telefoontje was het gauw gevonden. Een wereldstek, pal aan een strandje met geweldig uitzicht. Het weer is goed, droog, zon, wel veel wind en de temperatuur is 12 graden. Het wordt hier nooit echt warm in de zomer en ook in de winter nooit heel erg koud. Dat ligt aan de warme golfstroom die hier voorbij komt. Alles in de omgeving is afgestemd op de visserij, zalm vormt de hoofdmoot. Er worden ook veel garnalen gevangen en kabeljauw, die vaak gedroogd wordt als stokvis. We blijven hier staan, er is een huisje met toilet en stortplek voor de WC en water.

Gereden 66 km, totaal 4263 km

klik hier voor week 4